องค์รัชทายาท ที่ถูกลืม

 ประเทศแห่งหนึ่ง มีชื่อประเทศว่าไฮยาดะ ซึ่งปกครองด้วยกษัตริย์ มาเป็นเวลานาน กษัตริย์องค์ปัจจุบันมีนามว่า กษัตริย์ ฟาตีอุน นักรบผู้เชียวชาญในการศึก มีปัญญารอบรู้ทั่วทุกสารทิศ ยากที่ใครจะปราบปรามได้ มีวิสัยทัศน์ผู้นำที่แข็งแกร่ง เป็นบุตรของพระราชากายัน กับพระราชินีเดยอง พระราชากายันได้สิ้นใจกลางสนามรบ บัลลังก์จึงตกมาเป็นของฟาตีอุน กษัตริย์องค์ปัจจบัน

 ต่อมา มีเมืองแข็งข้อ คิดแปรพักตร์มิยอมสดุดีต่อกษัตริย์ ฟาตีอุน ตั้งตนก่อกบฏ พระองค์มิรอช้าจัดทัพ นำรบไปตีเมืองนั้นซึ่งเป็นเมือง ฝั่งทางภาคเหนือของประเทศ ชื่อเมือง ฮานาน พระองค์ใช้กลยุทธ์และสติปัญญา จนได้ชัยชนะมาครอบครอง ชื่อเสียงของพระองค์จึงยิ่งเลื่องลือไปไกล ผู้คนต่างเกรงขามในกษัตริย์ผู้นี้ พระองค์ได้พักตร์ทัพ ประทับอยู่ที่เมืองฮานานเพื่อวางแผนในการปฏิรูปเมือง ต่อไป

พระองค์มีองครักษ์ สหายร่วมรบ 3 คน

ฮีมีน (ผู้นำทัพทางด้านซ้าย) 

เซโร (ผู้นำทัพขวา)

ฮารัน(ผู้นำทัพคู่พระองค์)

3 คนนี้ เติบโตมาพร้อมกับพระองค์ พระองค์ทรงไว้ใจยิ่งนัก

  พระองค์ทรงเดินตรวจเมือง ในชุดแต่งกายสามัญชน ได้เห็นผู้คนมากมาย ต่างโศกเศร้า และทุกข์ยาก ทรงเข้าไปพูดคุยกับชาวบ้าน พระองค์ทรง อยากหย่างเข้าถึงความคิดของชาวบ้านที่มีต่อพระองค์ ในขนาดนั้น ทรงได้เห็นหญิงงามนางหนึ่ง นางผู้นั่นกำลังแจกจ่ายอาหารให้กับชาวบ้านที่ยากไร้ รักษาคนที่บาดเจ็บ พระองค์ทรงมองอย่างตราตึงใจ นางนั่น งดงามยิ่งนัก เมตตาโอบอ้อมอารี ทรงตกหลุมรักทันที และมิอาจคลายสายตา จากนางได้เลย แม้นางผู้นี้จะเป็นเพียงแค่ผู้หญิงชาวบ้านธรรมดา นางมีนามว่าอารดา เป็นที่รักใคร่ของชาวบ้าน เพราะนางอารดานั่นมีจิตใจดี นอบน้อมถ่อมตน ชอบช่วยเหลือคนอื่น

  อารดาเห็นพระองค์ครั้งแรก ก็รู้สึกว่าผู้ชายคนนี้ ดูเคร่งขรุม สุขุม กล้าหาญ แต่จิตใจนั่นอ่อนโยน เวลาผ่านไปไม่นานทั้งสองก็ได้ครองรักกัน โดยมิได้มีใครรู้ว่าพระองค์คือกษัตริย์ มีเพียงแค่องครักษ์ 3 คนที่รู้เรื่องนี้ ฮีมีน เซโร ฮารัง

ทั้ง 3 องครักษ์ค่อยอารักษ์ขาพระองค์ตลอดที่อยู่เมืองฮานานและปกผิดเรื่องนี้มิไม่ให้ใครทราบ ต่อมา

  กษัตริย์ ฟาตีอุน กับนางอารดา ได้ให้กำหนดบุตรชายที่เกิดมาพร้อมกับความสดใส เต็มไปด้วยความรัก กษัตริย์ได้ตั้งชื่อให้บุตรชายว่า พัคคีรา กษัตริย์มองหน้าบุตรชายแล้วพูดว่า ต่อจากนี้ไป เจ้าคือ องค์รัชทายาท องค์ชายคนแรกของข้า พัคคีรา พระองค์มององค์ชายอย่างภูมิใจ 

  แต่ในขนาดนั้น มีคนส่งข่าวมาจากราชวัง ว่าตอนนี้มีพวกก่อกบฏ รวบรวมทัพสะดมทรัพย์ของชาวบ้าน และในราชวังเกิดการขัดแยงแบ่งพักแบ่งพวก วุ่นวาย องครักษ์ฮารัง รีบมาแจ้งสารให้แก่พระองค์ได้รับรู้ถึงสถานการณ์ภายในเมืองหลวง พระองค์จึงจำเป็นต้องนำทัพกลับเมืองหลวง ในทันที จึงตัดสินใจบอก อารดา ว่าตนนั้น คือกษัตริย์ผู้ปกครองประเทศ อารดารู้ จึงตกใจมาก 

อารดา: ข้าไม่เคยคิดว่าเจ้านั้นคือกษัตริย์ผู้โด่งดัง ข้านั่นชั่งโง่เขลายิ่งนัก แล้วมาบัดนี้เจ้านั่นต้องจากข้าไป ข้ารู้สึกใจแทบสลาย แต่ตอนนี้ข้าจำเป็นต้องเข้มแข็ง เพื่อลูกของเรา

กษัตริย์ ฟาตีอุน: ข้าเสียใจที่ข้านั้นต้องปกปิดความจริง ข้าดีใจยิ่งนักที่เจ้าให้กำหนดบุตรชายแก่ข้า แต่ตอนนี้ราชวังวุ่นวายยิ่งนัก กบฏมันฮึกเหิมมิได้เกรงกลัวอีกต่อไป ข้าจากราชวังมานานเกินไป บัดนี้ข้าต้องไปทำหน้าที่ของข้า ข้าขอโทษ อารดา เจ้าคือคนที่ข้ารัก จนสุดหัวใจ ข้ามิได้รังเกียจในต้นตระกูลของเจ้า แต่ข้ามิอาจแพร่งพลายเรื่องเจ้าให้ใครได้รู้ เพราะมันอาจจะเกิดผลร้ายแก่เจ้า ข้าฝากองค์ชายของข้าด้วย ฝากบอกกับเขาว่าข้ารักเขา เขาคือของขวัญที่ดีที่สุดชีวิตของข้า แล้วข้าจะกลับมารับเจ้า กับองค์ชายไปอยู่ที่ราชวัง รอข้าก่อนนะ อารดา ยอดดวงใจของข้า

อารดา: ฉันจะรอ...ฝ่าบาท