เรื่อง ย้อนเวลาไปกอบกู้ประเทศ
ภายใฤหาสน์าโนิอส ยามกลางวันเมื่อฟ้าส่างจ้า
"ฝ่าบาททท!!!" เสียงเด็กสาวผู้หนึ่งดังเซ็งแซ่ไปทั่วคฤหาสน์ เปิดประตูมาพร้อมกับใหน้าที่เปื้อนไปด้วยเขม่าควันและน้ำตา
าโนิอสทักทาย "โอ้ แม่นางน้อย ยังไม่ชินกับเครื่องอบขนมปังอีกอย่างั้หรือ?"
ผู้เคราะห์ร้ายที่ถูกเครื่องอบขนมปังระเบิดอัดหน้า็ไม่ใช่ใครนอกจากพาเน่ สาวรับใช้ที่ถูกาโนิอสยัดเยียดให้ทำขนม พาเน่ร้องไห้คร่ำครวญ "ฮือ ฮือ ฝ่าบาท อุปกรณ์ฝ่าบาทใช้งานยากยิ่งนัก มันทั้งรูปร่างประหลาดและดูไม่สมเหตุสมผล ปุ่มอะไร็ไม่รู้ยุ่งยากไปหมด หม่อมฉันแค่เผลอกดปุ่มผิดนิดเดียวเครื่อง็ระเบิดแล้ว ฝ่าบาทได้โปรดให้หม่อมฉันัไปใช้เตานึ่งแบบเดิมเถอะเจ้าค่ะ"
าโนิอสหัวเราะ "เครื่องอบั้ไม่ระเบิดถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดหรอก เหตุผลที่มันระเบิด็เพราะแม่นางน้อยคงจะไปกดปุ่มปิดเครื่องจักรไอน้ำที่ให้พลังงานมันนั่นแล ข้าพเจ้าบอกแล้ว่าอย่ากดปุ่มสีเขียวด้านหลัง เชื่อข้าพเจ้าเถอะ ใช้เครื่องอบั้สะดวกก่าและทำให้ขนมนุ่มก่า หากแม่นางน้อยใช้มัล่องเมื่อใดแม่นางน้อยจะติดใจมันเอง อีกอย่างนี่็เพื่อทำให้แม่นางน้อยสามารถทำขนมชนิดอื่นๆที่ข้าพเจ้าปรารถนาได้ด้วย"
พาเน่ได้แต่ร้องไห้คร่ำครวญกับความเาแต่ใจาโนิอส ัไปอบขนมต่ออย่างจำใจ
"ฝ่าบาททท!!" หลังสาวรับใช้มาบ่น คนต่อมา็เป็นอดีตคู่หมั้นที่วิ่งมาพร้อมกับตาที่เป็นดาวประกาย
เลวี่ยกไรเฟิลจู่โจมขึ้นมาแล้วพูดด้วยความตื่นเต้น "ฝ่าบาท! ปืนชิ้นนี้มีการทำงานด้วยแรงดันแก๊ซ ส่งผลให้เวลาที่ยิงมีการดีดไปมาทำให้คลาดเคลื่อนเป้าหมายง่าย เหตุผลทั้งหมดเป็นเพราะเราติดตั้งตัวบรรจุกระสุนไว้ที่ลำปืน แต่ถ้าเราเปลี่ยนมันไปไว้ที่ส่วนท้ายจะทำให้แรงถีบอยู่ใกล้มือ เมื่อเป็นแบบั้็จะทำให้ทหารคุมวิถีกระสุนง่ายขึ้น มันจะต้องสร้างพลังทำลายล้างให้กับพวกใต้พิภพสูงขึ้นแน่!"
าโนิอสส่ายหน้า "ไรเฟิลจู่โจมกระบอกั้ทำงานด้วยแรงดันแก๊ซมีระบบลูกเลื่อนขัดกลอน โครงลูกเลื่อนเป็นชิ้นเดียวกับลูกสูบ ก้านสูบ และแหนบสปริง มันติดกันไปแล้วย้ายไม่ได้หรอก"
เลวี่ชูนิ้วขึ้นมาแล้วบอก "หม่อมฉันรู้เพคะ ที่เป็นแบบั้เพราะปืนนี้ใช้ระบบลูกสูบช่วงยาวทำให้โครงลูกสูบติดกัน แต่ถ้าหาก่าเราเปลี่ยนไปใช้ลูกสูบช่วงสั้นมัน็ทำให้สามารถแยกถอดโครงลูกเลื่อนและก้านนำออกจากกันได้ ฝ่าบาท! ทำไมไม่ลองประดิษฐ์สิ่งนี้ขึ้นมาล่ะเพคะ!"
าโนิอสบอก "ท่านหญิงน้อย ข้าพเจ้าบอกหลายครั้งแล้ว่าระบบลูกสูบช่วงยาวเป็นรุ่นพัฒนาจากช่วงสั้น ทำให้มันสามารถยิงต่อเนื่องได้ อีกอย่างปืนนี้มีโมเดลให้ลูกสูบติดตั้งใต้ศูนย์หน้าหมายความ่าถ้าจะดัดแปรง็ต้องทำใหม่หมด ถ้าทำใหม่็ต้องมีอลูมินัม อลูมินัม-สแกนเดียม ไททาเนียม มาทำอัลลอย แถมยังต้องหาแร่ต่างๆมาลดสัมประสิทธิ์เสียดทานระห่างผิว ลดน้ำหนัก และการต้านสนิมอีก จะหาพวกนี้ในยุคนี้มันยากนะแม่หญิงน้อย"
ใหน้าเลวี่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น "หา! หม่อมฉันจะหาให้เจอ เพื่อวิทยาการที่ก้าวหน้ามนุษยชาติ หม่อมฉันจะพลีกายถวายชีวิตนี้หาให้เจอ!"
าโนิอสถอนหายใจ หลังข้ารับใช้มาบ่นเรื่องที่อบขนม็เป็นอดีตคู่หมั้นมาคุยเรื่องพัฒนาวิทยาการ ชีวิตประจำวันที่ไร้สาระเช่นนี้ดำเนินมาได้ 2 สัปดาห์ตั้งแต่ที่ย้ายัมาชามิวลอสแล้ว ทุกคนมีชีวิตที่สะดวกสบายขึ้นหลังจากที่เทคโนโลยีาวุธศตวรรษที่ 20 าโนิอสเผยต่อประชาชน สิ่งั้มันทำให้พวกเขาอุ่นใจและหายห่วงเรื่องความกลัวต่อพวกใต้พิภพ ชาวบ้านหลับเป็นสุข หลายคนต่างมีารมณ์มาพูดหยอกล้อเล่นกันมากขึ้น เพราะไม่ต้องกลัวพวกใต้พิภพอีกแล้ว เลวี่มักจะมาหาเขาเรื่องสิ่งประดิษฐ์ใหม่ๆเธอ เธอมักจะช่วยเหลือาโนิอสประดิษฐ์าวุธใหม่ๆเพื่อต่อกรกับพวกใต้พิภพขึ้นมาถึงแม้ส่วนใหญ่มันจะมีแต่ไร้ค่าและาโนิอสจะบอก่าไม่จำเป็น็ตาม เธอ็มักจะมาเล่นกับเขา
ชีวิตทุกคนเริ่มที่จะปกติสุข
จนกระทั้ง
"ฝ่าบาท!" ชายวัยกลางคนหนึ่งเดินเข้ามาในห้อง เข้าพบเขาด้วยสีหน้าดำทะมึน
าโนิอสพบ่าไม่่าสิ่งใด็ตามที่ชายคนนี้กำลังจะมารายงานต้องเป็นเรื่องจริงจังแน่นอน
เกลนบอก "ฝ่าบาท แย่แล้วขอรับ ทางนักโหราศาสตร์ได้รับผลตรวจดาวมา่าพระจันทร์ใืนก่อนเกิดสุริยุปราคาแล้วและมีมานานแล้วถึง 17 ชั่วโมง เป็นสัญลักษณ์ภัยพิบัติร้ายแรงมากๆที่กำลังมาเยือน"
าโนิอสมุ่ิ้วเข้าหากัน "การเกิดสุริยุปราคา็เป็นเพราะดวงจันทร์โคจรไปบังดวงาทิตย์ แค่เรื่องธรรมชาติ มีสิ่งใดน่ากลัวอย่างั้หรือ? ่าแต่สุริยุปราคาในโลกนี้แช่นานที่เดียว 17 ชั่วโมงเลยหรือ?"
เกลนถอนหายใจ "ฝ่าบาทสูญเสียความทรงจำทำให้ลืมไปแล้ว แต่สุริยุปราคา 17 ชั่วโมงเป็นสัญญาณเตือนเทพความาเรอสที่กำลังจะกลืนกินเทพแห่งโชคลาภ มัือสัญญาณเตือน่าพวก 'สเกได' กำลังจะมา"
เมื่อพวก 'สเกได' ถูกยกขึ้นมาาโนิอส็ตกใจ จากั้สีหน้าเขาเปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้น เขามองเกลน "ข้าพเจ้าเข้าใจแล้ว ข้าพเจ้าจะเริ่มสั่งให้กองบินที่ 1 พร้อมรบและสั่งให้กองทหารราบเตรียมตัว"
เกลนเผยสีหน้าที่ดำมืด "ฝ่าบาทยังไม่เข้าใจ ปัญหาในตอนนี้มันร้ายแรงยิ่งนัก ต่อให้เป็นกองบินที่ 1 และทหารราบเราทั้งหมด็ไม่าจจะรอดพ้นวิกฤติใรั้งนี้ได้"
"ท่านหัวหน้าากาศยานหมายความ่าอย่างไร?"
เกลนอธิบาย "การแช่นานถึง 17 ชั่วโมงสุริยุปราคา นอกจากจะหมายถึงความวิปโยคที่เคลือบคลานเข้าหาโลกแล้ว แต่มันยังหมายถึงหายนะสูงสุดด้วย การแช่นาน 1 ชั่วโมงเดิมทีหมายถึงความาที่อ่อนโยน ความาอ่อนโยือจำนวน 'สเกได' ที่บุกมาแต่ละครั้ง โดยส่วนใหญ่เวลาที่ถึงเดือนจันทร์ดับและพวก 'สเกได' จะบุกมา มัน็จะมีสัญญาณเตือนสุริยุปราคาออกมา 1 -2 ชั่วโมงเสมอ นั่ือราวๆ 100-200 ตัว "
ดวงตาาโนิอสเบิกกว้าง
เกลนบอก "การเกิดสุริยุปราคาแช่นานถึง 17 ชั่วโมงไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน แต่หาก่าจำนวนเวลาแสดงถึงจำนวนที่พวก 'สเกได' จะบุกมา เหล่าโหร็สันนิษฐาน่าพวกมันใราวนี้ที่บุกมาจะมีจำนวนอย่างต่ำสุด็ 1 แสน ด้วยจำนวนขนาดั้สามารถพังชามิวลอส ไม่สิ สามารถพังพินาศาณาจักรนี้จนย่อยยับได้ง่ายๆเลยขอรับ!"
เมื่อได้ยินข่าวไม่น่าพิศมัยนี้ใจาโนิอส็รัดกุมด้วยความสั่นเครือ
"ฝ่าบาท!" ตอนั้เอง ขณะที่กำลังอยู่ในภวังค์ความคิดอยู่ ทหารส่งสารผู้หนึ่ง็วิ่งมาเรียกเขา
าโนิอสหันไปมอง "?"
"ฝ่าบาท! ที่หน้าประตูเื มีเผ่าใต้พิภพผู้หนึ่งมาขอพบท่านขอรับ!" ทหารส่งสารบอก
ทันทีที่เกลนได้ยินเช่นั้็ตกใจ "เจ้าจะบ้าหรือ!? จะปล่อยพวกใต้พิภพมาขอเข้าพบฝ่าบาทได้อย่างไร! สังหารมันเสีย!"
ทหารส่งสารสั่นเครือด้วยความกลัว "ข้าเข้าใจขอรับ! แต่่าเจ้าใต้พิภพตนั้บอก่ามีสารจากผู้บัญชาการมันส่งมาถึงฝ่าบาท เป็นสารจากหัวหน้าพวกมัน มันบอก่าได้รับคำสั่งนี้ให้ถ่ายทอดสารให้แก่ฝ่าบาทโดยตรงเท่าั้และจะไม่คุยกับตัวแทนมนุษย์คนไหนเป็นอันขาด"
"ไร้สาระ! ชีวิตฝ่าบาทสำคัญที่สุด ไม่่าข้อมูลพวกั้จะเป็นอะไร็ไม่คุ้มกับความเสี่ยง! สังหารเจ้าใต้พิภพตนั้ไปเสีย!" เกลนสั่งการออกไป
แต่ทันใดั้าโนิอส็พูดขึ้น "ช้าก่อน ข้าพเจ้าจะไป"
เมื่อาโนิอส่าแบบั้เกลน็ตะลึง
"ฝะ ฝ่าบาท! ทรงกล่าวอันใดเช่นั้ หากฝ่าบาทเป็นอะไรขึ้นมาพวกเราจะทำอย่างไร? นี่าจจะเป็นกับดักพวกมัน็ได้นะพะย่ะค่ะ!"
าโนิอสไม่สนใจเกลนแล้วเดินออกไป "สารจากผู้บัญชาการศัตรูจะให้พลาดได้อย่างไร? ข้าพเจ้าเคยบอกใลาสเรียนแล้วไม่ใช่หรือ่ายามรบข้อมูลเป็นสิ่งสำคัญที่สุด ยิ่งเป็นข้อมูลที่ได้มาฟรีๆยิ่งไม่ควรพลาด" เพราะเดิมทีเผ่าใต้พิภพไม่มีาวุธที่สามารถทำร้ายร่างกายเอกซ์โซชอสได้อยู่แล้ว ดังั้ต่อให้ไป็ไม่า
สุดท้ายเกลน็โน้มน้าวอะไรไม่ได้นอกจากต้องไปคุ้มกันาโนิอสด้วย
ที่หน้าประตูเื เลวี่และกองบินที่ 1 ต่างกำลังมุงดู 'คาฟาลิ' ที่มารออยู่หน้าประตู พอพวกเขาเห็นาโนิอส พวกเขา็าสาจะไปด้วย
"ฝ่าบาท กระหม่อมจะไปคุ้มกันด้วย" พิสตอสก้าวออกมา กองบินที่ 1 คนอื่นๆ็เช่นกัน
คามิวดุสและหน่วยสไนเปอร์มือดีรอซุ่มยิงข้าศึกจากบนกำแพงทุกเสี้ยววินาทีที่มันมีพิรุธ
าโนิอสและคุ้มกันเดินออกไปนอกกำแพงเืและเผชิญหน้ากับู้่าจากใต้พิภพ
ู้่ามองทหาราโนิอสและกล่าวเย็นชา "สารนี้นายท่านกำชับ่ามีแค่ผู้ปกครองชามิวลอสเท่าั้ที่ได้ยินได้ ผู้ที่ไม่เกี่ยวข้องถอยออกไป 10 ก้าว"
"เจ้า่าอย่างไรนะ!"
"ใครจะไปยอม!"
กองบินที่ 1 มีสีหน้าที่ไม่พอใจ แต่าโนิอส็ส่งสายตาไป เป็นสัญญาณให้พวกเขาทำตามที่ศัตรูบอก เหล่ากองบินที่1 ยังรู้สึกคัดค้าน จนาโนิอสหันทองพวกเขาแล้วขู่จะลดขั้นพวกเขาจึงยอมถอยไปแต่โดยดี
าโนิอสหันมองู้่า
ู้่ามองาโนิอส เขาบอก "จากสารนายท่านผู้ยิ่งใหญ่ ถึงผู้มาเยือนจากต่างดาว ขอแนะนำให้ผู้มาเยือนเลิกเข้ามาแทรกแซงสงครามระห่างเรากับมนุษย์ ชะตาชีวิตเผ่าพันธุ์มนุษย์ถูกกำหนดให้สูญพันธุ์ภายใต้น้ำมือเรา ไม่่าผู้ใด็หยุดไม่ได้ หากผู้มาเยือนปรารถนาจะอยู่ต่อ็สามารถชมจากนอกเวทีได้แต่ห้ามเข้ามายุ่ง พวกเราใต้พิภพจะไม่ทำอันตรายผู้มาเยือน ปล.เรารู้่าเผ่าพันธุ์ท่านมีจุดอ่อนอะไรและกองทัพที่เราส่งไปหาท่าราวนี้เพียงพอที่จะขยี้ท่านจนไม่าจชุบชีวิตได้เลย"
ู้่า่าแบบั้
เมื่อได้ฟังสารจากจอมมาร าโนิอสแสยะยิ้มและเผยดวงตาที่เย็นชาเป็รั้งแรก "พวกเรายื่นข้อเสนอให้พวกท่านมีชีวิตต่อและจะช่วยพัฒนาวิทยาการพวกท่านแลกกับช่วยเหลือพวกเราจัดการปัญหาเรา พวกเราบอกแล้ว่าหากปฏิเสธ็ไม่เป็นไรแต่อย่ารุกรานเผ่าพันธุ์อื่นที่มีสติปัญญา นอกจากพวกท่านจะปฏิเสธแล้วยังไม่สำเตือนเราเหตุใดเราจะต้องฟังคำเตือนท่าน?"
ู้่าเงียบไปสักพัก จากั้เขาบอก "นายท่านได้ให้คำตอบเมื่อผู้มาเยือนถามคำถามลักษณะนี้ไว้แล้ว บอก่าพวกเราไม่สนใจวิทยาการพวกท่าน ไม่่าจะแข็งแกร่งเพียงใดแต่ทั้งหมดนั่น็เป็นแค่สิ่งที่อยู่ในขอบเขตความสามารถสิ่งมีชีวิต พวกเรารับใช้ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในจักรวาลและผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในจักรวาลไม่ใช่พวกท่านแต่เป็น 'ท่านผู้ั้' ไม่มีวิทยาการใดที่สามารถโค่นล้ม 'ท่านผู้ั้' ลงได้ ความามนุษย์เป็นสิ่งที่ 'ท่านผู้ั้' ปรารถนา หากผู้มาเยือนปรารถนาจะช่วยเหลือมนุษย์ ผู้มาเยือน็ต้องเตรียมพร้อมที่จะสู้กับ 'ท่านผู้ั้' ด้วยเช่นกัน"
ู้่าพูดทั้งหมดจบ จากั้มองาโนิอสอย่างเย็นชา "นั่ือสารทั้งหมดที่นายท่านข้าฝากมา พวกเรารับใช้เพียงแค่ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดและผู้ั้ไม่ใช่พวกเจ้า คำตอบเจ้าือะไรผู้มาเยือน?"
าโนิอสมองู้่าอย่างเย็นชา "ไปบอกนายท่านท่าน ่าข้าพเจ้าปฏิเสธ" าโนิอส่าแบบั้
ู้่าพ่นลมหายใจออกจากจมูกอย่างเย็นชา "โง่เขลา" เขา่าแบบั้ก่อนจะหมุนตัวเตรียมจากไป
แต่ตอนั้เอง าโนิอส็พูดขึ้นมา "หากท่านบอก่า 'ท่านผู้ั้' ืผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดและไร้เทียมทานขนาดั้เช่นั้ยามที่เราขอให้ 'ท่านผู้ั้' พวกท่านแก้ปัญหาให้เรา เหตุใดเขาจึงบอก่าไม่าจทำได้"
ู้่าหันมองาโนิอส กล่าวอย่างเย็นชา "ถึงแม้จะเป็นพระเจ้า ็ไม่ได้หมายความ่าจะทำได้ทุกสิ่ง ธรรมชาติบางอย่าง็ยิ่งใหญ่เกินอำนาจพระเจ้าจะแก้ไข"
าโนิอสบอก "แน่นอน่าหากเป็นอุบัติเหตุที่เกิดจากธรรมชาติพระเจ้า็คงจะไม่าจทำได้ แต่่าเจ้าคงจะเข้าใจผิดไปบางอย่าง NGC207 นั่ือหายนะที่เกิดขึ้นจากสิ่งมีชีวิตไม่ใช่ธรรมชาติ"
ดวงตาู้่าเบิกโพรง หันมองาโนิอสด้วยความสับสน "เจ้าหมายความ่าอย่างไร?"
าโนิอสแสยะยิ้ม " NGC207 ืหลุมดำทำลายจักรวาลที่ข้าสร้างขึ้นมาโดยไม่ตั้งใจ หากเจ้ากล่าว่าพระเจ้าเจ้าไร้เทียมทาน เหตุใดเขาไม่สามารถแก้ไขสิ่งที่ข้าสร้างได้?" าโนิอส่าแบบั้จากั้็หันหลังั เดินัเ้าไปในเื
ส่วนู้่า็ยืนิ่ค้างตรงั้ด้วยใหน้าที่ะึ
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??