เด็กสาวคนหนึ่งเห็นวิญญาณที่ตายแล้ว

ฉากตรงหน้าเธอทำให้หญิงสาวกลัวเธอมองย้อนกลับไปและไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น...คุณปู่มาหาเธอคุณสามารถช่วยฉันได้ไหมนั่นคือภรรยาของฉันอยู่ด้วยกันมา 25 ปีไม่มีเวลาบอกลาเธอสายเกินไปที่จะบอกว่ารักเธอ...ช่วยบอกเธอที

ฉันจะทำให้เธอเชื่อที่คุณพูดได้อย่างไรบอกแกว่าฉันหวังว่าเธอจะเหมือนเดิมดื่มแชมเปญทุกคืนวันศุกร์เฝ้าภาวนาถึงดวงดาวใต้ท้องฟ้ายามราตรีเหมือนเดิม..บอกเธอว่าอย่าเหงา..เธอจะเข้าใจ

สาวน้อยบอกคุณยายจู่ๆคุณยายก็ร้องไห้จากนั้นชายชราก็จากโลกนี้ไปอย่างโล่งอก เวลาผ่านไปไวเหมือนม้าขาว และเด็กหญิงก็โตในพริบตาเธอชื่อมอร์แอนวันนี้เป็นงานแต่งงานของเธอกับสามีของเธอ ทันใดนั้นรูปแบบเข็มทิศก็ปรากฏขึ้นบนหน้าต่าง สามีถามนางว่าเห็นวิญญาณอีกไหม มอร์แอนไม่อยากให้ผิดหวังและโกหกว่าเธอฟุ้งซ่าน แต่เมื่อเธอออกจากหน้าต่างทหารในเครื่องแบบทหารเก่าก็ปรากฏตัวขึ้น กลางดึก มอร์แอนก็ลุกขึ้นจากเตียงทันทีและสามีของเธอก็รู้ว่าเธอฝันร้ายอีกครั้งลำบากใจที่จะเรียกรวมเธอไม่ให้ช่วยวิญญาณอย่าสะสมความกังวลสักวัน

มอร์แกนยิ้มและเห็นด้วย แต่เธอจะใจดีได้อย่างไรคืนนั้นนอนตื่นขึ้นเพราะฟ้าร้อง เธอพบว่าสามีของเธอไม่ได้อยู่บนเตียงจึงลงไปค้นหา ปรากฏว่าผ้าใบบนหลังคาปลิวไปตามลม สามีปีนบันไดขึ้นไปบนหลังคา เตรียมซ่อมผ้าใบให้เมียกลับไปนอนก่อนแต่มอร์แอนหันกลับมาชนกับวิญญาณทหารกลัวเธอกลับมาครั้งแล้วครั้งเล่า ฉันต้องการความช่วยเหลือจากคุณ ไม่ควรมาบ้านฉัน ไม่ใช่แบบนี้ได้โปรดฉันต้องกลับบ้านเมียผมท้องฉันไม่รู้ว่าจะช่วยคุณได้ไหม....คุณชื่ออะไร อดัมส์ฉันเป็นจ่าจากป้อมดริสโก

มอร์แอนเกือบวิ่งชนมาคราวขณะขับรถในวันรุ่งขึ้นเธอหยุดรถแล้วเดินไปทางที่สุนัขหายตัวไป..นั่นมันรูปปั้นทหาร 2 นายเมื่อมองลงมาอีกครั้งแผ่นศิลาจารึกไว้อย่างน่าประทับใจ

อดัมหายตัวไปในการสู้รบในเดือนมิถุนายน พ.ศ 2515 มอร์แอนจึงมาที่สมาคมทหารผ่านศึกโพ้นทะเล ถามผู้รับผิดชอบช่วยหาเบาะแสเขาตกลงอย่างง่ายดาย มอร์แกนมองดูผู้หญิงที่อยู่ข้างหน้าเขาและทันใดนั้นก็รู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ...หันหัวทันที..คุณสามารถเห็นฉันอย่าทำเหมือนฉันตาบอดใช่ฉันเห็นคุณแต่...ผิดเวลาช่วยฉันหน่อยได้ไหมบอกโจว่า กุญแจสำคัญของตู้เซฟที่บ้านคืออยู่ในกระเป๋าเสื้อกันฝนสีน้ำเงินของฉัน อยากพูดอะไรแบบนี้เขาจะคิดอย่างไร รู้สึกเสียใจ ติดอยู่ตรงนี้ไม่รู้นานแค่ไหนฉันพยายามบอกเขาให้ดีที่สุด หวังว่าคุณจะช่วยฉันได้

มอร์แกนมอร์แกนหายใจเข้าลึกๆอย่างไม่เต็มใจและพูดว่า...ภรรยาของคุณขอให้ฉันนำคำกุญแจของตู้เซฟอยู่ในกระเป๋าเสื้อกันฝนสีน้ำเงินของเธอ

มอร์แกนวิ่งหนีไปก่อนที่อีกฝ่ายจะตอบได้ภรรยาของโจมีความสุขมาก และฉันก็ตกตะลึงเมื่อมองไปที่โจ

มอร์แอน พบบ้านของอดัมตามที่อยู่โจให้มา ทันใดนั้นเข็มทิศเก่าก็ปรากฏขึ้นในมือของเธอหลังจากที่รถหยุดลงและตัวชี้ที่ชี้ไปที่ด้านหน้าเธอลงจากรถแล้วทำน้องชายคนเล็กบังเอิญคนนี้คือไมค์ ลูกชายของอดัมเธอโกหกว่าเธอกำลังรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับทหารผ่านศึกสงครามเวียดนามในท้องถิ่น ถามเขาเกี่ยวกับการกระทำของเปาโลและกล่าวถึงบิดาของเขา จู่ๆก็ดูสดใส

พูดถึงวีรกรรมของพ่อเหมือนขุมทรัพย์และหวังว่ามอร์แอนบอกอะไรเขาได้เกี่ยวกับพ่อของเขาจะสามารถบอกอะไรเขาได้เกี่ยวกับพ่อของเขาแต่ง มอร์แอนเห็นด้วยแต่ก่อนที่เธอจะจากไปเธอเห็นว่าภรรยาของมั้ยกำลังตั้งท้องด้วย เธอทนไม่ได้ที่จะบอกไมค์

วิญญาณของพ่อปรากฏอยู่ในบ้านของเขาเต็มไปด้วยโคลน อดัมบอกฉันว่าภรรยาของเขาท้องแต่ดูเหมือนเขาจะไม่รู้ตัวสตรีมีครรภ์เป็นภรรยาของบุตร ไม่ใช่ภรรยาเขา ทำไมไม่เข้าใจ เมื่อมีเหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้นในครอบครัว เช่นการเกิดของลูก

จะมีปฏิกิริยาลูกโซ่ในโลกของคนตายปลุกจิตวิญญาณผู้ล่วงลับนี่คือเหตุผลที่เปาโลปรากฏตัว มอร์แอนเห็นอดัมบนถนนในวันรุ่งขึ้นทั้งสองมาถึงสุสานมอร์แอนถามเขาว่าเกิดอะไรขึ้นเปาโลพยายามจำสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนั้น เขาถูกศัตรูโจมตีด้วยเฮลิคอปเตอร์เครื่องบินเริ่มตกอย่างช้าๆเมื่อล้มลงก็เห็นน้ำตกที่สวยงามตระการตา มอร์แอนก็พาเขาไปที่หลุมฝังศพมันเป็นไปไม่ได้ ภรรยาของฉันเธอท้องเธอให้กำเนิดเด็กชาย 3 เดือนหลังจากที่คุณได้รับประกาศหายไปลูกชายของคุณอายุ 33 ปีและภรรยาของเขากำลังจะคลอดบุตร

คิดถึงมากภรรยาของฉันเป็นอย่างไรบ้าง ฉันเสียใจ เขาบอกว่าภรรยาคนจากไปไม่นานมานี้เขาขอให้มอร์แกนช่วยพบกับภรรยาของเขาแต่ มอร์แอนพูดว่าฉันขอโทษที่ฉันเห็นแต่วิญญาณที่ไม่ได้ดูแล อดัมจึงขอให้เธอบอกความจริงกับลูกชายของเขาเกี่ยวกับการตายของเขามอร์แอนมาที่บ้านคลองไมค์และบอกความจริงกับไมค์และเมื่อพิมพิ์แก่เขาที่เปาโลทิ้งไว้ให้ จู่ๆไมค์ก็ไล่เธอออกไปในฐานะคนโกหก มอร์แอนเสียใจมากและพูดว่า...ฉันไม่ต้องการอะไรจากคุณกรุณาโทรสอบถามเพนตากลม

เมื่อกลับถึงบ้านมอร์แอนรู้สึกหดหู่และอยากดื่มโชคดีมีสามีเลยสบายใจในเวลานี้ไมค์ขับรถไปที่ประตูถ้ามีคนบอกคุณว่าวิญญาณพ่อกลับมาหลายปีแล้วคุณจะเชื่อไหม

ไมค์ไม่เชื่อแน่นอนเขาขับไล่ผู้วิเศษที่ใช้ความเจ็บปวดของผู้อื่นเพื่อหลอกลวงเงินเขามาที่บ้านของมอร์แอน อีกครั้งในตอนเย็นติดค้างอะไรตอนเย็นเขาได้โทรหาเพนตากลมตามเงื่อนงำที่มอร์แอนให้มา พบว่าพ่อพอลเมื่อ 20 ปีที่แล้ว ถูกส่งขึ้นเฮลิคอปเตอร์ไปปฏิบัติภารกิจตอนนี้ กองทัพกำลังร่วมมือกับรัฐบาลเตรียมส่งทีมค้นหาเพื่อดูว่าจะเจออะไรไหม

เขาถามอีกครั้งว่าได้ข่าวมาอย่างไร

มอร์แอนพูดว่าฉันรู้ว่ามันยากสำหรับคุณที่จะเชื่อแต่พ่อของคุณบอกฉันในเวลานี้วิญญาณของอดัมมาถึงและเขาขอให้มอร์แอนไปถามลูกชายของเขาคุณยังคงเก็บจดหมายฉบับสุดท้ายที่เขาส่งถึงภรรยาหรือไม่ในจดหมายขอให้ภรรยาชีวภาพไปที่เปล

หลังจากฟังแล้วในที่สุดเขาก็เชื่อเขาตื่นเต้นมากเมื่อรู้ว่าพ่อของเขาอยู่เคียงข้างเขา อดัมขอให้มอร์แอนบอกลูกชายของเขาฉันภูมิใจที่เห็นคุณเติบโตขึ้น ไมค์พูดว่าแม่ไม่เคยลืมคุณเธอเล่าเรื่องของคุณให้ฉันฟังทุกคืนเธอได้หล่อหลอมรูปของเขาในใจฉันทำให้ฉันคิดถึงเขามากขึ้นได้ยินอย่างนี้ตาของอดัมก็น้ำตาไหล

ฉันเห็นลูกสะใภ้และหลานของฉันฉันจะอยู่เคียงข้างคุณเสมอ.........ฉันจะหาซากศพของคุณบอกว่าให้กลับบ้านภรรยาของเขาต้องการเขานี่คือสิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้

เมื่อลูกเกิดสนุกกับช่วงเวลาที่มีอย่าพลาดแม้แต่วินาทีเดียว ในเวลานี้มอร์แอนประทับใจความรักของบิดาอย่างลึกซึ้งของอดัม..เธอร้องไห้และพูดว่าพ่อของคุณต้องการให้คุณเข้าใจว่าเขาอยู่ในใจคุณเสมอ.......????????????????????????????