แอบรักล้นใจ

“ พวกมึงพวกมึง หันไปดูทางโน้นสิครับว่าใครมา” ขณะนั่งมองสาว ๆ ตามปกติเช่นทุกวันภุชงค์หันไปเห็นใครคนหนึ่งที่กำลังเดินผ่านมาทางนี้จึงรีบลุกขึ้นยืนพูดพลางชี้นิ้วไปยังเด็กสาวร่างอวบอ้วนในทันที เป็นผลให้ทุกสายตาที่นั่งอยู่บริเวณใกล้เคียงหันไปมองบุคคลอันเป็นเป้าหมายอย่างพร้อมเพรียงรวมไปถึงดวงตาคมกริบของวิกรานต์ด้วยเช่นกัน

“ แฟนมึงเดินมาตามแล้วไอไบร์ท ” เมื่อเห็นว่าคนที่ภุชงค์อยากให้ดูว่าเป็นใครเพื่อนชายคนหนึ่งก็พูดขึ้นก่อนจะหันมามองใบหน้าคมคายแล้วหลุดหัวเราะออกมาเสียงดังจนวิกรานต์ต้องรีบตวาดลั่นเพื่อปฏิเสธ

“ แฟนบ้าแฟนบออะไรของมึงว่ะ กูไม่มีแฟนโว้ย ”

“ ไม่ใช่แฟนแต่ทำแทนได้ใช่ไหมว่ะ ” ถึงจะถูกวิกรานต์ตวาดเสียงดังพร้อมกับท่าทางไม่สบอารมณ์ออกมาชัดเจนว่าไม่ชอบคำพูดทำนองนี้แต่เพื่อนชายคนเดิมก็ยังไม่ยอมหยุดรามือง่าย ๆ พูดทีเล่นทีจริงแล้วพยายามกลั้นหัวเราะราวกับว่าสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเป็นการแสดงละครตลกเสียอย่างนั้น ซึ่งการกระทำดังกล่าวทำให้ร่างสูงโปร่งหงุดหงิดใจยิ่งนักจนทำท่าจะเผยอริมฝีปากได้รูปตอบโต้อีกฝ่ายให้สามสมแต่ก็ถูกเตโชถามแทรกขึ้นมาขัดจังหวะเสียก่อนอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยเป็นผลให้เด็กหนุ่มต้องกลืนคำพูดทุกอย่างลงคอพลางจ้องมองเพื่อนคนเดิมด้วยสายตาแข็งกระด้างเพื่อไม่ให้มันริอาจมาพูดอะไรอีกอยู่อย่างนั้นจนไม่รู้ตัวเลยว่าเตโชกำลังจ้องมองปฏิกิริยาตอบโต้อยู่ด้วยเช่นกัน

“ ไบร์ท.. กูถามมึงหน่อยเถอะ มึงคิดว่าต้นหลิวสวยไหมว่ะ ” 

“ ยืนมอง นอนมอง นั่งมองยังไงกูก็ว่าไม่สวยเลยสักนิด หรือต้องให้กูตีลังกามองว่ะถึงจะมองว่าต้นหลิวสวยเป็นนางฟ้า ” คราวนี้ใบหน้าคมคายหันมาตอบเพื่อนรักที่ไม่รู้นึกสนุกอะไรถามคำถามแบบนี้ขึ้นมาด้วยสีหน้าขบขันแต่แววตาคมกริบกลับฉายแววความไม่พอใจเนื่องจากทุกคนเอาแต่โยงเรื่องของนลัทเข้ามาเกี่ยวข้องกับตัวของเขาอยู่เสมอทั้งที่มันไม่มีอะไรในกอไผ่เลยสักนิด แล้วเมื่อพูดจบประโยคเด็กหนุ่มก็เหยียดมุมริมฝีปากได้รูปขึ้นยิ้มเพื่อตอกย้ำคำพูดให้ดูมีน้ำหนักมากขึ้นโดยไม่รู้เลยว่ามันเป็นการทำร้ายหัวใจดวงน้อยของคนที่เดินผ่านมาทางนี้พอดีอย่างเลือดเย็นจนดวงตากลมโตของนลัทเริ่มทำหน้าที่ผลิตน้ำตาออกมาแทบไม่ทัน