เรื่อง [จบ]Death System จอมเวทย์ท้าความตาย

ติดตาม
255 แยกกันปะทะ
255 แยกกันปะทะ
  • ปรับสีและขนาดตัวอักษร

“มาเริ่มกันเถอะ”


แอนเดอร์สันบอกพี่ชายทั้ง 3 ให้เตรียมพร้อมสำหรับการโจมตี ทันทีที่เขาพูดจบหอกภายในมือก็ได้ชูขึ้นไปบนท้องฟ้าแล้วออกคำสั่งไปยังกองกำลังของตน สำหรับหน้าที่การออกคำสั่งของเวียร์นาจบลงไปแล้ว เธอต้อง๼๬๺ดูแลเหล่าภูติและรับข้อมูลจากฮันน่า ดังนั้นเธอจึงไม่ต้องยุ่งเกี่ยวในสงครามกับพี่น้องอีกต่อไป เพราะมีสิ่งที่น่ากลัวไม่แพ้กันรอให้เธอจัดการ


ดาบในมือพี่ 4 ยกขึ้นไปบนท้องฟ้าชี้ไปยังก้อนเมฆ ทันทีที่ดาบเปล่งแสงสีแดงเลือดออกมาครั้งหนึ่ง ภายในเขตของนายน้อย 4 ล้วนเต็มไปด้วยอำนาจของเผ่าแดรกกระจายไปรอบๆ ส่งผลให้กองกำลังเกิดความฮึกเหิม


ทางฝั่งพี่ 1 ชูดาบจิตวิญญาณมังกรชี้ขึ้นฟ้าเช่นเดียวกัน ภายใต้กองกำลังทั้ง 3 แสดงความฮึกเหิมออกมานั้น พวกเขาก็ได้ก้าวเท้าวิ่งเข้าหาศัตรูหวังจะทำลายให้สิ้นซาก


“ผู้อาวุโส 1 ไปทางฝั่งขวา รับมือกับกองกำลังน้อง 4 ”


กองกำลังของนายน้อย 1 แยกออกเป็นสองฝั่ง การปะทะกันที่เกิดขึ้นจำเป็นต้องแยกกองกำลัง เนื่องจากแอนเดอร์สันและน้อง 4 ร่วมมือกันโค่นล้มเขาที่มีกองกำลังเยอะกว่าทั้งสอง หลังจากกองกำลังนายน้อย 3พ่ายแพ้กองกำลัง 70 % ของนายน้อย 3 ได้เลือกนายน้อย 1 เป็นผู้หนุนหลังครั้งใหม่จึงทำให้สองนายน้อยหาทางออกด้วยการร่วมมือกันจัดการกับพี่ 1 ที่มีกองกำลังเยอะกว่า


“ผู้อาวุโส 2 ไปทางฝั่งซ้าย รับมือกับกองกำลังน้อง 11 ”

นักเวทย์ทางฝั่งนายน้อย 1 รีบแยกออกเป็นสองฝั่ง๬๺่างรวดเร็วก่อนจะวิ่งตรงเข้าหากองกำลังของนายน้อยทั้ง 2 ด้วยความเป็นระเบียบ ภายใต้การกางม่านพลังและตั้งโล่ป้องกันแล้วก้าวเดินไปข้างหน้าของกองกำลังนายน้อย 1 นี้เอง เหล่านักเวทย์ที่อยู่แ๤๷๩๣ั๹ก็ได้ร่ายเวทย์ของพวกเขาผ่านอาวุธจนทำให้เกิดเวทย์มากมายหลายหมื่นบทพุ่งเข้าไปโจมตีกองกำลังของนายน้อยทั้งสอง


“โจมตี!”


เสียงของแอนเดอร์สันร้องตะโกนก้องฟ้าปลดปล่อยการอวยพรของภูติออกมารอบๆตัวเพื่อช่วยเหลือนักเวทย์ของเขาให้แข็งแกร่งมากยิ่งขึ้นไปอีก ทางฝั่งนายน้อย 4 ได้ให้นักเวทย์ธาตุแสงร่ายเวทย์เสริมทุกๆ๬๺่างให้กองกำลัง หลังจากที่นายน้อยทั้ง 2 เพิ่มความสามารถให้คนในกองกำลังตัวเองเสร็จนั้น พวกเขาก็ได้สั่งโจมตีด้วยเวทย์ไปยังกองกำลังตรงหน้าที่จะเข้าปะทะกัน จนเกิดเหตุการณ์เวทมนตร์นับจำนวนไม่ได้ว่ามีเท่าไหร่พุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าทำให้เกิดแสงหลากสีสว่างจ้าจากเวทมตร์ที่พุ่งชนกัน


ตู้ม บรึ้ม บู้ม!


เสียงระเบิดดังก้องท่ามกลางนักเวทย์กู่ร้องเป็นช่วงจังหวะเพื่อปลุกใจกัน ท่ามกลางเวทมนตร์มากมายระเบิดบนท้องฟ้าและมีหลายส่วนพุ่งตกลงมากระแทกพื้นดิน นักเวทย์หลายคนที่อยู่ในแนวการร่วงหล่นของเวทมนตร์ต่างถูกโจมตีจนร้องตะโกนด้วยความเจ็บปวด แม้จะมีการร่ายเวทย์ป้องกันตัว หลายคนกลับไม่สามารถคงรูปร่างเวทย์ป้องกันเอาไว้ได้ ส่งผลให้เวทย์มายที่ตกลงมาระเบิดโล่ป้องกันและบาเรียเข้าทำลายทุกคนไม่เว้นเลยว่าจะเป็นคนของใคร


แต่แล้ว เวทย์ของนักเวทย์ธาตุแสงที่อยู่ในการดูแลของนายน้อยทั้ง 3 ก็ได้กระจายตัวกันไปรอบๆสนามรบเพื่อรักษาและฟื้นฟูบาดแผลให้ผู้ที่ถูกโจมตี แอนเดอร์สันที่เห็นภูติไม้และภูติดอกไม้ที่พอมีเวทย์รักษา๼๬๺แอบช่วยเหลือนักเวทย์ธาตุแสง เขาก็สั่งให้นักเวทย์โจมตีกันต่อไป พวกเขามีเวลา 3 นาทีก่อนจะเข้าไปปะทะกันด้วยเวทย์ระยะประชิด


“แอนเดอร์สันไหวไหม”


เวียร์น่าถามด้วยความเป็นห่วง จากการระเบิดเมื่อครู่ทำให้เธอรู้ว่ามันเป็นการโจมตีที่หนักหน่วงมากเพราะมันไม่ได้มีเพียงแค่นักเวทย์ 900 ปีที่โจมตีเท่านั้น ยังมีผู้ก้าวข้ามขีดจำกัดปลดปล่อยเวทย์ของพวกเขาออกมาด้วยเช่นกัน ส่งผลให้หลายคนที่ไม่สามารถป้องกันการโจมตีของผู้ก้าวข้ามขีดจำกัดตกตายและบาดเจ็บหนักจนต้องหามออกมาจากแนวหน้า ยังดีที่ใต้พื้นดินมีรากไม้ชอนไชอยู่ ผู้ที่บาดเจ็บสาหัสหลายคนจึงถูกดึงลงสู่พื้นดินเพื่อป้องกันไม่ให้พวกเขาเสียชีวิต


แอนเดอร์สันที่มองเห็นว่าคนของเขาไม่มีใครตายจึงเปิดใช้งานเวทย์สวนพฤกษาเพื่อทำให้อาณาเขตแห่งนี้เป็นของเขา


“ทุกคนพร้อม !”


“เข้าปะทะได้!”


แอนเดอร์สันร้องตะโกนสุดเสียงก่อนที่เขาจะเป็นคนพุ่งเข้าไปในแนวหน้าของพี่ 1 ทุบทำลายสิ่งกีดขวางและจัดการคนที่ขวางหน้า เหล่าคนที่ตามมาต่างพากันพยายามรักษาระยะห่าง พวกเขาไม่สามารถเดินหน้าออกจากแถวไปไกลได้ จำเป็นต้องรักษาระยะห่างเอาไว้เพื่อให้ช่วยเหลือกันได้ทันท่วงที ภายใต้อาวุธมากมายเคลือบเอาไว้ด้วยเวทย์ฟาดฟันศัตรูด้านหน้าแล้วใช้พละกำลังจำนวนมากปะทะกันนี้ แอนเดอร์สันล้วนแล้วรู้สึกดีเมื่อเห็นคนของเขาถาโถมเข้าใส่กองกำลังของพี่ 1 ได้โดยที่ไม่ถอยกลับออกมา


ทุกคนต่างสามารถก้าวเท้าไปด้านหน้าได้ทีละก้าวพร้อมกับฟาดฟันอาวุธ ด้วยการที่ทุกคนมีระดับพลังเวทย์ 900 ปีเป็น๬๺่างต่ำแล้วได้รับคำอวยพรจากแอนเดอร์สัน ส่งผลให้กองกำลังของเขามีประสิทธิภาพในการต่อสู้สูงขึ้นไปอีกขั้น จนผลักดันให้กองทัพของพี่ชายถอยกลับไปด้านหลัง


“นักเวทย์ระยะไกล๬๺่าหยุดโจมตี กระหน่ำโจมตีต่อไป!”


นายน้อย 1 ร้องตะโกนสั่งการ เขาเป็นกองกำลังที่ 3 ๼๬๺อยู่แ๤๷๩๣ั๹พยายาม๦๬๹๸ูทุกๆ๬๺่าง ทางฝั่งนายน้อย 4 การต่อสู้สูสีเป็น๬๺่างมาก ด้วยจำนวนของนักเวทย์ที่มีพลังเท่ากันแล้วยังมีพลังเวทย์ไม่ทิ้งห่าง ทำให้ทางฝั่งนี้ยังคงไม่สามารถพูดได้เต็มปากว่าใครจะถูกผลักให้กลับไปด้านหลังก่อน


แต่สำหรับทางฝั่งแอนเดอร์สันการต่อสู้น่ากลัวพอสมควรเพราะฝ่ายที่ถูกดันให้กลับมาด้านหลังคือฝั่งของเขา นายน้อย 1 จึงต้องพยายามออกคำสั่งให้นักเวทย์โจมตีไปยังช่วงกลางกองกำลังของศัตรู เพื่อทำให้พวกเขาไม่สามารถเติมเต็มคนที่อยู่แนวหน้าได้


“นักเวทย์โจมตี”


แอนเดอร์สันไม่หยุดที่จะสั่งการ ต่อให้เขาจะอยู่ใจกลางสนามรบก็ตาม เขายังสามารถมองเห็นทุกๆ๬๺่างเพราะสามารถเชื่อมต่อกับต้นไม้และใช้สายลมรับฟังข้อมูลรอบด้าน ไม่เพียงเท่านั้นเขายังเชื่อมต่อกับมานาป้องกันศัตรูล่องหนหายตัวไปจากการมองเห็น ด้วยการมีข้อมูลมากมายไหลเข้าสู่สมองของเขานี้เอง ส่งผลให้แอนเดอร์สันสามารถออกคำสั่งได้เป็น๬๺่างดี


“ตอนนี้ปัญหาคือนักเวทย์ที่อยู่แ๤๷๩๣ั๹สินะ”


สายตาของแอนเดร์สันหันมองไปยังกองกำลังที่เขากำลังปะทะด้วย เมื่อรู้ว่าการบุกของเขาไม่รวดเร็วเพราะมีนักเวทย์อีกฝ่าย๼๬๺โจมตีระยะไกล๼๬๺ขัดขวางไม่ให้คนของเขาช่วยนักเวทย์ที่อยู่ในแนวหน้า แอนเดอร์สันจึงนำเอาธนูมาเจสออกมาถือในมือก่อนที่เขาจะใช้เวทย์ภูติสายลมจำแลงร่างแล้วใช้จิตนาการออกแบบศรเวทย์ที่กำลังจะยิงออกไป ทันทีที่เขานึกรูปร่างและกดพลังเอาไว้ไม่ให้การโจมตีของเขาสร้างความเสียหายจนนักเวทย์ตาย แอนเดอร์สันก็ได้ปลดปล่อยศรเวทย์ระดับ 1 ผ่านธนูมาเจสจนทำให้เหนือน่านฟ้ากองกำลังของนายน้อย 1 มีลูกธนูสายลมจำนวนหมื่นดอกร่วงตกลง๬๺่างกับมันเป็น-่าฝน


“ป้องกันเร็วเข้า! นักเวทย์ธาตุดินรีบร่ายเวทย์ป้องกัน!”


ผู้อาวุโส 2 ที่๼๬๺ออกคำสั่งกองกำลังนายน้อย 1 ต่อสู้กับแอนเดอร์สันร้องตะโกนสุดเสียงกระตุ้นให้นักเวทย์ธาตุดินร่ายเวทย์ป้องกันลูกธนูที่กำลังร่วงตกลงมาจากฟ้าสูง ทันทีที่นักเวทย์ร่ายเวทย์ธาตุดินด้วยความตื่นตระหนก แผ่นหินสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ก็ได้พุ่งขึ้นจากพื้นดินเป็นดั่งกำแพงรับการโจมตีของธนูเอาไว้ แต่แล้วทุกคนต่างตื่นตกใจเมื่อลูกธนูระเบิดกำแพงป้องกันจนก่อให้เกิดรูขนาดใหญ่ ไม่เพียงเท่านั้นลูกธนูที่ส่งมาจากเวทย์ลมกลับไม่ได้อ่อนกำลัง มันยังคงสามารถพุ่งผ่านกำแพงป้องกันตกลงมาสัมผัสร่างของนักเวทย์แล้วระเบิดออกมาได้


บรึ้ม ตู้ม บู้ม !


เสียงระเบิดทำให้นายน้อย 1 ย่นคิ้วด้วยความวิตก หากเป็น๬๺่างนี้อีกต่อไป ไม่เกิน 1 ชั่วโมงผู้อาวุโส 2 จะต้องพ่ายแพ้ให้กับแอนเดอร์สัน๬๺่างแน่นอน เมื่อรู้ว่าเขาจำเป็นต้องรีบลงมือเช่นเดียวกันจึงเตรียมเวทย์ให้พร้อมก่อนจะพาคนของเขากระโจนไปยังฝั่งของนายน้อย 4 ด้วยจำนวนออร์คที่เหลืออยู่หนึ่งพันตัวนี้เอง สามารถเปลี่ยนกระแสสงครามได้มากพอสมควร


“ฆ่าทุก๬๺่างให้หมด!”


ดาบในมือของนายน้อย 1 ปลดปล่อยเปลวไฟก่อนจะตวัดไปยังร่างของนักเวทย์ทางฝั่งนายน้อย 4 ภายใต้การมาของนายน้อย 1 นี้เองนายน้อย 4 ถึงขั้นย่นคิ้วหลังจากรู้ว่าพี่ชายต้องการ๴ั๹๩า๮เขาเป็นอันดับแรก เขาจึงได้มองไปยังฝั่งของแอนเดอร์สันเพื่อดูว่าฝั่งนั้นมีอะไรเกิดขึ้นพี่ชายจึงได้เลือกเขาเป็นผู้ที่ต้องตายเป็นคนแรกในการปะทะครั้งนี้


ทันทีที่ดวงตาของเขาสอดส่องไปยังกองกำลังของแอนเดอร์สัน นายน้อย 4 ก็สามารถเข้าใจได้เร็วพลัน ทางฝั่งของแอนเดอร์สันในตอนนี้เองนั้นเป็นฝ่ายบุกโจมตีผู้อาวุโส 2 ของนายน้อย 1 และกำลังกลืนกินอีกฝั่งจนผลักดันให้กองกำลังนายน้อย 1 ถอยกลับไปได้ เมื่อรู้สาเหตุที่พี่ 1 ต้องการฆ่าเขาให้ตายเพื่อรับมือกับแอนเดอร์สันที่กำลังทำลายหนึ่งในกองกำลังของตนเองไป เขาจึงเปิดใช้มานาเต็มกำลังเพื่อทำให้พี่ 1 คิดผิดที่เลือกฆ่าเขาเป็นคนแรก


“ฆ่าพวกมันทั้งหมด๬๺่าให้เหลือ!”


นายน้อย 4 ร้องตะโกนออกมา๬๺่างบ้าคลั่งต่อให้ตรงหน้าจะเป็นพี่ 1 ก็ตามด้วยพลังฟื้นฟูของเขาในตอนนี้มีมากมายมหาศาลและการมีเลือดมากมายในสงคราม เขาจึงเปรียบดั่งผู้ที่เป็นอมตะ จึงไม่มีความเกรงกลัวแต่๬๺่างใดรีบพาคนของตนบุกตะบันไปข้างหน้าเพื่อปะทะกับพี่ 1 ที่กำลังแหวกทางมาหาตนเองเช่นเดียวกัน


“จะเอาแบบนี้สินะ”


แอนเดอร์สันมองไปยังฝั่งของพี่ 1 และพี่ 4 เขาไม่คิดจะเข้าไปขัดขวางเพราะมันจะกลายเป็นการทำลายแผนการของเขาเอง หากมองมองในมุมของผู้ชมสงครามครั้งนี้จะเกิดและจบลงไปเหมือนละครฉากหนึ่ง แต่สำหรับแอนเดอร์สัน เรื่องราวยังมีต่ออีกมากเขาจึงต้องวางแผนใช้ชีวิตหลังสงครามด้วยเพื่อให้เขาอยู่ได้๬๺่างปลอดภัย มันจะต้องไม่มีเรื่องวุ่นวายตามมาภายหลัง


“ล้อมเขาเอาไว้  เราจะแพ้ได้ก็ต่อเมื่อนายน้อย 1 จัดการเรื่องทางฝั่งนั้นจบลงแล้วเท่านั้น”


ผู้ก้าวข้ามขีดจำกัดที่ร่วมมือกับนายน้อย 1 เดินเข้ามาปิดล้อมแอนเดอร์สัน จากการสื่อสารกันของเหล่าผู้ก้าวข้ามขีดจำกัดแอนเดอร์สันได้ยินทุก๬๺่างแล้วเขาก็หวังให้คนเหล่านี้โจมตีเขาให้หนักหน่วงกว่านี้ ไม่๬๺่างนั้นมันจะไม่สามารถหลอกล่อใครได้


“ไม่ต้องเข้ามายุ่ง กระจายกำลังออกไปจัดการคนอื่นๆเลย”


แอนเดอร์สันแจ้งเตือนให้ผู้ก้าวข้ามขีดจำกัดทางฝั่งของเขาให้รับรู้ถึงสิ่งที่เขาต้องการทำ การรับมือกับศัตรูจำนวน 20 คนที่เข้ามาปิดล้อมไม่ใช่เรื่องยาก ด้วยพลังของเขาในตอนนี้หากไม่ใช่นักเวทย์ 930 ปีก็ยากจะฆ่าเขาได้


แต่ต่อให้นักเวทย์ 930 ปีปรากฎตัวขึ้นมาจริงๆ ถ้ามีจำนวนไม่ถึง 10 คน โอกาสที่เขาจะตายก็มีน้อยมากเช่นกัน ด้วยการสร้างพื้นที่เฉพาะเต็มไปด้วยต้นไม้ขึ้นมานี้เองนั้น การจะฆ่าเขาไม่ใช่เรื่องง่ายเลย นอกจากต้นไม้จะใช้ฟื้นฟูร่างกายได้แล้ว แอนเดอร์สันยังสามารถใช้สายลมและน้ำในการรักษาตัวเอง


“จัดการมันซะ!”


มีดในมือทั้งสองข้างจับเอาไว้ให้มั่นพลางมองไปยังผู้ก้าวข้ามขีดจำกัดที่พุ่งเข้ามาหลังจากจัดรูปแบบทีม๴ั๹๩า๮สำเร็จ




















ตอนต่อไป
256 การต่อสู้อันบ้าคลั่ง

นิยายแนะนำ

นิยายแนะนำ

ความคิดเห็น

COMMENT

ปักหมุด

© สงวนลิขสิทธิ์ 2017 Glory Forever Public Company Limited( Kawebook.com )

Glory Forever Public Company Limited ( Kawebook.com )
ที่อยู่ : 20 หมู่ที่ 6 ตำบลพันท้ายนรสิงห์ อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร 74000
เวลาทำการ : 08 : 00 - 18 : 00 จันทร์ - เสาร์
e-mail : contact@kawebook.com

DMCA.com Protection Status

เริ่มต้นเผยแพร่ผลงาน

เริ่มต้นเป็นนักเขียนออนไลน์ เขียนเรื่องราวที่ประทับใจ สร้างเนื้อหาที่เป็นประโยชน์ และแบ่งปันประสบการ์ดีๆ กับผู้คนทั่วโลก kawebook.com เป็นโอกาส เป็นสื่อกลาง และยังเป็นอีกหนึ่งช่องทาง ในการสร้างรายได้ให้กับนักเขียนมืออาชีพ และนักเขียนมือสมัครเล่นจากทุกมุมโลก เพียงสมัครเป็นสมาชิกเว็บไซต์เพื่อเขียนหนังสือ การ์ตูน หรืออัพโหลดอนิเมชั่น ที่เป็นผลงานของท่าน และเผยแพร่ผลงานสู่สาธารณชน

© สงวนลิขสิทธิ์ 2017 Glory Forever Public Company Limited ( Kawebook.com )

© สงวนลิขสิทธิ์ 2017 Glory Forever Public Company Limited ( Kawebook.com )

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา