คาวกุหลาบ NC 25+++
ติดตาม
นิยาย อีโรติก
กอดนี้ ทำไมมันช่างอบอุ่นนัก จากความอบอุ่นแปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกที่ร้อนลุ่ม วาบหวิว คล้ายกับฝัน แพรวาตาปรือ แยกไม่ออกระหว่างความจริง กับความฝัน ปล่อยตัวปล่อยใจ เคลิ้มไปตามอารมณ์ในห้วงความฝัน ปล่อยม่านตาให้ปิดสนิท แล้วรับสัมผัสที่กำลังเผชิญอยู่ ในตอนนี้........
รุ้งเม็ดทราย : เจ้าของเรื่อง
1.11K

อ่าน

42

ตอน

0

คอมเมนต์


คาวกุหลาบ

        เรื่องราวความรักของนักศึกษาสาวไฮโซไซส์มินิ สูงเพียงนิดๆ 154 เซนติเมตร น้ำหนัก 42 กิโลกรัม  แต่สัดส่วนที่มีนั้นเรียกสายตาใช่เล่น ด้วยหน้าอกหน้าใจคัพอี 36 ช่วงเอวเล็กกลมคอดกิ่ว รับกับสะโพกที่มีขนาด 38 นิ้ว สาวหมวยตาเรียวเล็กกับชั้นตาสองชั้นแบบสมัยนิยม ปากนิด จมูกหน่อย ผิวไม่ถึงกับขาวจัดแต่นวลเนียนสบายตา กับเครื่องสำอางที่บางเบาช่วยเสริมให้ใบหน้านั้นน่ามอง ใครเห็นเป็นเผลอมองจนต้องเหลียวหลัง ชุดกระโปรงนักศึกษาที่รัดพอดีตัวนั้น ยิ่งทำให้สาวหมวยนั้นดูเด่นและเป็นที่สนใจต่อเพศตรงข้าม ไม่เว้นแม้แต่เพศเดียวกัน


    แพรวา

ลูกสาวทายาทธุรกิจโรงแรมรีสอร์ท ที่มีอยู่ทั้งทางภาคเหนือและทางภาคตะวันออก แน่นอนว่าสภาพทางครอบครัวเธอ ไม่มีเรื่องให้เดือดร้อนเรื่องเงินๆ ทองๆ อยากได้อะไรก็ง่ายสะไปหมด ไม่ว่าจะเป็นกระเป๋าแบรนด์ดัง รถยนต์สปอตหรูที่เธอขับมาเรียนทุกวัน คอนโดหรูใจกลางกรุงที่เธอพึ่งได้เป็นของขวัญที่เธอสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ แต่ถึงเธอจะสอบเข้าไม่ได้แต่สถานะทางบ้านของแพรวา สามารถให้แพรวานั้นเข้าเรียนมหาวิทยาลัยชื่อดังในประเทศได้ไม่ยาก

แพรวาโตมาด้วยเป็นลูกสาวคนเดียว ของบ้านนิกุลพร  ซึ่งประมุขของบ้าน ผู้เป็นบิดาของเธอสถาพรดูแลธุรกิจอยู่ทางภาคเหนือกับน้าวิมลแม่เลี้ยงของเธอ  ส่วนโรงแรมทางภาคตะวันออกแถบชายทะเลนั้น



พี่วานิชย์ บุตรชายบุญธรรมดูแลอยู่

บ้านนิกุลพรอยู่ทางภาคเหนือ แต่เดิมแพรวาก็เรียนอยู่โรงเรียนชื่อดังในจังหวัดใกล้บ้าน จนกระทั่งเข้ามหาวิยาลัยย้ายมาอยู่กรุงเทพ ๆ ตอนแรกพี่ชายกับพ่อเธอลงความเห็นให้พี่หวาน ที่ทำงานเป็นแม่บ้านเธอมาอยู่เป็นเพื่อน แต่ก็มาอยู่ได้ไม่ถึงสามเดือน แพรวารู้สึกอึดอัด เพราะ


พี่หวาน

จับตาและรายงานทุกอย่างให้ทางบิดาฟัง ถึงการที่เธอกลับเกินเวลาเลิกเรียน การคบเพื่่อน จนแพรวารู้สึกอึดอัด เลยตัดสินใจบอกบิดาและพี่ชายว่าอยากอยู่ส่วนตัว อ้างว่าถ้าไม่ยอมเธอจะไม่เรียน ทางบิดาก็เลยไม่ขัด มีเพียงวาริชย์ที่ไม่พอใจนัก แต่ก็ไม่อยากขัดใจผู้เป็นบิดา

ส่วนวานิชย์นั้นเป็นเด็กกำพร้า สถาพรไปเจอโดยบังเอิญด้วยความสงสารและถูกชะตา เลยรับมาเลี้ยงตอนนั้นมีอายุเพียง 8 ขวบ หลังจากนั้นได้ 1 ปี แม่ทิวาก็ให้กำเนิดแพรวาลูกสาวตัวน้อย แพรวาและวาริชย์นั้นอายุห่างกัน 9 ปี

ดูเหมือนครอบครัวของบ้านนิกุลพรจะมีความสุขเป็นอย่างดี สถาพรและทิวาเลี้ยงบุตรสองคนให้ความรักอย่างเท่าเทียมกัน เมื่อแพรวาอายุได้สิบห้าปี แม่ของแพรวาก็เสีย เวลาล่วงเลยผ่านไปเพียงปี พ่อของแพรวาก็มีคนรักใหม่

หลังจากที่แม่เสีย บ้านทั้งบ้านดูเงียบเหงาอย่างน่าใจหายสำหรับแพรวา ช่วงหลังดูเหมือนคุณพ่อก็ไม่ค่อยกลับบ้านด้วยยุ่งเรื่องงานต้องเทียวไปเทียวมา หลังๆก็ไปอยู่ที่โรงแรมและไม่ได้กลับบ้านไปหลายเดือน แพรวารู้สึกโดดเดี่ยว แต่วานิชท์ทำให้แพรวารู้สึกว่าในครอบครัวแล้วเธอไม่ได้โดดเดี่ยว ยังมีพี่ชายคนนี้อีกคน  วันที่พ่อกลับมาบ้าน ท่านกลับมาพร้อมกับผู้หญิงคนรักใหม่ของท่าน แพรวาจำได้ว่าเธอร้องไห้ไปทั้งคืน ไม่ยอมรับในแม่เลี้ยง แต่ไม่นานเธอก็ลืมเรื่องนี้ แพรวากลายเป็นคนที่ลืมอะไรง่าย ๆ ไม่จดจำอะไรที่เจ็บปวดแล้วแพรวายิ่งทำเป็นลืมง่ายดาย แต่ลึกๆ ในใจแล้วนั้นใครจะไปรู้ดีไปกว่าเธอเป็นไม่มี ทางพ่อของเธอเมื่อเห็นลูกสาวและลูกชายเฉยไม่ว่าอะไร เพราะปกติ ดูเหมือนจะไม่ค่อยสนใจลูก ๆ เท่าใดนัก เพราะเลี้ยงลูกด้วยเงิน จะสนก็แต่เมียสาว

คุณน้าวิมล

หญิงสาววัยสามสิบต้น ๆ

เรื่องราวของสาวหมวยขี้เหงา ที่มีความสัมพันธ์กับพี่ชาย ความวุ่นวายภายในบ้านรวมถึงแม่เลี้ยงคนใหม่ที่เข้ามาสร้างความปั่นป่วนภายในบ้าน กับการเผชิญโลกกว้างแพรวาในรั้วมหาวิทยาลัย  แพรวาจะรับมือกับสังคม ความรู้สึกทั้งร่างกายและหัวใจของตัวเองอย่างไร ติดตามกันได้

จ้า+++++


วานิชย์ หนุ่มธุรกิจ

หนุ่มธุรกิจ เป็นผู้ใหญ่ที่เกินตัว เป็นผู้นำ สุขุมนุ่มลึก

(นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการของไรท์เท่านั้น ไม่ได้พาดพิงถึงผู้ใดจ้า)

ขอบคุณที่หลงเข้ามาอ่านนะค่ะ น้อมรับคำแนะนำและคำติชมค่ะ

โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

#ปล.บุคคลในภาพไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเนื้อหาทั้งสิ้น ใช้เป็นภาพประกอบเท่านั้น

 

สารบัญ

CONTENT

รายการรีวิว

REVIEW