story in the book

คำนำ

สวัสดีครับผู้อ่านและผู้ชมทุกท่าน ผมชื่อบาเอลหรือเรียกว่าเบลก็ได้นะ ผมคือผู้ดูแลห้องสมุดที่มีเรื่องราวมากมาย แต่ก็ไม่เคยมีใครมาอ่านที่ห้องสมุดแห่งนี้เลย งั้นวันนี้ ผมขออนุญาติอ่านให้ทุกคนฟังนะครับ

เล่มที่ 1 เรื่องราวที่ไม่อาจลืม

ว่าเเต่เราจะอ่านเล่มไหนดีละ อืมมมมมมมม........ ถ้างั้นผมขอเป็นคนเลือกเองนะ งั้นเราเล่มนี้ละกัน ถ้าพร้อมเเล้วเรามาเริ่มกันเลย

จิน:เฮ้!!รอฉันด้วย

ดาว:ก็มาช้าตามเคยเลยนะ เธอเอาของมาครบไหม

จิน:ครบสิ แล้วคนอื่นๆละ

ดาว:อยู่ทางนั้นกำลังขนของขึ้นรถกัน

เจม:มาแล้วเหรอจิน กำลังรออยู่เลย

ดาว:ก็อย่างที่เห็นละคนที่สายทุกงาน

จิน:นี่ก็รีบแล้วน้าาาาา

อาร์ม:เอาเถอะยังไงก็มากันครบละรีบขนของขึ้นรถจะได้ออกเดินทางกันสะที

เจม:อืมมมว่าแต่ไอคิวมันไปไหน

อาร์ม:เห็นว่ามันไปเข้าห้องน้ำนะ ตกส้วมละมั้ง

คิว:เมื่อกี้มีใครเรียนฉันหรือป่าว

เจม:มาพอดีเลยคนเขากำลังถามหากันอยู่เลย

จิน:งั้นไหนๆเราก็มากันครบแล้วเราก็ออกเดินทางกันเลย

ทุกคน: ไปเลยยยยยยยย

ในระหว่าที่ทุกคนกำลังเดินทาง

ดาว:ว่าแต่พวกเรากำลังจะไปไหนนะ

จิน:นั้นนะสิ

อาร์ม:ก็อย่างที่เคยบอกไปในกลุ่มไลน์นั้นละเราจะไปเที่ยวที่รีสอร์ทส่วนตัวลุงฉันเอง

คิว:ช่ายยยยเห็นว่ารีสอร์ทอยู่หน้าทะเลยเลยนิ

อาร์ม:เรียกว่าอยู่ในเกาะดีกว่า เป็นเกาะส่วนตัวที่ลุกฉันเคยซื้อไว้นะ

จิน:ว้าวววลุกนายนี่คงรวยมากเลยสินะ

อาร์ม:ก็ไม่ขนาดนั้นจริงๆจะเรียกว่าซื้อก็คงไม่ได้ เพราะลุงฉันไปพนันไว้นะสิ

ดาว:พนันอะไร

อาร์ม:ก็แบบ ถ้าฉันชนะ ฉันขอเกาะตรงนี้นะผลก็เป็อย่างที่เห็นนั้นละ ลุงฉันไม่ได้รวยอะไรหรอก555

จิน:555 ว่าแต่ถ้าลุงของนายไม่ได้รวย แล้วเขาเอาอะไรไปพนัน

อาร์ม:ฉันก็ไม่เคยถามนะแต่คิดว่าแกคงเอาทองปลอมไปใส่ล่อตาล่อใจพวกนั้นละมั้ง

ดาว:นิสัยเจ้าเล่ระหว่างลุงกับหลานนี่พอๆกันเลยนะ

อาร์ม:ถือว่าเป็นคำชมละกันนะ

ที่รีสอร์ท

จิน:อ่าาาถึงซักที

ดาว:นั้นสิ หิวข้าวจะตายอยูแล้ว

อาร์ม:เอาน่าๆฉันเตรียมข้าวไว้ให้ทุกคนแล้ว

เทียร์:มาแล้วหรือคะคุณอาร์ม

อาร์ม:ไม่ต้องเรียกคุณก็ได้เทียร์

คิว:ใครเหรอ

เทียร์:ขอนุญาติเเนะนำตัวคะ ดิฉันคือเทียร์เป็นแม่บ้านของรีสอร์ทนี้คะ

อาร์ม:ตามนั้นละ เทียร์เป็นคนเตรียมทุกอย่างไว้ให้เราแล้วทั้งของกิน ที่พักต่างๆ

จิน:ว้าวววแสดงว่าคุณเทียร์ต้องเก่งมากแน่ๆ

เทียร์ไม่ขนาดนั้นหรอกคะ

คิว:แล้วเราจะต้องเอาของไปไว้ห้องไหนละ

เทียร์:ให้ทุกคนขนของมาไว้ที่หน้าเคาน์เตอร์ตรงนี้ละคะเดี๋ยวดิฉันจะยกขึ้นไปเอง

อาร์ม:ไม่ต้องขนาดนั้นก็ได้เดี๋ยวเราจะยกขึ้นกันไปเองแค่บอกมาก็พอว่าเราอยู่ห้องไหนกัน

เทียร์:งั้นเดี๋ยวฉันให้คุณแจห้องให้คะ หลังจากที่เอาของขึ้นไปเก็บแล้วก็ขออนุญาติทุกคนมาที่ห้องรับประทานาหารด้วยคะ

ณ ห้องรับประทานอาหาร

ดาว:สุดยอดมีอาหารเต็มโต๊ะเลย

อาร์ม:ช่ายยแถมเติมได้ตลอดนะ

จิน:งั้นฉันจะกินให้ท้องป่องเลย

คิว:555 เธอนี่ยังห่วงกินเหมือนเดิมเลยนะ

เจม:งั้นเราไม่กินกันเถอะ

ทุกคน:ไปเลยยยย

อาร์ม:อาาาอิ่มดีจัง

จิน:อิ่มจนแน่นเลยละ

เทียร์:ระหว่างนี้ดิฉันขอแจ้งกฎเพิ่มเติมนิดนึงนะคะ

คิว:กฎเหรอ

เทียร์:ทางรีสอร์ทกฎพื้นฐานโดนส่วนใหญ่ก็ไม่ต่างจากรีสอร์ทที่อื่นๆ แต่เรามีกฎเพิ่มขึ้นมานิดนึงคะ

คิว:ถึงเป็นกฎที่ดูแปลกๆแต่ก็ทำตามได้ไม่ยาก

จิน:นั้นนะสิถึงจะฟังดูแปลกๆไปนิดก็เถอะ

อาร์ม:จะว่าไปลุงได้มาที่นี่บางไหม

เทียร์:เขาไม่ได้มานานมาแล้วคะ

อาร์ม:งั้นเหรอ

ดาว:ไหนๆก็กินเสร็จแล้วเราไม่เล่นน้ำกันดีกว่า

เจม:ก็เป็นความคิดที่ดีนะ

จิน:งั้นเราก็ไปเล่นน้ำกันเถอะ

ที่ห้องของจินกับดาว

จิน:เธอเอาชุดว่ายน้ำแบบไหนมาเหรอ

ดาว:ก็เป็นชุดว่ายน้ำแบบเซ็กซี่นิดนึงละ และของจินละ

จิน:ก็แบบปกติละฉันไม่ค่อยมีไรนะ

ดาว:เอาน่ามั่นใจในตัวเองหน่อย

บาเอล:หลังจากที่เล่นทะเลเสร็จแล้วพวกเขาก็กลับเข้ารีสอร์ท

เจม:ดาวเธอหิวไหม

ดาว:ไม่อะ เดี๋ยวหิวก็ไปกินเองละ

เจม:อาเค

จิน:ไม่ถามฉันบ้างเหรอ

คิว:เธอก็หิวตลอดเวลานั้นละ

อาร์ม:ก็ตรงไปบางที

ดาว:แล้วนอกจากทะเลแล้วรีสอร์ทนี้มีไรน่าเล่นอีกไหม

อาร์ม:ก็มีนะ หลังรีสอร์ทมีสนามยิงธนูอยู่อยากลองไหม

จิน:อืมมม ลองไปดูก็ได้

อาร์ม:เจม คิว ดาว ไปไหม

ดาว:เดี๋ยวตามไป

คิว:ฉันขอนอนอยู่ห้องดีกว่า

เจม:ไปสิ

ดาว:จะนอนทั้งวันเลยหรือไงคิว

คิว:มันก็เรื่องของฉันละน่า

บาเอล:เนื้อเรื่องมันดูหน้าเบื่อยังไงไม่รู้ว่าไหม งั้นเราแอบข้ามไปสักนิละกัน

ณ ห้องโถง

จิน:กลับมาแล้ววว

อาร์ม:สนุกดีเนอะ

ดาว:ฉันยิงไม่โดนเลยอะ

เจม:ก็คนสายตาสั้นแล้วดันไม่ใส่แว่นอีก ยิงโดนก็แปลก

จิน:ว่าแต่คิวมันไปไหนนะ

ดาว:นอนหลับคาเตียงแล้วมั้งนายลองโทรตามมันทีสิจะได้กินข้าวกัน

อาร์ม:จะลองโทรดู

คิว:กลับมาละเหรอ

อาร์ม:ใช่ ลงมาเลย

คิว:ได้ๆ

ที่ห้องอาหาร

คิว:พวกเราฉันมีบางอย่างจะเล่าให้ฟังนะ

ดาว:อะไรเหรอ

คิว:คือพอดีฉันเล่นโทรศัพท์แล้วลองหาข้อมูลเกี่ยวกับรีสอร์ทนี้ดู

จิน:แล้วยังไงอะ

คิว:มันก็ดูหมือนรีสอร์ทปกติละ แต่พอเลื่อนๆไป กลับไปเจอกระทู้อันนึงมา

เจม:มันเขียนว่าไรละ

คิว:เขาไม่ได้บอกชื่อรีสอร์ท แต่ลองดูภาพสิมัคล้ายกับรีสอร์ทเราเลยนิ

อาร์ม:มันก็ไม่ได้มีรีสอร์ทบนเกาะแค่ที่เดียวนิ

คิว:ลองฟังเนื้อหาดูสิ หัวขอมันเขียนว่ารีสอร์ทบนสุสาน รีสอร์ทบนเกาะที่หนึ่งตั้งทับสุสานใต้ดิน ที่ไม่เคยมีใครกล้าสำรวจ

มีคนเคยเล่าว่าสุสานแห่งนี้เป็นสุสานฝั่งศพแม่มดหรือฝังพวกศพไร้ญาติ ส่วนสาเหตุที่ว่าไม่เคยมีใครกล้าสำรวจ

จริงๆเคยมีคนลองเข้าไปสำรจดูแล้วเข้าไปกัน4คนแต่กลับไม่เคยมีใครรอดออกมาซักคน จึงได้มีการส่งทีมช่วยเหลือเข้าไป

จำนวน7คน รอดออกมาเเค่คนเดียว คนที่อยู่ในเหตุการพยามถามว่าเกิดไรขึ้นแต่คนที่รอดออกมากับพูดออกาไม่เป็นภาษา

ได้แต่นั่งเงียบๆหรือบางทีก็เป็นบ้า หลังจากนั้นไม่นานคนที่รอดออกมาก็เสียชีวิตโดยไม่มีใครทราบสาเหตุ ทุกคนตั้งสินใจ

ที่จะพูดอะไรและปล่อยให้มันเป็นเพียงอดีตที่ผ่านมา ต่อมาก็ได้มีนายทุนมาขอซื้อที่ตรนี้แล้วก็สร้างเป็นรีสอร์ทขึ้นมา แต่ก็มันมีเรื่องเล่าประหลาดๆ เช่น ได้ยินเสียงคนเคราะประตูแต่พอเปิดประตูออกไปกลับไม่พบอะไรอยู่หน้าห้อง หรือแขกที่มาเข้าพักบางคนก็หายตัวไปในยามราตรี

จิน:นี่นายกำลังจะบอกว่ารีสอร์ทที่ตั้งทับสุสานที่ในกระทู้บอกคือที่นี้เหรอ

ดาว:ฉันว่ามันก็มองได้หลายมุม มุมนึงก็อาจจะเป็นเรื่องจริง มุมนึงก็อาจจะถูกปั่นให้เป็นกระเเสเพื่อให้คนที่ชอบลองของหรือชอบสิ่งลี้ลับมาพักที่นี้

เทียร์:ก็เป็นไปตามที่เธอบอกนั้นละ

ทุกคน:เห้ย!!!

เทียร์:ขอโทษที่ำให้ตกในนะคะ แต่ถ้าเอาจากประสบการตรงฉันอยู่ที่นี้มา 20 ปี ก็ไม่เคยอะไรแบบนั้นเลย

จิน:แล้วกฏที่เพิ่มเข้ามาละ

เทียร์:ที่บอกว่าห้ามออกไปตอนกลางคืนก็เพื่อไม่ให้เกิดอันตรายจากสัตว์คะ ส่วนเรื่องเสียงนะส่วนใหญ่ก็เป็นเสียงสัตว์ที่อยู่ในเขตป่าเท่านั้นละคะ ไม่มีอะไรต้องเป็นห่วง แต่ถึงอย่างนั้นก็รบกสนทำตามกฏด้วยนะคะ

ทุกคน:คราบบบบบ

อาร์ท:ถ้างั้นเราก็ขึ้นไปนอนเถอะเริ่มมืดละ

จิน:นั้นสิ อยากอาบน้ำแล้วเหมือนกัน

เจม:งั้นเราก็ขึ้นห้องพักกันเลย

บาเอล:เรื่องราวในกระทู้นั้นก็ดูน่าสนใจดีนะส่วนเรื่องที่ว่ามันจะเกี่ยวกับรีสอร์ทนี้ไหมอันนี้ฉันก็ไม่รู้แต่ถ้าเอาที่เทียร์บอกก็ไม่น่าเกี่ยวกัน

หลังจากที่ทุกคนเริ่มนอนกันแล้วนั้น

ตึ่งตึ่งตึ่งตึ่งตึ่งตึ่งตึ่งตึ่งตึ่งตึ่งตึ่งตึ่ง

ดาว:จินอย่าเสียงดังสิ

ตึ่งตึ่งตึ่งตึ่งตึ่งตึ่งตึ่งตึ่งตึ่งตึ่งตึ่งตึ่ง

ดาว:จินฉันบอกว่า....... (ลืมตา) จินนอนอยู่นิ แล้วเสียงมันมาจากไหน

(เงียบ......)

ดาว:สงสัยเราน่าจะเหนื่อยรีบนอนดีกว่า

05.00น.

จิน:อ่าาา งัม งัม กี่โมงแล้วเนี่ย(ดูนาฬิกา) ตี5เองเหรอ เดินเล่นในรีสอร์ทหน่อยดีกว่า

จิน:วิวตอนเช้ามืดนี่สวยจัง ...............

หลังจากที่ฉันเดินไปได้ซักพักฉันก็เจอเข้ากับประตูบานนึง

จิน:เหมือนมันจะปิดไม่สนิทนะขอแง้มดูหน่อนะ

(เปิดประตู)

จิน:รู้สึกอากาศแลจะดูเย็นๆนะ ทางลงไปชั้นใต้ดินสินะ ถึงจะห้ามไว้แล้วก็เถอะแต่ลงไปแปบนึงคงไม่เป็นไรหรอกมั้ง

ฉันเดินลงไปได้ซักพักนึง แล้วฉันก็ได้ยินเสียงประหลาด

(ฉับ ฉับ ฉับ)

จิน:นั้นเสียงอะไรอะ

(หันไปหาที่มาของเสียง)

จิน:.........กลิ่นคาวนี่มันอะไร

??:หืม...เสียงใครนะ

จิน:(ปิดปาก)

??:คงหูฝาดไปเองละมั้ง (ฉับ ฉับ ฉับ)

จิน:ต้องรีบไปบอกทุกคน (เสียงโทรศัพสั่น)

??:นั้นใครนะ

จิน:ต้องรีบวิ่งหนี

??:อยู่นี่เอง

จิน:จะ จะ จะทำไรนะ

??:หึ หึ หึ เธอหนีไปไหนไม่ได้แล้วละ จงมาเป็นเครื่องสังเวยซะเถอะ

จิน:ต้องรีบวิ่งไปที่ทางออก

??:ก็บอกแล้วไงว่าหนีไปไหนแล้ว(ปามีด)

จิน:โอ้ย มีดเหรอ(ร้องไห้) ได้โปรดขอร้องละปล่อยฉันไปเถอะ

??:ไม่ต้องร้องนะ ทุกอย่างมันจะจบแล้วละ ก่อนอื่นคงต้องทำให้เธอวิ่งไปไหนไม่ได้ก่อนละนะ

นำขวานสับลงไปที่ขา

จิน:กรี๊ด!!!!!!!!!!! ขา ขา ขาของหนู

??:ฮ่าๆๆ เสียงคนที่กำลังทรมาน มันช่างไพรเราะเสียจริง แต่มันชักจะดังไปละ เงียบสะ

นำขวานสับลงไปที่คอ

??:หึ เงียบสักที

07.00น.

อาร์ท:เช้าแล้วเหรอเนี่ย

คิว:โอ้ยย ยังง่วงอยู่เลย

เจม:นายก็ง่วงตลอดนั้นละคิว

(เสียงเคราะประตู):ปัง ปัง ปัง

ดาว:พวกนายตื่นยังฉันมีเรื่องจะคุยด้วย

เจม:พึ่งตื่นพอดีเลยเดี๋ยวไปเปิดประตูให้

คิว:มีไรเหรอมาแต่เช้าเลย

ดาว:จินหายไปไหนไม่รู้ ตื่นเช้ามาก็ไม่เห็นแล้ว

เจม:ไปเดินเล่นอยู่แถวไหนหรือป่าว

ดาว:ฉันคิดว่าไม่อะ

อาร์ม:ลองโทรไปหรือยัง

ดาว:โทรแล้วแต่ไม่มีคนรับ

เจม:งั้นเราลองไปหากันก่อนเถอะ

อาร์ม:เดี๋ยวฉันจะไปถามเทียร์ดูว่าเห็นไหม

คิว:ok ส่วนที่เหลือก็ลองหาๆกันดู อีกสักพักค่อยมาเจอกันที่ห้องรับเเขก

ที่ห้องโถงใหญ่

อาร์ม:เทียร์ คุณเห็นเพื่อนผมบ้างไหมที่ชื่อจิน ตอนนี้เธอหายไป

เทียร์:ไม่เห็นคะตั้งแต่เช้ามาฉันก็พ่งเจอคุณคนแรกนี่ละค่ะ

อาร์ม:งั้นเหรอครับ ขอบคุณครับ

เทียร์เธอหายไปนานหรือยังคะ

อาร์ม:ไม่แน่ใจเท่าไรแต่คนที่นอนห้องเดียวกับเธอบอกว่า ตื่นมาก็ไม่เจอแล้ว

เทียร์:........ ถ้าฉันเจออะไรเดี๋ยจะรีบแจ้งให้ทราบนะคะ

อาร์ม:okครับ

ที่ห้องรับแขก

คิว:นายเจอไรบ้างไหม

อาร์ม:ไม่อะเทียร์ก็บอกว่าไม่เห็นเหมือนกัน

ดาว:พวกนายมีใครเจอไรบ้างไหม

คิว:ไม่อะ เธอละ

ดาว: ไม่อะ แล้วเจมละ

อาร์ม:คงยังไมาไม่ถึงละมั้ง

(เสียงโทรศัพ)

คิว:เจมโทรมานะ

ดาว:รับสิ เปิดลำโพงด้วย

คิว: เคร (กดรับโทรศัพ) ว่าไงเจอไรไหม

เจม:ไม่เจอจิน แต่อยากให้มาดูนี่หน่อย

อาร์ม:อะไรอะ

เจม:ไม่แน่ใจ มันอยู่นอกรีสอร์ท หากจากรีสอร์ทไม่มา

ดาว:เดี๋ยวพวกเราจะตามไปรออยู่ตรงนั้นละ

เจม:ok

อาร์ม:คิดว่ามันจะให้เราดูอะไร

คิว:ไม่รู้อะ แต่เสียงมันดูจริงจังแปลกๆ

ดาว:ช่างเถอะลองไปดูก่อนอาจจะทำให้เราเข้าใกล้จินมากขึ้นก็ได้

เจม:เฮ้ย!!ทางนี้

คิว:ไหนมีอะไรให้ดู

เจม:มองไปตรงนั้นสิ

อาร์ม:นั้นมันถ้ำนิ แล้วมันน่าสนใจตรงไหน

เจม:ดูตรงนี้สิ

คิว:มันดูเหมือนภาพวาดเก่าๆบนพนังถ้ำ ฉันอ่านมันไม่ออกอะ

เจม:ดาวเธอเรียน นักโบราณคดี พอจะบอกอะไรได้บ้างไหม

ดาว:ขอดูแปบ อืมมมมม เป็นภาพวาดของชนเผ่าโบราณ บอกเรื่องราวของการทำให้อายุยืนยาว

อาร์ม:อายุยืนเนี่ยนะ ฟังดูบ้ามากๆ

ดาว:ลองดูตรงนี้นะมันบอกว่าพิธีบูชาต้องใช้เครื่องสังเวยเป็นชิ้นส่วนของคนที่พึ่งตายเพื่อมอบให้กับดวงวิญญาณที่หิวโหย

แล้วพวกเขาก็จะมอบความอ่อนเยาว์ให้กับผู้ที่มอบเครื่องสังเวยนั้น

คิว:อาาาฟังดูน่าขนลุกดีนะแต่มันไม่ได้ทำให้เราเข้าใกล้จินได้เลยนิ

เจม:ฉันเเค่สงสัยว่าจะอาจจะบอกอะไรเกี่ยวที่นี่ได้บ้างเหออ

อาร์ม:พอจะมีวิธีหาจินโดยให้พื้นทีการหามันแคบลงหรือทำให้มันเจาะจงมากขึ้นบ้างไหมนะ

ดาว:นั้นสิ เริ่มจะเบื่อแล้วเหมือนกันนะ

เจม:ก็พอมีวิธีนึง

คิว:ยังไง

เจม:ตามหาจากGPSมือถือโดยใช้เบอร์โทรศัพท์ของจิน

ดาว:มันคงไม่ง่ายขนาดนั้นนะสิ จะหาเจอได้GPSของมือถือจินจะต้องเปิดไว้อยู่นะสิ

เจม:มันก็ถูก แต่ถ้ามีใครซักคนโทรหาจินGPSก็จะถูกเปิดออกชัวขณะ

อาร์ม:นายรู้ได้ไง

เจม:เคยทำตอนที่ช่วยงานพ่อที่ สน.ตำรวจนะ แต่ช่างเถอะใครมีเบอร์ของจินบ้างล

ดาว:ฉันมีอยู่นะ

อาร์ม:ฉันก็มี

ดาว:หืมมม นายมีได้ยังไงนะ

อาร์ม:เคขอไว้นะ แต่ช่างเถอะ อะนี่เบอร์ของจิน 080xxxxxxxxxxxxx

เจม:งั้นดาวช่วยโทรหาจินให้หน่อยเดี๋ยวฉันหาเอง

คิว:เจอไหม

เจม:เจอนะอยู่ที่รีสอร์ท

อาร์ม:ห้ะ ที่รีสอร์ท

เจม:ใช่ รีบไปกันเถอะ

ที่รีสอร์ท

เจม:ทุกคนมีไรให้ดู ฉันว่ามันแปลกๆ

ดาว:อะไรเหรอ

อาร์ม:มีอะไรอีกละ

เจม:คือในตำแหน่งบอกว่า จินอยู่ใต้รีสอร์ท

คิว:หืมมม จะเป็นไปได้ไงจะบอกว่า จินไปเดินเล่นในห้องใต้ดินหรือไง

เจม:ไม่แน่ใจแต่สัญญาณค่อนข้างจะชัดเจนในระดับนึง

ดาว:งั้นคงมีวิธีเดียวที่จะรู้ได้ละนะ

อาร์ม:จะลงไปห้องใต้ดินเหรอ คงต้องไปถามเทียร์นั้นละ

เทียร์:จะลงไปห้องใต้ดินเหรอคะ

อาร์ม:ใช่ครับก็ตามที่บอกเราจำเป็นต้องลงไป

ดาว:ขอร้องละ ให้ลงไปแปบเดี๋ยวก็ได้

เทียร์:เหออ เข้าใจแล้วละค่ะ แต่ถ้าจะลงไปต้องมีแผนที่ ซึ่งแผนที่อยู่ในชั้นหนังสือในห้องทำงานของเขาค่ะ

อาร์ม:หมายถึงในห้องลุงนะเหรอ

เทียร์:ใช่คะ คุณจำเป็นต้องใช้

อาร์ม:ขอบคุณมากเทียร์ช่วยได้เยอะเลย

เทียร์:แต่....ไม่ว่าจะเจอเพื่อนของคุณหรือไม่ทุกคนต้องกลับมาก่อนตะวันตกดิน

เจม:okครับ พวกเราจะรีบขึ้นมา ส่วนพวกเรารีบไปเตรียมตัวแล้วก็มาเจอกันที่หน้าประตูทางเข้าชั้นใต้ดิน

ดาว:จัดไปตามนั้น

อาร์ม:ส่วนฉันจะไปเอาแผนที่ก่อน

คิว:ส่วนฉันจะไปเตรยมไฟฉายมาด้วยละกัน

เจม:เอาละพร้อมกันแล้วนะ อาร์มนายมีแผนที่ช่วยบอกด้วยละว่าข้างหน้ามีไร

อาร์ม:ok งั้นเราไปกันเลย

บาเอล:เป็นความพยามที่ไร้ความหมายจริงๆ การเดินทางที่ไร้ซึ่งจุดหมาย 555

คิว:เจมถามไรหน่อยสิ

เจม:ว่ามา

คิว:ตั้งแต่เราจับสัญญาณได้จนถึงตอนนี้ จินได้ขยับไปไหนบ้างไหม

เจม:อ่าาาาา ไม่นะ

คิว:นายว่ามันไม่แปลกไปหน่อยเหรอ

ดาว:จินอาจจะทำโทรศัพท์ตกหรือไม่ก็คงหมดสติก็ได้มั้ง

เจม:ไม่อะ ที่คิวพูดก็พอมีเหตุผล จนถึงตอนนี้สัญญาณก็ไม่ขยับไปไหนเลยสักนิด

อาร์ม:เอาเป็นว่าอย่างน้อยมันก็น่าพาเราเข้าใกล้ตัวจินได้บ้างละ

เจม:ก็ขอให้เป็นแบบนั้น

อาร์ม:ข้างหน้าเหมือนจะเป็นห้องโถง

เจม:ลองเข้าไปดูอาจจะมีร่องรอยจินอยู่ในนั้น

ดาว:ก็หวงให้เป็นแบบนั้น

ห้องโถงใต้ดิน

ดาว:กว้างดีนะ

อาร์ม:พึ่งรู้นะว่าใต้รีสอร์ทนี่มีที่แบบนี้ด้วย

เจม:เจอมือถือละ

คิว:ไหน

เจม:ตรงนี้ไง เจอแต่มือถือตัวไปไหนไม่รู้

ดาว:ปกติมือถือจินแตกด้วยเหรอ

อาร์ม:ถึงจินจะขี้ลืมหรือซุ่มซ่ามก็เถอะ แต่จินจะรักษาโทรศัพท์ดีมาก ไม่น่าทำให้แตกนะ

คิว:แสดงว่าคงตกจากประเป๋าสินะ

เจม:แต่ฉันไม่คิดแบบนั้นนะ

ดาว:ทำไมคิดงั้นละ

เจม:มาดูตรงนี้สิเหมือนรอยลากอะไรสักอย่าง

อาร์ม:แถมลากผ่านโทรศัพท์มาด้วย

คิว:กำลังจะบอกว่าจินโดยลากไปไหนไม่รู้อย่างงั้นเหรอ

เจม:ถึงรอยลากมันจะบอกอย่างนั้นก็เถอะ แต่มันก็ดูแปลกอยู่

อาร์ม:จะบอกว่านอกจากเรา5คนและก็เทียร์ ยังมีบางอย่างอยู่ข้างใต้นี้ด้วยหริือไง

ดาว:มันอาจจะเป็นรอยที่เกิดขึ้นมานานแล้วก็ได้นิ

คิว:มันดูจะบังเอินไปนิดนึงนะ

เจม:คงจะมีแต่ต้องตามรอยนี่ไปละ แต่ก็อดคิดไม่ได้ว่าใครหรืออะไรอยู่ข้างล่างนี่

(ตึ่ง!!!)

??:มากันเยอะดีนิ