[นิยายแปล] ราชาแห่งสวรรค์และปฐพี
เล่มที่ 1 บทที่ 14 พลังประหลาดปรากฏอีกครั้ง!
  •   ปรับสีและขนาดตัวอักษร  
  •    
  •    
  •    
  •  

        ขอบเขตต่างกันมากเกินไป

        ชายร่างใหญ่ที่มาจากสำนักหลิงอวิ๋นส่ายหัวถอนหายใจหนึ่งครั้งกล่าวว่า:เด็กผู้นี้ก็น่าจะอายุสิบขวบแล้วตอนนี้เพิ่งจะหลอมลมปราณขั้นสี่น่าเสียดายจริงๆบิดาของเขาคงจะไม่ใช่คนโดดเด่นอะไรมิฉะนั้น...พรสวรรค์ของเขาก็คงไม่เป็นเช่นนี้

        ศิษย์พี่หญิงคนนั้นของข้ามีพรสวรรค์น่าตื่นตะลึงจริงหรือ?”เด็กหญิงถามอย่างแปลกใจ

        ศิษย์พี่หญิงคนนั้นของเจ้าอายุสิบขวบก็หลอมลมปราณขั้นเก้าได้แล้วอีกทั้งเมื่ออยู่ในตระกูลเนี่ยพรสวรรค์เช่นนี้ก็เรียกได้ว่ายอดเยี่ยมที่สุดแล้วชายร่างใหญ่อธิบาย

        เด็กหญิงพลันเกิดความเคารพเลื่อมใสกล่าว:ถ้าอย่างนั้นก็ถือว่าเก่งมากจริงๆ

        นางเองก็อยู่ในขอบเขตหลอมลมปราณเก้าเช่นกันแต่นางรู้ดีว่าที่ตัวเองมาถึงขอบเขตนี้ได้นั้นเกี่ยวพันกับชาติกำเนิดของนางอย่างแยกไม่ได้

        ตลอดเส้นทางการบำเพ็ญตบะของนางได้ใช้ของวิเศษล้ำค่าไปมากมายข้อนี้มีความสำคัญเป็นอย่างมาก

        เนี่ยจิ่นซึ่งกำเนิดในตระกูลเนี่ยที่เป็นตระกูลผู้พึ่งพาสำนักหลิงอวิ๋นย่อมไม่สามารถใช้สมุนไพรวิเศษมือเติบได้อย่างนางแน่นอน

        ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ตอนอายุสิบขวบเนี่ยจิ่นก็สามารถบรรลุถึงขอบเขตหลอมลมปราณขั้นเก้าได้นอกจากพรสวรรค์โดดเด่นแล้วก็ไม่มีสาเหตุอื่นอีก

        ว่ากันตามหลักแล้วต่อให้เป็นเพียงคนธรรมดาคนหนึ่งลำพังแค่อาศัยพรสวรรค์ที่แข็งแกร่งของมารดาเขาก็ไม่น่าจะแย่ขนาดนี้

        เสี่ยวเทียน!กลับบ้านกับข้าอย่าฝืนดึงดัน!พอเนี่ยเฉี่ยนเห็นว่าเนี่ยเทียนเสียเปรียบจิตใจก็วุ่นวายรีบกล่าว:ความแค้นของป้าใหญ่ไม่ต้องการให้เจ้ามาทวงคืนให้!รีบกลับไปกับข้า!

        ในเมื่อการต่อสู้เริ่มขึ้นแล้วถ้าอย่างนั้นก็ต้องสู้ให้รู้แพ้รู้ชนะ!หยวนชิวอิ๋งสีหน้าเย็นชาสะบัดร่างทีหนึ่งก็มายืนอยู่ด้านหน้าเนี่ยเฉี่ยนคลื่นพลังวิญญาณบนร่างกระเพื่อมเป็นระลอกเห็นได้ชัดว่าต้องการขัดขวางไม่ให้นางเข้าไปห้ามปรามคนที่สู้กับเจ้าเด็กนั่นคือลูกชายของข้านี่ไม่ถือว่าข้าเป็นผู้ใหญ่รังแกเด็ก

        ต่างก็อายุเท่ากันหากมันแพ้นั่นก็เป็นเพราะตบะของมันห่วยแตกจะโทษข้าไม่ได้

        หยวนชิวอิ๋งเชิดหน้าน้อยๆมองเห็นเนี่ยเทียนที่บนศีรษะมีควันลอยกรุ่นก็แอบสะใจอยู่กับตัวเองปรารถนาให้อวิ๋นซงลูกชายของนางลงมือเหี้ยมโหดยิ่งกว่าเดิมให้เนี่ยเทียนยิ่งพ่ายแพ้ยับเยิน

        คำพูดของเนี่ยเทียนก่อนหน้านี้โจมตีเข้าจุดเจ็บปวดของนางโดยตรงทำให้นางเกลียดเนี่ยเทียนเข้ากระดูกดำไปเรียบร้อย

        อวิ๋นซงที่เงยหน้าหัวเราะด้วยความลำพองใจเห็นได้ชัดว่าเข้าใจความต้องการของมารดาเมื่อเขาพบว่าหยวนชิวอิ๋งยืนบังอยู่ด้านหน้าเนี่ยเฉี่ยนแอบบอกเป็นนัยให้เขาลงมือหนักกว่าเดิมนั้นเขาก็ลงมืออีกครั้งดังคาด

        ฟู่วฟู่ว!

        เปลวเพลิงสีแดงอมส้มลูกแล้วลูกเล่าที่เปลี่ยนแปลงไปตามคาถาวิญญาณในร่างกายของเขาบินทะยานพุ่งเข้าใส่เนี่ยเทียนอีกครั้ง

        เปลวไฟเหล่านั้นหลังจากพุ่งออกจากฝ่ามือก็คล้ายสามารถพลิกแพลงได้ตามความคิดของเขาพวกมันเรียงแถวเข้าหากันเป็นรูปตัวอักษรพิ่น[1]ไล่กวดเข้าหาเนี่ยเทียนจากทิศทางที่ต่างกันออกไป

        เนี่ยเทียนที่เพิ่งถูกไฟลุกไหม้อาภรณ์และเส้นผมย่อมรู้ดีถึงพลานุภาพอันน่าตื่นตะลึงของเปลวไฟนั้นครั้งนี้จึงไม่ดันทุรังปะทะโดยตรงอีกแต่เขาเลือกที่จะหลบหลีกอย่างต่อเนื่อง

        ฮ่าๆ!

        รอยยิ้มบนใบหน้าเล็กๆของอวิ๋นซงยิ่งผลิบานปล่อยลูกไฟมากมายออกมาต่อเนื่อง

        เปลวไฟหลายสิบลูกบินโอบล้อมเนี่ยเทียนราวกับพระอาทิตย์ดวงเล็กๆที่เผาไหม้

        คลื่นความร้อนระลอกแล้วระลอกเหล่าถูกปลดปล่อยออกมาจากลูกไฟเหล่านั้นทำให้พื้นที่ที่เนี่ยเทียนยืนอยู่ร้อนแผดเผายากจะทนรับได้

        เนี่ยเทียนที่อยู่ท่ามกลางลูกไฟเหล่านั้นทำได้เพียงหลบหลีกอย่างรวดเร็วเลี่ยงไม่ให้เปลวไฟพวกนั้นโจมตีลงบนร่างกาย

        ขณะที่อวิ๋นซงยิ่งปลดปล่อยเปลวไฟออกมามากขึ้นเรื่อยๆพื้นที่ที่เนี่ยเทียนเคลื่อนไหวได้ก็ยิ่งลดน้อยลง

        แม้แต่อวิ๋นซงเองเนื่องจากจงใจปล่อยลูกไฟออกมาให้ได้เยอะๆจำเป็นต้องใช้สมาธิควบคุมจึงเผาผลาญพลังกายและพลังวิญญาณมากมายจนหน้าผากมีเหงื่อผุดซึม

        ลูกเล่นเยอะแยะทว่ากลับสวยแต่รูป!เด็กหญิงที่ผิวขาวราวกับหยกเนื้อดีผู้นั้นไม่ได้แทะเม็ดแตงอีกต่อไปความสนใจทั้งหมดล้วนอยู่ที่การต่อสู้ระหว่างอวิ๋นซงและเนี่ยเทียนนางขมวดคิ้วน้อยๆสร้างลูกไฟเยอะขนาดนั้นสูญเสียสมาธิมากมายเพื่อใช้ควบคุมลูกไฟนั่นนอกจากสวยงามแล้วกลับไม่มีประโยชน์อันใด

        ชายร่างใหญ่ข้างกายนางพยักหน้าวิจารณ์อย่างเป็นกลาง:เจ้าเด็กตระกูลอวิ๋นนั่นมีลูกเล่นสีสันฉูดฉาดในการต่อสู้ก็จริงเขาอยู่ในขอบเขตหลอมลมปราณขั้นเจ็ดหากใช้พลังทั้งหมดควบคุมลูกไฟสามลูกความเร็วและความคล่องแคล่วในการเคลื่อนไหวของลูกไฟทั้งสามนั่นจะเพิ่มระดับได้อีกถึงสองขั้น

        เพียงแต่ว่าหากใช้ลูกไฟสามลูกเด็กตระกูลเนี่ยนั่นคงโดนโจมตีเข้าจังๆไปนานแล้วตอนนี้คงแพ้ไปแล้ว

        กำลังกระจัดกระจายเกินไปกลับทำให้ลูกไฟทั้งหมดเคลื่อนที่ได้เชื่องช้าอืดอาดนี่ถึงได้ทำให้เจ้าเด็กตระกูลเนี่ยยังคงมีพื้นที่ให้เคลื่อนไหว

        หยุดชะงักไปครู่หนึ่งชายร่างใหญ่ก็พูดขึ้นมาอีกว่า:แต่ถึงจะเป็นอย่างนี้เนื่องจากลูกไฟยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆพื้นที่การเคลื่อนไหวของเด็กตระกูลเนี่ยก็ยิ่งน้อยลงไม่ช้าก็เร็วย่อมแพ้อยู่ดี

        สุดท้ายก็ยังเป็นเพราะขอบเขตของทั้งสองฝ่ายต่างกันมากเกินไปเด็กหญิงกล่าวอย่างเสียดาย

        ตึง!

        และเวลานี้เองในที่สุดเนี่ยเทียนก็หลบไม่พ้นเปลวไฟลูกขนาดเท่ากำปั้นลูกหนึ่งกระแทกลงไปบนหน้าอกของเขาอย่างจัง

        อาภรณ์ตรงส่วนหน้าอกของเนี่ยเทียนลุกไหม้อีกครั้งพลังเปลวเพลิงหลายต่อหลายเส้นฉวยโอกาสเจาะทะลุเข้าไปในร่างของเขา

        เนี่ยเทียนเจ็บปวดจนฝีเท้าโซซัดโซเซลูกไฟมากมายยิ่งพุ่งเข้าโอบล้อมเห็นได้ว่าเขาใกล้จะถูกลูกไฟเหล่านั้นกดทับท่วมร่างแล้ว

        เนี่ยเทียน!เนี่ยเฉี่ยนกรีดร้องเสียงดังด้วยความเศร้าสลดไม่สนใจการขัดขวางของหยวนชิวอิ๋งคิดจะลงมือเข้าไปห้ามปราม

        ชายร่างใหญ่สำนักหลิงอวิ๋นที่อยู่ท่ามกลางกลุ่มคนผู้นั้นมาถึงเวลานี้สีหน้าก็พลันมืดคล้ำลงไปเช่นกัน

        เนี่ยเทียนอยู่แค่ขอบเขตหลอมลมปราณขั้นสี่แต่พลังที่แฝงเร้นอยู่ในกลุ่มลูกไฟเหล่านั้นมาจากพลังของอวิ๋นซงที่อยู่ขอบเขตหลอมลมปราณขั้นเจ็ด

        หากลูกไฟพวกนั้นโจมตีเข้าใส่เนี่ยเทียนทั้งหมดเนี่ยเทียนไม่ตายก็ต้องบาดเจ็บสาหัส

        เขาเป็นคนของสำนักหลิงอวิ๋นจะยังไงซะตระกูลเนี่ยของเนี่ยเทียนก็เป็นตระกูลในสังกัดของสำนักหลิงอวิ๋นเขาไม่มีทางปล่อยให้เจ้าเด็กตระกูลอวิ๋นนั่นสังหารเนี่ยเทียนต่อหน้าต่อตาเขาอย่างแน่นอน

        ตุบๆๆ!

        และบัดนี้เองเนี่ยเทียนที่ตกอยู่ในวิกฤตเสียงหัวใจของเขาพลันเต้นกระหน่ำอย่างรวดเร็ว

        แทบจะไม่ได้หยุดชะงักเนี่ยเทียนสัมผัสได้อย่างฉับพลันว่าพลังมหาศาลลึกลับที่ซ่อนอยู่ในส่วนลึกของเลือดเนื้อเขากำลังทะลักทลายออกมา!

        พลังเปลวไฟที่ล่องลอยอยู่ในร่างของเขาพริบตานั้นถูกชะล้างจนไม่มีหลงเหลือเหมือนว่าเขาไม่ได้รับอิทธิพลจากพลังของเปลวเพลิงที่ยังหลงเหลืออยู่ในร่างกายอีกแล้ว

        เขาพุ่งปะทะผ่านลูกไฟเหล่านั้นกระโจนเข้าใส่อวิ๋นซงนัยน์ตาอบอวลไปด้วยไอดุร้ายเหี้ยมโหดราวสัตว์ป่า

        ตู้มตู้ม!

        ลูกไฟลูกแล้วลูกเหล่ากระแทกลงมาบนร่างของเขาเขากลับไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวด

        พลังวิญญาณร้อนแผดเผาในเปลวเพลิงที่สาดกระเซ็นไปทั่วร่างของเขามอดดับลงไปในพริบตาเดียวไม่มีพลังหลงเหลือให้ลอดผ่านรูขุมขนแทรกซึมเข้าไปในร่างของเขาได้แม้แต่เส้นเดียว

        เขาฝ่าปะทะผ่านกลุ่มลูกไฟที่ลอยวนอยู่เต็มท้องฟ้าออกมาโดยตรง!

        ชายร่างใหญ่ของสำนักหลิงอวิ๋นที่กำลังจะเข้าไปห้ามปรามอ้าปากค้างคำว่าหยุดที่กำลังจะออกจากปากกลับชะงักค้างอยู่แค่ในลำคอ

        สวบ!

        รวดเร็วราวกับสายฟ้าแลบแค่พริบตาร่างของเนี่ยเทียนก็มาโผล่อยู่ข้างกายอวิ๋นซงแล้ว

        ตูม!

        หลังเสียงประหลาดที่ดังขึ้นหลังของอวิ๋นซงก็โค้งงอร่างเขาถูกเหวี่ยงขึ้นสูงไปข้างหลังจากนั้นก็ตกกระแทกลงบนพื้นแรงๆ

        ส่วนเนี่ยเทียนยืนอยู่ตรงจุดเดิมที่อวิ๋นซงเคยอยู่

        อยู่ห่างกันห้าเมตรเขาถลึงตาดุดันใส่อวิ๋นซงตวาด:มาสิลุกขึ้นมาสู้กันต่อสิ!

        แค่กๆ!แค่อ้าปากอวิ๋นซงก็ไอขึ้นมาอย่างรุนแรงทั้งมุมปากยังมีเลือดสดไหลซึมออกมาเป็นสาย

        ซงเอ๋อร์!

        คู่สามีภรรยาหยวนชิวอิ๋งและอวิ๋นจื้อกั๋วพอเห็นสถานการณ์ผลิกผันกะทันหันหลังจากรีดร้องเสียงแหลมก็รีบพุ่งเข้าไปตรวจสอบอาการบาดเจ็บของอวิ๋นซงรวดเร็วราวกับถูกไฟลนก้น

        อ๋า!เมื่อครู่นี้เกิดอะไรขึ้น?

        ข้าไม่ได้ตาฝาดใช่ไหม?ทำไมเจ้าเด็กตระกูลเนี่ยถึงได้ยืนอยู่แล้วเด็กตระกูลอวิ๋นถึงลงไปนอนกับพื้นล่ะ?

        ก่อนหน้านี้มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ข้า...ข้ามองเห็นไม่ชัดเลย

        ประหลาดจริง!

        ผู้คนที่ล้อมดูอยู่โดยรอบต่างก็มองมายังเนี่ยเทียนและอวิ๋นซงที่สีหน้าซีดเซียวด้วยท่าทางประหลาดใจพากันวิพากษ์วิจารณ์เสียงดัง

        ชายร่างใหญ่ของสำนักหลิงอวิ๋นกลับเห็นเหตุการณ์อย่างชัดเจนเขามองเห็นว่าหลังจากที่เนี่ยเทียนพุ่งฝ่าออกมาจากกลุ่มลูกไฟแล้วก็พุ่งชนเข้าที่หน้าอกของอวิ๋นซงอย่างแรงราวรถศึกบ้าระห่ำทำให้ร่างของอวิ๋นซงที่ถูกกระแทกลอยทะยาน

        เจ้าเด็กชาติชั่ว!เจ้ากล้าทำร้ายซงเอ๋อร์ของข้าข้าจะฆ่าเจ้าเดี๋ยวนี้!หยวนชิวอิ๋งตรวจสอบอาการบาดเจ็บของลูกชายตัวเองเมื่อพบว่ากระดูกหน้าอกของอวิ๋นซงมีเอ็นฉีกสองเส้นจึงคลุ้มคลั่งขึ้นมาทันที

        ------

        [1]อักษรพิ่น

         

ความคิดเห็น

COMMENT

แนะนำหนังสือโดย KAWEBOOK