เกิดใหม่อีกทีก็กลายเป็นลิงในป่ากล้วยซะแล้ว

เริ่มต้น

ในวันหนึ่งในป่าท้องฟ้าสีครามมีต้นไม้ที่แสนจะใหญ่ ที่แสนจะธรรมดาละมั้ง มีลิงขนสีน้ำตาลตาสีดำตัวใหญ่ กว่าลิงปกติ2เท่า ที่กำลังกินกล้วยอยู่ แล้วมันกำลังร้องไห้ทำไมน่ะรึ  เพราะเป็นการกินกล้วยในรอบ10วันยังไงละตั้งแต่มาที่โลกนี้ ทุกคนคง งงน่ะสิเดียวข้าเล่าให้ฟัง

บทที่1 ชีวิตม.ปลายที่แสนจะหน้าเบื่อ

ข้านั้นมีชื่อว่า เหมาเฉิน เรียนอยู่โรงเรียนซางเย้าเป็นโรงเรียนระดับท็อปของประเทศ

ข้ามาเรียนตั้งแต่ ม.1

ตอนนี้ข้าเป็นวัยรุ่นมัธยมปลาย

ข้าไม่มีเพื่อนมากนัก เพราะข้าเอาแต่เล่นเกมไปวันๆอ่านมังงะเรื่อยเปื่อยเลยมีเพื่อนที่เล่นเกมด้วยกันที่สนิทด้วย ผลการเรียนก็ไม่ได้แย่ ชีวิตคงวัยรุ่นที่แสนจะเย็นชาของข้า คงดำเนินไปแบบนี้จนจบแต่!!!

เปิดเทอมภาคเรียนที่1 อยู่ดีๆก็มีสาวงามหน้าตาน่ารักผมสีชมพูดวงตาสีฟ้าดั่งอัญมณี ผิวขาวดั่งหิมะ หุ่นอย่างกับนางแบบ เธอชื่อ หลิงหลิง เธอมาจากตระกูลร่ำรวยอันดับ3ของประเทศ????

ย้านเข้ามา????ทุกคนต่างตกหลุมรักเธอไม่ว่าจะเพศตรงข้ามหรือเพศเดียวกัน เธอทั้งเรียนเก่ง

เล่นกีฬาเธอเข้ากับคนอื่นง่ายเป็นคนที่อบอุ่น พูดง่ายคือเเx่งเก่งไปทุกด้าน ไอxัส ต่างจากข้าทั้งเย็นชาเรียนไม่เก่งกีฬาก็โคตรกาx แต่รู้อะไรไมแx่งนั่งข้างกูWnt the **" ทุกคนต่างมองข้าด้วยสายตาที่อยากจะx่า

ความในใจเพื่อนร่วมห้อง

ตัวประกอบ A ชาย

(แม่งทำไมสาวงามระดับหมอรำถึงไปนั่งข้างไอเxี้ยนั้นแม่งมีอะไรดี)

ตัวประกอบ B ชาย

(จริงทำไมไม่เป็นข้าที่หล่อลื่นขนาดนี้)

ตัวประกอบ C หญิง

(ใช่แล้วมันแม่งชอบพูดเย็นชาใส่ข้า

ตาหน้าก็ธรรมดา ฐานะก็ธรรมดา มันมีดีอะไรกันว่าแต่หมอนั่นชื่ออะไรนะเหมาๆรึป่าวนะ ชั่งมันเถอะ)

[เหมาเฉิน]

ถึงยังไงข้าก็ไม่ได้สนใจพวกขยะหรอก

ชายรูปใหญ่เดินมาข้างหลังพระเอก แล้วตบหลังอย่างจัง

เหมาเฉินถึงพูดว่าไอ้ หงส์ตู่ มึงจะตบหลังกูทำไมเนี่ย

{หงส์ตู่}

ก็ข้าเห็นมึงกำลังนั่งหน้าตายอยู่ข้าเลยทำให้ตกใจเล่นน่ะ อย่าซีเรียสไปเลย

[เหมาเฉิน]

เคๆเอาที่มึงสบายใจเลย

{หงส์ตู่}

ฮ่าฮ่าา ต้องแบบนี้สิเพื่อนข้า อารมณ์ดีขี้นมาแล้วได้สินะ

(ครูประจำชั้น)

เดินเข้ามาในเรียนแล้วดูว่า

เงียบกันหน่อยเสียงมันดังไปถึงห้องพักครูแล้วรู้ไม

(ตัวประกอบ)

ครับๆ

(ครูประจำชั้น)

นั่งที่ของตัวเองได้แล้วนักเรียนเอาละเช็คชื่อ

เวลาก็ผ่านไปตอนเย็น

[เหมาเฉิน]

เอ้าเรียนเสร็จสักที เดียวนะนี้ตูต้องทำความสะอาดห้องอีกแล้วรึไม่นะเวลาเล่นเกมกู

{หงส์ตู่}

เอาน่าๆยังไงมันก็เวรเรานิ อย่างน้อยก็มีสาวสวยอยู่ด้วยนะ หุๆๆๆ????

[เหมาเฉิน]

ครับๆท่านผู้

{หงส์ตู่}

นายนี่มันไม่เข้าใจวัยรุ่นเอาซะเลย ทำอย่างกับคนแก่

[หลิงหลิง]

นี่พวกนายเลิกคุยกันแล้วทำความสะอาดฉันอยากกับบ้านแล้ว????

{หงส์ตู่}

ได้เลยข้าจะทำด้วยความแสง

[เหมาเฉิน]

เลิกขี้โม้แล้วทำความสะอาดซะ

ทุกคนต่างทำหน้าที่เอาตัวเองแล้วกับบ้าน

มันควรจะเป็นแบบนั้นแต่!!!

บทที่2 การลอบสังหาร

(ลูกน้องผู้ก่อการร้าย)

หัวหน้าครับเราเจอเป้าหมายแล้วครับ

อยู่อาคารA ชั้น4 ห้อง6/1 ระยะห่าง 500 เมตร

ลูกสาวตระกูลหลิงหงส์

(หัวหน้าผู้ก่อการร้าย)

ดีมากงานนี้ถ้าพวกเอ็งทำงานสำเร็จฉันจะตกรางวัลให้อย่างงาม

(ลูกน้องผู้ก่อการร้าย)

รับทราบครับsir yes sir ตัดสายตี๋ๆ

เอาละพวกเรามาลงมือกันเลย

หน่วยA เข้าระยะประชิดแล้วx่าทุกคนในห้องนั้นซะทราบแล้วเปลี่ยน

หน่วยB จะคอยสนับสนุนจากระยะไกลให้เอง

(หน่วยA)

ทราบแล้วตอนนี้อยู่ประจำตำแหน่งแล้วรอคำสั่ง

ทราบแล้วเปลี่ยน

(หน่วยB)ดีครับเดียวข้าจะยิงไอ้ตัวใหญ่นั่นให้แล้วก็ทำตามแผนเลย เสร็จแล้วก็หนีออกมาให้เร็วที่สุดด้วย

(หน่วยA)

ทราบแล้ว

(หน่วยB)

1 2 3 !!!! ยิง

ปัง

(หน่วยA)

Goๆ x่าแม่งให้หมด

{หงส์ตู่}

หงส์ตู่โดนสไนยิงที่แขนขวา

อ้าาข้าโดนอะไรว่ะเจ็บxัสเลยอ้าาาา

ไม่นะเลือดไม่จริงเลือดออกเต็มเลยอ้าาา

(หน่วยB)

ชิยิงพลาดซะได้

[เหมาเฉิน]

ตู่มึงเป็นอะไรว่ะใครยิงเพื่อนกู????

ผู้ก่อการก็พังประตู แล้วการ์ดยิงคนในห้อง

(ตัวประกอบD)

อ้าาฉันโดนยิง

[หลิงหลิง]

กรี๊ด~~~~

ไม่นะเป็นเพราะทุกคนเลยต้องโดนลูกหลงไปด้วย

เธอร้องไห้ออกมาอย่างหนัก

[เหมาเฉิน]

เหมาเฉินได้ไม้กวาดแล้วฟาดไปที่กลุ่มพวกก่อการร้ายโดนไปที่มือมันพอดีแต่กับไม่เป็นอะไร

ไม่จริงน่า หรือมันจะเป็นทหารผ่านศึก

(ผู้ก่อการร้าย)

ฮ่าๆชั่งเป็นเด็กน้อยที่ไร้เดียงสาซะจริงจะเอากิ่งไม้มาสู้กับข้า ยังเร็วไปปี100

ร่ายกายอ่อนยังจะมาทำตัวเป็นฮีโร่อีก

มันได้ยิงไปที่ขาของเหมาเฉิน

{หงส์ตู่}

หงส์ตู่ หยิบโต๊ไม้ฟาดไปที่ผู้ก่อการร้ายคนหนึ่ง

มึงตายซะ แล้วผู้ก่อการร้านอีกคนเห็นถ้าไม่ดีเลยยิงไปที่หงส์ตู่ นอนกองกับพื้น

[เหมาเฉิน]

ไอ้เxี้ยนี้กูจะฆ่ามึง

{หงส์ตู่}

ใจเย็นเพื่อนยังไงเราก็สู้กับทหารรับจ้างติดอาวุธได้หรอก

(ผู้ก่อการร้าย)

ไอ้ตัวใหญ่นี่ฉลาดดีนี้แต่ก็ได้ ดิ้นรนเอาละกูขี้เกียจพูดละ

แม่งxายไปให้หมดซะฮ่าๆ

ปืนAK47 ก็ได้ยิงไปที่นักเรียนปัง~~~

และแล้วห้องเรียนที่เงียบสงบก็เต็มไปด้วยเลือด

เอาละไปกินเหล้าหลังจบงานกัน

เหล่านักเรียนที่ยังไม่กลับบ้านก็xาย ทั้ง หมด

[เหมาเฉิน]

อ่ะไม่จริงน่ะข้าจะมาxายในที่

แบบนี้เนี่ยนะ

ข้ายังไม่ได้มีแฟนเลย อา~นั้นมัน

หงส์ตู่นิน่าจริงสิ

ทุกคนห้องโดนยิงหมดเลย อา~ ข้ายังไม่อยากxายข้ายังไม่ได้เล่นเกมกับหงส์ตู่เลย

ถ้าขอได้ข้าอยากมีความสุขกับเพื่อนข้าเป็นครั้งสุดท้ายก็ยังดี 

---_--____---_--_______________

[???]

เจ้าและเพื่อนของเจ้าอยากมีชีวิตอยู่รึป่าวละ

[เหมาเฉิน]

ใครพูดกันข้าควรตายไปแล้วนิ

[พระเจ้าของโลกที่ล่มสลาย]

ข้าคือพระเจ้าข้าต้องการความช่วยเหลือการโลกที่เก้าไกล โลกของข้านั้นมีสิ่งมีชีวิตแต่ไปที่เจ้าหน้าเคยเห็นในประวัติศาสตร์ เกม ไม่ก็ นิยายหรือมังงะ แต่ข้าจะช่วยเจ้า เจ้าก็ต้องช่วยข้า ช่วยโลกใบนี้ไว้ ของละไปเกิดใหม่ได้

[เหมาเฉิน]

เดียวไอ้พระเจ้ามึงจะคิดเองเออเองไม่ได้ นะ โวยยย อ้าาาาา~~~~ 

แสงมันจ้าซะเหลือเกิน

!!และแล้วจุดเริ่มต้นของความเมากาวก็ได้เกิดขึ้น!!

(ผู้ประกาศข่าว)

ข่าวหน้าหนึ่ง นักเรียน ม.6 ที่ยังไม่กับบ้านถูกx่าอย่างทารุณ มีนักเรียนกับคุณครูเสียชีวิตถึง 16 บาดเจ็บ 35 สาหัส 12 จากการถูกยิง

ยังไม่พบร่องรอยที่ศาลหาคนร้ายได้เลย คาดการณ์ไว้หน้าจะมีผู้สมรู้รวม 10-20 คน เอาละไปข่าวต่อไปกันเลย ~~~~~

________________________________________

ปล

เรื่องนี้เป็นแรกถ้าไม่ชอบตรงไหนก็ติชมกันได้นะ

ไม่มีความรู้ด้านนี้เลย เขียนเล่นจริงๆนะ

หวังว่าจะมีคนชอบถึงไม่มีก็ชั่งมัน เพราะยังไง

ข้าก็เขียนด้วยความเมากาวต่อไปฮ่าๆ

(จากชายที่เป็นบ้าไปแล้วฮ่าๆ)

นายนาะก็ได้นะลิงในป่ากล้วย