ค่าลูกเสือ จังหวัดระยอง

เรื่องราวเกิดขึ้นเมื่อคุณหมี โทรมาในรายการวิทยุผี เล่าเหตุการณ์สยองที่เกิดขึ้น ในค่ายลูกเสือ จ.ระยอง ขณะนั้นคุณหมีได้รับการชักชวนจากอาจารย์ในโรงเรียนให้ไปเป็นพี่เลี้ยงค่ายลูกเสือ ซึ่งจัดขึ้นในช่วงเดือนธันวาคม โดยค่ายลูกเสือแห่งนี้ตั้งอยู่บริเวณตีนเขาใกล้กับป่าและมีวัดอยู่ห่างออกไป โดยตอนที่เข้ามาครั้งแรกก็พบว่า ค่ายลูกเสือแห่งนี้ค่อนข้างเก่ามากๆ 

ในคืนแรก ระหว่างที่เด็กลูกเสือกำลังเข้าฐานผ่านซุ้มต่างๆ คุณหมีได้คุมกลุ่มหมาป่า ที่เป็นกลุ่มรั้งท้าย ซึ่งลักษณะการเดินวนเข้าฐานต่างๆ คือให้เด็กปิดตาแล้วเดินจับเชือกไปเรื่อยๆ ก็จะมีบ้านต่างๆให้ได้แกล้งพิสูจน์ความกล้า ซึ่งกิจกรรมในคืนแรกเลิกตอนสองทุ่ม หลังจากนั้นก็แยกย้ายกันเข้านอนใน เต็นท์ ที่พัก โดยคืนแรกเด็กๆหลายคนก็ยังไม่ยอมนอนเพราะความตื่นเต้นและพูดคุยกับเพื่อนอยู่ จนคุณหมีต้องเดินไปตรวจตราเพื่อให้เข้านอน หลังจากนั้นไม่นาน คุณหมีได้กลับมาที่บ้านพัก ในช่วงประมาณ 4 ทุ่มก็มีเด็กวิ่งเข้ามาหาบอกว่ามีเด็กที่ไหนไม่รู้มานอนในเต็นท์ผม ซึ่งคุณหมีได้ถามย้ำชัดว่าไม่ใช่การแกล้งกันนะ เด็กก็ยืนยันว่า เด็กคนที่มานอนเป็นใครก็ไม่รู้ ใส่ชุดเครื่องแบบลูกเสือเต็มตัว นอนใส่หมวกลูกเสือด้วย แต่คุณหมีได้บอกว่าเด็กๆคิดมากกันไปเอง และได้เล่าให้ครูที่มาด้วยกันฟัง แต่ครูก็บอกว่าน่าจะเป็นการอำกันเล่น พอตอนรุ่งเช้า คุณหมีได้เดินกลับไปถามเด็กกลุ่มนี้อีกครั้งและเด็กๆได้เล่าว่า เด็กปริศนาคนนั้นได้มุดเข้ามาในเต็นต์ แล้วดึงผ้าห่มไปนอนเฉยเลย ซึ่งลักษณะของเด็กคนนั้นตัวขาวซีด ตัวเปียกน้ำ ซึ่งเด็กๆได้ไล่เด็กปริศนาคนนั้นออกไปจากเต็นท์แล้วเขาก็ออกไปเลย 

คืนสอง ในช่วงเวลาที่เด็กๆกำลังทำกิจกรรมรอบกองไฟ ได้มีเด็กหัวหน้าหมู่วิ่งมาแจ้งกับคุณหมีว่ามีเพื่อนหายไปสองคน โดยก่อนหายตัวไปเขาได้บอกว่า จะไปว่ายน้ำเล่น คุณหมีจึงรีบวิ่งตามไปที่บ่อน้ำก็พบเด็กสองคนจริงๆ จึงได้ตามตัวให้กลับไปที่รอบกองไฟ แต่เด็กมีลักษณะเหม่อลอย เมื่อกลับมาที่กลุ่มแล้ว พอสักพัก เด็กสองคนนั้นก็วิ่งไปที่บ่อน้ำอีกและหายตัวไป ก่อนหายตัวไปได้บอกกับเพื่อนหัวหน้ากลุ่มว่า เดี๋ยวมานะ มีเพื่อนเรียก และพบว่ามีเด็กปริศนาใส่ชุดลูกเสือมาโบกมือเรียกอยู่ไกลๆ คืนนั้นคุณหมีได้ให้หยุดการแสดงทั้งหมด และเด็กๆไปรวมตัวกันที่บ้านพักครู จากนั้นได้ระดมทีมกันตามหาเด็กสองคนที่หายตัวไป ด้วยความที่เป็นพื้นที่กว้างมากและมืดมากทำให้หาตัวเด็กไม่เจอ 

จนห้าทุ่ม เที่ยงคืนก็ยังไม่เจอ จึงได้โทรแจ้งผู้ปกครองเด็ก หลังจากนั้นก็มีการหาเด็กเจอ 1 คน เขานั่งร้องไห้อยู่ที่ฐานมุดดิน คุณหมีได้สอบถามว่าทำไมถึงไปนั่งตรงนั้น ก็ได้รับคำตอบว่า พี่ลูกเสือเขามาชวนไปเล่นน้ำ แต่ตัวเด็กไม่อยากเล่น พี่ลูกเสือเลยชวนไปเล่นฐานอื่น ตอนนั้นไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมอยากเล่นกับพี่เขามาก พอสักพักได้สติขึ้นมาจึงวิ่งหนีออกมา ส่วนเพื่อนอีกคนหนึ่งถูกนำทางเข้าไปในป่าลึก

หาเด็กคนเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ มีการให้คนนอกและชาวบ้านในพื้นที่มาช่วยหาก็หาไม่เจอ จนมีชาวบ้านบอกว่าให้ลองขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ขอยายดู ก็มีการทำพิธีตามที่ชาวบ้านบอกแต่ก็ไม่พบตัวเด็ก 

เช้าวันที่สาม มีลุงขับสามล้อมาในค่ายพร้อมกับถามว่า หาเด็กกันอยู่ใช่มั้ย มีคนพบเด็กที่วัดห่างจากค่ายประมาณ 6 กิโลเมตร คุณหมีและครู รีบตามไปทันทีจนพบเด็กนั่งร้องไห้อยู่ในโบสถ์เก่าแก่จึงได้พาตัวเด็กส่งผู้ปกครองพากลับบ้านไปโดยไม่ได้ไถ่ถามอะไร จนกระทั่งครูที่สอนพละได้ไปสอบถามเด็กภายหลังว่า เหตุการณ์วันนั้นเกิดอะไรขึ้น เด็กก็ได้เล่าว่ามีคนชวนไปเล่นน้ำ และพาไปเล่นฐานที่อยู่ในป่าลึก พอได้สติว่าจะกลับแล้ว เด็กคนที่ชวนไปเล่นน้ำก็ชวนเล่นผูกคอตาย ก่อนที่เด็กลูกเสือคนนั้นจะเอาเชือกผูกกับต้นไม้แล้วผูกคอตัวเองดิ้นตายต่อหน้าต่อตาเลย ด้วยความกลัวจึงวิ่งหนีออกมาแต่ก็เกิดหลงป่าและหมดสติเป็นลมในป่า จนกระทั่งมีคุณยายคนหนึ่งไว้ทรงผมโบราณ ถือตะกร้าหมาก และมีคุณตานุ่งผ้าขาวม้าในมือถือคันไถพาเดินออกจาป่ามาเจอที่วัดและบอกว่าให้อยู่แต่ในโบสถ์นี้อย่าออกไปไหน เมื่อตากับยายหายไป เด็กคนนั้นยังพบว่า ผีลูกเสือเดินถือไม้พลองวนอยู่รอบโบสถ์ หลังจากนั้นคุณหมีได้ไปสอบถามหาประวัติของพื้นที่จนพบว่า เมื่อสมัยก่อนมีเด็กจมน้ำหายไปในบ่อน้ำ ทั้งที่เป็นบ่อน้ำปิด หาศพเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ จึงได้มีการตั้งรูปปั้นลูกเสือขึ้น โดยเหตุการณ์เกิดขึ้นในปี 2517 ทุกวันนี้ค่ายลูกเสือถูกปล่อยร้างแต่รูปปั้นลูกเสือยังอยู่