คืนสยอง

ตอนที่ 1 คืนนี้จำจนวันตาย   

    ณ วันที่แสนปกติเหมือนวันธรรมดาๆวันหนึ่ง
ผมได้นัดเพื่อนๆมาสังสรรค์กันที่บ้านของผมเอง ประมาณ 5-6 คน พอถึงเวลาที่นัดหมาย

   โอม : เห้ย !! ทำไมพวกมึงมากันช้าจัง นี้ัมันจะ 2 ทุ่มแล้วนะ รีบๆรวมเงินเลยกูจะได้ไปซื้อ

หลังจากสิ้นเสียงที่ผมพูดออกไป ก็รีบรวมเงินกันเพื่อไปซื้อของ

  จุก : เห้ย โอมเดียวกูไปด้วยนะ
  โอม : เออๆ

หลังจากรวมเงินเสร็จ ผมกับจุก ก็ได้ขี่รถมอไซต์เพื่อที่จะไปซื้อของที่ร้านค้า จู่ๆในหัวผมก็เกิดความคิดพิเรนทร์ที่อยากจะ ยกล้อ ก็เลยให้ไอจุกไปนั่งตรงกันตกของรถมอไซต์

 โอม : ไอจุกมึงไปนั่งท้ายๆหน่อย

 จุก : เออ เอาดีๆนะเว้ย

ด้วยความที่เป็นเพื่อนกันมานาน ค่อนข้างจะเชื่อใจกัน หลังจากที่ไอจุกขยับไปนั่งตรงกันตกของรถ ผมก็ได้ทำการยกล้อ

แต่ จู่ๆรถก็ตั้งฉากเกินกว่าที่มันจะเป็น ผมและไอจุกเลยตกใจ แล้วเลิกขี่รถแบบนั้น ตัวมันเย็น มือมันชาไปหมด ผมเลยตั้งสติ

แล้วรีบซื้อของแล้วกลับบ้าน

หลังจากซื้อของเสร็จ ก็รีบกลับบ้าน

พอผมกับไอจุกกลับถึงบ้าน เพื่อนที่ให้ผมยืมรถไปซื้อของทักมาว่า

 เค : เป็นไงละ มึงเกือบตายแล้ว

ผมกับไอจุก ได้ทำแต่หน้าเหว๋อๆผสมตกใจ ว่ามันรู้ได้ยังไง

ผมก็ไม่ได้อะไรคิดว่ามันคงพูดมั่วๆมารึป่าว

ก็เลยจัดการ เตรียมของที่ซื้อมา ก็กินกันไปได้สัก 2 ซม.

ก็เริ่มมีอะไรแปลกๆ เกิดขึ้นที่บ้านของผม

" เสียงประตู ดังปั้งงง "

ผมกับเพื่อน ก็ตกใจเลยเดินไปดูว่ามีอะไร สรุป ทุกอย่างปกติ ไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วเสียงมาจากไหน

"เสียงเพื่อนผญ กรี๊ด "

 โอม : เห้ยย ! พวกมึงได้ยินเสียงเหมือนกูไหม

เพื่อนทุกคน หันหน้ามาหาผมพร้อมกับ พยักหน้า พร้อมกับทำหน้าซีด

ผมก็ได้แต่บอกเพื่อนๆว่า พวกเราคงดื่มกันเยอะเลย หูฝาดกันไปเอง

หลังจากนั้นไม่นาน เพื่อนของผมคนหนึ่งที่ชื่อ เดี่ยว จู่ๆ ก็ลมลงไปกับพื้น ตาลอย มือหยิก ชัก

พวกผมก็รีบวิ่งไปดู

 โอม : เห้ย เดี่ยวมึงเป็นอะไรเพื่อน มึงได้ยินกูไหม

ผมได้แต่เรียกเพื่อน ผมก็เรียกให้เพื่อนมาช่วยกันดู พอผมหันไปปรากฏว่า เพื่อนผมแต่ละคน นั่งตัวสั่น หน้าซีดเผือก มองไปทางกำแพงบ้าน ผมก็เลยถามว่า

 โอม : พวกมึงเป็นเชี่ยไรกัน !! มาช่วยกันดูไอเดี่ยวก่อนน

สิ้นสุดเสียงตะโกนผมก็หันกลับมาดูหน้าของเดี่ยว ผมก็ตกใจ แล้วรู้สึก ตัวมันช้า ทำอะไรไม่ถูก อยากหลับตาแต่หลับไม่ได้ อยากลุกออกจากตรงนั้น แต่ตัวมันแข็ง รู้ไหมครับทำไม

หน้าที่ผมเห็น เป็นหน้าที่แสยะยิ้ม ชวนขนลุก หน้ามีแต่ลอยเลือด ตัวซีด มีกลิ่นเหม็นเหมือนเลือดที่เสีย กลิ่นน้ำหนอง หลังจากนั้นผมก็ได้สะดุงตื่น มาพร้อมกับเห็นเพื่อนๆที่ สลบอยู่ในบ้านด้วยกัน ที่ตักผมก็ยังเป็นหัวของไอเดี่ยวที่ผมยังประคองไว้อยู่

โอม : เห้ย ตื่นๆพวกมึงเช้าแล้ว แยกย้ายเหอะวะ

หลังจากที่ปลุกเพื่อนๆเสร็จ ก็จะไปเปิดประตูหน้าบ้าน บอกก่อนนะครับ ประตูบ้านผมเป็นกระจก เลื่อนเปิด-ปิด

มันมีบ้างอย่างสะดุดตาผม ผมจึงเงยหน้าขึ้นไปอ่าน ปรากฏว่า มันมีคำนี้เขียนอยู่บนประจกด้วย ของเหลวสีแดงว่า

" พวกมึงจะเสียงดังกันทำไม "

ผมจึงคิดได้ว่า พวกผมมากิน มาดื่มเสียงดัง โวยวาย เจ้าที่ อาจจะไม่พอใจที่ทำเสียงรบกวน

พวกผมจึงรวมตัวกันขอ ขมา แล้วนัดกันได้ทำบุญ หลังจากนั้นก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีกเลย..................