เรื่อง [จบ] คุรุการแพทย์
บที่ 609 หลุมึสามพันเ!
“ทีมี่หนึ่ง ยิง!”
หลังจากได้ยินเสียงตะโกนของฟางิ ทั้งสองทีมซึ่งล้อมรอบิ้่ายักษ์สองตัวจึงแยกตัวเป็นกลุ่มเล็ก ๆ พร้อมยกปืนขึ้นเพื่อเล็งไปยังดวงตาของิ้่ายักษ์
ปัง ปัง ปัง...
ไม่มีความลังเลใด ๆ
ในขณะี่อีกเก้าทีมี่เหลือติดอาวุธเป็นมีดสั้นกำลังเตรียมพร้อมสำหรับการโจมตีของิ้่ายักษ์ สมาชิกในทีมก็ลั่นไกพร้อมกัน!
เนื่องจากขนาดตัวี่ใหญ่ ทำให้ดวงตาของิ้่ายักษ์จึงมีขนาดใหญ่เป็นพิเศษเช่นกัน
คนี่อยู่ตรงี้ล้วนเป็น่รบพิเศษ
ในฐานะทหาร่รบพิเศษ ทักษะการยิงปืนี่แม่นยำคือเรื่องพื้นฐานี่สุด
ไม่ต้องสงสัยเลย
แม้ว่าิ้่ายักษ์จะเคลื่อนไหวอยู่ตลอดเวลา พวกมันก็ไม่อาจหลบกระสุนได้ ในพริบตาดวงตาทั้งสองของิ้่ายักษ์ทั้งสองก็ถูกยิงทั้งหมด
"โฮก โฮก...”
ิ้่ายักษ์ทั้งสองพลันบ้าดีเดือดขึ้นทันทีี่ดวงตาแตกเป็นเสี่ยง ๆ
มันอ้าปากกว้างพร้อมเปล่งเสียงดังขึ้นไปบนท้องฟ้า การเคลื่อนไหวของมันรวดเร็วขึ้นกว่าเดิม อีกทั้งพลังก็เพิ่มขึ้นอย่างน่าประหลาดใจ
เห็นดังนั้นแล้ว
พวกทหารซึ่งล้อมรอบรีบล่าถอยทันที
“ถอย ถอย!”
หัวหน้าทีมตะโกน
เมื่อได้ยินเช่นนั้น พวกทหารจึงรีบล่าถอยออกไป
ทุกคนวิ่งหนีด้วยความเร็ว โชคดีี่พวกเาได้รับการฝึฝจนทะลุทะลวงจากฟางิแล้ว ไม่อย่างนั้นพวกเาคงวิ่งได้ไม่เร็วเท่าี้
ในขณะี่ทหารล่าถอยออกไป
ิ้่ายักษ์ทั้งสองตัวซึ่งกำลังบ้าคลั่งพลันคำรามขึ้นเสียงดังอยู่ัี่ ก่อนจะหมุนตัวและสะบัดหางไปมา พยายามชนกระแทกัทุกสิ่งี่ขวางหน้า
ผลคือ
ท่ามกลางเสียงคำรามอย่างโกรธเกรี้ยว รวมถึงการโจมตีอันบ้าคลั่ง ิ้่ายักษ์สองตัวกลับชนกันเองโดยไม่คาดคิด พวกมันฟาดหางใส่กัน ก่อนจะกัดกัน ภาพตรงหน้าดูสยดสยอง ทั้งยังนองเลือดไม่น้อย!
ทางี้
เมื่อทุกคนล่าถอยไปในระยะี่ปลอดภัยแล้วจึงยกปืนขึ้นเล็งไปยังแผงคอของิ้่ายักษ์ทั้งสอง หากแต่ิ้่ายักษ์ทั้งสองหมอบกราบอยู่ัพื้นอยู่ตลอดเพื่อไม่ให้คนโจมตีเข้าี่คอของมันได้
แต่เมื่อิ้่ายักษ์ทั้งสองพัวพันและกัดกัน ในี่สุด บริเวณคอของพวกมันจึงถูกเผยออกมา
“ยิง!"
หัวหน้าทีมออกคำสั่ง
ปัง ปัง ปัง...
เสียงปืนดังสนั่นโดยพร้อมเพรียงกัน
กระสุนราวั-่าฝนโจมตีเข้าี่บริเวณคอของิ้่ายักษ์ทั้งสองตัว
เีชั่วพริบตา!
ลำคอของิ้่ายักษ์ทั้งสองถูกเจาะเป็นรูขนาดใหญ่พร้อมัเลือดซึ่งพุ่งออกมา
"โฮก โฮก....”
ิ้่ายักษ์สองตัวซึ่งขู่ฟ่อ ทั้งยังคำรามอย่างโกรธเกรี้ยวค่อย ๆ หยุดเคลื่อนไหว
เห็นดังี้แล้ว
ทุกคนพลันถอนหายใจเฮือกใหญ่
"ตายสักที!"
“บ้าเอ๊ย นี่มันสัตว์ประหลาดอะไรกันเนี่ย”
“โชคดีี่มีอาจารย์อยู่ ไม่อย่างนั้นัี้เาคงต้องตาย!”
“พูดบ้าอะไรกัน หากไม่ใช่เพราะอาจารย์ เาจะมาี่ทะเลทรายี้ได้ยังไง เาไม่ได้มาเพื่อเอาชีวิตมาทิ้ง แต่มาเพราะโจรปล้นสุสานสามคนี้!”
“สัตว์ประหลาดพวกี้น่ากลัวเกินไปแล้ว แต่ข้างหน้านี่เป็นทะเลสาบหลัวปู้โพี่มักจะมีผู้คนมาี่นี่เพื่อเี่ยวเล่นและถ่ายรูป หากไม่ใช่เพราะอาจารย์พาเามาี่นี่ เาก็ยังไม่รู้ว่ามีสัตว์ประหลาดแบบี้อยู่ในทะเลทราย บางทีสัตว์ประหลาดพวกี้อาจกินคนไปไม่น้อยแล้วก็ได้”
พวกทหารต่างแลกเปลี่ยนความเห็นกันอย่างร้อนระอุ
ตรงนั้น
มีซากศพอยู่ทุกหนแห่ง
เมื่อกวาดสายตามองไปบนพื้นทรายสีเหลืองผืนใหญ่ี่ชุ่มโชกไปด้วยเลือด จะพบซากศพิ้่ายักษ์หัวแล้วหัวเล่ากระจายทั่วผืนทราย
เมื่อกวาดสายตามองไป
ิ้่ายักษ์พวกี้ถูกฆ่าด้วยหมัดเีหมัดเดียว บางตัวก็ถูกทุบเข้าี่หัว บางตัวทุบเข้าี่ลำตัว
เมื่อเหลือบสายตาขึ้นมอง
เหนือซากศพซึ่งกระจายอยู่ทั่วทั้งบริเวณ ฟางิี่อาบไปด้วยพลังงานลอยอยู่กลางอากาศสูงกว่าหนึ่งเ
ช่วงเวลาี้
ทหารทั้งหนึ่งพันนายมองไปยังฟางิด้วยสายตาี่เปลี่ยนไป
มีทั้งตกใจ ชื่นชม และเคารพ!
พวกเาทั้งสองทีมใช้เวลาอยู่นานในการสังหาริ้่ายักษ์สองตัว โดยพวกเายึดตามคำแนะของฟางิ ในขณะี่ฟางิสังหาริ้่ายักษ์นับร้อยนับพัน แต่พวกเานั้นฆ่าิ้่ายักษ์แค่สองตัว
แล้วพวกเาจะไม่ตกใจและประทับใจัสิ่งี้ได้อย่างไร?
ี่กลางอากาศ
ฟางิหันมองไปรอบ ๆ เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีิ้่ายักษ์เหลือรอดอยู่ ก่อนี่เาจะเคลื่อนไหวร่างกายของเา บินตรงไปยังทหารนับพันนาย
“พวกนายออกจากี่นี่เดี๋ยวี้”
ทันทีี่ร่อนลง ฟางิเอ่ยตะโกน "อย่าให้ใครเข้าไปในหลัวปู้โพ!"
ได้ยินดังนั้น
พวกทหารรีบตั้งแถวทันที
“แล้วอาจารย์ล่ะ?”
หัวหน้าน่วิ่งเข้ามาถาม
“ฉันจะเข้าไปตรวจดูสักหน่อย”
ฟางิหันกลับมา เหลือบสายตามองไปยังทิศทางของทะเลสาบหลัวปู้โพพลางหายใจเข้าึ ๆ ก่อนเอ่ย "หากฉันไม่ออกมาในสามวัน บอกหลี่จีว่าให้ตายยังไงเาก็ห้ามมาี่นี่จนกว่าเาจะทะลุทะลวงเป็นปรมาจารย์!"
แม้ว่าระยะเวลาในการค้นหาขุมทรัพย์สมุนไพรสวรรค์จะมีเีห้าวันเท่านั้น
หากแต่ฟางิรู้ดีว่าสถานี่ี้ถือเป็นหายนะ ิ้่ายักษ์กินคนี่นี่จะต้องถูกกำจัดให้หมด มิฉะนั้นหากเกิดว่าพวกมันหลบหนีไปได้ จะก่อให้เกิดอันตรายต่อสถานี่ท่องเี่ยวใกล้ัทะเลทรายทากลิมากันไม่น้อย และหากพวกมันหนีจากทะเลทรายเข้าไปในเมืองจะยิ่งเป็นอันตรายกว่าี้อีก
“ไม่ได้ครับ!"
ทันทีี่ได้ยินคำพูดของฟางิ หัวหน้า่พลันสั่นศีรษะ และเอ่ยต่อ "พวกเาถือเป็นสหายร่วมรบ ผมย่อมไม่ทอดทิ้งสหายร่วมรบของผม ี่หลัวปู้โพจะต้องมีิ้่ายักษ์กินคนอีกไม่น้อย แม้ว่าคุณจะแข็งแกร่งมากแค่ไหน แต่หากบุกเข้าไปคนเดียวย่อมเป็นอันตราย หากคุณต้องการอยู่ ผมจะเข้าไปัคุณ!"
“นี่ไม่ใช่การทอดทิ้ง"
ฟางิส่ายหน้าพลางเอ่ย "นี่คือการแบ่งงาน นายมีหน้าี่รับผิดชอบในการแจ้งข่าว ส่วนฉันมีหน้าี่รับผิดชอบในการออกไปสำรวจสถานการณ์ และด้วยความแข็งแกร่งของนาย แม้ว่านายจะไปด้วยก็คงไม่สามารถช่วยอะไรได้มาก แต่อาจเป็นภาระแทน ถ้าเป็นไปได้ ช่วยนำโสมทะเลทรายี้กลับไป หลี่จีรู้ว่าควรต้องทำยังไง”
"แต่"
หัวหน้า่ยังคงลังเลเล็กน้อย
อย่างไรเสีย ในช่วงสามัี้ ฟางิช่วยฝึฝให้่ของเา บวกัตอนี้เาทุกคน่ัฆ่าิ้่ายักษ์ำนวนมาก เดินผ่านเส้นแบ่งความเป็นและความตายมาด้วยกัน ในสายตาของพวกเา ฟางิได้กลายเป็นสหายร่วมรบ เคียงบ่าเคียงไหล่พวกเาในการต่อสู้ ดังนั้นทุกคนจึงค่อนข้างเป็นห่วงฟางิ
"ไม่มีแต่"
ฟางิตะโกนด้วยเสียงทุ้มต่ำ "ดำเนินการตามคำสั่ง!"
“รับทราบ!"
หัวหน้า่กัดฟันและทำความเคารพ
“ทั้งหมดอพยพ!”
หัวหน้า่ออกคำสั่ง
ทหารทั้งหมดเรียงแถวอย่างเรียบร้อยเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสก่อนจะหันหลังจากไป
ฟางิยืนอยู่ัี่
ดูทหาร่รบพิเศษพวกี้จากไป
เมื่อทหารเดินห่างออกไปไกล เาจึงหันหลังกลับก่อนจะมุ่งตรงไปยังทะเลสาบหลัวปู้โพอย่างแน่วแน่!
และี่นั่น
เมื่อฟางิมุ่งตรงเข้าไปยังทะเลสาบหลัวปู้โพ ทหาร่รบพิเศษทั้งหนึ่งพันนายพลันหยุดฝีเท้า ก่อนหันศีรษะไปทางทะเลสาบหลัวปู้โพอย่างเงียบ ๆ พร้อมัแสดงความเคารพอย่างจริงใจ
แม้จะตกใจัความแข็งแกร่งของฟางิ แต่พวกเารู้ดีว่าทะเลสาบหลัวปู้โพนั้นอันตราย หากฟางิเข้าไป เาอาจไม่ได้กลับมาอีก
ไม่อย่างนั้นเาคงไม่เอ่ยถ้อยคำเช่นนั้นัหัวหน้า่
ในฐานะทหาร
พวกเาย่อมเข้าใจเจตนารมณ์ของฟางิ
เพื่อประเทศชาติและครอบครัว เาจะไม่มีวันถอยแม้ว่าจะรู้ว่าข้างหน้ามีภูเาแห่งทะเลเพลิง!
……
ฟางิเข้ามายังทะเลสาบหลัวปู้โพ
เาบินตรงขึ้นไปสูงราวห้าเ ระงับพลังปราณภายในร่างกายของเาไปพร้อมัการบินช้า ๆ เพื่อตรวจสอบใต้ดินของี่นี่
อย่างไรก็ตาม
หลังบินไปไม่ถึงห้ากิโลเ
ฟางิก็พบปล่องภูเาไฟขนาดใหญ่! ซึ่งราวัหลุมระเบิดทรงกลมขนาดมหึมา
“ี่นี่งั้นเหรอ?"
หัวใจของฟางิพลันเต้นระรัว
ก่อนหน้าี้ หัวหน้า่กล่าวว่ามีการทดสอบระเบิดนิวเคลียร์ภายในทะเลสาบหลัวปู้โพ และสถานี่ทดสอบอยู่ในถ้ำใต้ดิน แต่กลับได้พบเข้าัิ้่ายักษ์กินคนพวกี้
และี่นี่คือร่องรอยของการระเบิดเีแห่งเดียวในรัศมีสิบกิโลเ
เมื่อคิดถึงจุดี้แล้ว
ในขณะี่ร่อนลงมาอย่างช้า ๆ ฟางิสำรวจหลุมทรงกลมขนาดใหญ่ใต้ฝ่าเท้าของเาี้อย่างระมัดระวัง
ทันทีี่เาอยู่ห่างจากพื้นราวสามเ ฟางิพลันหยุดทันที พลางจ้องมองไปยังด้านล่างของหลุมซึ่งเป็นทางเข้า!
เมื่อลองมองดูดี ๆ
ขอบของถ้ำขนาดใหญ่นั้นมีสภาพผุกร่อนไม่น้อย แต่ก็ยังสามารถมองเห็นหินงอกหินย้อยได้
เห็นได้ชัดว่า
ภายในถ้ำขนาดไม่ใหญ่นักี้จะต้องมีโพรงใต้ดินี่ค่อนข้างกว้าง
"เป็นี่นี่แน่"
ฟางิจึงร่อนลงทันที
เมื่อลงมาจึงพบว่า
ความึของหลุมทรงกลมขนาดใหญ่ี้สูงถึงหนึ่งร้อยเ
สามารถจินตนาการได้ว่าพลังของระเบิดนิวเคลียร์นั้นรุนแรงมากทีเดียว!
เีครู่เดียว
ฟางิร่อนลงกลางอากาศห่างจากทางเข้าของก้นหลุมเีเจ็ดหรือแปดเ
ในตอนนั้นเอง
ตึก ตึก ตึก...
เสียงฝีเท้าเท้าดังมาจากในถ้ำ
“หืม?"
ฟางิเลิกคิ้วขึ้น
วินาทีต่อมา
พบว่ามีิ้่ายักษ์สามสี่ตัวพุ่งออกมาจากถ้ำี้ด้วยความเร็วสูง
“หัตถ์ทำลายล้าง!”
ฟางิยกมือขวาขึ้น ก่อนจะฟาดมันลงอย่างโหดเหี้ยม
เีพริบตา
ิ้่ายักษ์พวกี้ก็แหลกเป็นชิ้น ๆ!
“ี่นี่แน่นอน"
ฟางิแอบพึมพำัตัวเองในขณะี่เข้าไปในถ้ำ
เมื่อเข้าไปในถ้ำ ฟางิจึงตระหนักได้ว่าแม้ว่าทางเข้าถ้ำจะดูไม่ใหญ่ แต่หลังจากเข้าไปแล้วพื้นี่ภายในนั้นกว้างมาก
แต่สิ่งี่น่าแปลกี่สุดคือ
ถ้ำี้ไม่ใช่แนวนอน แต่เป็นแนวตั้ง!
ราวัเป็นเหวขนาดใหญ่ และฟางิก็ร่วงหล่นทันทีี่เาเข้าไป
มันมืดมาก หากเป็นคนธรรมดาคงไม่สามารถมองเห็นอะไรได้
โชคดีี่ฟางิเป็นสุดยอดปรมาจารย์ เาสามารถมองเห็นทุกสิ่งในถ้ำได้อย่างชัดเจนโดยใช้การมองเห็นในตอนกลางคืน
ในขณะี่ร่วงลงมา
ฟางิเฝ้าสังเกตสถานการณ์รอบ ๆ
พบว่ามีหน้าผาอยู่ทุกด้าน สถานี่มีลักษณะเป็นหลุมยุบในแนวดิ่ง มีเส้นผ่านศูนย์กลางราวยี่สิบเ ทั้งยังมีของเหลวเหนียว ๆ ซึ่งดูน่าขยะแขยงอยู่ด้วย
เมื่อมองลงไปด้านล่าง
ฟิ้ว...
ลมเย็นยะเยือกจากความมืดอันไร้ขอบเขตด้านล่างพัดโชยมาในทันใด พร้อมักลิ่นคาวเลือดี่ไม่อาจบรรยายได้
ในตอนี้เอง
ตึก ตึก ตึก…
เสียงฝีเท้าของิ้่ายักษ์พลันดังขึ้นอีกครั้ง
เมื่อมองไป
พบว่าทุกด้านของหน้าผาด้านล่างมีิ้่ายักษ์นับสิบตัวปรากฏขึ้น ิ้่าพวกี้เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วในความมืด ทั้งยังคงวิ่งไปมา กำแพงหินในแนวดิ่งี้ดูเหมือนจะเป็นพื้นราบ ไม่สามารถขัดขวางการเคลื่อนไหวของพวกมันได้
ด้วยหัวใจี่ชาวาบ ฟางิลงมือทันที เาเร่งความเร็วไปพร้อมัการขยับมือเพื่อใช้วิชาหัตถ์ทำลายล้างในการสังหาริ้่ายักษ์ี่ปีนขึ้นไปทีละตัวโดยไม่ให้เหลือรอดแม้สักตัว!
เีไม่นาน
ร่างกายี่ร่วงหล่นอย่างรวดเร็วของฟางิเริ่มช้าลง
“สามพันเ!”
ระหว่างทางลงไปี้มีความึเกือบสามพันเ ซึ่งทำให้ฟางิประหลาดใจไม่น้อย ด้วยไม่คาดคิดว่าถ้ำใต้ดินจะึถึงขนาดี้ แค่ระเบิดนิวเคลียร์คงำใ้เิหลุมึเีร้อยเเท่านั้น
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??