เพื่อนรัก รักเพื่อนสนิท

ตอนนี้เรากำลังเรียนอยู่ปวช.3จะจบแล้ว ขออนุญาติแทนตัวเองว่าเรานะ เพราะชื่อจริงๆมันแปลกและเด่น กลัวคนรู้จักมาเจอ T-T

แอบรักเพื่อนสนิทตัวเองอยู่ เครียดแต่ระบายให้ใครฟังไม่ได้เลย กลัวมันจะหลุดไปแล้วเราจะไม่ได้เป็นเพื่อนกันแบบนี้อีกต่อไป

เรากับเพื่อนคนนี้มาสนิทกันตอนปวช.2เพราะเรามีปัญหากับเพื่อนในกลุ่ม ก็เลยแยกออกมาจากกลุ่ม แล้วเขาก็คอยเป็นที่ปรึกษาให้เราตลอด(เรียนอยู่ห้องเดียวกันมา2ปี) ด้วยความที่เราเป็นผู้หญิงที่ห้าวๆหน่อย(เพื่อนผู้ชายในห้องยังบอกว่าไม่ค่อยเหมือนผู้หญิง) แล้วเราก็ไม่ได้flirtผู้ชาย เลยสนิทกับพวกผู้ชายในห้องง่าย(อยู่ด้วยกันตั้งแต่ม.1) พวกผู้หญิงคนอื่นในห้องก็ต่างมีกลุ่มของตัวเองหมด(แต่เราก็คุยกับผู้หญิงพวกนี้ได้หมด) เราก็เลยมาสนิทกับเขานั่งเรียนก็ไปนั่งด้วยกัน ลงไปกินข้าวด้วยกัน(ส่วนมากก็ไปกัน2ต่อสอง) ตอนนั้นไปเที่ยวต่างจังหวัด เราไม่มีกลุ่มของตัวเอง เขาก็มาอยู่กับเรา กางร่มให้เรา เดินกับเราตลอดเวลา(มีคนอื่นด้วย) เพื่อนก็เลยชอบล้อว่าเป็นแฟนกัน

ทีนี้พอจะจบเทอม1 เขาก็ไปชอบรุ่นน้องผู้หญิงคนหนึ่ง เราก็รู้สึกว่าน้องคนนี้ไม่โอเค หน้าตาเฉยๆแต่เขาทำตัวแปลกๆ เรากับเพื่อนๆเขาก็ชอบบอกให้เขาเลิกยุ่งกับน้องคนนี้ไป แล้วพอตอนปิดเทอมเขากับน้องคนนี้ก็มีปัญหากัน ก็เลิกคุยกันไปซักพัก

ปิดเทอมเรากับเขาก็ไม่ได้เจอกัน มีแต่คุยในเฟสบุ๊ค อะไรแบบนี้

พอเปิดเทอมมา ก็ได้กลับมาอยุ่ด้วยกันอีก เขาชอบมาปรึกษาเรื่องมีผู้หญิงมาชอบ (เขาหน้าตาดีนะ รุ่นน้องติดตรึม) ก็สนิทกันมากๆ เวลานั่งด้วยกันก็ชอบมาพิง มาซบ มาจับแขน โอบไหล่ เอาขามาก่ายขาเราไว้ จับผม(บางครั้งก็ไปกินข้าวที่ห้างด้วยกัน2คน) ซึ่งไม่เคยมีใครทำกับเราแบบนี้ เราก็อยากปัดออกนะ แต่ในใจมันก็รู้สึกดี แล้วทีนี้ ผ่านไปอาทิตย์หนึ่ง เขาก็กลับมาคุยกับรุ่นน้องคนนั้นใหม่ แล้วเขาก็ชอบมาเล่าให้เราฟัง

เราก็ชอบล้อเขา และไม่เห็๋นด้วยที่เขาชอบผู้หญิงคนนี้ ตอนนั้นเราก็คิดว่าแค่เพราะน้องเขาแปลก แต่ตอนนี้เรามาคิดๆดู.. มัอาจจะเพราะว่าเราคิดกับเขาเกินเพื่อน และก็หวงเขาต่างหาก

เพื่อนๆในห้องก็ชอบล้อเราสองคนว่าเป็นแฟนกัน บางคนก็บอกว่าแต่งงานกันไปเลย รุ่นน้องที่รู้จักกับเขาก็ถาม แต่เขาก็บอกว่า เอิ่มม (ทำหน้าแบบเขากับเราเนี่ยนะ เป็นไปไม่ได้) ซึ่งเราก็ได้แต่หัวเราะแล้วปฏิเสธไป แต่ในใจมันเศร้ามาก เพราะเราไม่ใช่คนสวย ตัวก็ใหญ่ เราสูงตั้ง170กว่าแล้วก็อวบๆ หน้าตาก็ออกแนวแย่ด้วยซ้ำ(แต่ก็หน้าใส ผิวสวย ดูแลตัวเองดี) นิสัยเราก็กวนๆฮาๆ (เขาบอกคนอื่นว่าคุยด้วยแล้วสบายใจ แต่มันก็แค่เพื่อน เขาไม่ได้คิดเกินกว่านั้น) เรารู้และประทับใจมากว่าเขาไม่ได้มองคนที่หน้าตา(เขาอบอุ่น และสุภาพบุรุษมาก เรียนดี กีฬาเด่นด้วย) แต่เราก็รู้ว่าเราไม่ใช่คนที่จะมีใครมาชอบ(เราเสียความมั่นใจในเรื่องนี้มาก ไม่กล้าชอบ+สารภาพรักใคร)

ตอนนี้อีกไม่กี่วันก็จะจบ จะแยกย้ายกันไปแล้ว เราก็เลยคิดว่าทนๆไป เดี๋ยวไม่ค่อยได้เจอกันก็เลิกชอบไปเองเขาก็มาเล่าให้เราฟังว่า เนี่ย รุ่นน้องนัดกินข้าวกับเขาหลังจากที่พวกปวช.3จบไปแล้ว เราฟังแล้วก็ได้แต่ยิ้ม แล้วบอกว่าดีใจด้วย

แต่ในใจมันโหวงๆแล้วปวดใจมาก

ไม่นานก็จะจบปวช.3แล้ว เรากำลังจะต้องจากเพื่อนที่ดีที่สุดและคนที่เราแอบมีใจให้ไป

ไม่อยากให้เขารู้ความรู้สึกแล้วต้องเสียเขาไป

เวลาเขามองหน้าเราก็ไม่กล้าสบตา ยิ่งตอนเขาเล่นกีต้าร์ แล้วบอกว่าเราอยากฟังเพลงอะไรจะเล่นให้่

พอเขาร้องเพลงแล้วมองตาเรา(มองแบบไม่ละสายตาเลย) ยิ่งทำให้เราใจสั่นแล้วหลบตาเขา

พอเขามาเล่าเรื่องน้องคนนั้นให้ฟัง เราก็เจ็บ เราเลยตั้งสเตตัสเป็นเพลงระบายลงในเฟส เขาก็มากดไลค์แต่ก็ไม่ได้ถามอะไร

แต่สุดท้ายเราก็ไม่ได้คิดจะบอกอะไรเขาหรอกนะ

แค่อยากระบายออกมาบ้างเพราะมันอึดอัดมากจริงๆ

ขอขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านและรับฟังเรา

ขอบคุณค่ะ