นักวาดไส้เเห้งขอทวงคืนพระรองจากนางเอก

เปรี้ยงง!!โครม!!

เสียงฟ้าผ่า ดังกึกก้องกัมปนาทครอบคลุมทั่วทั้งบริเวณ พร้อมกันนั้นก็ปรากฏแสงสีเหลืองของสายฟ้าขึ้นใกล้ๆกับต้นไม้ใกล้หอนี่เอง ซึ่งตอนนี้โดนฟ้าผ่า บวกกับพายุถอนรากถอนโคนออกมาโชว์รากอวบๆอยู่ข้างฟุตบาต ท้องฟ้ามืดครึ้มแลดูน่ากลัว ก้อนเมฆที่ลอยต่ำเป็นสีดำปกคลุมไปทั่วท้องฟ้า ลมพัดหอมเอาใบไม้ กระจายเต็มไปทั่วพื้นด้านล่าง

อาจด้วยความเก่าของตึก ความปลอดภัยเกี่ยวกับตัวอาคาร และสายล่อฟ้าของตึกที่ถูกเด็กแว๊นขโมยไปขาย ตามนี้เจ๊เจ้าของหอติดประกาศ เมื่อหลายอาทิตย์ที่ผ่านมาแว๊บเข้ามาในหัว

เปรี๊ยะ!!

เสียงประหลาดดังขึ้นใกล้ๆหูเธอ ก่อนจะตามมาด้วยแสงสี เสียง กลิ่น ราวกับ ภาพ สโลวโมชั่น ประหนึ่งเธอกำลังดูหนัง4D อยู่โซนวีไอพีแบบเกาะขอบเวทีก็ไม่ปาน ประกายไฟสีเขียว ปนเหลือง กลิ่นของอายฝน กลิ่นดินลอยปะปนไปในอากาศ พร้อมประสายไฟที่เกิดจากการลัดวงจรของกระแสไฟฟ้า ของเครื่องใช้ไฟฟ้าที่ไม่ได้มาตรฐาน และเหมือนจะโดนหนูแทะเล่น

 ไฟฟ้าที่ลัดวงจรส่งผลให้ ร่างกายของเธอคล้ายระเบิด ร่างกายส่องแสงสีทองเรืองรอง พร้อมสะเก็ดประกายไฟเล็กๆ ดูคล้ายแสงหิ่งห้อยกระจายอยู่รอบห้อง มองดูสวยงามและตระการตายิ่งนัก เธอเคยมีความคิดอยากวาดภาพคนถูกฟ้าผ่าตายสักครั้ง นับว่าเป็นบุญตา บุญหัว บุญร่างกายเธอนัก ที่ได้รับโอกาสนี้

นักวาดจันทร์เจ้าได้แต่คิดและหัวเราะในใจ

"เป็นการตายที่ตระการตาจริงๆ"

ฟู่~ ~

ควันสีขาวลอยกระจายฟุ้งไปทั่วห้อง กลิ่นเนื้อไหม้ ผสมกลิ่นเหล็กลอยคละคลุ้งไปทั่ว จนไม่สามารถมองเห็นได้เนื่องจากควันปกคลุมไปทั่วทั้งห้อง ร่างกายเธอรู้สึกเหมือนแตกเป็นเสี่ยงๆ ความเจ็บปวดที่เกิดทำให้น้ำตารื้นขึ้นมา ร่างกายของเธอรับความเจ็บปวดที่เกิดไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว

เปลือกตาของเธอค่อยๆหลับลงช้าๆ

พร้อมกับสติที่หมดไปในที่สุด....