เจ้าหญิงกระบอกไม้ไผ่

มีตายายคู่หนึ่งทำอาชีพตัดไม้ไผ่ วันหนึ่งตาไปตัดต้นไผ่แล้วเจอหน่อไผ่เรืองแสงค่อยๆ งอกขึ้นมาจากพื้นดิน เมื่อหน่อไผ่ปริตัวออกมีเด็กหญิงตัวเล็กอยู่ข้างใน ตารีบนำเด็กหญิงกลับมาที่บ้านและตัดสินใจกับยายว่าจะเลี้ยงเป็นลูกเพราะเชื่อว่าเด็กหญิงเป็นของขวัญที่สวรรค์ส่งมาให้

เธอเติบโตอย่างรวดเร็วในสิ่งแวดล้อมแบบชนบท มีเพื่อนเล่น และได้ใช้ชีวิตอย่างสนุกสนาน ทุกคนเรียกเธอว่า“เจ้าหญิงไม้ไผ่”

หลังจากนั้นมีเหตุการณ์ที่ทำให้ตายายมีทรัพย์สมบัติมากขึ้น ตายายจึงตัดสินใจย้ายเข้าไปอยู่ในเมืองหลวงเพราะเชื่อว่าจะมีคุณภาพชีวิตที่ดีกว่าชนบท เธอต้องตามไปอยู่ด้วยและถูกเปลี่ยนชื่อเป็น“เจ้าหญิงคางุยะ ฮิเมะ”ชีวิตความเป็นอยู่ของเธอเปลี่ยนแปลงมากจนเธออึดอัด เช่น ตาไปจ้างครูมาฝึกการวางตัวเป็น“กุลสตรีชั้นสูง”ใช้ชีวิตที่หรูหรา และแต่งเรื่องราวชีวิตของเธอขึ้นมาใหม่เพื่อยกระดับทางสังคม หากเป็นคนอื่นอาจดีใจกับการเปลี่ยนแปลงนี้ แต่สำหรับคางุยะมันเป็นความเจ็บปวด เพราะเป็นสิ่งที่เธอไม่ต้องการแต่เป็นการยัดเยียดจากคนอื่น ทุกอย่างดูเปลือกและจอมปลอม เธอรู้สึกเหงา โดดเดี่ยว ที่พักใจของเธอมีเพียงที่เดียว คือ กระท่อมที่ทำเลียนแบบกระท่อมเก่ากลางป่า

ยิ่งเธอโตขึ้นเธอยิ่งสวยจนเป็นที่เลื่องลือ มีชายหนุ่มเข้ามาจีบมากมาย แต่ไม่ว่าจะเสนออะไรให้เป็นการตอบแทนเรื่องการแต่งงาน คางุยะไม่ได้สนใจ ชายคนสุดท้ายที่มาสู่ขอ คือ จักพรรดิมิคาโดะ ตาต้องการให้เธอได้เป็นมเหสี แต่เธอแสดงความมุ่งมั่นและยืนกรานว่าจะฆ่าตัวตายถ้าต้องถวายตัว จนจักรพรรดิยอมแพ้

คางุยะหม่นเศร้ามากขึ้นและเฝ้ามองแต่ดวงจันทร์ จนสุดท้ายเธอมาบอกลาตากับยายว่าจริงๆ แล้วเธอมาจากโลกอื่นด้วยเหตุผลบางอย่าง แต่ตอนนี้เธอต้องกลับไปแล้ว ตายายเสียใจมาก อยากเหนี่ยวรั้งเธอไว้ไม่ให้ไปจึงไปขอความช่วยเหลือจากจักรพรรดิ

วันที่ดวงจันทร์เต็มดวงจักรพรรดิจัดองค์รักษ์มาเฝ้าป้องกันการหลบหนี แต่เมื่อถึงเวลามีขบวนเทวดามารับเธอกลับไป ไม่มีใครสามารถหยุดเธอได้ คางุยะกลับไปอยู่ที่ดวงจันทร์และลืมทุกอย่างที่เคยเกิดขึ้นบนโลกมนุษย์