พักร้อนพบรัก

ในช่วงปลายฤดูหนาว ในเดือน ตุลาคม

เดซี่ได้ทำการพักร้อน จากการทำงานเหน็ดเหนื่อยมาทั้งปีโดยพักร้อน 15 วัน

เดซี่และเคทตี้ ได้ชวนกันไปเที่ยว ต่างประเทศ ซึ่งทั้งคู่ได้จองตั๋วและโรงแรมไว้แล้ว แต่วันสุดท้ายของวันการทำงานเคทตี้ได้บอกเดซี่ว่า เดซี่ ฉันไม่ไปแล้วนะ ต้องกลับบ้าน พ่อเข้าโรงพยาบาล เดซี่โดนเททั้งที่จองตั๋วและโรงแรมสิ่งของที่ต้องนำไปเที่ยวครั้งนี้ก็เตรียมไว้หมดแล้วแต่มาโดนเพื่อนเทซะงั้น แต่ว่ายังงัย

เดซี่ลาพักร้อนแล้วจะอยู่อพาร์ตเมนท์ 15 วัน คงเป็นไปไม่ได้ เพราะเดซี่ เป็นสาวบ้านนอก เข้ามาทำงาน จะกลับบ้าน 2-3 เดือนครั้ง และเที่ยว ในประเทศมาพอแล้วตั้งใจมานานว่าอยากไปเที่ยวต่างประเทศสักครั้งในชีวิต แต่ตอนนี้เพื่อนมาเท

 แต่เดซี่ก็ยืนยันจะไปต่อพอบ่นเสร็จเดซี่ก็ทำงานต่อ

  เช้าวันแรกของการพักร้อน เดซี่อยู่

อพาร์เม้นท์ เพื่อเตรียมกระเป๋าเดินทาง ใช้เวลาเตรียมตัว 2 วัน ทั้งตื่นเต้นและทั้งกลัว แต่ก็ถือว่าไปเปิดหูเปิดตาไปหาประสบการณ์

  วันออกเดินทาง เดซี่ตื่นเต้นและกลัวบอกไม่ถูกกับการไปเที่ยวและไปต่างประเทศคนเดียวด้วย ทั้งภาษา การกินอยู่ คือ คนเดียวเลยไปแบบไม่มีทัวร์เลยกังวลพอนั่งบนเครื่อง ก็หลับไปเพื่อไม่ให้ตัวเองฟุ้งซ่านพอตื่นขั้นมา

ก็ถึงเป้าหมายแล้ว

welcome to china พอลงจากเครื่องก็เข้าพักที่โรงแรม แห่งหนึ่ง แล้วเข้าพัก วันแรก โรงแรม ดีระดับ 5 ดาว กว้างและ เหงา จองไว้สำหรับ 2 คน แต่มาคนเดียว ก็เลยรู้สึก ว้าเหว่บ้าง พออาบน้ำเสร็จ ก็ลงจากโรงแรมหาอะไรกิน

ข้างๆโรงแรมจะมี ร้าน กาแฟ อยู่ร้านหนึ่ง คนค่อนข้างเยอะ สไตล์ จีนโบราณร้านสีขาว น้ำตาล มีตกแต่งพิถี พิถันสวยงาม มีใส่ชุด ฮั่นฝู ด้วย คนเข้าร้านสามารถ ใส่ชุดฟรี ถ่ายรูปโดยไม่ต้องเช่าร้าน สไตล์ นี้ ทำให้ เดซี่สะดุดตามากเลยเข้าไป พอเข้าไป แล้วมี ผู้ชายคนหนึ่งมองมา สายตาแบบไม่เคยเห็น เดซี่

 เหมือนเดซี่สะกดใจผู้ชายคนนั้นไว้ ผู้ชายคนนั้น เป็นพนักงาน ร้านกาแฟ หรือที่เรียกว่า บาริสต้า พอมองเดซี่สักพัก เดซี่เลยถามไปว่า ที่เต็มหรือ ยังคะ ผู้ชายคนนั้นชื่อว่า ฝูอัน ฝูอันเลยตอบ เดซี่ว่า ยังไม่เต็มครับ และพาเดซี่ไปนั่ง ใกล้ๆ เค้าน์เตอร์ ซึ่งอยู่ใกล้กับที่ชงกาแฟ พอเดซี่ได้ที่นั่งก็นั่งแล้วสั่ง 

คาปูชิโน่ โซดา เค้ก องุ่นโรสเบอร์รี่

และฝูอัน ก็แอบมอง เดซี่ เดซี่แอบถามตัวเอง ฉันแปลกตรงไหน ทำไม ตานั่นถึงมองฉัน บ่อย หรือไม่เคยเห็นคนแปลกหน้ามาก่อนหรือไง พอได้คาปูชิโน่ โซดา

เค้กองุ่น โรสเบอร์รี่มา ก็ดื่มและกินอย่างสดชื่น เนื่องจาก ตื่นเต้นและง่วง ตลอดทั้งวันมา พอชำระบิลเสร็จ ก่อนจะออกจากร้าน ฝูอัน ก็มาขอ

 วีแชท เดซี่ เดซี่ตกใจอยู่พักหนึ่ง เดซี่เรียกสติกลับคืนมา จึงได้พูดคุย ก่อนให้วีแชทแก่ ฝูอัน พอให้เสร็จ ก็กลับมาพักที่โรงแรม ออมแรงไว้เที่ยววันถัดไป

 เช้าของวันเที่ยว ที่รอมานานและ

ตื่นเต้นทั้งคืน ของเดซี่ เดซี่ตื่นมาเปิดมือถือดู ฝูอัน ทักมา ตั้งแต่เมื่อคืน เวลา 3 ทุ่ม ซึ่ง เดซี่หลับแล้ว เนื่องจากเดินทางมาเหนื่อย พออ่านและตอบแชท 

ฝูอัน ฝูอันคงรอทั้งคืนมั้ง เดซี่บ่นกับตัวเอง ฝูอันกับเดซี่ ทักทาย ถามตอบไปมา วันนี้วันหยุด ฝูอันพอดี ฝูอันจึงขออาสาพาเที่ยว ซึ่ง เดซี่ก็ไม่ปฎิเสธ เพราะเดซี่เองก็มาตัวคนเดียวไม่มีเพื่อน มีคนช่วยถ่ายรูปก็ดี พอนัดเวลากัน เจอกัน วางแผนเที่ยว เสร็จก็ออกเดินทาง โดย

ฝูอันขับรถพาไปโดยที่เดซี่ไม่ต้อง หารถและเสียเงินจ้างคนอื่น เพราะฝูอัน เลี้ยงและพาเที่ยวฟรีตลอดวัน พอทั้งสองเที่ยว เสร็จ ฝูอันก็กลับมาส่ง ก่อนมาถึงโรงแรม ฝูอันกับเดซี่ก็ไปกินข้าวซึ่ง ฝูอันก็เลี้ยง และแนะนำ อาหารที่เป็นที่นิยมและอร่อยที่สุด ในย่านนั้น พอทั้งสอง กินข้าว และคุยกันไป ถึงเวลา 3 ทุ่ม 

ฝูอันก็พาเดซี่ไปชม สะพานลอย ซึ่งสวยและเป็นที่นิยมสำหรับคนชอบถ่ายภาพและนักท่องเที่ยว พอเที่ยวเสร็จก็ กลับมาที่พัก ซึ่งเวลากลับมาพักก็ เที่ยงคืนแล้ว เดซี่กลับมา ก็บอกตัวเองว่า ทำไมถึงไปกับฝูอัน ทั้งที่พึ่งรู้จักแค่ไม่กี่ชั่วโมง แต่การไปเที่ยววันนี้ ทำให้หัวใจของเดซี่ เต้นไม่เป็นจังหวะ อาการของความรักเริ่มเกิดขึ้น ไม่ว่าจะ เที่ยว คำพูด 

การกระทำ แค่วันเดียว เดซี่รับรู้สัมผัสได้ถึงความอบอุ่น อาบน้ำเสร็จก็วางแผน สำหรับวันพรุ่งนี้ ซึ่ง เดซี่ ใช้เวลา พักร้อน มาเที่ยว จีน 10 วัน หลายมณฑล ซึ่งจะอยู่ แต่ละมณฑล 1-2 วัน มีพักโรงแรมบ้างและไปต่อ โดยไปพักที่อื่น พอวางแผนเสร็จแแล้วก็นอน

เช้าวันที่ 2 ของการเที่ยว ฝูอันก็ ขอลางาน แบบฉุกเฉิน แล้วไปเที่ยวกับเดซี่

แล้วทักมาหาเดซี่ ว่า ลางาน เพื่อไป เที่ยวกับเดซี ซึ่งเดซี่ก็ตกใจอยู่พักนึง แล้วถามตัวเองว่า ทำไมเขาลางานเพื่อเที่ยวกับฉัน หรือเขาก็อยากเที่ยว เขาคงไม่มีเพื่อน เที่ยว เหมือนกับฉันละมั้ง

พอ เดซี่คุยกับตัวเองเสร็จ ก็ตอบรับ และ เที่ยว กับ ฝูอัน ทั้งสอง เที่ยวอย่างมีความสุข และ ดูแลกันและกันระหว่างที่เที่ยว ในเวลา 10 วัน และวันสุดท้าย เดซี่ บอกกับ ฝูอันว่า จะกลับแล้วนะ

ฝูอัน เลยดึง เดซี่มากอด และบอกว่าไม่อยากให้กลับเลย แต่เดซี่ต้องกลับแล้ว

ยังไงก็ คุยกันได้ตลอด ฝูอันจึงจูบหน้าผากเดซี่เบาๆ แสดงความรักและความคิดถึง

เช้าวันกลับของเดซี่ ฝูอัน มารอส่ง เดซี่ที่สนามบิน ฝูอันบอกเดซีว่าไม่กลับได้ไหม ซึ่งเดซี่เอง ก็ไม่อยากกลับ เพราะใจ ไปอยู่กับฝูอันแล้ว ใจฝูอันก็เช่นกัน แต่ยังไงทั้งสอง ก็ต้องจากกัน

ถึงจะจากกันเพียงกาย แต่ใจทั้งสองก็ยังมีกันและกันตลอดไป

ความรักแม้จะไกล แต่ใจไม่เคยห่าง

ความรักสองเราไม่เคยจาง มืดสว่างก็ยังเป็นเธอ เป็น ข้อความที่ ฝูอันส่งให้ เดซี่ตอนเดซี่ขึ้นเครื่องไปแล้ว

 วันกลับมาของเดซี่ เวลาพักร้อนและเวลาเที่ยวหมดแล้ว ต่อไปคงทำงานอีกแล้วสินะ เฮ้ย เหนื่อยจัง เดซี่รำพึงกับตัวเอง

 กลับมาถึงสักทีนะ แล้วเปิดข้อความที่ ฝูอันส่งมาอ่าน แล้วยิ่งทำให้คิดถึงมากขึ้นอีก

แต่ยังไงห่างแค่กาย ใจก็มีแค่ฝูอันคนเดียว เดซี่ตอบกลับ เดซี่มาถึง

 อพาร์เมนท์ ก็อาบน้ำนอนพักก่อนทันที เนื่องจากเที่ยวเหนื่อยมาหลายวัน

 เช้า วันหยุดลาพักร้อน 2 วันสุดท้าย

ของเดซี่ คือ นอน และซักผ้า เดซี่สาวโสด ที่เพื่อนเท ให้ไปเที่ยวคนเดียว

กลับมาก็มีแฟนแล้ว ต่อไปนี้ก็คงจะไม่เหงาแล้ว เดซี่บอกกับตัวเอง

เดซี่ และ ฝูอัน ติดต่อ กันเรื่อยๆ และความรักก็มีมากขึ้นทุกวัน ความรักนั้นทำให้ความคิดถึง ที่อดคิดถึงไม่ได้ 

จนฝูอันต้องเดินทางมาหา เดซี่ ทุกๆ 

2-3 เดือน เดซี่ก็ไปหาฝูอันบ้าง แต่จะไป 6 เดือน ต่อปีทั้งสอง ก็ พากันไปเที่ยว ต่างประเทศ ไปมาหาสู่กันจนเข้า

ปีที่ 2 ฝูอัน ก็มาขอ เดซี่แต่งงาน ทั้งสอง แต่งงาน และก็รักกันจนแก่เฒ่า

ความรักของสาวเดซี่พักร้อนไปพบรัก

หนุ่ม บาริสต้า ฝูอัน ความรัก ที่แสนหวาน เหมือนน้ำตาล มิอาจเจือจางได้

ซึ่งทำให้ทั้งสอง ได้พบ ได้เจอ โดยที่ไม่ต้องพึ่ง พรมลิขิต และสามารถลิมิตขึ้นเอง จากหัวใจ ของคน ที่รักจริง จริงใจ อย่างฝูอัน ผู้ไม่กลัวระยะ ทางไกล

ผู้มีความรักมั่นคง ซื่อตรงให้แก่ เดซี่คนเดียว