ขอรักรัฐภูมิ (ชุด Men Of Lions) + EBook

ด้วยเหตุการณ์คับขันที่ทำให้เธอแอบอ้างเอาชื่อเขา ผู้ชายที่ไม่รู้จักหน้าตาเป็นยังไงก็ไม่รู้ แต่เพราะอยากเอาตัวรอดจากการกลายเป็นนางบำเรอของคู่ค้าต่างแดนที่พี่ชายไปตกลงกับเขาเอาไว้ เธอจึงไม่ลังเลที่จะเอ่ยชื่อนั้นออกมา

แต่วันรุ่งขึ้นกลับกลายเป็นว่าเธอต้องมาติดห้วงที่เป็นคนก่อจนถอนตัว ถอนใจไม่ได้ แล้วก็ทำให้เกิดเรื่องวุ่นวาย ยุ่งเหยิงไปกันใหญ่เมื่อต้องมาเจอศัตรูคนเดียวกัน...

ยิ่ง‘จาก’ก็ยิ่ง‘เจอ’ ยิ่ง‘หนี’ก็ยิ่ง‘ตามติด’

ยิ่ง‘ไม่อยากคิด’ก็ยิ่ง‘ติดตรึง’

“ต้องขอโทษด้วยที่ให้รอนาน วันนี้เกิดเรื่องยุ่งทั้งวัน ฉันเลยปลีกตัวมาคุยด้วยไม่ได้ คุณคงจะมาคุยเรื่องข่าว”

ปาลีเดินถือแก้วกาแฟและขนมเข้าไปให้ ไรอันรับมาถือ ก่อนจะเดินเลี่ยงออกไปจัดใส่จานมาให้นายหนุ่ม

“คุณเป็นคนให้ข่าวหรือเปล่า”

“งานฉันมีล้นหัว เรื่องที่ต้องจัดการมีเป็นร้อยเป็นพันอย่าง จะหาเรื่องมาใส่หัวเพิ่มทำไม ฉันยอมรับว่าเคยเอาชื่อคุณไปแอบอ้าง แต่ฉันรู้แล้วล่ะว่าใครเขาจะเป็นคนปล่อยข่าว”

ใบหน้าของใครอีกคนซ้อนขึ้นมาเธอจึงมั่นใจเดี๋ยวนั่นว่าต้องเป็นเขาแน่นอน

“ใคร?”

“เคนอิจิ มิคารุ”

“เขามีเหตุผลอะไรที่จะต้องทำอย่างนั้น”มือหนาวางเอกสารลงกับโต๊ะรับแขกเบื้องหน้า แล้วเงยหน้าขึ้นมองร่างบางตรงหน้า กับประโยคที่ฟังดูจริงจังมากขึ้น

“เขาอยากได้ฉันไปเป็นนางบำเรอ ฉันไม่รู้จะหาทางออกยังไง สายตามันก็เหลือบไปเห็นชื่อคุณบนหนังสือพิมพ์ก็เลย...”ปาลียิ้มแหยๆ น้อมรับ

“อ้างว่าเป็นแฟนกับผม...”

“เปล่า”ส่ายหน้าปฏิเสธ

“หมายความว่ายังไง?”

“ฉันบอกเขาว่าเรากำลังจะแต่งงานกัน แต่ฉันไม่ได้มีเจตนานะคุณ” หญิงสาวรีบอธิบายเร็วระรัว เกรงว่าเขาจะโกรธไม่มากกว่านี้

“แต่งงานหรือ!”รัฐภูมิร้องเสียงหลง ไม่คิดว่าเธอจะเล่นแรงแบบนั้น แล้วจะทำยังละทีนี่

“ฉันขอโทษ ก็ตอนนั้นมันคิดอะไรไม่ทันจริงๆนี่น่า”รีบแก้ตัว

“แล้วคุณไม่คิดบ้างหรือว่าผมจะเสียหายกับสิ่งที่คุณบอกว่าไม่ได้ตั้งใจ”

น้ำเสียงห้วนโต้กลับไปบ้าง เขาไม่เคยมีประวัติเรื่องทำนองนี้มาก่อน หรือกับผู้หญิงคนไหน แม้แต่เรื่องคู่ควงยังไม่เคยมีด้วยซ้ำ แต่ถ้าเป็นชั่วครั้งชั่วคราวก็อาจจะมีบ้าง แต่ก็ไม่เคยมีใครรู้ เพราะนอกจากลูกน้องคนสนิทแล้วก็ไม่มีใครรู้เรื่องนี้

“เอ๊ะ คุณนี่ยังไง ก็ฉันบอกไปแล้วว่าไม่ได้ตั้งใจ จะเอายังไงว่ามาเลย ฉันไม่ได้มีเวลามากมายหรอกนะ นี่ก็ได้เวลาเลิกงานฉันแล้วด้วย”

ปาลีชักมีน้ำโหขึ้นมาบ้าง เธอก็ไม่ได้ตั้งใจก็บอกไปแล้ว ยังจะเอาอะไรกับเธออีก จะให้ขอโทษก็ขอไปแล้ว ส่วนเรื่องข่าวถ้าไม่มีอะไรในก่อไผ่ก็ไปจัดแถลงข่าวว่าเป็นเรื่องเข้าใจผิดก็จบ ทำไมชอบเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่อยู่ได้

รัฐภูมิเอนหลังพิงพนักโซฟาหรู เงยหน้าจ้องมองหญิงสาวพลางคิดทบทวนว่าจะเอายังไงก็เธอดี ปาลีเองก็รอลุ้นใจเต้นๆระส่ำเหมือนกัน เขาจะฟ้องเธอหรือเปล่านะ แต่ขออย่าให้ถึงขั้นขึ้นโรงขึ้นศาลเลย แค่เรื่องที่บริษัทเธอก็จะรับมือไม่ไหวอยู่แล้ว

“ตกลงคุณจะเอายังไง ฉันรอฟังอยู่นะคุณ”

“ก็ทำให้มันเป็นจริงอย่างข่าว เสียก็สิ้นเรื่อง” ชายหนุ่มบอกหน้าตาเฉย ไม่มีท่าทีเป็นเดือดเป็นร้อนเหมือนเมื่อครู่ พร้อมส่งใบหน้าระรื่นมาให้

“อะไรนะ!คุณจะบ้าหรือเปล่า เรื่องอะไรต้องทำถึงขนาดนั้นด้วย”

ปาลีร้องแห้ว เขาจะเล่นอะไรอีกเนี่ย เมื่อกี้ยังว่าเธออยู่แมบๆ ชายหนุ่มเห็นว่าหญิงสาวกำลังโวยจึงรีบขัดขึ้นก่อนที่เธอจะคิดเลยไปไกล

“ฟังให้จบก่อน ที่ผมบอกก็เพื่อจะช่วยคุณ”

“ช่วยฉัน?เรื่องอะไรไม่ทราบ”ชักงงเข้าไปใหญ่ เขาจะมาช่วยเธอด้วยเรื่องอันใด เอไม่เห็นความจำเป็นนั้นเลยด้วยซ้ำไป

“คุณบอกว่าเคนอิจิต้องการตัวคุณไปเป็นนางบำเรอใช่ไหม ถ้าเขารู้ว่าคุณโกหก คุณคิดหรือว่าเรื่องจะจบ ที่เป็นอยู่ก็น่าจะบอกได้แล้วว่าเขาจะทำอะไรต่อ และผมมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าคุณไม่รอดแน่”

สีหน้าและแววตาที่จริงจังของชายหนุ่มทำเอาเจ้าของห้องพลอยกลัวไปด้วย ใบหน้านวลเงยขึ้นจะปฏิเสธ

“แต่ว่า...”ปาลียังไม่ทันจะได้เอ่ยจบประโยค เสียงทุ้มกังวานก็ขัดขึ้นเสียก่อน

“ตามใจคุณล่ะกัน ที่ผมทำก็เพราะเราตกที่นั่งเดียวกัน”

“เดี๋ยวก่อนนะ เราหรือ?คุณหมายความว่ายังไง”คิ้วเรียวขมวดยุ่ง เอียงหน้ากลับมาเพื่อขอคำอธิบายที่มากกว่าที่ได้ฟังนั้น

“เคนอิจิกำลังแฮคข้อมูลบริษัทผม ป่วนงานและยังพยายามล้วงเอาข้อมูลลูกค้าผมด้วย เราสองคนก็ไม่ต่างกัน อีกอย่างนะ มันเป็นความผิดของคุณที่ไม่พูดกับเขาแบบนั้น”

“อ้าว ไหนมาลงที่ฉันคนเดียว”

“คุณเป็นเริ่มเรื่องนี้นะเองนะ อย่าลืม”

“ฉันรู้แล้วน่า ไม่ต้องมาย้ำหรอก”

..................................................

ฝากกดติดตาม/คอมเมนท์เป็นกำลังใจให้กันด้วยนะ ^^

ติดตามข้อมูลข่าวสารได้ที่...

เฟชบุ๊คแฟนเพจ:รานีญา (Raniya)

ปล.อ่านแล้วคิดเห็นอย่างไรกับนิยาย สามารถคอมเมนต์ติชมกันเข้าได้

เป็นกำลังใจให้กันไปเรื่อยๆหรือจะมาพูดคุยกันได้นะคะ....>>___<<

ฝากติดตามชุดMen Of Lionsไว้ด้วยนะจ้ะ

……………………..