เธออ่อนแอเองรึเปล่าไอริ

ตอนนี้ไอริเรียนอยู่ม.3จะขึ้นม.4 ไอริรู้สึกว่ามีเรื่องให้คิดมากมายจนบางครั้งมันรับไม่ไหวจริงๆ ไอริ

ชอบบ่นให้เพื่อนฟังอยู่บ่อยๆว่า เราปวดหัวอ่ะ แน่นหน้าอกบ้าง บางครั้งก็ร้องไห้ เป็นแบบนี้อยู่

นานมากๆ พอไอริขึ้นม.4 เขาก็ตัดสินใจไปหาหมอ

หมอก็บอกเขาว่าเป็นไมเกรนนะ

หมอ: มีเรื่องอะไรทำไมถึงได้เป็นไมเกรน

ไอริ: เรื่องเรียนมั้งคะแล้วก็หลายๆเรื่องมาร่วมกันอ่ะคะ

:

:

ในช่วงม.4 ไอริได้ไปโรงพยาบาล

บ่อยมาก แบบว่าหมอจำหน้าได้แล้วมั้ง ไอริเป็นไมเกรนมาตั้งแต่ม.3ได้ เพราะเขาเป็นคนคิดเล็กคิดน้อยคิดกับคำพูดคนหรือคำพูดเล็กๆน้อยๆเขาเก็บทุกอย่างเข้ามาในหัวเขาซึ่งเขาตอนนั้นไม่สามารถปล่อยวางได้เลยแม้แต่น้อยเขาชอบร้องไห้อยู่บ่อยๆ เขานั้นกลัวสายตาคนอื่นว่าจะมองเขายังไง เขาเศร้าหมอง เขากลัวความจริงตรงหน้าไม่สามารถยอมรับความจริงอะไรได้เลย (อ่อนแอล่ะมัด) พอไอริขึ้นม.5 จะมีครูคนหนึ่งเขาชื่อยิม เป็นครูประจำชั้น และอีกคนหนึ่งชื่อดาว

ซึ่งครูยิมชอบพูดแกล้งไอริพูดหยอก

ยังนั้นยังงี้ แต่คำพูดของเขานั้นทำให้ไอริรู้สึกแย่และสีหน้าของครูด้วย เขาพูดแกล้งตอนที่กำลังเช็คชื่อที่แถว คำพูดของครูยิมอาจจะคิดว่าหยอกๆน้าอย่าคิดไรมาก แต่สำหรับไอริแล้วนั้นเขายิ่งเป็นคนsensitiveกับคำพูดมากๆ เขาพูดไม่ค่อยจะเข้าหูเท่าไร เขาพูดแบบนี้ได้ประมาณ3วัน 

•ไอริตัดสินใจไปหาหมอ

หมอ:เป็นอะไรมาคะ

ไอริ:หนูปวดหัวแล้วหนูก็เศร้าแล้วก็ร้องไห้ค่ะ

หมอ:หนูเศร้าเรื่องอะไรหรอคะ

ไอริ: (เล่าให้หมอฟัง~)

:

:

ไอริก็ขึ้นไปพบจิตแพทย์ ไอริก็เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้น ซึ่งก่อนหน้านี้ไอริเป็นคนที่ชีวิตเศร้าอยู่แล้ว พอมาเจอเรื่องที่ครูพูดแบบนี้อีกมันยิ่งกระตุ้นให้มีความเศร้ากะการคิดต่างๆ

:

:

: ก็ได้ไปพบจิตแพทย์ทุกเกือบทุกเดือน

อยู่มาวันหนึ่ง

(ในห้องปรึกษา) แพทย์

ไอริ : รู้สึกว่าไม่อยากอยู่บนโลกนี้แล้ว(ร้องไห้)หนูท้อแท้มากเลยค่ะหนูพอแค่นี้ได้มั้ยคะ หมอเรื่องนี้หนูไม่ได้เอาใครเขามาเกี่ยว หนูอยากไปดีๆได้ไหมคะ

หมอ : หมอก็อธิบายบลาๆ~~ถ้าหนูพูดแบบนี้หนูจะยอมแพ้แล้วหรอ จะยอมแพ้กับมันแล้วหรอ

ไอริ.: หนูไม่รู้ (ร้องไห้)

ไอริก็พยายามปล่อยวางยอมรับรับความจริงบางครั้งอาจจะไม่เป็นตามที่หวังแต่มันก็ชีวิตจะเอาอะไรกับมันมาก

• พอเวลาผ่านไป
• 
  

เธอก็ยังมีความคิดที่ไม่อยากอยู่และมันยังวนเวียนอยู่ในหัว แต่ครั้งนี้เขาไม่อยากฆ่าตัวตายเขาอยากไปดีๆไม่เอาอะไรแล้ว อยากพอแค่นี้ (ความคิดในหัวผุดขึ้นมา ทำไมเรามองไม่เห็นคนที่อยู่ข้างๆเราคนที่คอยให้กำลังใจเราทำไมทำไมกันทำไมถึงมองไม่เห็น(ร้องไห้)มันรู้สึกแย่มาก ในใจเขาเศร้าโศก แต่ความคิดนี้ได้ค่อยๆเลือนแต่ก็ยังเห็นภาพ เขา

พยายามมองโลกแห่งความจริงมากขึ้นยอมรับและปรับตัวให้เข้ากับสิ่งรอบข้าง

•ปัจจุบันก็ยังดำเนินต่อ จิตใจไอริอาจยังไม่แข็งแรงแต่สักวันหนึ่งมันจะหายดี:)

(ไอริเด็กสาวมีมีปัญหาด้านครอบครัวพ่อแม่แยกทางกันทำให้พ่อแม่ดูแลไม่เต็มที่ พ่อแม่ใช้คำพูดที่รุนแรงบางครั้งหรือขาดประสบการณ์ในการเลี้ยงลูก ทำให้เกิดปัญหาทางด้านจิตใจและสุขภาพได้)

โปรดรักษาจิตใจตัวเอง รักตัวเองก่อนจะรักคนอื่น