เรื่อง ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]
เมื่อมัตะาฟ้าที่้าั่ หอบัาเอาความวุ่นวาย จางหายไปพร้อมกับเปราณัที่กระจัดกระจาย อี้เิเขาที่บาดเจ็บหนักยกยิ้มขึ้นมาด้วยความยินดี ที่ไม่อาจเก็บซ่อนได้ในานี้ เมื่อเขากลับไปอยู่ในจุดสูงสุดกลายเป็นผู้สูงส่งได้อีกครา เขาที่ถอดใจ ไม่คิดว่ากระดูกศักดิ์สิทธิ์ ะถือกำเนิดเกิดใหม่
เมี่ยนจือ ที่เห็นว่ามัตะาฟ้าจางหายไป นางรีบเข้าไปรับตัวของอี้เิที่บาดเจ็บไว้ในอ้อมแขนในทันที ครั้นเห็นรอยยิ้มอี้เิ นางไม่สบอารมณ์กับรอยยิ้มของอี้เิเท่าใดนัก
"เ้าเด็กโง่ เ้ายังะยิ้มได้อีกนะ เ้าคงไม่ได้โดนฟ้าผ่าจนโง่ไปแล้วหรอกกระมัง"
อี้เิครั้นได้ยินสิ่งที่หญิงสาวข้างกายกล่าวู เขาเพียงคลี่ยิ้มบางให้เมี่ยนจือเท่านั้น ครั้นเมื่อทั้งสองลงมาเหยียบพื้นช่องเขาถ้ำ หญิงสาวเบื้องหน้าก็เอื้อมฝ่ามือ แบมือออกกว้าง ประหนึ่งเป็นการขอ ของจากอี้เิในทันที
ด้านอี้เิที่เห็น หางตาของเขากระตุกถี่ยิบ รับรู้ได้ว่าเมี่ยนจือต้องการสิ่งใด จากตัวเขา ก่อนเขาะผ่อนลมหายใจออกมาเล็กน้อย ส่งแหวนิิ ที่มีซากของเซียนสวรรค์โบราณ ออกไปใส่ฝ่ามือนาง
เมี่ยนจือมีสีหน้าประหลาดใจ ครั้นส่งปราณิเข้าไปแหวนิิ นางกระทืบเ้าลงพื้นอย่างรุนแรง ด้วยความขุ่นเคืองในัใ "บัดซบ! บัดซบ! สิ่งที่ข้าต้องการคือ หน้ากากหยก อาวุธ ระดับ จักรพรรดิ เ้าเอาซาก-่าอะไรมาให้ข้า อี้เิ"
อี้เิคลี่ยิ้มบางกล่าวเสียงเรียบ "ของสิ่งนั้นมันเรียกว่า ซากของเซียนโบราณมันะมีประโยชน์กับเ้า ..เมี่ยนจือ เรื่อง อาวุธ ระดับ จักรพรรดิ เ้าเลิกูมันไปเสียอย่าทำให้ ิรภาพอันดีของพวกเรา ต้องพังทลาย เพราะสิ่งของล้ำค่าเลย"
"ถุย! ถุย! เ้ายังะกล้าูเรื่องิรภาพอันดี กับข้าอีกงั้นหรือ เ้ากับข้าเราก็เหมือนน้ำกับไฟ"
อี้เิครั้นได้ยินเขาก็ไม่ได้ค้านในข้อนี้ ก่อนะกล่าวเตือนตัวนาง "เมี่ยนจือเ้าไม่ได้ยิ่งใหญ่เฉกเช่นอยู่ิแเบื้องล่างอีกต่อไปแล้วนะ ข้าหวังว่าเ้าะลดความถือดีของเ้าลงหน่อย"
หญิงสาวครั้นได้ยินเบ้ปาก กัดกรามแน่นด้วยใบหน้าพองลม โกรธเคืองในทันที "เ้าช่างถือดีนัก กล้ามาสั่งสอนข้า เช่นนั้นหรือ?"
อี้เิเขาส่ายหัวกับคำูของนาง ก่อนเขาะเรียกโลงศพสีทอง ที่มีซากเทวะของจักรพรรดิโลหิตออกมา หมายมั่นะใช้มันเป็นสื่อกลางในการดูดซับปราณัเซียน พร้อมกับกล่าวูออกไป "านี้ทุกผู้ ล้วนเปิดเส้นลมปราณเซียน นำหน้าข้าไปอยู่ก้าวหนึ่ง ทว่าเมื่อเทียบกับเ้าเมี่ยนจือ เ้าก็เป็นแค่เผงธุลี ภายในิแเทพ เรามีเวลาอีกแค่10ปีเท่านั้น หวังว่าเ้าะไม่ทำให้เวลาอันมีค่าเสียไป"
ครั้นคำูของอี้เิกล่าวออกมาเสร็จสิ้น มันก็ทำให้ เมี่ยนจือรู้สึกถึงความอ่อนด้อยของตนเอง ประหนึ่งานี้ นางก็ไม่ต่างอะไร ไปจากอนุชนรุ่นใหม่เหล่านี้ ครั้นเมื่อเห็นปราณัเซียน ที่เริ่มหมุนก่อตัวรอบๆ ตัวอี้เิ ถูกอี้เิสูบกลืนเข้าไปภายในทะเลความรู้
เมี่ยนจือนางจึงกัดกรามไว้แน่น ฝ่ามือที่กำแหวนิิ รีบเก็บกลับไปในทันที ครั้นเมื่อนางสืบเ้าไปอีกด้านหนึ่งของช่องเขาถ้ำได้ นางนั่งปิดขั้นัจำศีลในัใ ไม่คิดะยอมแพ้เหล่าจอมยุทธรุ่นใหม่ๆ
ด้านอี้เิ ที่มี ซากเทวะของจักรพรรดิโลหิต เป็นสื่อกลาง ทำให้ปราณัเซียนภายในสงคราม เทพพันปี หลั่งไหลเข้าไปภายในทะเลความรู้ของเขาไม่ขาด ปราณัเซียนที่เขา เก็บสะสมมาก่อนหน้านี้ อย่างมากมาย ก็ค่อยๆ เริ่มก่อตัวอย่าง้าั่ ภายในทะเลความรู้ของเขา
...เวลาที่ไหลผ่านไปอย่างรวดเร็ว ทำให้เมี่ยนจือข้ามผ่าน มัตะาฟ้ากลายเป็นเทพสวรรค์ได้สำเร็จ แต่ในช่วงเวลา2ปีมานี้ ทำให้ภายในทะเลความรู้อี้เิ้าั่เป็นอย่างมาก ราวกับคลื่นมหาสมุทรซัดสาดเข้าใส่ชายฝั่ง แต่ก็ไม่มีสิ่งใดเกิดการเปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย ประหนึ่งว่ามันอยู่ในช่วงเวลาของการสะสม
ทำให้ในรอบ2ปีที่อี้เิลืมตาตื่นขึ้นมา เห็นเมี่ยนจือ กลายเป็นเทพสวรรค์แท้จริง ตามตัวเขาทันแล้วในานี้ อี้เิเขามีสีหน้าครุ่นคิดอยู่นานสองนานจนเวลาไหลผ่านไปหลาย10วัน เมื่อสัมผัสได้ว่าการสร้างเส้นลมปราณเซียนในตำนาน นั้นยากยิ่งยวด จากภายในทะเลความรู้ "แล้วเหตุใดเราไม่สร้างเส้นลมปราณเซียน จากร่างกายโดยตรงเล่า"
ครั้นความคิดที่้าั่อี้เิ ผุดพรายขึ้นมาภายในโสตประสาท เขาเปิดสิบประตูวิถี ทำสิ่งที่ต่างจากผู้ในทันที เมื่อซากเทวะของจักรพรรดิโลหิต ลอยขึ้นมาเป็นสื่อกลาง ในการเรียกปราณัเซียนจากอากาศรอบๆ เข้าไปภายใน 10ประตูวิถีเข้าสู่ร่างกายโดยตรง มันก็ราวกับ ปราณัเซียนที่เป็นพิษร้าย ทำให้กายาอี้เิสั่นเทิ้มอย่างรุนแรง กายาเกิดการแตกร้าว พังทลาย
"อ๊ากๆๆๆ บัดซบ! บัดซบ! เป็นเช่นนี้เองหรือร่างกายของข้ารับ ปราณัเซียนเข้าไปตรงๆ ไม่ได้เช่นนั้นหรือ?" หัวอี้เิหมุนครุ่นคิดอย่าง้าั่ในทันที
ทว่าสิ่งที่อี้เิไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เมื่อเส้นลมปราณ ที่ควระค่อยๆ กลายสภาพเป็นเส้นลมปราณเซียน กลับค่อยๆ โป่งพองจวนะระเบิด เลือดหลั่งไหลออกมาตามผิวกาย แม้แต่หน้าผากยังเกิดรอยปริแตก ส่งเลือดหลั่งไหลออกมาไม่หยุด
ปราณัเซียนที่สะสมไว้ภายในทะเลความรู้ รั่วไหลออกมาอย่าง้าั่ ส่งให้ปราณัเซียนเล็ดลอดออกมาไม่ขาด ก่อตัวเป็นพายุลูกใหญ่ พัดหายออกไป ราวกับเม็ดทรายเถ้าธุลีที่ร่วงโรย ถาโถมใส่อี้เิจนเขาหน้ามืดทะมึน เวลา2ปีที่เขาเสียไป สูญสลายไปจนสิ้น เมื่อเห็นปราณัเซียนรั่วไหลออกไปจากทะเลความรู้ไม่หยุด "มารดาแม่เองเถอะ ไอ้ลมปราณเซียนเฮงซวยเอ๊ย เช่นนี้มันก็ไม่ต่างอะไรกับข้านับหนึ่ง ใหม่นะสิ"
เมี่ยนจือที่ลืมตาขึ้นมา ปรายตามองอี้เิแวบหนึ่ง เห็นการกระทำของอี้เิ นางยกยิ้มขึ้นมาในัใ เมื่อเห็นอี้เิเป็นตัวอย่าง หากดึงดัน ดื้อรั้น ะมีจุดจบเฉกเช่นเดียวกับอี้เิ ก่อนนางะกลับไปดูดซับปราณัเซียนอย่างใจเย็น
อี้เิเขาที่สบถด่าออกมาไม่ขาด ส่งฝ่ามือกระแทกพื้นถ้ำ ด้วยความเจ็บแค้น เมื่อเขาที่ไร้ทางเลือก ปราณัเซียน ที่สะสมมาตลอดรั่วไหลออกไปไม่หยุด ด้วยร่างกายที่เจ็บช้ำ เขายังเต็มเปี่ยมไปด้วยความดึงดัน พยาาสูบกลืนปราณัเซียนเข้า10ประตูวิถี เข้าไปภายในร่างกายตรงๆ อยู่เช่นนั้นอีกครา
เพียง10วันเลือดในร่างอี้เิก็เกิดการปั่นป่วนอย่างหนัก ราวกับเลือดของ ชิงหรั่น ที่ไหลเวียนอยู่ในกาย ที่มีสายเลือดของมังกรแท้จริงเดือดดาล้าั่ ประหนึ่งว่ามันอยากะหนีออกจากร่างอี้เิ จนในานี้เหมือนในกายอี้เิมีมังกรตัวน้อยๆ นับหมื่น อยากะพุ่งออกจากร่าง ส่งให้ร่างกายอี้เิเต็มไปด้วยรอยแตกร้าวลุกลามไปทั่ว เลือดสาดกระจายออกมาลอยคละคลุ้งบริเวณนั้นไม่ขาด
เส้นลมปราณโป่งพอง ออกมาจวนะระเบิด เมื่อมันไหลไปรวมกับเลือดจึงเกิดการต่อต้านกันอย่างรุนแรง แต่เมื่อทะเลความรู้อี้เิไม่มีปราณัเซียนหลงเหลืออยู่อีกต่อไป ร่างกายของเขากลับต่อต้านการพังทลายที่รวดเร็วไว้ได้ระดับหนึ่ง
มีเพียงข้อนี้เท่านั้นที่พอะทำให้อี้เิคลี่ยิ้มขึ้นมาได้ แต่กายาอี้เิก็ต้องแบกรับกับความเจ็บปวดอย่าง้าั่อยู่ดี
*****
ิแเทพ
เวลาที่ไหลผ่านไปร่วมๆ 7ปีที่สงคราม เทพพันปี ได้ถือกำเนิดเกิดขึ้น ิแเทพ จึงหลงลืมเหล่าอนุชนผู้สูงส่งไปบ้าง ในานี้
เมื่อกลุ่มที่ไม่ได้เข้าร่วมสงครามเทพพันปี ค่อยๆ เติบใหญ่ จนเฉิดฉายขึ้นมามีชื่อเสียงเรียงนาม เมื่อไม่มีแสงที่ยิ่งใหญ่สาดส่องบดบังพวกเขาเหล่าอนุชนรุ่นใหม่ ให้อยู่ภายใต้ร่มเงาของผู้สูงส่งอีกต่อไป หลายๆ จึงเฉิดฉายขึ้นมาท่ามกลางท้องฟ้าที่มืดมิด
แม้แต่กลุ่มิแเบื้องล่างยังมีชื่อเสียงขึ้นมา ท่ามกลางผู้ิแเทพ ที่จัดอันดับขนานนาม ติดอันดับ 20รายชื่อ ของจอมยุทธเรื่องชื่อในานี้
ช่วงเวลานี้จึงเกิด การประลองของเหล่าอนุชนรุ่นใหม่ขึ้นมาไม่ขาด หลายต่างก็อยากสร้างชื่อเฉิดฉายในานี้ จนทำให้ชื่อของ ซีเอ๋อร์ หริ่นหลัน แห่งแดนพุทธ มีชื่อเสียง เฉิดฉายขึ้นมา ติดอยู่ใน20อันดับ
หากอี้เิเห็นพวกเขาทั้งสอง ย่อมต้องจดจำพวกเขาได้เป็นอย่างดี พวกเขาล้วนพานพบกันอยู่บ่อยครั้ง โดยเฉพาะ หริ่นหลัน สตรีที่อี้เิพบเเป็นแรก ในาที่เหยียบเ้าเข้าไปภายใน ิแร้อยแ้
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??