ข้ามมิติมาหารักในพงไพร

"ช.ช่ว.ช่วยด้วย" ที่นี่ที่ไหนกันเนี่ยถ้าจำไม่ผิดฉันยังอยู่ในทัศนะศึกษานิน่า

ขณะที่รวบรวมความคิดก็็มีความคิดหนึ่งขึ้นในหัว

ถ้ามัวแต่หนีอย่างคงไม่จบไม่สิ้นแน่ต้องสู้งั้นหรอ? แต่ว่าสู้กับสัตว์สิ่งมีชีวิตที่กิินเนื้อเป็นอาหารเนี่ยนะ ลำพังฉันจะสู้ได้หรอ? คงจะไม่ตายนะ

เมื่อคิดเสร็จเธอก็หยุดวิ่งเผชิญหน้ากับกับสิ่งมีชีวิตที่ไล่ตามหลังมา

"เข้ามาเซ่~~ ต่างอะไรกับหมากันเล่าก็แค่ตัวใหญ่นี่น่า แม่จะอัดให้นวมเลย!!!

ถึงจะพูดอย่างนั้นไปก็เถอะคาราเต้เป็นศิลปะป้องกันตัวอย่างหนึ่งฉันจะใช้กับสัตว์ได้หรอ? เอาไงดี

ในตอนนี้เธอมีความคิดทั้งกังวลทั้งกลัว

จะทำไงดี!!!!!

ขณะที่สิ่งมีชีวิตนั้นกำลังกระโจนเข้ามาหาเธอนั้น.................

สวัสดีถ้าภาษาผิดต้องขอโทษทุกคนในนะที่นี้ด้วย เป็นการฝึกแต่งนิยายครั้งแรก