ทะลุมิติไปเป็นชายาอ๋องตกอับ

หลินเหมยซีนักศึกษาสาวโบราณคดี  ฉลาดมีไหวพริบ สวย เก่ง และเป็นดาวคณะของมหาวิทยาลัยไน๋ซี  เธอได้ศึกษาเกี่ยวกับเมืองร้างแห่งหนึ่งพร้อมด้วยคณะเพื่อนและอาจารย์  แต่แล้วนางกลับสะดุดตาเข้ากับประตูปานหนึ่งที่คล้ายว่ากำลังเรียกหานางให้เข้าไป

หลินเหมยซีได้เดินตามไปคล้ายถูกต้องมนต์พลันผลักประตูปานนั้นออก ปรากฎแสงสีขาวสว่างวาบทำให้นางหมดสติ

บรรดาเพื่อนและครูต่างเข้ามาร้องเรียกหลินเหมยซีให้ตื่นขึ้นมา  แต่แล้วเสียงเหล่านั้นได้ค่อยๆ จางหายไป........

และเมื่อได้สติอีกครั้งนางรู้สึกตัวหนักและเจ็บระบมทั่วทั้งร่างกาย พินิจพิจารณาปรากฎว่านางได้นอนอยู่ในห้องที่มีแต่ฟืน แขนขามีเลือดเต็มทั่วทั้งร่างกาย เสื้อผ้าที่ดูเหมือนอยู่ในยุคโบราณ "เกิดอะไรขึ้นกับฉันแล้วนี่ฉันใส่เสื้อผ้าอะไรพิลึก โอ้ย" หลินเหมยซีร้องอย่างเจ็บปวดเหมือนร่างกายบดละเอียด เมื่อวิเคราะห์ดูแล้วร่างกายนี้แม้จะเหมือนนางแต่กลับมีความแตกต่างเล็กน้อย ผิวพรรณดีแต่มือหยาบกระด้างคล้ายคนใช้แรงงาน นางได้ตระหนักแล้วว่านี้ไม่ใช่ตัวนาง "แล้วนางเป็นใครละทำไมถึงมีสภาพแบบนี้" หลินเหมยซีได้แต่วิเคราะห์ข้อมูลต่างๆที่ได้สัมผัสกับความทรงจำของเจ้าของร่าง พรางแสยะยิ้ม "เข้าใจข้าจะทวงความยุติธรรมเพื่อเจ้าเอง"