โจรกรรมสมบัติบ้า

"มึงจะไปรู้อะไร ที่กูต้องทำแบบนี้ก็เพราะมึงนั่นแหละ!!!!!"

"แต่พ่อครับ...พ่อจะทำแบบนี้ไปทำไม พ่อเคยสอนผมให้เป็นคนดี ตั้งมั่นในศีลธรรมไม่ใช่หรอครับ" เด็กหนุ่มมองหน้าชายผู้เป็นพ่อน้ำตาคลอสองเบ้าตา กำปั้นทั้งสองแดงเถือก ใบหน้าของเอาอาบไปด้วยเลือดจากการที่ถูกชายผู้เป็นพ่อทำร้าย

"เหอะ....ศีลธรรม...แล้วมันแดกได้หรอวะ ที่เรื่องทั้งหมดต้องเป็นแบบนี้ ก็เพราะกูเคยเชื่ออย่างนั้นไง แล้วดูสิเกิดอะไรขึ้นกับแม่มึง" ชายแก่หัวล้านตะคอกใส่เด็กหนุ่มที่เป็นลูกชายจนน้ำลายที่เป็นฟองฝอยกระเด็นเข้าตาของเด็กหนุ่ม

แสบ.....แต่ก็ดีกว่าเข้าปากล่ะมั้ง

เด็กหนุ่มไม่ทันได้คิดอะไรต่อแต่น้ำลายฝอยเม็ดโตของชายแก่ก็พุ่งกระฉูดเข้าไปในรูจมูกของเขา

อา...สงสัยจะเงยหน้าสูงไปหน่อย

เด็กหนุ่มรู้สึกไม่สบายจมูก เขาหายใจฟึดฟัดแต่ก็ขยับใบหน้าไม่ได้มากเนื่องจากยังระบมกับแผลสดบนใบหน้าของเขาอยู่

"พ่อ...ผมรู้ว่าพ่อทำอะไร"

"........."

"ข่าวนั่น....พ่อเป็นโจรใช่ไหม"

"......เห้อ" ชายแก่ถอนหายใจพรืด ตอนนี้เขากำลังแสดงท่าทีสับสน แต่อารมณ์เกรี้ยวกราดของเขาลงลงจากตอนแรกไปอย่างมาก

"ใช่ไหมพ่อ..." เด็กหนุ่มปล่อยน้ำตาเม็ดโตให้ไหลพรากออกมาจากแววตาใสซื่อของเขา นัยน์ตาฉายแววผิดหวังอย่างสุดซึ้ง

"ราฟาเอล....จริงๆแล้ว......."

เด็กหนุ่มกลั้นน้ำตาพยายามไม่ให้มันเอ่อล้นออกมา เขารู้ดีว่าพ่อของเขาเกลียดที่เขาร้องไห้เสียยิ่งกว่าอะไร

"จริงๆแล้วพ่อเป็นประธานบริษัท"

".................."

"..................."