Legen diary : Seven promit

   ปกรณัมต่างๆมากมาย ล้วนมาจากการจดบันทึก...

ก่อนจะเกิดการจดบันทึก ทุกสิ่งล้วนเคยเป็นเพียงแค่เรื่องเล่า...

ใช่แล้วแค่เรื่องเล่า...

  ใครๆก็รู้ว่าเด็กๆชอบฟังนิทานก่อนนอน แต่ผู้ใหญ่ไม่น้อยก็ชมชอบด้วยเช่นกัน

หรือพูดให้ถูกก็คือ ไม่มีใครหรอกนะ ที่จะเกลียดนิทานน่ะ นิทานเองก็มักมีพื้นฐาน

มาจากความจริงไม่มากก็น้อย และมันจะยิ่งสนุกมากๆเลย ถ้ามันมาจากการกระทำ

ของบุคลที่ยิ่งใหญ่ ใช่แล้วล่ะ ยิ่งมันเป็นเรื่องราวของวีรบุรุษของพวกเขาด้วยแล้ว

ความเคารพนับถือต่อบุคลๆนั้นก็จะยิ่งทวีคูญ จากเคยเป็นคนไร้นาม ก็กลายเป็นที่รู้จัก 

มีคนนิยมชมชอบ ชื่อเสียงยิ่งขจรขจายไปไกล จากปากต่อปาก จากชนชั้นต่อชนชั้น

จากเมืองต่อเมือง จนสุดท้าย...แทบไม่มีใครไม่รู้จักเรื่องราวของเขา และมัน

   ..."จะถูกจารึกไว้เป็นตำนาน"...

  แม้จะมีผู้เล่านิทานอยู่มากมาย แต่ใครเล่าจะเล่าได้ตรงจุด

ใครเล่าจะเล่าได้ตรงใจ ใครเล่าจะเล่าได้ไพเราะกว่านักกวีหามีไม่เพราะ...

  กวีคือผู้สืบทอด...

  กวีคือผู้เล่าข่าน...

  กวีคือผู้สืบต่อตำนานผ่านปากของตน...

เมื่อเขาเปิดปาก จะมีคนสนใจ จะมีคนเข้ามาใกล้รอฟังเรื่องราวของใครสักคน...

เรื่องราวที่บอกเล่าให้กลุ่มนักเดินทาง ใต้กองเพลิงกลางป่าใหญ่เงียบสงัด

เรื่องเล่ากลางร้านเหล้า ที่แม้แต่คนตีกันก็ยังต้องหยุดเข้ามาฟัง

เรื่องราวที่ถูกเล่า ให้ความบันเทิงเพลดเพลิน ในบ้านขุนนางและเศรษฐี

เรื่องราวที่เขาเล่า ดับความหิวโหยของเหล่าผู้ยากไร้ในจังหวะชีวิตที่ไม่อำนวย

และเรื่องเล่าแสนหวาน ที่เป็นนิทานสำหรับเด็กน้อยช่างฝันคนหนึ่ง

ทุกวันนี้เรามีตำนานเหลืออยู่มากมาย ไม่ว่าจะเป็น...

  นักดาบในตำนาน

  นักรบในตำนาน

  จอมเวทย์ใจตำนาน

  มือธนูในตำนาน

  นักบวชในตำนาน

หรือแม้กระทั่ง..กษัตริย์ในตำนาน

ทุกเรื่องราวล้วนเล่าแจ้ง แผลงบทเพลงผ่านริมฝีปากกวี

กวีที่เป็นเพียงสื่อกลางตัวเล็กๆ ที่สร้างคนตัวใหญ่ๆให้กลายเป็นตำนาน 

แต่ตัวเขาเอง...

กลับแทบไม่เคยมีใครจดจำได้เลย...

ดังนั้นวันนี้เราจะมาเล่าเรื่องของเขากัน...

   "เรื่องราวของกวีในตำนาน"