หัวใจข้างแรม

“ทำไมละครับ นี่คุณหนูจะยืนยันว่าจำผมไม่ได้จริงๆงั้นหรือ ผมคือไอ้แรม เด็กคนสวนในบ้านของคุณหนูเมื่อสิบปีก่อนไงครับ”

“พูดอะไรของคุณคะ คุณศิวดนย์ ฉันไม่เข้าใจ” 

หญิงสาวกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงหนักแน่นขณะสบตากับเขาอย่างเย็นชาแน่วแน่ไม่หวั่นไหว

“คุณหนู” 

ชายหนุ่มรู้สึกเจ็บแปลบในใจกับท่าทางอย่างนั้นของเธอ

“กรุณาเรียกฉันว่าทิพยาดาเถอะค่ะบอส มันจะดูเหมาะสมกว่า” 

กล่าวจบหญิงสาวก็หันหน้าไปทางอื่น ทำเหมือนไม่สนใจเขา ทั้งๆที่ก็รู้สึกประหลาดใจกับแววตาของเขาอยู่เหมือนกัน ทำไมเขาจะต้องมาทำท่าทางราวกับเจ็บปวดอย่างนั้นให้เธอเห็นด้วย ก็เขาเองไม่ใช่เหรอ...ที่เป็นฝ่ายใจร้ายกับเธอก่อน

“ก็ได้ หากคุณต้องการอย่างนั้น ทิพยาดา” 

ศิวดนย์กล่าวเสียงเครียดจัดแล้วกัดฟันกรอดเพื่อพยายามข่มความรู้สึกที่อ่อนแอให้เข้มแข็งขึ้นมาเท่าเทียมกับเธอ ก่อนขับรถกลับไปยังบริษัท

.......................................

ด้วยรักและขอบคุณจาก...ลภัสรินทร์

งานเขียนเรื่องนี้สงวนสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติกฎหมายลิขสิทธิ์ทุกประการ ห้ามมิให้ผู้ใดทำการคัดลอกหรือดัดแปลงส่วนใดส่วนหนึ่งหรือทั้งหมดของงานเขียนเรื่องนี้เพื่อนำออกเผยแพร่ไม่ว่าทางช่องทางใดก็ตามโดยที่ไม่ได้รับอนุญาต มิฉะนั้นจะถือว่าละเมิดลิขสิทธิ์และถูกดำเนินคดีตามกฎหมาย

หมายเหตุ :ที่ลงสถานะของนิยายว่า จบแล้ว นั้นคือหมายถึงว่านักเขียนได้เขียนนิยายเรื่องนี้จนจบแล้วและได้นำไปวางขายในรูปแบบของอีบุคเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แต่ตรงนี้คือการนำมาลงให้ทดลองอ่านกันแค่บางส่วนเท่านั้น ซึ่งถ้าใครสนใจจะอ่านต่อจนจบก็ตามลิ้งค์ที่ได้นำมาลงไว้ให้ไปได้เลย หรือจะติดตามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ เพจ กานติณัฎฐ,กันตินันท์ หรือเฟสบุค กันตินันท์,กานติณัฎฐ ก็ได้ค่ะ ขอบคุณสำหรับทุกๆกำลังใจนะคะ