นักเลงนะเหรอ

ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตาคำโบราณกล่าวนั้นดูจะใช้ได้ดีกับผมในยามนี้ยิ่งนักรู้ดีว่ามันสายไปที่จะมานึกถึงคำเตือนคำสอนต่างๆที่ไม่เคยสำนึกได้ แต่เกาะลูกกรงเหล็กขอโทษผ่านสายตาไปยังเขาซึ่งยังคงไร้ความรู้สึกอยู่ตรงหน้า "คำว่านักเลงน่ะมันมาจากภาษาเขมรแปลว่านักเล่นหรือคนเล่นคนเล่นไก่ก็นักเฮงไก่คนชอบเล่นสาวก็นักเลงผู้หญิงแล้วเอ็งคิดว่าไอ้คำว่าคนเล่นนี่มันโก้ใหมล่ะ" คงได้ แต่นึกถึงคำพูดที่เขาเคยบอกเคยสอนคำพูดแปลก ๆ บางครั้งก็น่าขำเขาคือพี่ชายคนเดียวของผมครอบครัวของเรามีกันเพียงสามคนพ่อผมแก่มากแล้วเขาจึงพยายามทำตัวเป็นผู้ปกครองหาก แต่เราสองคนมีนิสัยต่างกันโดยสิ้นเชิงผมชอบอะไรที่มันท้าทายโลดโผนเขากลับชอบความเรียบง่ายสมถะผมมีเพื่อนมากมาย แต่เขาไม่ชอบคบใครไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตาคำโบราณกล่าวนั้นดูจะใช้ได้ดีกับผมในยามนี้ยิ่งนักรู้ดีว่ามันสายไปที่จะมานึกถึงคำเตือนคำสอนต่างๆที่ไม่เคยสำนึกได้ แต่เกาะลูกกรงเหล็กขอโทษผ่านสายตาไปยังเขาซึ่งยังคงไร้ความรู้สึกอยู่ตรงหน้า "คำว่านักเลงน่ะมันมาจากภาษาเขมรแปลว่านักเล่นหรือคนเล่นคนเล่นไก่ก็นักเฮงไก่คนชอบเล่นสาวก็นักเลงผู้หญิงแล้วเอ็งคิดว่าไอ้คำว่าคนเล่นนี่มันโก้ใหมล่ะ" คงได้ แต่นึกถึงคำพูดที่เขาเคยบอกเคยสอนคำพูดแปลก ๆ บางครั้งก็น่าขำเขาคือพี่ชายคนเดียวของผมครอบครัวของเรามีกันเพียงสามคนพ่อผมแก่มากแล้วเขาจึงพยายามทำตัวเป็นผู้ปกครองหาก แต่เราสองคนมีนิสัยต่างกันโดยสิ้นเชิงผมชอบอะไรที่มันท้าทายโลดโผนเขากลับชอบความเรียบง่ายสมถะผมมีเพื่อนมากมาย แต่เขาไม่ชอบคบใครพี่ดำเป็นลูกพี่ของพวกเราเป็นพี่ใหญ่สุดในกลุ่มแก๊งพวกเราไม่มีใครกล้าหือกับพี่เขายิ่งผมด้วยยิ่งแล้วไม่มีทางกล้าแน่นอนหากคิดจะเดินสายนักเลงเราต้องมีลูกพี่คุ้มกะลาหัวและพี่ดำจะเป็นคนแรกที่วัยรุ่นแถวนี้นึกถึงผมก็เช่นกัน แต่ผมมันก็มีข้อเสียเรื่องผู้หญิงผมรู้ว่าเธอเป็นผู้หญิงของพี่ดำผมไม่เคยคิดยุ่งหรอก แต่ก็ไม่เข้มแข็งพอเมื่อเธอเป็นฝ่ายเข้าหานั่นแหละจึงกลายเป็นการปีนเกลียวระหว่างเราสองคนเพื่อน ๆ เริ่มตีตัวออกห่างเมื่อรู้ว่าผมมีเรื่องกับลูกพี่ไม่มีใครกล้ามาคบกับผมผมพยายามหลบไม่กล้าไปเรียนและได้ แต่หลบหากไม่พ้นวันนั้นผมโดนรุมโดยเพื่อน ๆ ได้ แต่ยืนดูผมถูกซ้อมจนสลบอาการสาหัสจนต้องนอนอยู่โรงพยาบาลนานหลายวันแล้วไอ้นพก็เอาข่าวนั้นมาบอก "คนที่อวดตัวว่าดีมันไม่ใช่คนดีคนที่อวดตัวว่าเป็นนักเลงมันก็ไม่ใช่นักเลง" ผมเพิ่งเข้าใจคำพูดของเขาได้ดีวันนี้เองวันที่ผมทำได้แค่มองผ่านลูกกรงเหล็กนั่นปล่อยน้ำตาอ่อนแอไหลออกมาอย่างสุดฝืน "อย่างพี่นี่สินะนักเลงที่แท้จริง" ผมถามเสียงสั่นเขาเหลือบตามองแบบสมเพชเหมือนทุกครั้งที่มักแสดงกิริยาแบบนี้กับผมส่ายหน้านิด ๆ ก่อนเอ่ยน้ำเสียงเรียบๆออกมา"ผนที่อวดตัวว่าดีมันไม่ใช่คนดีคนที่อวดตัวว่าเป็นนักเลงมันก็ไม่ใช่นักเลง" ผมเพิ่งเข้าใจคำพูดของเขาได้ดีวันนี้เองวันที่ผมทำได้แค่มองผ่านลูกกรงเหล็กนั่นปล่อยน้ำตาอ่อนแอไหลออกมาอย่างสุดฝืน "อย่างพี่นี่สินะนักเลงที่แท้จริง" ผมถามเสียงสั่นเขาเหลือบตามองแบบสมเพชเหมือนทุกครั้งที่มักแสดงกิริยาแบบนี้กับผมส่ายหน้านิด ๆ ก่อนเอยน้ำเสียงเรียบๆออกมา "ไม่ใช่อย่าลืมสิตอนนี้พี่เป็นมาตกร"