เรื่องรัก...นับสอง

เรื่องรักระหว่างสาวไม่อยากให้ชีวิตตัวเองจืดกับหนุ่มชาวไร่

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

“คุณโง่หรือเปล่า มีผู้หญิงสวยๆ มาอยู่อย่างนี้ยังไม่อยากทำอะไรอีก”

นับสองส่งยิ้มที่คิดว่ายั่วยวนสุดออกไป ธาวิศเลิกคิ้ว เหมือนเห็นกระต่ายมีเขา เต่ามีหนวด

“หรือว่าไม่ชอบผู้หญิง”

หรือเขาอาจกลายเป็นเพื่อนสาวก็ได้ ใครจะรู้

“ผมชอบผู้หญิง”

ดวงตาคมนั้นยอมรับตามที่พูด เพราะมันโลมไล้ทั่วแทบเปลื้องผ้าเธอออก

“แต่ไม่อยากติดโรค”

“ฉันปลอดภัย ไม่มีโรคติดต่อ”

ยกเว้นเนื้องอกในสมองไว้อย่าง

“ผมจะแน่ใจได้ยังไงนับหนึ่ง”

นับสองหน้าหดเหลือสองนิ้ว

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

เมื่อเวลาในชีวิตเหลือน้อย สาวจืดอย่างนับหนึ่งจึงขอเป็นสาวเปรี้ยวบ้าง

ทำมาทำไป โดนหนุ่มหน้ายักษ์อย่างธาวิศหิ้วกลับไร่ แล้วชีวิตเธอจะเป็นยังไงต่อละเนี่ย

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

“ขอฉันไปด้วยสิ”

เธอยังอยากได้ความชื่นรื่นรมย์นี้ต่อ คิ้วธาวิศกระตุก

“นะคุณ”

นับสองทอดเสียงอ่อน ส่งสายตาขอร้อง

“ไม่ได้”

“คุณมีครอบครัวแล้วเหรอ”

เธอสังเกต นิ้วชี้ข้างซ้ายเอาไม่ได้สวมแหวน

“ยัง เอ๊ย! นั่นไม่ใช่ประเด็น”

“งั้นฉันขอไปด้วยสิ”

นับสองเอียงคอน่ารัก เลียนแบบนับหนึ่งที่ชอบทำบ่อย

“คุณเป็นสาวเป็นนางจะไปอยู่บ้านผู้ชายได้ไง”

ธาวิศคุมกิริยาไม่ให้ลน ตื่นเต้นตามเสียงหัวใจ

“ขอไปในฐานะเพื่อนก็ยังดีหรือคนซั่มชั่วคราวก็ได้”

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++