เจ้าสาวภูต

  เจอแล้ว…ในที่สุดข้าก็หาเจ้าเจอ ถึงเวลากลับแล้ว…ข้ามาตามเจ้ากลับไป ไม่…ไม่เราไม่รู้จักกันสักหน่อยอย่ามาแตะต้องตัวฉันนะ อย่านะ(กรี๊ดดดด) ฮึ้ย…ไม่มีใครบ้าไปแล้ว นี่ฉันหูแว่วไปเองรึป่าวสัญญาไว้แล้วนี่ว่าเมื่อไหร่อายุครบ18ปีจะกลับไปบ้านเรา เจ้าไม่น่าลืมง่ายเลย

“นันทมาลัย”แต่อย่างไรเมื่อถึงเวลาข้าก็จะมารับเจ้าล่ะในวันครบรอบวันเกิดครบ18ของเจ้ายอดรักของข้า ฮะ..!! (ความฝัน)

เปิ้ล:เท่านั้นแหละแม่หนูก็ตื่นเหงื่อนี่ท่วมตัวเลย

แม่:อะไรเจอฝันเป็นตุเป็นตะขนาดนั้น แม้ว่าเปิ้ลอ่านการ์ตูนผีมากไปรึเปล่าเปิ้ลเอ้ยอย่าไปคิดมากเลยเปิ้ลเดี๋ยวจะสอบแอดมิดแล้วนี่คิดเรื่องเรียนดีกว่า

เปิ้ล:ค่ะมันก็แค่ความฝันสนุกๆเท่านั้นและแม่

แม่:แต่คงไม่ใช่เก็บหนุ่มที่ไหนมาฝันนะเปิ้ล

เปิ้ล:ไม่มีหรอกแม่ก็ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า

ณ โรงเรียน

เปิ้ล:เฮ่อ…ไอ้ฝันบ้าๆนั่นยังคงค้างอยู่ในหัวอยู่เลยรำคาญจังวุ้ย~ ในวันครบรอบวันเกิด18ปีของเจ้าๆๆๆๆๆในวันครบรอบวันเกิด18ปีของเจ้าข้าจะมารับเจ้าตามสัญญา~

เปิ้ล:โอ๊ย..!!(ตุ้บ!กระเป๋าตก)

หนุ่มหล่อ:โอ๊ย อะไรกันน้อ…แต่เช้าเลย

เปิ้ล:เอ่อ…

หนุ่มหล่อ: เป็นอะไรรึเปล่าครับ(เสียงหล่อ)

เปิ้ล:ไม่ค่ะ(เขิน)

หนุ่มหล่อ:เอ้ะ ไม่ใช่โรงเรียนเดียวกันแฮะ

เปิ้ล:อ้าวโรงเรียนข้างๆกันนี่นา

หนุ่มหล่อ:เอ่อ ถ้าไม่เป็นอะไรก็แยกย้ายแล้วกันนะ ไปล่ะ

เปิ้ล:เอ่อ เดี๋ยวก่อน..

-สัปดาห์ต่อๆมา- ณ ร้านกาแฟ

นนท์:มีเรื่องอะไรรึเปล่านั่งไม่พูดตั้งนานเนี่ย

เปิ้ล:ถ้าเปิ้้ลเล่าให้นนท์ฟังจะหัวเราะป่าวอะนนท์

นนท์:ไม่หรอกน่าเล่ามาเถอะนนท์จะรับฟังทุกอย่าง

เปิ้ล:คือเปิ้ลเคยเล่าให้แม่ฟังแม่ไม่เชื่ออะ

นนท์:โห มันจะอะไรขนาดนั้นแบบนี้ยิ่งอยากรูุ้นะเนี่ย

เปิ้ล:คือเปิ้ลฝันว่ามีคนมาหาแล้วบอกว่าเค้าเป็นคนรักเก่าของเปิ้ลเค้าจะมาเอาตัวเปิ้ลกลับไป ในวันเกิดครบรอบ18ปีของเปิ้ลก็อีกไม่กี่สิบวันข้างหน้าเนี่ยแล้วอะ ทำไงดี

นนท์:น่านแล้วไงแนวลึกลับ เอ่อ ขอโทษนะแต่มันก็แค่ความฝันไม่ใช่หรอทำไมเปิ้ลถึงเชื่อว่ามันจะเป็นจริง

เปิ้ล:ก็เคยอ่านเจอในอินเตอร์เน็ตน่ะ แบบว่าคนๆนั้นก็ถูกเอาตัวไปจริงๆ

นนท์:เรื่องในอินเตอร์เน็ตน่ะบางทีก็เชื่อไม่ได้หรอกนะอาจจะเป็นเรื่องแต่งขึ้นมาก็ได้ใครจะรู้อะ

เปิ้ล:(ร้องไห้เลยแงงงงงT-T)

นนท์:อ้าวอย่าร้องไห้สินนท์ขอโทษนะนนท์ขอโทษ

เปิ้ล:อาจจะกะทันหันไปหน่อยแต่ดูแล้วนนท์นะช่วยเปิ้ลได้ ช่วยแสดงเป็นแฟนเปิ้ลให้ทีได้ไหม(อ้อนนนนน)

นนท์: ถึงจะรู้สึกแปลกๆแต่ก็ไม่เลวนะ

เปิ้ล: ขอบใจนะนนท์แล้วมางานวันเกิดเปิ้ลให้ได้นะ(ดีจุยยย)

นนท์: จริงๆเราไม่ค่อยเชื่อเรื่องแบบนี้อยู่แล้วถ้าไม่รับปากเปิ้ลก็แสดงว่าเรากลัวแต่เราไม่กลัว

เปิ้ล:ก็ไม่รู้นะว่าคิดแบบไหนแต่แค่รับปากว่าจะช่วยเราก็ดีใจสุดๆแล้ว

นนท์:ลูกผู้ชายชื่อนนท์เชื่อใจได้เสมอให้แค่ขอมาหึหึ

เปิ้ล:ไม่ต้องทำเป็นเก๊กหล่อเลยตาบ้า เออ โทษทีนะนนท์เราต้องไปเรียนพิเศษแล้ว

นนท์:อ้า เอาสิเดี๋ยวไลน์คุยกันนะ

เปิ้ล:จ้า (ยิ้มมมมม)

 ~“นันทมาลัยยอดรัก นันทมาลัยยอดรัก นันทมาลัยยอดรักของข้า”~

เอ๋ ที่ไหนเนี่ย กลิ่นหอมจัง นิ่มจัง แต่ทำไมเรารู้สึกเหมือนเคยมานะแต่นึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออก

เป็นอะไรรึนันทมาลัยเจ้าจำที่นอนเจ้าไม่ได้รึ

ปล่อยฉันกลับไปเถอะขอร้องฉันยังอยากอยู่กับแม่

ไม่ได้หรอกนี่คือสัญญาที่เจ้าได้ให้ไว้ก่อนจะลงไปเกิดมันไม่สามารถลบล้างได้

แต่ฉันมีคนที่ฉันรักแล้วนะ

ฮึ ฮึ ฮึ ฮึ เรื่องแค่นี้หยุดข้าไม่ได้หรอก

(ความฝัน)

เปิ้ล:นั่นแหละแล้วเปิ้ลก็ตื่น

แม่:เฮ้อ…นี่ก็เหลืออีกเก้าวันจะถึงวันเกิดลูกแล้วทำยังไงดีงั้นไปปล่อยปลากันเถอะเปิ้ล

เปิ้ล:ค่าดูแลตัวเองด้วยนะเจ้าป้าน้อยขอให้รอดปลอดภัย

แม่:มันคงไม่โดนใครจะไปง่ายๆหรอก เอ้าเอาละทีนี้สบายใจขึ้นยังลูก

เปิ้ล:เฮ้อ ดีขึ้นมากเหมือนกันค่ะ