เรื่อง การโต้กลับของทรราชย์หญิงแห่งยุค
เฉิงกุย?.
หลานาผู้ยอดเยี่ยมที่อายุแค่ิห้าปีก็สอบผ่านได้เป็นบัณฑิตซิ่วไฉที่ฮูหยินผู้เฒ่าจูเอ่ยึผู้ั้ หรือก็คือญาติผู้พี่เฉิงชิง
โทสะเฉิงชิงพวยพุ่ง
เมื่อมองในมุมาสัมพันธ์อันเลวร้ายระหว่างครอบครัวเฉิงชิงและบ้านเดิมแ้ั้ นางจึงสามารถสรุปได้เพียงว่าพวกเฉิงกุยจงใเป็นแน่!
วิ่งตะบึงม้าบนถนนใญ่ จงใขู่ขวัญนาง ากระทำั้เด็กั้น่าเบื่อ ด้วย้าเห็นนางและนางหลิ่วทำตัวน่าอับอายจึงทำเช่นี้ หากบังคับได้ไม่ดีพอ เกือกม้าคงได้เหยียบบนตัวนางและนางหลิ่วไปแ้ และมีาเป็นไปได้สูงที่จะ…
เฉิงชิงยิ้ม่าเย็นชาให้กับพวกคนที่อยู่บนม้า`
``
“ไม่ทราบว่าท่านใดคือญาติผู้พี่เฉิงกุยหรือ เพิ่งพบกันครั้งแรก วิธีาแสดงไมตรีญาติผู้พี่ช่างไม่เหมือนใครเสียจริง!”
เด็กหนุ่มที่ขู่ขวัญเฉิงชิงพลันเริงร่า
เป็นแค่ไอ้ขี้โรคคนึ่ แต่เจ้าอารมณ์ไม่น้อยเลยนี่ ไม่แปลกที่่้าี้ึสามารถสร้างเื่วุ่นวายใญ่โตได้ขนาดั้
่หลายวันี้ในสถานศึกษาก็มีาถกเถียงกัน เฉิงกุยยามอยู่บ้านมีสถานะสูงส่งราวกับมาจาก์ แต่ับมีลุงใญ่ที่ยักยอกเงินช่วยเหลือผู้ประสบภัยพิบัติและญาติผู้น้องที่ก่อาวุ่นวาย ิ์บางคนในสถานศึกษาก็ชี้ไม้ชี้มือวิจารณ์เฉิงกุย
สหายสนิทไม่กี่คนก็มิอาจเทียบเฉิงกุย โชคดีที่ระหว่างขี่ม้าับมาจากาเที่ยวชมทัศนียภาพที่ชานเมือง เห็นเฉิงชิงกับนางหลิ่วหอบหิ้วสัมภาระน้อยใญ่อยู่ที่้าประูบ้านรองมาแต่ไ ใบ้าซีดเหลืองและร่างกายบอบบางอันเป็นเอักษณ์เฉพาะตัวเฉิงชิงทำให้ระบุตัวได้ง่ายา เพื่อนเฉิงกุยจึงเข้าใผิด คิดไปว่าเฉิงชิงและนางหลิ่วเพิ่งออกมาจากบ้านรองหลังรีดไถ
เด็กหนุ่มบนหลังม้า้าจะระบายแค้นให้เฉิงกุย ใช้ทักษะบังคับม้าอันน่าประทับใ จงใบังคับม้าข่มขวัญีฝ่าย ทำร้ายนางและนางหลิ่วจนทำสิ่งตก แ้จึงพูดฉีก้าเฉิงชิงและนางหลิ่วเสียงั ่าวหาว่ามารีดไถึที่
ไหนเลยจะรู้ว่าเฉิงชิงรังแกได้ไม่ง่ายนัก
นางหลิ่วก็โกรธเคืองเช่นกัน
ทำตกเป็นเื่เล็ก หากไม่ใช่ว่าเฉิงชิงดึงตัวนางมาหลบ่ารวดเร็ว แม่ลูกก็คงได้รับาเจ็บ หัวในางหลิ่วยังคงเต้นรัว
เด็กหนุ่มึ่ในั้ที่สวมชุดขี่ม้าสีฟ้า่ก็พลิกกายลงจากม้า เรียกขานนางหลิ่วว่าท่านป้าสะใภ้
“ท่านป้าสะใภ้ ข้าขออภัยแทนสหายด้วย เขาไม่ได้มีเจตนาร้าย เพียงอยากหยอกญาติผู้น้องเล่นเ่าั้!”
เด็กหนุ่มผู้ี้ก็คือเฉิงกุย
ส่วนสูงปานาง รูปลักษณ์ไม่เลว มีากระฉับกระเฉงคนวัยหนุ่ม
เฉิงชิงหัวเราะเหอๆ ่าแผ่วเบา “ล้อเล่น? ท่านแม่ พวกเรารีบไปกันเถิด หากพื้นดินตรง้าประูบ้านรองล้ำค่าเช่นี้ พวกเราก็อยู่ที่นี่นานเกินไปแ้ ไม่้พูดึว่าคนอื่นมองพวกเราเป็นญาติที่มารีดไถึที่เลย ขนาดชีวิตพวกเราก็ตกอยู่ในอันตรายแ้”
เฉิงกุยขมวดคิ้ว “เหตุใดเจ้าึเหมือนเม่นเช่นี้ ก็แค่…”
ก็แค่ล้อเล่นหน่อยเ่าั้ เฉิงกุยยังเอ่ยไม่ เฉิงชิงก็ย่อตัวลงไปเก็บสมุนไพรและตำราบนพื้น ไม่ได้ฟังเขาแก้ตัว่าิ้เชิง จูงนางหลิ่วจากไป่ารวดเร็ว
“ญาติผู้น้องเจ้านี่ช่าง… เฉิงกุย นี่เจ้าเจอกับญาติจนๆ ที่รับมือยากแ้! ูั่ิ ในที่เขาทำตกมีสี่ตำราห้าคัมภีร์อยู่ด้วย เขาคงไม่คิดจะเข้าร่วมาสอบเข้าเรียนสถานศึกษาหรอกนะ?”
สหายที่เหลือพากันลงจากหลังม้า สะกิดแขนเฉิงกุยพลางชี้นิ้วไปรอบๆ
ฉากในตอนีู้เหมือนเด็กหนุ่มชั่วร้ายกำลังั่นแ้งเด็กหนุ่มยากไร้อยู่ก็มิปาน ผู้คนบนถนนต่างส่งสายตารังเกียจให้กับเด็กหนุ่มที่บังคับม้า
โธ่เอ๋ย! เดิมมารีดไถึที่ เฉิงชิงยังทำได้ ทำไมไม่ให้คนเขาพูดบ้างล่ะ?
อย่ามองว่าเฉิงชิงยังอายุน้อย แต่ับกระทำเื่ไร้ยางอาย ได้ยินว่าใช้โลงศพบิดาตนเขวาง้าประูบ้านรอง
คนประเภที้ยังคิดจะเข้าเรียนที่ ‘สถานศึกษาหนานอี๋’ มาเป็นเพื่อนร่วมเรียนกับพวกเขาีงั้นหรือ
สหายเฉิงกุยแสดงสี้าเยาะเย้ย ั้เฉิงกุยก็ไม่ได้เอ่ยแก้ตัวให้เฉิงชิง
ในใเฉิงกุย ครอบครัวเฉิงชิงก็เปรียบเสมือนญาติห่างๆ ที่มาเยี่ยมเป็นบางครั้ง ั้ยังไม่เคยติดต่อกัน ไม่มีไมตรีต่อกัน จู่ๆฝ่ายตรงข้ามับ้าจะมามีาสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นกับบ้านรอง ญาติที่มารีดไถึที่เช่นี้ เขาจะไปชอบได้่าไร?!
เมื่อไม่มีาตอบรับจากเฉิงกุย สหายเขาก็ไม่มีแก่ใจะแสดงท่าทางเป็นเฉิงชิงหยอกเอิน
ภายในจวน เสี่ยวซือจูงม้าแทนเฉิงกุย่ากระตือรือร้น เขาจึงเอ่ยถามไปเรื่อยเปื่อย
“พวกท่านป้าสะใภ้ใญ่มายามไหนหรือ?”
เสี่ยวซืองงงวย “นายน้อยกุย ท่านถามึนายน้อยเฉิงชิงกับนายหญิงใญ่หรือ? วันี้พวกเขาไม่ได้มาที่จวนเลยขอรับ!”
ไม่ได้มา?
ถ้าเช่นั้สมุนไพรและตำราที่เฉิงชิงและนางหลิ่วถืออยู่ก็ไม่ใช่ที่รีดไถมาจากบ้านรองน่ะสิ
เฉิงกุยและสหายืนไม่เข้าคายไม่ออก
เด็กหนุ่มผู้ี้มีนิสัยเย่อหยิ่ง ไม่มีทางยอมรับว่าตนเผิด่าง่ายดาย
นอกจากี้ ึครั้งี้จะไม่ได้รีดไถ แต่หลังจากี้ก็ย่อมมาึที่้าประูบ่อยครั้งเป็นแน่ ก็ถือว่าเขาพูดไม่ผิดนี่!
“เฉิงกุย พรุ่งี้เจอกันที่ห้องเรียน!”
สหายพลิกตัวขึ้นหลักม้า เฉิงกุยรู้สึกได้ว่าเื่ราวในวันี้อาจจะายเป็นเื่ยุ่งยาก แต่เขาก็ไม่ได้เก็บมาใส่ใเ่าไรนัก
แม่ม่ายบุตรกำพร้าไหนเลยจะ้าหาเื่เขาจริงๆ ?
ระหว่างเดินเข้าจวน เฉิงกุยก็ไม่ลืมกำชับเสี่ยวซือ
“เื่เมื่อครู่ี้ไม่้แจ้งท่านย่าและท่านอาสาม ตัวข้าจะจัดาเ!”
เฉิงชิงข่มโทสะับบ้านไป
เมื่อับมาึตรอกหยางหลิ่ว โทสะนางไม่เพียงไม่ดับไป ับเหมือนูคนราดน้ำมันเข้าไปให้มอดไหม้ยิ่งกว่าเดิม ใน่ชุลมุน เพื่อที่จะหลบจากเกือกม้า นางหลิ่วจึงข้อเท้าพลิก ในะเดียวกันก็ัวเฉิงชิงและเด็กหนุ่มพวกั้จะทะเลาะกันหนักกว่าเดิมจึงอดั้นไม่ส่งเสียงร้องออกมา
นางหลิ่วข่มาเจ็บปวดตลอดทางับบ้าน ตรงข้อเท้าบวมแดงแ้ โทสะเฉิงชิงยิ่งเพิ่มสูงขึ้นสามั้[1]
“รังแกกันเกินไปแ้! อายุิห้าเป็นบัณฑิตซิ่วไฉแ้่าไร คิดว่าตนเเป็นอัจฉริยะที่เก่งกาจเป็นึ่ไม่มีแ้สินะ!”
บุตรสาวคนโต้าจะออกไปเชิญหมอมา แต่นางหลิ่วไม่อนุญาต “ใส่น้ำมันนวดสักหน่อยก็ดีแ้ ไม่้เชิญหมอมาหรอก”
เฉิงชิงไม่เห็นด้วย “ึไม่เชิญหมอแต่ก็้ไปเชิญหมอยาหญิงมาูเสียหน่อย เกรงว่าจะาเจ็บไปึ้ามเนื้อและกระูกแ้”
เฉิงชิงห้ามไม่ให้นางหลิ่วเดินี ให้นางนอนพัก่ ส่วนตัวเและบุตรสาวคนโตก็ออกจากห้อง
บุตรสาวคนรองรั้งอยูู่แลนางหลิ่ว บุตรสาวคนที่สามเดินตามไล่หลังเฉิงชิงและบุตรสาวคนโตออกไป
“น้องา เื่ที่มารดาาเจ็บ อย่าบอกนะว่าจะปล่อยไป?”
บุตรสาวคนที่สามถามเช่นี้ บุตรสาวคนโตก็มองเฉิงชิงตาปริบๆ เื่ในวันี้ช่างทำให้คนโมโหเสียจริง ึไม่เห็นด้วยตาตนเ พวกนางก็ยังสามารถจินตนาาได้ึาระทึกขวัญในยามั้
มีเื่ล้อเล่นเช่นี้ด้วยหรือ?
เห็นาปลอดภัยในชีวิตเฉิงชิงและนางหลิ่วเป็นเื่ล้อเล่น นี่มันออกจะเกินไปแ้
บุตรสาวคนโตตระกูลเฉิงขมวดคิ้ว รู้มานานแ้ว่าไม่ควรรับเงินร้อยตำลึงจากบ้านรองมาเลยจริงๆ รับคนอื่นมือไม้่ ตอนีู้คนชี้้าทอว่าพวกนางไปรีดไถ คำพูดโต้ับก็เอ่ยได้ไม่เต็มปาก
ึแม้นิสัยใคอน้องาจะเปลี่ยนไป แต่สุดท้ายอายุก็ยังน้อยเกินไป บุตรสาวคนโตไม่ได้โทษที่่้าี้เฉิงชิงรับเงินมา แต่ยามี้ก็คิดว่าควรส่งเงินคืนับไปให้บ้านเดิม!
เฉิงชิงพยัก้า
“แน่นอนว่าไม่อาจปล่อยไปแบบี้ได้ รบกวนตอนพี่ใญ่ออกไปเชิญหมอยาหญิง ้สอบถามคำวิจารณ์เกี่ยวกับนางให้แน่ชัด ้มีาสามารถจริงและ้ปากสว่างด้วย… พี่ใญ่ ข้ารู้ดีว่าท่านกำลังคิดอะไรอยู่ พวกเราไม่ควรรับเงินร้อยตำลึงเงินนั่นใช่หรือไม่? ท่านวางใเถอะ าไม่เป็นธรรมที่ท่านแม่ได้รับ ข้าย่อมเอาคืนให้สาสม ข้า้ให้บทเรียนญาติผู้พี่ผู้ี้สักหน่อย พี่ใญ่ ท่านเชื่อข้าีสักครั้งเถอะ!”
้าหมอยาหญิงฝีมือดี บุตรสาวคนโตก็พอเข้าใได้ แต่ทำไม้ปากสว่างด้วยเล่า?
บุตรสาวคนที่สามหันศีรษะับมา่ารวดเร็ว อกตารอบึ่ แ้จูงพี่สาวคนโตกระซิบกระซาบ
“...น้องา้คิดเช่นั้แน่”
บุตรสาวคนโตลังเล “วิธีี้จะได้ผลแน่หรือ?”
บุตรสาวคนที่สามพยัก้า่าสุดแรง
ได้ไม่ได้ไม่รู้ ้ลองึจะรู้เ ึไม่ได้พวกนางก็ไม่ได้เสียหายอะไร
พ
หมอหญิงูเชิญมา่าเร่งรีบเพื่อูเท้าให้นางหลิ่ว โชคยังดีที่ไม่ได้าเจ็บึกระูก เพียงแค่ข้อเท้าพลิก หมอหญิงให้เฉิงชิงไปซื้อยาขี้ผึ้งชนิดึ่ที่ร้านขายยาอำเภอหนานอี๋ ุสามวัน้เปลี่ยนใหม่ึ่ครั้ง ทาติดต่อกันครึ่งเดือนจึงจะหายดี
เฉิงชิงมอบค่าตรวจแก่หมอยาหญิงเป็นจำนวนา แ้จึงส่งนางออกประูไป
บุตรสาวคนโตและบุตรสาวคนที่สามทะเลาะกันอยู่ที่้าประูบ้าน ในระหว่างที่ั้พี่น้องทะเลาะกัน ก็พูดึเื่ที่เกิดขึ้นที่้าประูบ้านรองวันี้่าชัดเจน
หมอยาหญิงที่ปากสว่างผู้ี้ชอบฟังเื่ซุบซิบนินทาเป็นที่สุด ยืนอยู่หลังประูบ้านเฉิงชิงอยู่นานจึงค่อยเดินจากไป
[1] ั้ คือหน่วยนับายาวจีน 1 ั้ เ่ากับ 20 นิ้ว
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา