คุณสามี...นี่ภรรยาเองนะคะ

ชีวิตคู่ของจันทร์งามไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบแบบที่ใครๆ นึกอิจฉา เพราะเป็นการแต่งงานเพราะความจำเป็น ยิ่งต้องมีสามีที่เย็นชาและคอยพูดจาทำร้ายจิตใจแบบรฐาแล้ว ยิ่งแย่คูณสองเข้าไปใหญ่

การจะประคับประคองชีวิตคู่ที่มีเธอพยายามอยู่ฝ่ายเดียวเป็นเรื่องที่แทบเป็นไปไม่ได้เลย

เพราะเขาเกลียดเธอยิ่งกว่าอะไรบนโลกนี้เลยน่ะสิ...

"ทะเบียนสมรสเธอก็ได้ไปนอนกอดสมใจแล้วจะเอาอะไรกับฉันอีกล่ะ"

"แต่จันทรเป็นเมียพี่โรมนะคะ"

"ก็แค่เมียในนามที่ฉันจำใจแต่งด้วยหรอก คิดว่าฉันจะรักผู้หญิงแบบเธอจริงๆ น่ะเหรอ"

"ผู้หญิงที่พี่โรมไปหาเขาไม่ได้เป็นเมียที่ถูกต้องตามกฏหมายแบบจันทร์นะคะ ฉะนั้นเธอมันก็ไม่ต่างอะไรก้บผู้หญิงที่ชอบยุ่งกับสามีชาวบ้านหรอกค่ะ ว้าย!"

"อย่าปากดีไปดูถูกเขาเด็ดขาด! เขาสูงส่งกว่าที่เธอคิด จำใส่หัวเอาไว้!"

เธอท้อแท้และสิ้นหวัง จนเกือบถอดใจ แต่แล้วจู่ๆ เขาก็ประสบอุบัติเหตุจำอะไรไม่ได้

"เธอเป็นใคร?"

"ฉัน...เป็นภรรยาของคุณค่ะ"

นาทีนี้จันทร์งามไม่อาจจะถอยได้อีกแล้ว