Alex & Cerry

  หลังได้เบอร์โทร.หนุ่มหล่อในฝันมาสมใจหมาย ปาณฑราไม่ได้ติดต่อเขาไปในทันที หญิงสาวใช้เวลาตั้งหลักอยู่หลายวัน ด้วยไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นยังไงดี เพราะในชีวิตนี้เธอเคยเข้าไปจีบใครก่อนเสียที่ไหน จึงขอเวลาศึกษาข้อมูลและกลเม็ดในการจีบผู้ชายก่อน

   เมื่อเตรียมตัวและซักซ้อมจนพร้อมแล้ว ปาณฑราก็กรอกเบอร์โทรศัพท์ที่ได้มาลงในช่องค้นหาเพื่อนของแอปพลิเคชันไลน์ เมื่อเห็นภาพประจำตัวซึ่งเป็นรูปกีตาร์พร้อมชื่อ Alex เด้งขึ้นมา หญิงสาวก็กดเพิ่มเพื่อนในทันที จากนั้นก็ชั่งใจอยู่นานทีเดียวว่าจะทักเขาไปเลยหรือจะทิ้งช่วงสักระยะดี แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจทักเขาไปให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย

   เสียงแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชั่นไลน์ที่ดังขึ้นเรียกให้คนที่กำลังนอนคิดอะไรเรื่อยเปื่อยหันไปมอง มือหนาหยิบสมาร์ตโฟนเครื่องใหญ่ขึ้นมาเปิดดู

   ‘Cerry เพิ่มคุณเป็นเพื่อนด้วยหมายเลขโทรศัพท์’

   คิ้วหนาขมวดมุ่นอย่างสงสัยก่อนกดเข้าไปดูโพรไฟล์ของคนที่เพิ่มเพื่อนมา ซึ่งใช้ภาพการ์ตูนเป็นรูปประจำตัว และเมื่อไล่ดูโพสต์ของเจ้าของไลน์ ก็เจอแต่โพสต์ที่เกี่ยวกับของกิน ปากหยักได้รูปกระตุกยิ้มน้อยๆ ก่อนจะกดเพิ่มอีกฝ่ายเป็นเพื่อน

   หลังกดเพิ่มเพื่อนได้ไม่นานเสียงแจ้งเตือนไลน์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เป็นข้อความกล่าวทักทายจากบุคคลปริศนาที่เขากดรับเป็นเพื่อนไปเมื่อสักครู่

   Cerry : สวัสดีค่ะ

   Alex : สวัสดีครับ

   พิชญ์พงศ์พิมพ์ตอบกลับไปภายในเวลาไม่กี่วินาทีราวกับรออยู่ก่อนแล้ว

   Cerry : ฉันชื่อแป้งนะคะ คนที่ชนคุณในงานแต่งของน้ำกับพี่อาร์มน่ะค่ะ

   ปาณฑราเริ่มต้นด้วยการแนะนำตัว พร้อมเท้าความไปถึงเหตุการณ์ที่ทำให้เธอได้เจอกับเขา

   Alex : ใช่คนตัวเล็กๆ ผิวขาวๆ ที่ใส่ชุดราตรีคอปาดสีนู้ดหรือเปล่าครับ

   ปาณฑราถึงกับนอนดีดดิ้นไปมาอยู่บนเตียงหลังได้อ่านคำตอบของเขา ทั้งยังซุกหน้าลงกับหมอนพร้อมกรีดร้องออกมาอย่างคนที่ดีใจจนทำอะไรไม่ถูก ไม่คิดว่าเขาจะจดจำรายละเอียดเกี่ยวกับเธอได้แม่นถึงเพียงนี้ ทั้งที่เจอกันแค่เดี๋ยวเดียว แล้วก็อดคิดเข้าข้างตัวเองไม่ได้ว่าเขาเองก็สนใจเธออยู่เหมือนกัน

   คิดถึงตรงนี้แล้วปาณฑราก็ยิ่งออกอาการดีดดิ้นมากกว่าเดิม ทั้งยังวาดฝันอนาคตไว้สวยหรู ก่อนที่เสียงแจ้งเตือนไลน์จะดึงสติที่กำลังล่องลอยไปไกลของหญิงสาวให้กลับมา

   Alex : เงียบแบบนี้แสดงว่าไม่ใช่งั้นเหรอครับ

   พิชญ์พงศ์ถาม เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายกดอ่านข้อความแล้วแต่กลับเงียบไป

   Cerry : ใช่ค่ะ ฉันเอง

   หญิงสาวรีบพิมพ์ตอบกลับไปด้วยหัวใจที่พองโตจนแทบระเบิดออกมานอกอก พลันนึกถึงเพื่อนสนิทขึ้นมาครามครัน อยากจะโทร.ไปเมาท์มอยใจแทบขาด แต่ก็ต้องตัดใจเก็บไว้ก่อน ขอคุยกับผู้ชายให้เสร็จก่อน

   Alex : ผมปราชญ์นะครับ ยินดีที่ได้รู้จักครับคุณแป้ง

   ชายหนุ่มแนะนำตัวเองบ้าง

   Cerry : ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ

   Alex : ว่าแต่คุณใช่คนเดียวกันกับคนที่ให้เพื่อนไปขอเบอร์ผมไหมครับ

   Cerry : ใช่ค่ะ

   พิมพ์ตอบพร้อมส่งสติ๊กเกอร์ตัวการ์ตูนยิ้มเขินจนแก้มแดงตามไปด้วย

   Cerry : คุณคงจะไม่ว่าอะไรนะคะถ้าฉันอยากจะทำความรู้จักกับคุณ

   Alex : ไม่ว่าครับ ผมยินดี แต่ผมเป็นคนคุยไม่ค่อยเก่งนะครับ ไม่รู้จะทำให้คุณเบื่อหรือเปล่า

   Cerry : ไม่เบื่อหรอกค่ะ ดีซะอีก จะได้ไม่ต้องแย่งกันพูด อิอิ

   หญิงสาวพูดให้ติดตลกในตอนท้าย 

   Alex : ตอบแบบนี้แสดงว่าคุณแป้งพูดเก่ง

   Cerry : นึดหน่อยค่ะ

   พิชญ์พงศ์ส่งสติ๊กเกอร์ตัวการ์ตูนฉีกยิ้มกว้างตอบกลับไป ตามด้วยข้อความที่ทำเอาคู่สนทนาใจแป้ว

   Alex : ไว้คุยกันใหม่นะครับคุณแป้ง ผมจะออกไปทำงานแล้ว

   ปาณฑราเหลือบมองนาฬิกาที่หัวเตียง ที่บอกเวลาสองทุ่มตรง แล้ววันนี้เป็นวันเสาร์ คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันอย่างใช้ความคิด พลันนึกสงสัยว่าเขาจะไปทำงานจริง หรือแค่ข้ออ้างเพื่อต้องการตัดบทสนทนากับเธอเท่านั้น

   จากที่หัวใจฟูฟ่องในตอนแรกที่คิดว่าเขาอาจจะสนใจในตัวเธอ ถึงได้จดจำรายละเอียดเกี่ยวกับเธอได้ แต่พอมาเจอเขาตัดบทสนทนาเอาดื้อๆ แบบนี้ ความคิดเข้าข้างตัวเองก่อนหน้านี้พลันหายไปในทันที ใจหนึ่งอยากจะถามว่าเขาทำงานอะไร แต่ก็กลัวว่าจะเป็นการละลาบละล้วงมากเกินไป จึงได้แต่พิมพ์กลับไปว่า

   Cerry : โอเคค่ะ ไว้คุยกันใหม่ค่ะ