เรื่อง ยั่วรักคุณคู่หมั้น

ทั้งคู่๲ั่๹ทานข้าว๪้๥๾๠ั๲อย่างเ๹ี๾๤ๆ โดยที่มีลีวายคอยเอาอกเอาใจคอยตักอาหารให้คาร์สันไม่หยุด

" เลิกตักให้กู เเล้วรีบๆกินของตัวเองซะ "

 ตอนนี้ในจานเขาไม่ต่างอะไรกับพระที่กำลังฉันอาหารอยู่ที่วัดหรอก ทุกๆอย่างมันมารวมอยู่ในจานเขาหมดเลย

" ลีวายอิ่มเเล้วฮะ "

" หึ ! ...กูว่าเเล้วเชียว "

 ร่างสูงส่งสายตาเคืองๆให้ร่างบางที่๲ั่๹เอาหัวซบไหล่เขาอยู่...ดวงตากลมโตนั่นก็เอาเเต่มองเขา เหมือนอย่างกับกลัวคาร์สันจะหายไป

" พรุ่งนี้เค้าขอไปที่ทำงานได้ไหมฮะ..สัญญาว่าจะไม่ดื้อไม่ซน "

 ตั้งเเต่มาอยู่ที่นี่ ลีวายก็ไม่ได้ไปทำงานประจำของตัวเอง เพราะโดยคาร์สันสั่งห้ามไม่ให้ไป เลยทำให้ต้องอยู่บ้านเเบบเหงาๆ

" มึงจะไปทำไม..อยากไปประกาศให้คนอื่นเขารู้นักหรือไงว่าเป็นคู่หมั้นกู "

" ไม่ใช่นะฮะ..ลีวายจะบอกทุกคนว่าเราเป็นคนรักตั้งหากล่ะ " !

" หึ !! ฝันไปเถอะมึง..งั้นก็อยู่เฝ้าบ้านต่อไป " !!

" ก็..ก็ได้ฮะ..เค้าไม่บอกใครก็ได้ "

 ร่างบางเอ่ยขึ้นอย่างจำยอม เพราะอยากจะไปด้วยมากๆ

" อย่าให้กูมารู้ทีหลังนะ ว่ามึงเเอบไปบอกใคร.." !!

" ฮะๆ..เค้าไม่บอกใครเเน่นอนเลย "

 ปากน้อยๆก็พูดตอบเขา ส่วนนิ้วเรียวก็เอาไขว้กันไว้ข้างหลัง เพราะตนกำลังพูดโกหกอยู่

" ขึ้นไปอาบนํ้าเเล้วนอน..เดี๋ยวก็ตื่นสาย "

 คาร์สันหันหน้ามาสั่งลีวาย เเต่ลืมไปว่าใบหน้านวลๆของลีวายนั้นอยู่ใกล้เขามากๆ จนทำให้สันจมูกคมๆของเขาจรดลงที่เเก้มป่องๆของลีวาย

" อ๊ะ...อยากหอมเเก้มเค้าก็ไม่บอก...คิกๆๆ "

 ร่างบางหัวเราะชอบใจใหญ่ ก่อนจะยื่นเเก้มไปให้เขาหอมอีกรอบ เเต่คราวนี้มันไม่ใช่อย่างที่เขาคิด

" กึก !! ...อ๊ะ...โอ๊ยยยยยย ' !!

 ปากหนางับเข้าที่เเก้มของลีวายด้วยความหมั่นไส้ พร้อมกับกระตุกยิ้มมุมปากอย่างพอใจกับการกระทำของตัวเอง

" ลีวายเจ็บนะฮะ " !!

" ก็นี่เเหละสิ่งที่กูต้องการ "

" เลือดออกหรือเปล่าเนี่ย..เเก้มบางๆของลีวายต้องเลือดออกเเน่ๆเลย "

 ร่างบางทำสีหน้าตกใจ ก่อนจะพยายามบีบนํ้าตาให้ไหลออกมา เพราะจริงๆมันก็ไม่ได้เจ็บอะไรมากหรอก เเต่เเสร้งทำเสียงดังไปเเค่นั้น

" ตายไปเลย " !!

 เขาพอจะรู้ตัวดีว่าไม่ได้งับมันเเรงขนาดนั้นหรอก เเต่ไอ้ตัวเล็กข้างๆผมมันเเสดงเกินความพอดีตั้งหากล่ะ

" พี่คาร์สันอุ้มลีวายขึ้นไปข้างบนได้..ฮึก..ได้ไหมฮะ.." ?

 เสียงสั่นๆเอ่ยร้องขอเขา พร้อมกับบีบนํ้าตาเข้าไปใหญ่

" มึงอย่ามาเว่อ !! ...กูกัดเเก้มมึง ไม่ใช่กัดขา..อย่ามาทำสำออยให้มันมาก..ลุกไป " !!

" ใจร้ายจังฮะ..ฮือ..ลีวายโกรธเเล้วนะ " !!

 เขียนเรียวทั้งสองข้างยกขึ้นมากอดอก ปากเล็กๆก็ยื่นออกมา

" กูนับ 1-3 ถ้ามึงยังไม่ทำตามที่กูสั่ง พรุ่งนี้ไม่ต้องไป !!

 " ไปๆ..ไปเเล้วฮะ "

ร่างบางรีบวิ่งเเจ้นขึ้นบันไดทันที ยังไม่ทันที่คาร์สันจะได้นับเลย

" ดื้อฉิบหายเลย..เฮ้อ...นี่กูได้ตัว-่าอะไรมาเป็นเมียวะ " !!

เมื่อได้อยู่อย่างสงบ คาร์สันจึงลงมือทานข้าวอาหารเ๹ี๾๤ๆคนเดียว ซึ่งมันเป็นสิ่งที่เขาต้องการมากๆ เพราะถ้ามีลีวาย๲ั่๹ด้วยทุกอย่างมันก็ดูวุ่นวายอย่างที่เห็น

" ป้าน้อยครับ..ฝากเก็บจานที "

" ได้ค่ะคุณคาร์สัน "

 ร่างสูงลุกขึ้นจากเก้าอี้ เเล้วสาวเท้ามาตามขั้นบันไดของคฤหาสน์อันเเสนจะใหญ่กว้าง ซึ่งเป็นบ้านเก่าของคุณย่า ภายหลังมาพ่อเเละเเม่เขาได้รีโนเวทขึ้นมาใหม่

" ซี๊ดดด...อ๊า...อ๊า....อือ.... "

พอเดินมายังหน้าห้องของตัวเอง กลับได้ยินเสียงเเปลกๆจนต้องเอาหูเเนบลงที่หน้าประตูเพื่อเเอบฟังว่าเสียงนั้นๆมันคืออะไร

" นี่มันอยากขนาดนั้นเลยหรอวะ " !!

ผลัก !! ...ปัง !!!

มือหนาของคาร์สันผลักประตูเข้าไปอย่างเเรง เเต่สิ่งที่เขาเห็นอยู่ตอนนี้มันไม่ใช่อย่างที่คิด

" เปิดประตูเสียงดังจังฮะ " ?

ร่างบางที่กำลังเอายาทาที่เเผลตรงข้อมือเพราะโดนนํ้ามันกระเด็นใส่ เเต่ยามันเเรงเกินไป จนทำให้เกิดอาการเเสบที่ผิวจนต้องส่งเสียงร้องออกมา

" ทำอะไร " !! ?

" ลีวายกำลังเอายาทาเเผลฮะ "

ใบหน้าหวานๆเงยขึ้นตอบเขา พร้อมส่งยิ้มให้คาร์สันเบาๆ ก่อนจะเก็บหลอดยาไว้ที่เดิม เเล้วลงจากเตียงมาหาร่างสูงที่ยืนทำหน้าดุอยู่ตรงทางเข้าห้อง

" ขมวดคิ้วบ่อยๆไม่ดีนะฮะ..เดี๋ยวหน้าเเก่ไว "

นิ้วเรียวจิ้มบริเวณห่างคิ้ว เมื่อคาร์สันวันๆเอาเเต่ขมวดคิ้วอยู่ตลอดเวลา ไม่รู้ว่าเวลาทำงานจะทำเเบบนี้ไหม

" จิ๊ !! ..เอามือมึงออกไป...สกปรก !!

" สกปรกตรงไหนฮะ..เค้าอาบนํ้าล้างมือ ทำความสะอาดทุกซอกทุกมุมเลย ไม่เชื่อดมดูสิฮะว่าหอมหรือยัง "

ลีวายเอามือคล้องที่คอหนา เเล้วกดให้เขาโน้มลงมาใกล้ตัวเอง เเต่คาร์สันก็ฝืนตัวเองไว้ ก่อนผลักตัวของลีวายให้ออกห่างจากตัว

" ให้ลีวายอาบนํ้าให้ไหมฮะ...เค้าพร้อมบริการทุกเวลาเลย "

" มึงช่วยหุบปากเเล้วไปนอนนิ่

งๆได้ไหมวะ " !!!

" หะ ? ...นอนนิ่งๆงั้นหรอ..เเสดงว่าคืนนี้เราจะจู๋จี๋กันสินะ ..ฮ่าๆ "

" เพ้อเจ้อ " !!