My memory
บทนำ
เสียงสายลมพริ้วไหวผ่านหน้าต่าง ฉันมองไปด้วยสายตาที่เหม่อลอย เชือกในมือถูกกำไว้แน่น "ฉันมาถึงจุดนี้ได้ยังไงนะ" ทั้งที่เมื่อก่อนฉันก็ผ่านอะไรมาตั้งมากมาย แต่ทำไมวันนี้มันเหมือนไม่มีหนทางเลย ฉันมองดูเก้าอี้ที่ถูกวางไว้ เท้าค่อยๆขึ้นไปเหยียบมือทั้งสองพันเชือกบนขื่อ "ฉันเหนื่อยเหลือเกิน....."
แพร๊งงงงง!! (เสียงแก้วแตก)
"มึงจะเอายังไง!!"เสียงพ่อของฉันที่กำลังตะคอกใส่แม่ พร้อมกับแก้วที่ถูกปาลงบนพื้น
"มึงก็เลิกกับกูไปเลย!!ไปหย่ากันให้จบๆไป!" แม่พูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
เกือบทุกสัปดาห์ที่ฉันต้องมาเจอเหตุการณ์อะไรแบบนี้ และวันนี้ก็เช่นกัน "พ่อ" ผู้นำครอบครัวที่ดื่มเหล้าเกือบทุกวัน เมามาทีไรก็มาทะเลาะกับแม่ เงินที่หามาได้ก็ไปลงกับเหล้ากับลูกน้อง พ่อฉันทำงานช่างเชื่อม มีหน้าร้านเป็นของตัวเองมีลูกน้อง 2 คน ถ้าถามว่ามีลูกน้องงั้นแสดงว่าเงินก็ต้องเยอะสิ หึ! ไม่หรอก ไม่เคยถึงครอบครัวเลย
"อิง เลิกเรียนนี้ไปตลาดกัน" ฟ้า....เด็กหญิงผมเปียกล่าว
"คงไปไม่ได้อ่ะ พ่อไม่ให้ไปเที่ยวไหน"
"โอเค งั้นฉันไปก่อนนะไว้เจอกันพรุ่งนี้ บ๊ายยย"
ฉันมองฟ้าโบกมือหย๋อยๆ พลางยิ้มให้
ฉันที่กำลังจะถึงบ้านอีกแค่ไม่ถึง300เมตร ก็เห็นคนมุงอะไรแถวหน้าบ้าน
โคร่มมมม เก้าอี้ไม้ถูกโยนออกมานอกประตู
"อะไรอีกเนี่ย พ่อเมาตั้งแต่สี่โมงเย็นเลยเหรอ"
พ่อ : มึงไปลาออกเดี่ยวนี้เลย!!
แม่ : ถ้ากูออกแล้วลูกอีก 2 คนจะอยู่ยังไง ทุกวันนี้เงินก็เงินกู
พ่อ : แล้วที่กูเคยให้มึงล่ะ!!มึงเอาไปไหนหมด!
แม่ : ถุ้ย!!เงินแค่ 500 ตั้งแต่เดือนที่แล้ว ค่าน้ำค่าไฟยังไม่พอเลย!!
"ฉันมองดูสถานการณ์ในตอนนี้คงน่าจะเป็นเรื่องเงินสินะ ฉันในวัย 10 ขวบที่ต้องมาเจอสถานะครอบครัวแบบนี้ มันรู้สึกแย่จัง" ในขณะที่ฉันกำลังยืนมองเหตุการณ์อยู่ พี่สาวก็กลับมาจากโรงเรียนพอดี
พี่แอม : พ่อแม่ทะเลาะกันอีกแล้วเหรอ
อิง : ใช่ แต่ครั้งนี้คงหนัก ดูชาวบ้านมุงเต็มเลย
พี่แอม : คืนนี้เราก็ไปนอนบ้านตาก่อน ปะ
พี่แอมพูดพลางจูงมือฉันไป....
รุ่งเช้า
เสียงตะโกนโวยวายหน้าบ้านตา ทั้งที่เป็นเช้าวันเสาร์ ใครกันนะมาตั้งแต่เช้าเลย
"พ่อ!!ลูกพ่อมันไปกับชู้แล้วนะ!!" นั่นมันเสียงพ่อของฉันนี่นา
ตาไปเปิดประตูและกำลังคุยกับพ่อ เสียงค่อนข้างเบา ฉันที่เป็นเด็กก็อยากรู้อยากเห็นจึงแอบย่องเข้าไปใกล้ๆ
พ่อ : มันแอบคบชู้กับคนที่ทำงาน บอกให้ลาออกก็ไม่ออก เช้ามาก็หายไป ผมว่าแล้วมันต้องหนีไปกับชู้สักวัน!!
ตา : ใจเย็นๆก่อน มีอะไรก็ค่อยๆมาคุยกันในบ้าน อายชาวบ้านเขา
พ่อ : ผมไม่อาย!! เนี่ยปืน!!
เห้ย!!ตากับฉันตกใจพร้อมกัน เพราะพ่อชักปืนออกมาให้ดู
ตา : ไอ้ปลาแกใจเย็นๆก่อน เอาปืนมาเที่ยวถือแบบนี้ไม่ได้นะมันอันตราย
พ่อ : ผมจะตามไปฆ่ามันให้ตายทั้งคู่ ถ้าผมไม่กลับมาแสดงว่าผมคงตายไปกับมันแล้ว
..............โปรดติดตามชมตอนต่อไปในบทที่ 1
สารบัญ
CONTENT
|
|
|
นิยายแนะนำ |
ดูทั้งหมด |
รายการรีวิว
REVIEW
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00

นิยายแนะนำสำหรับคุณ
ดูทั้งหมด
นิยายแนะนำสำหรับคุณ