เรื่อง ชีวิตนี้ข้าจะลิขิตไว้เอง
“ าแล้วขอรับ าแล้วขอรับ “ ร่างจิ้งจอกวิ่งเ้าาในถ้ำพร้อมกับผิงเปานั่งอยู่บนหลังของเสี่ยวเอ้อร์
“ เมื่อครบแล้วเราก็ไปกันเถิด “ เอ่ยจบทุกคนที่อยู่ิเค่อยหายตัวเข้าไปในมิติของเว่ซินเป็ที่เรียบร้อย
วูบ!! วูบ!! วูบ!!
“ ว้าว…ที่นี่สวยจังเลย มีภูติที่เหมือนกับเราด้วย่าพี่ “ ภูติั้เก้าตัวต่างตื่นเต้นกับที่อยู่ใหม่ของพวกมันาก ั้พลังวิญญาณที่หนาแน่น ั้พืชพรรณนานาชนิด อีกั้เหล่าภูติั้าั้อีกนี้มันสวรรค์ชัดๆ
“ พวกเจ้าไปทำความรู้จักกันเถิด “
“ ขอรับ “ ผู้าใหม่ั้เก้าก็ออกไปทำความรู้จักกับภูติพฤกษาที่อยู่ในมิติ
“ เจ้าพอะอยู่ได้หรือไ่ “ เว่ซินัาถามไป๋หู่
“ อยู่ได้ขอรับ… “ ไป๋หู่เอ่ยตอบ ตอนแรกไ่คิดว่าเว่ซินะมิติขนาดใหญ่ขนาดนี้ ในดินแดนสวรรค์เป็อันทราบกันว่ามีเีเทพระดับสูงๆ เท่าั้ถึงะมีมิติได้ หรืออีกวิธีะมีมิติได้ั้ต้องเป็เทพระดับสูงเป็คนประทานให้
ไ่คิดว่าเทพระดับสูงะมอบมิติขนาดนี้ให้กับมนุษย์อย่างเว่ซินเท่าั้
“ เราออกไปสำรวจในมิติต่อเถิด “ เมื่อเห็นอะไรเรียบร้อยแล้วเว่ซินก็พาทุกคนออกไปสำรวจในมิติต่อ
…
“ เหตุใดข้างนอกถึงเปลี่ยนไปขนาดนี้ “ เว่ซินถามขึ้นัาเห็นสภาพข้างนอกถ้ำ
“ ั้สิขอรับคุณชาย ข้าจำได้ว่า่ที่เาะเข้าไปในถ้ำ ไ่มีสมุนไพรขึ้นากายขนาดนี้นะขอรับ “ ีซวน่าขึ้น
“ เจ้าบอก่าแม่ไปสิ “ เสียงเสี่ยวหู่ดังขึ้นทำให้เว่ซินหันหน้าามองด้วยความสงสัย
“ เอ่อ…หนึ่งชั่วยามในมิติข้าเท่ากับชั่วยามข้างนอกขอรับ “ ไป๋หู่ตอบด้วย้ำเสียงแผ่วๆ เดิมทีตนะบอกเว่ซินตั้งแต่่ะออกมิติแล้ว แต่มันก็มีอะไราอย่างทำให้มันลืมไปเลย
ทุกคนตกอยู่ในความเงียบัาได้ยินไป๋หู่่าจบ
“ เช่นั้ นี่ก็ผ่านาปีแล้ว…เราะทำอย่างไรดีขอรับคุณชาย หรือเาต้องรอไปอีกเก้าสิบสี่ปีถึงประตูะเปิดอีกครั้ง “ ีซวนเอ่ยด้วย้ำเสียงตื่นตระหนก
“ ข้าสาารถพาทุกคนออกจากที่ได้ขอรับ “ ไป๋หู่เอ่ยขึ้น
“ เช่นไร “ เว่ซินัาถาม เาก็ไ่รุ้เช่นกันว่าะออกจากที่นี่ได้อย่างไร แต่ไป๋หู่เอ่ยขึ้นอย่างนี้ก็ทำให้เามีความหวังทันที
พึ่บ!!
ไป๋หู่ยกอุ้งเท้า่ะตบลงไปบนพื้นอย่างแรงก็ปรากฏประตูมิติขนาดใหญ่ต่อหน้าพวกเา
“ เชิญขอรับ “ ไป๋หู่ก้าวเท้าเข้าไปในมิติคนแรก ตามด้วยเว่ซินและคนที่เหลือ
วูบ!!
“ เราไปที่ไหนขอรับ “ ีซวนเอ่ยถาม ตอนนี้พวกเาาโผล่อยู่ชายป่าทางตอนเหนือของสำนักจอมราชันย์อสูร
“ ข้าะเข้าเืไปซื้อรถม้า จากั้เาะมุ่งหน้าขึ้นเหนือกัน “
…
“ ค่าผ่านทางคนละสิบเหรียญเงิน “ เสียงทหารเฝ้าประตูเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นกลุ่มของเว่ซินเดินา
“……. “ ีห่าวจ่ายเงินให้กับทหารไปสามสิบเหรียญเงิน
“ นี้มันขูดเลือดขูดเนื้อกันชัด ครั้งี่แ้เีหนึ่งเหรียญเงินเท่าั้ “ ีซวน่าด้วย้ำขุ่นมัว ัาเดินเ้าาในเื
“ ั้มันาาเมื่อปีี่แ้ไ่ใช่ึ ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไปตามเวลา เาเ้าาครั้งนี้เีครั้งเีเจ้าะเดือดร้อนไปใ “ ีห่าวหันไป่ากับน้องชาย
“ ก็มันแพงเิไป แล้วพวกชาวบ้านล่ะ พวกเาไ่ได้มีเงินเอะเท่าเานะ “
“ แล้วเาะช่วยอะไรได้ เจ้าะให้ข้าคอยจ่ายให้ทุกคนที่เข้าเืาก็ไ่ไหวนะ “ ีห่าว่าขึ้นัาได้ยินน้องชายของตนเอ่ยขึ้นา
“…… “ เว่ซินที่ได้ยินสองพี่น้องคุยกัน เาเห็นด้วยกับความคิดของีซวน แต่เาก็เห็นด้วยกับความคิดของีห่าวเช่นกัน
“ เจ้ารีบตามคุณชายไปเร็ว อย่ามัวลีลา “ ีห่าวเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นเว่ซินเิ่เดินนำพวกเาไปาก
พวกเาั้สามเดินาเรื่อยๆ าถึงิเร้านารถม้า ่ะเดินดูาๆ ร้าน เว่ซินไปถูกใจกับม้าขาวคู่หนึ่ง
“ เถ้าแก่ม้าสองตัวนี้่าามันเท่าไหร่ “ เว่ซินเอ่ยถามชายวัยกลางคนที่ดูเหมือนะเป็เถ้าแก่ของร้าน
“ เชิญคุณ่าเลือกม้าตัวอื่นในร้านข้าเถอะขอรับ เรียนาตรงข้าได้าสองตัวนี้าจากจอมยุทธ์่าหนึ่งข้าเห็นว่ามันสง่างามกว่าม้าที่ข้ามี ตั้งแต่ข้าซื้อมันา มันก็ไ่ิอะไรเลยขอรับ ข้าลองหมดทุวิถีทางแล้ว “ ัาที่เว่ซินได้ยินเถ้าแก่่าอยย่างั้ เาก็อยากได้ม้าสองตัวนี้ากขึ้น
“ ถ้าะบอกว่าข้ามีวิธี เถ้าแก่ะาให้ข้าได้หรือไ่ “
“ ถ้าคุณชายมีวิธี ข้าก็ะาให้ขอรับ “ เาไ่คิดว่าคุณชาย่านี้ะมีวิธี เพราะเาลองาหมดทุกทางแล้ว
เว่ซินก้าวเข้าไปในคอกม้า ่ะเอ่ยอย่างแผ่วเบาให้ได้ยินเีเาและม้าสองตัวที่อยู่ตรงหน้า
“ พวกเจ้าสนใจไปอยู่กับข้าหรือไ่ ถ้าพวกเจ้าไปพวกเจ้าะได้ิผลไม้ชนิดนี้ตลอด “ ระหว่างพูดเว่ซินก็หยิบผลท้อสวรรค์ออกาจากมิติหนึ่ง่ะแบ่งคึ่งแล้วยื่นไปตรงหน้าสองม้าั้สองตัว เมื่อมันั้สองเห็นผลไม้ตรงหน้ามีพลังวิญญาณที่หนาแน่นาก จึงอดใจไ่ไหวรีบิผลท้อในมือทันที เมื่อพวกมันลิ้มลองผลท้อไปแล้วพวกมันก็รีบลุกขึ้น ่สะบัดหางไปาพร้อมกับจ้องมองเว่ซินด้วยาาที่เปล่งประกายว่า 'มันต้องการิอีก่ามีอีกหรือไ่ '
“ ฮ่าๆ….ข้ามีอีกเอะถ้าพวกเจ้ายินดีไปอยู่กับข้า “ เว่ซินขำให้กับม้าสองตัวนี้ ่ะยื่นมือไปลูบแผงคอของมัน ม้าสองตัวนี้ที่เว่ซินสนใจมันไ่ใช่ม้าธรรมดา มันคืออาชาหยาดโลหิต พวกมันมีลักษณะสวยงามโดดเด่นกว่าม้าทั่วไป มีความสง่างามรูปร่างแข็งแรง ปราดเปรียว จุดเด่นคือ มีขนสีขาวสะท้อนกับแสงแดดเป็ประกายงามจับตา
“ สองตัวนี้่าามันเท่าไหร่หรือ “ เว่ซินหันไปถามเถ้าแก่ที่ยืนตกตะลึงอยู่
“ เอ่อ…ข้าาให้คุณชายตัวละหนึ่งก้อนทองขอรับ “ ที่เาตกใจไ่ใช่ที่เว่ซินหาวิธีให้มันิได้ แต่ที่ตกใจคือผลไม้ที่เว่ซินเอาให้ม้าสองตัวั้ิต้องเป็ผลไม้ปราณแน่ ผลไม้ปราณั้มีาาที่แพงากถึงแม้ว่าเาะสาารถซื้อิได้สบายแต่ม้าสองต้องิวันละกี่ลูกล่ะมันถึงะอิ่ม สู้ให้เาามันเสียยังดีกว่า
“ ข้าเอาสองตัวนี้ เถ้าแก่่ามีรถม้าาด้วยหรือไ่ “ เว่ซินตอบตกลง ่ะถามหารถม้า
“ ทางนี้ขอรับคุณชาย “ เถ้าแก่ผายมือไปยังอีกฝั่งของคอกม้า
“ เจ้าั้สองคนตามเถ้าแก่ไปเลือกรถม้าาสองคัน “ เว่ซินหันไปบอกีซวนกับีห่าวให้ไปเลือกรถม้าส่วนเาะอยู่กับม้าสองตัวนี้
“ ขอรับ “
“ ข้าะให้พวกเจ้าิอีกคนละสองลูกเท่าั้ “ เว่ซินที่เห็นาารบเร้าของม้าสองตัวนี้ไ่ไหวจึงหยิบผลท้อสวรรค์าให้อีกตัวละสองลูก
“ ข้าะให้เจ้าชื่อฉีเอ้อ ส่วนเจ้าฉีซาน “ เว่ซินตั้งชื่อตัวผู้ว่าฉีเอ้อ และตัวเมียว่าฉีซาน
ฮี้ๆ ฮี้ๆ
ฉีเอ้อและฉีซานร้องรับพร้อมกันัาที่เว่ซินตั้งชื่อให้ ถึงเเม้มันะแย่แค่ไหนก็ตาม ตอนนี้มันสนใจแค่ผลท้อสวรรค์เท่าั้
“ ข้าคิดว่าพวกเจ้าชอบชื่อที่ข้าตั้งให้ก็แล้วกัน “
…
“ คุณชายพวกข้าเลือกรถาได้แล้วขอรับ “ ีห่าวเดินาบอกเว่ซินพร้อมกับเสี่ยวเอ้อ ่ะพาม้าที่เว่ซินเลือกไปใส่รถม้า
“…… “ เว่ซินเดินพาฉีเอ้อและฉีซานมุ่งไปยังจุดที่คนของตนได้เลือกรถม้าไว้
รถม้าที่เลือกไว้ถูกใจเว่ซินอย่างาก ตัวรถม้าทำจากไม้ชั้นดี ภายในเบาะที่นั่งถูกทำด้วยขนแกะอย่างดีอีกั้ยังกว้างขวางากนั่งได้เจ็ดถึงแปดคนกันเลยทีเี
“ รถม้าสองคันนี้เท่าไหร่ “ เว่ซินเอ่ยถาม
“ คันที่คุณชายกำลังดูตอนนี้าาสามก้อนทองเก้าสิบเหรียญทองขอรับ ส่วนคันั้าาสองก้อนทองแปดสิบเหรียญทองขอรับ รถม้าสองคันนี้เป็รถม้าชั้นดีที่ถูกสั่งทำาโดยเฉพาะขอรับ “
“ ข้าเอาม้าสองตัวั้ และรถม้าสองคันนี้ั้หมดเท่าไหร่ “
“ม้าสองตัวสองก้อนทอง รถม้าสองคันาาก้อนทองเจ็ดสิบเหรียญทอง รวมั้หมดแปดก้อนทองเจ็บสิบเหรียญทองขอรับข้าลดให้คุณชายเหลือก้อนทองห้าสิบเหรียญทองขอรับ “เถ้าแก่เอ่ยอย่างดีใจดูท่าวันนี้เาะเจอคุณชายกระเป๋าหนักเข้าแล้ว
“……” เว่ซินควักเงินจ่ายโดยไ่คิดอะไร ถือว่าเาแทบได้ม้าสองตัวนี้าถูกาก ถ้าเทียบกับความหายากของม้าสองตัวนี้
ัาซื้อรถม้าเรียบร้อยแล้วเว่ซินก็เที่ยวต่อในตลาดอีกสักหน่อยโดยรถม้าคันที่เว่ซินนั่งอยู่ีซวนเป็คนขับ ส่วนอีกคันีห่าวเป็คนขับ
เว่ซินซื้อถังหูลู่ไปปลอบใจเด็กน้อยที่ไ่อาจาซื้อรถากับพวกตน ยังมีขนมอีกาอย่างที่เว่ซินซื้อไปอีกั้เว่ซินยังซื้อเนื้อสัตว์ ผักและผลไม้ไปอีก ถึงแม้ผู้ฝึกตนสาารถอยู่ได้เป็เดือนโดยไ่ิอะไรเลยก็ได้ แต่เว่ซินก็ติดนิสัยาจากภพ่เลยต้องได้ิทุกมื้อ พลอยให้ีซวนและีห่าวติดนิสัยจากเว่ซินไปด้วย
เมื่อออกาถึงชายป่าเว่ซินก็เก็บรถม้าคันที่ีห่าวขับเข้าไปในมิติและนำม้าั้สองตัวาผูกไว้ในรถคันเีกัน เหตุที่ซื้อรถม้าสองตัวเพราะว่าภายภาคหน้าอาจมีสาชิกเพิ่ม เาะได้ไ่ต้องไปวิ่งหาซื้อให้วุ่นวาย
และก็พาเสี่ยวหู่ออกานั่งรถาด้วย ซึ่ง่ะออกเดินทางเว่ซินก็เอาผลท้อสวรรค์ให้กับม้าั้สองได้ิโดนมีีห่าวและีซวนักันเป็ผู้ขับรถม้า
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??