เรื่อง ชีวิตนี้ข้าจะลิขิตไว้เอง

พรึ่บ!!  พรึ่บ !! พรึ่บ !!

“ ลืมตาได้แล้ว “เยว่ซินเอ่ยขึ้น ที่ยังเห็นทั้งคู่ไม่ลืมตาเมื่อเข้ามาภายในมิติเเล้ว

“ว้าว…นี้ข้ากำลังฝันอยู่หรอ ทำไมมันสวยราวกับบนสรวงสรรค์ขนาดนี้” ซีซวนตกตะลึงกับภาพตรงหน้าตนที่ได้เห็นครั้งแรก ส่วนซีห่าวก็มีท่าทีตกตะลึงกับภาพรอบตัวเช่นกัน

“ที่นี้คือมิติของข้า และที่นี้จะเป็นฝึกวรยุทย์ต่างๆ แก่พวกเจ้า “เยว่ซินอมยิ้มให้กับท่าทีของทั้งสองเล็กน้อย ตอนที่ตนได้เห็นที่นี้ครั้งแรกตนก็ตกใจอยู่ไม่น้อย

พรึ่บ !!

“ เทพเซียนบนสรวงสวรรค์หรือไรทำไมงดงามเช่นนี้” ทันทีที่เยว่ซินปลดผ้าคลุมออก เผยให้เห็นหน้าของเยว่ซินที่งดงามราวเทพเซียนบนสวรรค์ ทำให้ทั้งสองยิ่งตะลึ่งกับรูปโฉมของเยว่ซินเข้าไปอีก แม้แต่สาวงามอันดับหนึ่งของแคว้นยังสู้เยว่ซินไม่ได้เลยสักครึ่งหนึ่ง

“พวกเจ้าหยุดใช้สายตาแบบนั้นมองข้าเถิด”

เยว่ซินที่เห็นสายตามองมายังตนก็รู้สึกเขิลเล็กน้อย เขานั้นก็รู้ดีว่าหน้าตานี้ไม่ค่อยจะสมกับชายชาตรีสักเท่าไหร่

“ขออภัยขอรับ ข้าไม่เคยเห็นผู้ใดงดงามเท่านี้มาก่อน” ซีซวนตอบด้วยท่าทีเขิลๆ 

“ข้าก็ขออภัยเช่นกันขอรับ “ซีห่าวตอบพลางหลบสายตาเยว่ซิน

“งั้นพวกเรามาเริ่มกันเลย “ เยว่ซินรีบเปลี่ยนเรื่อง ก่อนที่ทั้งสองจะเขิลหน้าดำหน้าแดงไปมากกว่านี้

“ พวกเจ้ารับโอสถทลายลมปราณเม็ดนี้ไปมันทำให้พวกเจ้าทะลวงปราณแรกเริ่มได้

จากนั้นทำสมาธิรวมปราณจากจุดตันเถียนทะลวงไปยังลมปราณจุดอื่นๆตามที่ข้าชี้แนะให้แก่พวกเจ้า”

เยว่ซินยื่นโอสถทลายลมปราณที่ตนได้หลอมไว้ให้กับทั้งสอง

“ ตั้งสมาธิให้มั่นอย่าวอกแวก ไม่เช่นนั้นแม้แต่จิตวิญญาณพวกเจ้าอาจจะดับสูญ พยายามทะลวงไปยังจุดอื่นๆให้ได้ “ หลังจากที่กินโอสถไปแล้วทั้งสองก็รวมปราณจากจุดตันเถียนไปยังจุดต่างๆ ตามที่เยว่ซินบอก

ปุ้ง !! ปุ้ง !!

ปราณบริสุทธิ์ที่อยู่รอบตัวซีห่าวถูกดูดเข้าไปอย่างบ้าครั่งก่อนที่จะระเบิดออกมา วงแหวนวงแรกค่อยๆปรากฏออกมาก่อนที่ไอปราณสีแดงและไอปราณสีเทาจะลอยออกมาจากตัวของซีห่าว 

“ท่านแม่เกิดเหตุอันใดขึ้นขอรับ” เสียงของเสี่ยวหู่ดังมาแต่ไกล ร่างจิ้งจอกสีขาวนวลขนาดใหญ่มาปรากฏต่อหน้าเยว่ซิน ก่อนจะมองเด็กน้อยทั้งสองคนที่กำลังจะทะลวงปราณแรกเริ่ม

“ธาตุอัสนีกับธาตุวาโย ปราณแรกเริ่มขั้นต้น นับว่ามีพรสวรรค์ในแดนมนุษย์ “เสี่ยวหู่เอ่ยออกมาหลังจากที่เห็นพลังปราณของซีห่าวที่เเพร่ออกมา

“ข้าทำสำเร็จแล้วขอรับ”ทันทีที่ซีห่าวลืมตาพบว่าร่างกายของตน รู้สึกเบาขึ้น บาดแลผลตามร่างกายก็หายไปหมดก่อนที่จะสัมผัสได้ถึงเมือกสีดำส่งกลิ่นเหม็นตีขึ้นจมูกมา 

ปุ้ง !! ปุ้ง !!

เสียงระเบิดพลังของซีซวนหลังจากที่ตนทะลวงปราณสำเร็จ วงเเหวนวงแรกก็ค่อยๆ ปรากฏเช่นเดียวกับซีซวน ไอปราณสีทองและไอปราณสีฟ้าค่อยๆ ลอยออกมาจากตัวซีซวน

“ ธาตุอัคคีกับธาตุวารี ปราณแรกเริ่มขั้นต้น นับว่าไม่แล้ว “เสี่ยวหู่กล่าวขึ้นมาอีกครั้ง ที่เห็นซีซวนปลุกพลังปราณได้สำเร็จ

“ข้ายินดีด้วยที่พวกเจ้านั้นปลุกลมปราณได้สำเร็จ พวกเจ้า๩ากันไปชำระล้างเมือกพวกนี้ออกให้หมด แล้วค่อยมาหาข้าที่เดิม” เยว่ซินเอ่ยให้ทั้งสองไปล้างตัว เพราะตอนนี้มันเริ่มที่จะส่งกลิ่นเหม็นไปทั่วแล้ว

“ขอรับ” 

“ขอรับ”

“พวกเขาเป็นใครขอรับท่านแม่” เสี่ยวหู่ถามเยว่ซินทันทีที่สองคนนั้นเดินออกไปแล้ว

“ข้าได้ช่วยพวกเขามาจากแคว้นต้าฮวาง  พวกเขาชื่อซีห่าว กับ ซีซวน ว่าแต่เจ้าเพียงไม่กี่ชั่วยาม เหตุใดตัวเจ้าถึงได้โตขนาดนี้ “ เยว่ซินหันมาตอบเสี่ยวหู่ ก่อนที่จะเห็นสิ่งที่เปลี่ยนไปกับร่างของเสี่ยวหู่ที่โตรวดเร็วผิดปกติ

“ก็ข้ากินเยอะ ข้าก็ต้องโตสิขอรับ “เสี่ยวหู่ตอบไปพลางหลบสายตาที่เยว่ซินจ้องมาราวกับตนเป็นผู้ต้องสงสัย แต่จริงแล้วตนนั้นไปแอบกินผลท้อสวรรค์หลายลูกทำให้พลังของตนนั้นเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

“ บอกมาเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นข้าจะสั่งงดผลท้อสวรรค์ เจ้า “ เสียงเยว่ซินเริ่มติดโมโหนิดหน่อย ที่เสี่ยวหู่ไม่บอกความจริงกับตน

“ ข้า…จริงๆ แล้วเมื่อข้าก้าวถึงระดับเซียน ข้าสามารถขยายร่างตามที่ข้าต้องการได้ขอรับ “ เสี่ยวหู่ยอมบอกความจริงกับเยว่ซินด้วยเสียงอ่อยๆ อีกทั้งยังกลัวเยว่ซินงดของโปรดของตนอย่างที่ว่าจริงๆ

“นายท่าน พวกข้าล้างตัวเสร็จแล้วขอรับ “ ซีซวนเอ่ยออกมา หลังจากที่พวกตนนั้นไปอาบจ้ำชำระร่างกายเสร็จแล้ว

“ต่อไปนี้พวกเจ้าไม่ต้องเรียกข้าว่านายท่านแล้ว ให้เปลี่ยนเป็นคุณชายแทน นายท่านมันแสลงหูข้ายังไงไม่รู้ๆ” เยว่ซินเอ่ยให้ทั้งสองเรียกตนใหม่ เพราะนายท่านเหมือนเรียกผู้มีอายุยังไงไม่รู้ ตนยังอายุไม่ถึงยี่สิบหนาวเลย

“พวกเจ้ามีความสนใจในสายใด หากไม่มีข้าจักชี้แนะให้” เยว่ซินเอ่ยถามความสนใจในวิชาต่างๆของทั้งคู่

“ข้าอยากฝึกวรยุทย์ขอรับ”ซีห่าวที่เลือกการฝึกวรยุทย์นั้น เขาอยากใช้มันปกป้องคนที่ตนรัก ไม่ให้ใครเข้ามาทำร้ายได้

“ข้าอยากฝึกหลอมโอสถขอรับ “ซีซวนมีความคิดอยากจะเป็นหมอโอสถที่จะช่วยรักษาผู้ที่ยากจนไม่มีเงิน ก่อนที่ท่านยายจะเสีย ถ้าตนมีความรู้เรื่องสมุนไพรสักนิดอาจช่วยรักษาท่านยายให้หายได้

เยว่ซินได้ยินเสียงที่หนักแน่นบวกกับแววตา เขารู้ได้เลยคงมีเรื่องที่สะเทือนใจไม่น้อยที่เจอมา ก็ไม่อยากจะคาดคั้น รอให้ทั้งสองมาระบายให้กับตนฟังเองจะดีกว่า

“เช่นนั้นพวกเจ้าทั้งสองตามข้ามา “ เยว่ซิน๩าทั้งสองเข้าไปยังห้องตำรา

“พวกคือหนังสือสมุนไพรทั้งหมดที่เจ้าจะต้องศึกษาและหนังสือการหลอมโอสถเบื้องต้น อีกหนึ่งเดือนข้างหน้าข้าจะสอนเจ้าหลอมโอสถเอง” เยว่ซินยื่นหนังสือที่เกี่ยวกับสมุนไพรทั้งหมดให้กับซีซวนได้ศึกษา

“ส่วนเจ้าซีห่าวในกองนี้มีวิชา วรยุทย์หลากหลายกระบวนท่า เจ้าจงศึกษาและเลือกวิชาที่เหมาะแก่เจ้า” เยว่ซินหันมาชี้แนะให้ซีซ่วน ก่อนจะปล่อยทั้งสองให้ศึกษาของตนไป

หนึ่งเดือนในมิติผ่านไป

ตลอดเวลาที่ผ่านไปหนึ่งเดือนเยว่ซินเคี่ยวเข็ญทั้งสองเป็นอย่างมาก ช่วงเช้าก็ให้ออกมาวิ่งรอบภูเขาหลายสิบรอบ วิ่งเสร็จก็เข้ามาอ่านตำรา จนถึงช่วงเย็นก็เข้าไปดูดซับปราณในถ้ำ จนตอนนี้ทั้งซีซวนและซีซ่าวอยู่ปราณปฐพีขั้นกลางแล้ว อีกไปกี่วันก็ปฐพีขั้นสูงแล้ว

ปุ้ง !! ปุ้ง !! 

“โอสถฟื้นฟูลมปราณ ความบริสุทธิ์เก้า”

“โอสถเสริมธาตุ ความบริสุทธิ์เก้า”

“โอสถทลายลมปราณ ความบริสุทธิ์เก้า”

“โอสถปลุกพลังปราณ ความบริสุทธิ์เก้า เก่งมาก นักปรุงโอสถปฐพีขั้นกลาง โอสถพื้นฐานข้าได้สอนเจ้าไปหมดแล้วส่วนโอสถระดับอื่นๆ เจ้าลองหลอมได้เลย ตรงไหนไม่เข้าใจให้มาถามข้า ส่วนสมุนไพรไปขอเหล่าภูติได้ตลอดเลยน่ะ” ตั้งแต่เยว่ซินสอนซีซวนหลอมโอสถมา ซีซวนเป็นคนเรียนรู้ได้เร็ว มีความกระตือรือร้นที่จะหาหนังสือเกี่ยวกับหนังสือสมุนไพรต่างๆมาอ่านตลอดเวลา 

“ ขอรับ “ ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมาซีซวนตั้งใจฝึกฝนอย่างมากจนตอนนี้มันก็สำเร็จแล้ว

ตู้ม !! ตู้ม !! ตู้ม !! ตู้ม !!

“ สมาธิยังไม่นิ่งพอ จงตั้งสมาธิให้ดีให้สนามรบผู้ที่แข็งแกร่งคือผู้ที่ฉลาด ต่อให้เจ้ามีพลังแข็งแรงเพียงเจ้าก็พ่ายแพ้ได้”

“ เร็วกว่านี้ เจ้าต้องเร็วกว่านี้ “

“ ใช้จิตสัมผัสตำแหน่งคู่ต่อสู้ให้ได้ “

ตู้ม !! ตู้ม !! 

“ ถือว่าไม่เลว ต่อไปรับพลังโจมตีข้าให้ดี “ ในทุกๆวัน ซีห่าวจะต้องประลองกับเสี่ยวหู่ บางครั้งเยว่ซินก็เข้ามาชี้แนะให้

“ถ้าเปรียบเทียบกับครั้งก่อน เจ้าพัฒนาดีขึ้นมาก “ เสี่ยวหู่กล่าวชมซีห่าวที่ต้านรับพลังของตนได้

“ขอบคุณขอรับท่านเสี่ยวหู่ “ ซีห่าวกล่าวขอบคุณเสี่ยวหู่ที่ได้เป็นอาจารย์มาฝึกให้ตน อีกทั้งยังได้รู้ว่าท่านเสี่ยวหู่นั้นเป็นสัตว์เทพ ถ้าใครรู้ว่าเขามีท่านอาจารย์เป็นผู้ที่มีพลังแข็งแกร่งแม้แต่เจ้าสำนักยังสู้ไม่ได้กับเทพอสูรคงอิจฉาเขาเป็นแน่แท้

“ เจ้าไปเรียกซีซวนมาเถิด ใกล้ถึงเวลาที่จะ๬๬๯๳า๯มิติแล้ว “ เยว่ซินได้ตั้งเวลาที่ฝึกในมิติหนึ่งเดือนเท่ากับหกชั่วยามโลกภายนอกเท่านั้น

“ ข้ามาแล้วขอรับคุณชาย “ เสียงของซีซวนดังขึ้น ก่อนที่ร่างของซีซวนจะวิ่งมาหาเยว่ซิน

“ ซีซวนเจ้าอย่าวิ่ง เดี๋ยวจะล้ม “เสียงเอ่ยห้ามปรามของซีห่าว 

“ ก่อนที่จะออกไปข้าจะ๩าพวกเจ้าไปเลือกอาวุธประจำตัว “ ก่อน๬๬๯๳า๯มิติเยว่ซินคิดจะมอบอาวุธเป็นของติดตัวก่อนที่จะออกมิติ

จากนั้นเยว่ซินก็๩าทั้งของเข้าไปในห้องสมบัติที่อยู่ตรงข้ามกับห้อมตำรา ตนก็พึ่งรู้ว่าท่านอาจารย์ทิ้งทิ้งสมบัติไว้ให้ตนมากขนาดนี้ทั้งผลึกปราณธาตุต่างๆ อาวุธหลากหลายแบบและอื่นๆอีกมากมาย

“ พวกเจ้าเข้าไปเลือกอาวุธคนละชิ้น ข้ามอบให้เป็นของที่ระลึก “ เยว่ซินสั่งให้ทั้งสองเข้าไปเลือกประจำกายของตน

“ขอบคุณขอรับ” 

“ขอบคุณขอรับ” 

ทันทีที่ทั้งสองก้าวเข้ามาก็เห็นอาวุธนับร้อยวางอยู่เต็มห้องไปหมด ก่อนที่จะเดินเข้าไปเลือกอาวุธ จนได้ชิ้นที่คิดว่าเหมาะกับตนเองมากที่สุด

“พวกข้าเลือกได้แล้วขอรับ” หลังจากที่ใช้เวลาไปเกือบหนึ่งเค่อทั้งสองก็ก้าวออกมาพร้อมกับอาวุธในมือที่ตนได้เลือกไว้

“ ดาบพิฆาตอสูร ระดับสวรรค์ขั้นกลาง “

“ แส้มัจฉาวารี ระดับสวรรค์ขั้นสูง ”

“ เช่นนั้นก็๬๬๯๳า๯มิติกันเถิด “ เยว่ซินที่ให้ทั้สองทำพันธะเสร็จแล้ว ก็๩าทั้งสอง๬๬๯๳า๯มิติ

“ท่านแม่ข้าไปด้วยขอรับ ข้าไม่อยากอยู่ในมิติคนเดียว”จู่ๆ เสี่ยวหู่ก็มาปรากฏต่อหน้าเยว่ซินอ้อนวอนอยากไปด้วยเพราะตนนั้นอยากไปลิ้งลองอาหารของมนุษย์บ้างว่ามันจะอร่อยเช่นที่เยว่ซินทำให้ตนกินหรือเปล่า ก่อนที่จะกลายร่างเป็นเด็กชายอายุประมาณห้าหนาว หน้าตาน่ารักน่าชัง อีกทั้งแก้มดูหนุบหนับคล้ายกับคนที่อมอะไรไว้ในปากตลอดเวลา

“ หืม…เจ้ากลายเป็นมนุษย์นี้เจ้าจะไปป่วนอันใดข้างนอก “ราวกับว่าเยว่ซินรู้ทันความคิดของเสี่ยวหู่ เลยพูดดักทางเจ้าตัวป่วนไว้ก่อน

“ ข้า…”

“ ไปกันเถิดอย่ามัวเเต่เสียเวลาเลย “ ก่อนที่เสี่ยวหู่เอ่ยแก้ตัว เยว่ซิน๩าทุกคน๬๬๯๳า๯มิติ