เรื่อง หมื่นอสุราสยบฟ้า หนึ่งมรรคานิจนิรันดร์
บที่ 31 เล่นผิดคน
การโจมตีเสียหลัก หลิ่วเจ๋อกระโดดกลับไปตั้งหลัก ่จะตวัดกระบี่ในมือไม่หยุด คมแสงกระบี่พลันกระหน่ำใส่ิชูอย่างดุเดือด
ถือว่าหลิ่วเจ๋อนั้นฝีมือไม่เลวเลย ตบะเธออยู่ี่จุดสูงสุดขั้นี่สาม สามารถบรรลุขั้นี่สี่ได้ทุกเมื่อ ผนวกกับพลังเสริมจากกระบี่ขั้นี่สี่ ทำให้พลังการโจมตีรุนแรงทบทวีขึ้นไปอีก
แต่คนดูต่างพากันพบบางอย่างี่แปลกไป การโจมตีหลิ่วเจ๋อนั้นดุดันราวกับ-่าฝนกระหน่ำก็จริง แต่ิชูี่ตกอยู่ในระยะโจมตีปราณและคมแสงกระบี่ กลับสงบนิ่งราวกับหินผาท่ามกลางคลื่นสมุทรี่ซัดกระหน่ำ เขากลับไม่สะทกสะท้านหรือสั่นคลอนแม้แต่น้อย กระบี่ในมือขวาเขาตวัดฟาดฟันกระบวนท่ากระบี่พื้นฐาน แต่ละกระบวนท่าเชื่อมต่อไหลลื่นดั่งสายนที อีกทั้งยังสามารถปัดเป่าหักล้างการโจมตีี่โหมกระหน่ำหลิ่วเจ๋อได้อย่างง่ายดาย
ทำเอาคนดูอดตกตะลึงไปกับสิ่งี่เิขึ้นไม่ได้ พลางคิดว่ากระบวนท่ากระบี่พื้นฐานร้ายกาจได้ขนาดนี้เชียวหรือ
เหล่าปรมาจารย์แต่ละเาต่างก็บอกเหล่าลูกศิษย์ตนว่าวิชากระบี่พื้นฐานิชูนั้นสามารถเป็นศาสดาจารย์กระบี่ได้เลย ึจะเป็นกระบวนท่าพื้นฐานธรรมดา แต่อานุภาพทำลายล้างกลับน่าอัศจรรย์ยิ่งนัก
แม้จะอธิบายไปแ้ แต่เหล่าบุคคลระดับสูงแต่ละเาต่างพากันแปลกใจ หากฝึกกระบวนท่ากระบี่พื้นฐานจนึระดับหนึ่งแ้ จริงอยู่ี่พลังทำลายล้างัจะทรงพลังไม่เป็นรองใคร แต่ก็ไม่น่าจะสามารถโจมตีเข้าจุดบอดหลิ่วเจ๋อได้อย่างแม่นยำในทุกๆ การโจมตีเช่นนี้
ึกระนั้นกลับไม่มีใครคาดเดาว่าจะเป็นวิถีกระบี่ขั้นเจี้ยนหลิงหรือจิตวิญญาณกระบี่เลย เพราะสำหรับพวกเขา เขาคิดว่าเป็นไปไม่ได้ ำัชิงหยุนก่อตั้งและสืบทอดมาหลายพันปี ผู้ี่บรรลุวิถีกระบี่ขั้นเจี้ยนหลิงมีเพียงสองคน คนหนึ่งคือท่านบรรพบุรุษผู้บุกเบิกำั ส่วนอีกคนก็คือผู้เฒ่าอาวุโสี่ไม่สนโลกภายนอกอย่างโม่จื่อเต้า แ้ศิษย์รับใช้จะบรรลุได้อย่างไรกัน คำตอบสำหรับพวกเขาก็คือเป็นไปไม่ได้แน่นอน
การต่อสู้ยังคงดำเนินต่อไป หลิ่วเจ๋อี่เอาแต่กระหน่ำโจมตีสูญเสียเรี่ยวแรงและพลังงานไปเรื่อยๆ ในขณะี่ิชูกลับไม่มีปัญหาแม้แต่น้อย
“ไปตายซะเถอะ” และแ้กระบวนท่ากระบี่หลิ่วเจ๋อก็เปลี่ยนไป ใบดาบเรืองแสงเป็นสีเืวูบวาบ ณ เวลานี้เธอเิ่สำแดงพลังวิชากระบี่โลหิตพล่านออกมาแ้
“บัดซบ” หลัวเจินึกับสบถออกมา ไม่ใช่แค่หลัวเจินเท่านั้น แต่คนอื่นๆ ี่เห็นวิชากระบี่หลิ่วเจ๋อล้วนดูออ่านี่เป็นกระบวนท่าไม้ตายปรมาจารย์ผู้ดูแลเาหลักอย่างูซานเหอ
เมื่อิชูสัมผัสได้ึกระบวนท่ากระบี่ี่เปลี่ยนไปหลิ่วเจ๋อ การไหลเวียนพลังปราณในร่างกายและพลังปราณี่พลุ่งพล่านออกมาจากกระบวนท่ากระบี่พื้นฐานเขาก็เิ่ปรับเปลี่ยนเช่นกัน ตอนนี้เขาเิ่เป็นฝ่ายรุกโจมตีบ้างแ้ ่หน้านี้เขาทำเพียงปัดป้องหักล้างวิถีการโจมตีหลิ่วเจ๋อเฉยๆ ทั้งนี้ก็เพื่อเป็นการอุ่นร่างกายและทำให้ตัวเองคุ้นเคยกับการเคลื่อนไหว หลังจากการแสดงกระบวนท่ากระบี่พื้นฐานเสร็จสิ้นแ้ ตอนนี้ก็ึเวลาแ้ี่เขาจะบุกโจมตี
เคล้ง! เคล้ง!
เสียงกระบี่ปะทะกันดังกังวานไม่หยุด การบุกโจมตีิชูยังคงยึดกระบวนท่ากระบี่พื้นฐานอยู่ แต่พลังทำลายล้างกับรุนแรงยิ่งนัก หลิ่วเจ๋อได้แต่พลิกกระบี่ตั้งรับ ทุกครั้งี่กระบี่ทั้งสองปะทะกัน วิถีกระบี่ิชูจะมีการเปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่ัจะพุ่งเข้าจู่โจมจุดบอดบนตัวกระบี่หลิ่วเจ๋อทุกครั้งไป
เคล้ง!
เมื่อิชูเค้นแรงฟันกระบี่ออกไป ในี่สุดกระบี่ในมือหลิ่วเจ๋อก็กระเด็นหลุดมือ เวลานี้ ิชูกำหมัดซ้ายและซัดหลิ่วเจ๋อหน้าหงายจนกลิ้งหลุนๆ ไปบนพื้น จากนั้นก็จ่อกระบี่ไปี่คอหลิ่วเจ๋อ
หลิ่วเจ๋อแพ้แ้...
ศิษย์สายในเาหลักพ่ายแพ้ศิษย์รับใช้จากเาชิงจู๋ ความจริงเรื่องนี้ทำเอาบรรดาลูกศิษย์บนเาหลักหน้าเสียกันเป็นแถบ
ช่างขายขี้หน้าสิ้นดี!
“ถ้าเจ้าฆ่านาง เจ้าตายแน่” จางจี้ชี้หน้าะโใส่ิชู
“ปล่อยนาง แ้ข้าจะฆ่าเจ้าอย่างปรานี!” จู่ๆ เฉียนชิงกับหลิ่วหนานก็ปรากฏตัวขึ้นมา
ิชูเงยหน้าพ่นลมหายใจยาว “่หน้านี้ข้าคิดว่าสะสางเรื่องเสร็จก็จะกลับ เพราะเาชิงหยุนและเาชิงจู๋ล้วนเป็นำัชิงหยุนเืกัน แต่ตอนนี้ข้าไม่คิดเช่นนั้นแ้ ในเมื่อพวกเจ้าเก็บกระบี่ใส่ฝักกันไม่เป็น แ้ยังทำตัวเป็นขี้แพ้ชวนตีอีก ข้าเองก็คงยอมไม่ได้เช่นกัน”
เมื่อพูดจบ ิชูก็ฟันคอหลิ่วเจ๋อขาดอย่างรวดเร็วและเนียนกริบ ตอนนี้เขาไม่ได้เดิมพันด้วยศักดิ์ศรีตัวเองเพียงอย่างเดียว แต่หากตัวเขาสั่นคลอนต่อคำขู่พวกี่วางอำนาจบาตรใหญ่ ก็เท่ากับว่าเาชิงจู๋นั้นเกรงกลัว
“ไปตายเสีย!” หลิ่วหนานชักกระบี่ออกและพุ่งเข้าหาิชูทันที
“ลูกศิษย์สายหลักโจมตีใส่ศิษย์รับใช้เช่นนี้ ช่างไร้ยางอายสิ้นดี หากเจ้าอยากสู้นัก เหยียนอี้คนนี้ก็อยากจะรู้เืกันว่าเจ้ามีดีแค่ไหน” เหยียนอี้เดินออกมาจากฝั่งลูกศิษย์เาชิงจู๋ ในตอนนี้ิชูชนะแ้ อีกทั้งยังชนะอย่างสวยงาม เหยียนอี้เองก็ไม่อยากให้ิชูทนแบกรับความกดดันต่อจากนี้อีก หลิ่วหนานเป็นึผู้ฝึกตนขั้นี่สี่ แต่ิชูเป็นเพียงผู้ฝึกตนขั้นี่สอง ไม่ว่าจะมองจากมุมไหน พลังการต่อสู้ก็ต่างกันราวฟ้ากับเหว ิชูไม่มีทางชนะแน่นอน
“เจ้าคิดจะแทรกมือเข้ามายุ่งกับเรื่องนี้ด้วยอย่างนั้นหรือ เช่นนั้นเรื่องนี้คงจบไม่สวยแน่” หลิ่วหนานมองเหยียนอี้ ดวงตาสะท้อนแววหวาดหวั่นรำไร
แม้เหยียนอี้จะเป็นคนนิ่งขรึมไม่ค่อยพูดค่อยจา แต่เหล่าลูกศิษย์สายหลักต่างรู้ดีว่าเขาไม่ธรรมดา นี่เป็นสาเหตุี่หลิ่วเจ๋อไม่เลือกเหยียนอี้เป็นหนึ่งในเป้าหมาย หลิ่วหนานเองก็เช่นกัน
“ข้าอยากรู้จริงๆ ว่าจบไม่สวยี่เจ้าพูดเป็นอย่างไร” เหยียนอี้มองเหยียดหลิ่วหนาน
“หลิ่วหนานกลับมานี่” ูซานเหอปรากฏตัวขึ้นมา หลิ่วเจ๋อถูกิชูฆ่าตายแ้ แค่นี้ปรมาจารย์ผู้ดูแลเาหลักก็ไม่รู้จะเอาหน้าไปมุดไว้ี่ไหนแ้
หลิ่วหนานหันกลับไปมองูซานเหออยู่ครู่หนึ่ง ่จะหันกลับมาถลึงตาใส่ิชูและเดินกลับไปหาูซานเหอ
ทว่าเฉียนชิงกลับปรากฏตัวขึ้นมา่้าิชู “ิชู ข้าเคยเตือนเจ้าแ้ หากคิดมีเรื่องกับคนข้า เจ้าไม่มีทางตายดีแน่ แ้พวกเราจะได้เห็นดีกัน”
“ทั้งี่พวกเจ้าก็รู้ดีว่าขู่ข้าไปก็ไม่มีผล แ้ยังจะมาขู่ข้าอีกเพื่อะไกัน เจ้าคงสมองกลับไปแ้สินะ ข้าอยู่ตรงนี้แ้ ถ้าอยากฆ่าข้านักก็ฆ่าเลยสิ ถ้าเจ้าไม่กล้าหรือทำไม่ได้ก็ไปให้พ้นๆ หรือพวกเจ้าไร้น้ำยา? พอไร้น้ำยาหน่อยก็ไปทำตัวอวดเบ่งี่เาชิงจู๋สินะ พวกเจ้าต่างหากี่เป็นขยะ ในเมื่อพวกเจ้ากล้ายื่นหน้ามา ิชูอย่างข้าก็กล้าสวนกลับ!” ิชูพูดตอกหน้าเฉียนชิงอย่างไม่เกรงใจ
สีหน้าเฉียนชิงึกับมืดลงทันที มือเอื้อมไปแตะด้ามกระบี่ทันควัน
“ถ้ากล้าก็ลองดู! ิชูพูดถูกแ้ พวกเจ้าคือขยะ!” หลัวเจินปรากฏตัวขึ้นมา เมื่อลูกศิษย์สายหลักคิดจะลงมือกับิชู เขาไม่มีทางนิ่งเฉยแน่นอน
“ท่านอาวุโสหลัวกำลังใช้อำนาจกดขี่ผู้น้อยอยู่กระนั้นหรือ” ูซานเหอพูดขึ้น เขารู้สึ่าเรื่องเิ่บานปลายไปกันใหญ่แ้ ขืนปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไป มีหวังจบไม่สวยจริง ตัวเขารู้นิสัยหลัวเจินเป็นอย่างดี โมโหทีก็ฆ่าทิ้งไม่เลือกหน้า ฆ่าโดยี่ไม่ถามหาสาเหตุ แต่สาเหตุี่ฆ่ามักถูก้ตลอด แต่ี่เห็นพักหลังๆ ทำตัวเีก็เพราะเข้าฌานฝึกตน
หลิวเจินแสยะยิ้ม “คำพูดท่านอาวุโสูช่างน่าสนใจจริงๆ ลูกศิษย์สายในจากเาพ่ายแพ้ศิษย์รับใช้จากเาชิงจู๋ จากนั้นศิษย์สายหลักในสังกัดท่านกลับข่มขู่ศิษย์รับใช้ี่เิ่ชนะไปหมาดๆ เช่นนี้ ถ้าไม่เรีย่าใช้อำนาจกดขี่ผู้น้อย่า แ้จะให้เรีย่าะไ และการี่ข้าออกมาปกป้องผู้น้อยี่เิ่ชนะไปเรีย่าใช้อำนาจกดขี่ผู้น้อยกระนั้นหรือ”
ท้าทาย!
ปรมาจารย์ผู้ดูแลเาชิงจู๋ท้าทายปรมาจารย์ผู้ดูแลเาชิงหยุนูซานเหอ!
“ทุกคนหยุดเถิด เรื่องผู้เยาว์ก็ปล่อยให้พวกเขาจัดการกันเอง” เสวี่ยอินปรากฏตัวขึ้นมา เมื่อครู่เธอดูการต่อสู้อยู่ตลอด แต่เธอทนดูสถานการณ์ตอนนี้ต่อไปไม่ไหว เธอไม่มีทางปล่อยให้ปรมาจารย์ผู้ดูแลเาทั้งสองคนต่อสู้กันี่นี่เด็ดขาด
“ิชู เจ้าพูดถูก หากวันนี้ใครคิดจะใช้อำนาจกดขี่เจ้า คนผู้นั้น้ตายสถานเดียว!” หลัวเจินพยักหน้าให้ิชู
“แรกเิ่เดิมที ลูกศิษย์สายในจากเาหลักเป็นคนเิ่ระรานวางมาดอวดเบ่งี่หอศิษย์รับใช้เาชิงจู๋่ ซ้ำยังบังคับให้ข้าคุกเข่าขอโทษ สงสัยตอนนั้นพวกเจ้าคงนึกภาพตัวเองตอนนี้ไม่ออกสินะ... ตอนนี้ข้ามีทางเลือกให้พวกเจ้าสองทาง ถ้าไม่คุกเข่าขอโทษหอศิษย์รับใช้เาชิงจู๋ก็จงต่อสู้กับข้า!” ิชูกวาดตามองศิษย์สายในจากเาหลัก
บรรยากาศตอนนี้เต็มไปด้วยความเก้อกระดาก บรรดาลูกศิษย์สายในแห่งเาหลักพากันมองหน้ากันไปมา ขนาดหลิ่วเจ๋อผู้ฝึกตนขั้นี่สามผู้มีกระบี่ี่เป็นอาวุธขั้นี่สี่อยู่ในมือยังถูกิชูฆ่าตาย แ้นับประสาะไกับคนอื่นเล่า แต่ถ้าหากไม่ต่อสู้ แ้้คุกเข่าขอโทษก็ถือเป็นการเอาเท้าลูบหน้าทางเาชิงหยุนเช่นกัน
“ออกมาสิ!” เห็นว่าไม่มีใครออกมา ิชูก็แผดเสียงดังลั่น
พวกเสวี่ยอินและคนจากเาอื่นๆ ี่ยืนดูอยู่ต่างพากันส่ายหน้าอย่างละเหี่ยใจ เาหลักทำตัวเหิมเกริมคิดว่าตัวเองเป็นใหญ่และเี่ยวอวดเบ่งวางอำนาจไปทั่วจนติดเป็นนิสัย แต่ครั้งนี้พวกเขาเล่นผิดคนเข้าเสียแ้
--------------- ไฮไลท์บที่ 32 ---------------
ความเีี่ดัง่าเสียงะโ เมื่อิชู้ “ออกมาสู้สิ” แต่ไม่มีศิษย์สายหลักคนใดกล้าขยับ!
าาแค้นเคืองทั้งเาหลัก ้กลืนเืกลืนน้ำตา่้าเด็กี่เิ่เข้าำัไม่ึสามเื
คำพูดิ้้าเขา่หันหลังาไป ทำเอาู่ิหน้าเืฝืนกลืนแัทั้งตัว
แ้สิ่งปะาี่ไม่เคยเิในประวัติศาสตร์ำัก็เิ่ขึ้น ัคือะไกัน?
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??