บรรพบุรุษเซียนสุดธรรมดา

“เสี่ยวซู ระวัง”

“ปั้งงง.......”

นี้มันอะไรเกิดอะไรขึ้นและชั้นอยู่ที่ไหนเนี่ย

หนุ่มน้อยหลิงซูไม่เข้าใจกับเหตุการที่เกิดขึ้น นี้มันอะไรกันชั้นตายไปแล้วไม่ใช่หรอแล้วทำไมถึงยังหายใจอยู่หละ น่าแปลกแหะ “สวัสดีเราคือระบบผู้ช่วยในการใช้ชีวิต”

“ตัวอะไรวะเนี่ยโผล่มาจากไหน”

“เราคือระบบ AI อัฉริยะนายได้ตายและมาเกิดใหม่ ในโลกของผู้ฝึกเซียนและเราคือระบบที่จะช่วยในการใชชีวิตของนาย”

“ว้าวแสดงว่าความฝันที่จะได้เป็นเซียนของได้มาถึงแล้วสินะ”

หลิงซูรู้สึกดีใจเป็นอย่างมากที่จะได้เป็นเซียน เพราะความฝันในวัยเด็กของเค้าคือการได้เป็นเซียนและออกไปปราบปีศาจ “นี่นายพูดอะไรหนะถ้าจะฝึกเซียนนายต้องมีจิตวิญญาณเซียน ถึงจะฝึกได้”

“ห๋าาาาา....อะไรนะแล้วชั้นไม่มีหรอ”

“ใช่นายไม่มี”

ความรู้สึกของหลิงซูได้แตกสลายไปในพลิบตา ความฝันที่จะได้เป็นเซียนของเค้าหายไปกับสายลมที่พัดมา

“ระบบอย่างก็ไม่ได้ใจร้าย งั้นจะมอบโรงเตี๊ยมให้นายละกันและก็มีคนอีกเยอะ ที่เราต้องไปดูแลตั้งใจทำภารกิจด้วยละบ๊ายบาย”