ข้าย้อนเวลามาดูบุรุษรักกัน

ข้าย้อนเวลามาดูบุรุษรักกัน

เมื่อ‘อวี่หยวน’ หญิงสาววัยทำงานได้ทะลุมาอยู่ในนิยายวายจีนโบราณ

แถมเธอยังต้องอยู่ในร่างนางร้ายตัวประกอบ

ที่ตระกูลรับเลี้ยงตัวหลักอย่างนายเอกมาเลี้ยงดู เพราะสงสารที่ครอบครัวทอดทิ้ง

‘ฉื่ออวี่หยวน’นางร้ายตัวประกอบมีหน้าที่คอยกลั่นแกล้งรังเกียจนายเอกสารพัด

แต่กระนั้นนางก็เป็นตัวการหลักที่ให้นายเอกและพระเอกพบกันเชียวนะ

แม้จุดจบจะถูกขับไล่ไขส่งให้ออกนอกเมือง

เพราะอีตานายเอกมันเอาไปฟ้องพระเอกว่าตัวนางนั้นรังแกตน

เท่านั้นไม่พอสุดท้ายตัวข้าก็ถูกโจรดักปล้นข่มขืนตายอนาถข้างป่าไผ่…

ดังนั้นเพื่อเลี่ยงจุดจบแสนอนาถนั่น คงต้องหลีกเลี่ยงการรังแกนายเอก

น้ำบ่อไม่ยุ่งน้ำคลอง ทางใครทางมัน

แต่ยังไงข้าขอดูพวกท่านรักกันสักครั้งเถอะ

ถือว่าเป็นบุญตาที่ซื้อนิยายเรื่องนี้มาอ่าน ^^

“ข้าไม่เอาแล้ว… ข้าจะปล่อยให้พวกท่านรักกัน ข้าจะไม่ยุ่งด้วยแล้ว”

“และอีกอย่าง‘เลี่ยงหมิน’เจ้าจะต้องไปเป็นภรรยาคนอื่นนะ เหตุใดถึงต้องมายุ่งกับข้าด้วย คนที่ต้องไปใส่ใจคือพระเอกมิใช่หรือไง?”

ไม่เอาแล้ว….

ข้าไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับนิยายเรื่องนี้แล้ว…

นักเขียน

เอาตามตรงถือว่านี่คือการเขียนนิยายจีนโบราณเลย (แบบฉบับจริงจังนะ) ครั้งแรกเลย

คำพูดคำจา คำราชาศัพท์อาจจะตกหล่นผิดไปบ้าง หวังว่าคนอ่านไม่จิกหัวด่าไรต์กันนะคะ นิยายเรื่องนี้เน้นดมกาวเป็นหลัก ส่วนใครเป็นพระเอกนั้นก็ยังไม่ได้มีตายตัวด้วย ดังนั้นทุกคนมาลุ้นไปด้วยกันนะคะ