ความรู้สึกหลังอ่าน

บรรยายความรู้สึกหลังจากอ่านนิยายหรือบทความต่างๆ จบแล้ว เป็นความรู้สึกส่วนตัวเพียงเท่านั้น อาจจะไม่ตรงกับใจของใครหลายคนที่มีความคิดเห็นแตกต่างจากนี้ ดังนั้นขอให้ใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยและโนมาม่าทุกกรณี นานๆ ทีจะมีมาม่าก็ได้ แต่อย่าบ่อยจนเกินไปนัก เพราะตอนนี้จิตใจของมนุษย์นั้นสะกิดเบาๆ มันก็ขาดและมันก็ยังเจ็บปวดและมันก็ยังสะเทือนใจเกินไป ดังนั้นรบกวนเอาใจเขามาใส่ใจเราตอนอ่านด้วย และอย่าพยายามยัดเยือดมาม่าให้นักเขียนที่นำมาวิจารณ์โดยเด็ดขาดถ้าทุกคนชื่นชอบนิยายเรื่องใดเรื่องหนึ่งที่นำมาวิเคราะห์มากๆแล้วให้นึกเสมอว่ามันอาจจะเป็นความรู้สึกคนละแบบกับเราเพราะมนุษย์ก็ชอบอะไรไม่เหมือนกันทุกอย่างอยู่แล้ว หนึ่งเพราะรสนิยมอาจจะคนละแนวกันโดยสิ้นเชิง สองเพราะเขียนขึ้นมาเพื่อที่จะได้เป็นการขับเคลื่อนวงการหนังสือของไทย ซึ่งบางทีอาจจะเผลอใช้บทความที่ดูรุนแรงหรือดูไม่ค่อยสมเหตุสมผลไปบ้างดังนั้นขออภัยไว้ณ ตรงนี้ด้วย ขอเคารพผลงานของทุกท่านเสมอ สัญญาว่าจะวิจารณ์ตามความเห็นให้ตรงกับใจให้ได้มากที่สุด และจะพยายามที่จะไม่ทำให้นักเขียนมีแผลใจให้ได้มากที่สุดเช่นกัน และจะพยายามติเพื่อก่อโดยเฉพาะและสุดท้ายก็จะพยายามเขียนให้ดีที่สุด ขอบคุณผู้รังสรรค์ผลงานทุกท่านด้วย