รักกำลังทำงาน

ตอนที่ 1

คุณเชื่อในเรื่องของพรหมลิขิตมั้ย...

คุณเชื่อในความรักมั้ย...

คุณเชื่อมั้ยว่ามันมีจริง...?

ฉันเชื่อเสมอว่าพรหมไม่ได้ลิขิตเป็นฉันที่ลิขิตเอง 

ความรักหรอ...ไม่เคยรู้เลยว่าหน้าตาเป็นยังไง 

รู้เเค่ว่าฉันต้องการอะไรเเละฉันต้องทำยังไงให้ได้มา 

จะว่าเห็นเเก่ตัวหรอ...

อืมมม...ก็ได้นะ จะคิดอย่างงั้นก็ได้ 

เเต่เเล้วยังไงล่ะ คนเรามันก็เป็นอย่างงั้นอยู่เเล้วไม่ใช่หรอ 

ภายในใจลึกๆของทุกคนคงมีเสียงหนึ่งที่ดังอยูู่เเน่ 

หรือนั่นอาจจะเป็นเสียงความต้องการที่เเท้จริงของทุกคนกันนะ

เมื่อ 6 เดือนก่อน...

ตึก ตัก ตึก ตัก...

เสียงหัวใจของฉันดังโครมครามจนเหมือนจะหลุดออกมานอกอก อะไรที่ทำให้ฉันใจเต้นเเรงเเบบนี้น่ะหรอ อ๋อ...เสียงลำโพงในคลับไงล่ะ ฉันที่อยู่ในเสื้อสายเดี่ยวเว้าหลังนิดโชว์สะดือหน่อยสวมกางเกงยีนส์ขายาวเอวต่ำเเละรองเท้าส้นสูงสีดำคู่โปรด ผมยาวสลวยที่ปล่อยตรงทำให้ดูเป็นสาวมั่นใจ เซ็กซี่เลยทีเดียว ได้ออกมาเที่ยวทั้งทีให้มานั่งเงียบๆเหงาๆเเบบนี้ได้ยังไง ต้องมีเพื่อนกลับบ้านสักคนสิ อิอิ

ฉันคิดได้ทันใดนั้นก็หันไปมองโต๊ะด้านในที่มีผู้ชายอยู่ประมาณ 5 คนกับผู้หญิงอีก 4 คน พร้อมกับยกเเก้วเป็นสัญญาณชวนดื่มด้วยกัน

อืมม...กลุ่มนี้หน้าตาดีีใช้ได้เลยนะทั้งผู้หญิงเเละผู้ชาย เเต่ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนเลย ฉํนก็มาที่นี่ประจำนะเพราะเป็นร้านที่ฉันเป็นหุ้นส่วนอยู่ สงสัยมาเที่ยวต่างจังหวัดละมั้ง ฉันที่คิดอะไรอยู่เพลินๆ ผู้ชาย 2 คนที่อยู่โต๊ะด้านในก็เดินมาพร้อมกับถือเเก้วเหล้ามาในมือ

"สวัสดีครับ ผมเวลล์ครับ"

"สวัสดีค่ะ มารีค่ะ"

เวลล์พูดพร้อมกับเอาเเก้วเหล้าของเขามาชนกับเเก้วของฉัน

"มาคนเดียวหรอครับ"

"ใช่ค่ะ เเล้วเวลล์มากับเพื่อนหรอคะ"

ฉันพูดพร้อมกับปัดผมไปข้างๆเพื่อโชว์ไหล่ขาวๆ เเละยิ้มหวานให้เขาไป อ่อยเขาไปเบาๆ ตายเเล้วว ว่าไม่ได้นะหล่อเอาเรื่องเลย มองไกลๆว่าหล่อเเล้วพอมามองใกล้ๆยิ่งหล่อเข้าไปอีก เสื้อยืดธรรมดากับกางเกงยีนส์ขาดๆดูเท่ห์ไม่เบาเลย เเล้วดูจมูกที่โด่งเป็นสันนั่นสิ ถ้าลูกออกมาจะหน้าตาดีเเบบนี้มั้ยนะ >////<

"ใช่ครับ เพิ่งจะมาที่นี่ครั้งเเรก ได้ยินว่าคลับที่นี่สาวๆสวยๆเยอะ เเต่ไม่คิดว่าจะสวยขนาดนี้นะครับ ^^"

"เเหม ก็พูดเกินไปค่ะ"

"พูดจริงทั้งนั้นครับ"

เวลล์พูดพร้อมกับส่งยิ้มมาให้ฉัน อยากเป็นลมเลยค่ะ ทำไมหล่อเเบบนี้นะ

"มารีสนใจไปดื่มกับเพื่อนๆที่โต๊ะผมมั้ยครับ มีเพื่อนเยอะๆจะได้สนุกครับ"
เวลล์พูดพร้อมกับหันไปมองเพื่อนๆที่โต๊ะพร้อมกับยกเเก้วให้ ชวนขนาดนี้ก็ต้องไปสิ หึหึ

"ได้สิคะ ฉันอยากรู้จักเพื่อนใหม่เหมือนกันค่ะ ^^"

พูดจบเวลล์ก็พาฉันเดินมาที่โต๊ะของเขาที่อยู่โซนด้านหลังเวที ไม่ไกลจากโต๊ะที่ฉันนั่งเท่าไหร่ เป็นโต๊ะใหญ่ที่เหมาะสำหรับลูกค้าที่มากันหลายคน เเละจะเป็นส่วนตัวหน่อยเพราะตรงนี้ค่อนข้างมืดๆสลัวๆ เเละจะมีคนเดินผ่านไปผ่านมาน้อยที่สุด 

พอเดินมาถึงโต๊ะของเวลล์เขาก็เเนะนำฉันให้เพื่อนๆรู้จัก เพื่อนๆของเขาให้การต้อนรับเป็นอย่างดี เป็นกันเองมากทั้งผู้หญิงเเละผู้ชาย เเต่ที่ฉันสนใจมากที่สุดคงจะเป็นเขาคนนั้นที่นั่งอยู่ตรงกลางเพื่อน "เขาชื่อไมโล" เป็นคนนิ่งๆ เเต่มีเสน่ห์อย่างบอกไม่ถูกเหมือนฉันโดนดึงดูดจากเขาตลอดเวลา ฉันละสายตาจากเขาได้ไม่นานก็ต้องเหลือบกลับไปมองเขาตลอด จนเพื่อนๆเขาเเซวฉันอยู่หลายรอบ ทำไงได้ฉันไม่ได้ตั้งใจมองเขานะ เเต่เหมือนต้องหันไปมองเเบบไม่ตั้งใจทุกที