เรื่อง 21 วันฉันรักเธอ

"เป็นไงบักหำ เข้าได้เข้าเข็มหรือยัง" ทันทีที่พวกมันเห็นผม นี่แหละคือคำทักทายของไอ้กาย

"สาบาน ว่านี่คือคำทักทายบ้านมึงอะกาย" ผมยกนิ้วกลางให้มัน

"ทำไมอะ" ถามแบบหน้ากวนๆ

"ต่ำมาก" ผมด่ามันกลับไป

"บ้านมึงกับบ้านกูบ้านเดียวกันจ่ะ"

"เอ้าหรอ"

บ้านพวกผมสามคนอยู่ที่ขอนแก่น คือบ้านเกิดของพวกผมเลย โตมาจากที่นั่น ทุกๆอย่างทุกๆความทรงจำจะอยู่ที่นั่นหมด

บ้านผมจะอยู่ตรงกลาง ส่วนด้านขวาจะเป็นของไอ้กาย ไอ้โอมจะอยู่ด้านซ้าย ถ้าถามว่าพวกผมเจอกันได้ยังไง

คือวันนั้นอะผมกำลังเดินไปซื้อหนังยางให้แม่ เพราะที่บ้านเนี่ยแม่เป็นคนขายกับข้าว ตอนเย็นแล้วแหละกำลังจะเดินไปซื้อหนังยางเห็นไอ้โอมกับไอ้กายกำลังเล่นลูกแก้วอยู่

ผมเห็นผมก็อยากเล่นด้วยเลยเข้าไปขอเล่น แต่มันมีข้อแม้ว่าถ้าผมอยากเล่นด้วยผมต้องเอามือจิ้มที่ตูดแล้วเอาเข้าปาก ถ้าผมทำได้มันจะรับเข้ากลุ่มเลย

คิดว่าคนอย่างผมจะทำปะล่ะ แน่นอน ทำ พอทำเสร็จมันก็รับผมเข้าแก๊งมันทันที ยังตั้งชื่อแก๊งเลยนะว่า แก๊งสามหนุ่ม ผู้ยิ่งใหญ่

"เออ แล้วถึงไหนแล้วอะ" ไอ้กายมันถามผมขึ้นมา

"มหาลัยแล้ว" ผมตอบกลับมันไป ก็งงเหมือนกันว่าจะถามทำไมในเมื่อก็นั่งอยู่กับมันตรงนี้เนี่ย

"เออดี รถติดมั้ยวะเมื่อเช้า ถุ้ย!"

"เอ้า!"

"กูหมายถึงน้องเขา กูไม่ได้มามหาลัยตั้งสามวันมึงแอบไปมีซัมติงอะไรกันหรือเปล่า"

"ซัมติงแม่มึงดิ ก็เรื่อยๆ แต่น้องมันไม่ค่อยร้องละ มันดีขึ้นเยอะเลยแหละ"

"แสดงว่าโดนและ"

"อือ"

"จริงดิ"

"โดนตีนกูเนี่ย มึงอะจะโดนตีนกูเนี่ย" ผมพูดพร้อมกับยกเท้าใส่หน้ามัน

"โห่ ไรวะ เพื่อนแค่ล้อเล่น ทำเป็นจริงจังไปได้ คนนี้นี่แตะไม่ได้เลยนะ"

"เอ้า ไอ้โอม ทำไมมาสายวะ" ผมตัดบทมันแล้วหันไปสนใจไอ้โอมแทน

"ไอ้สัด ไม่สนใจกูไม่พอแม่งเมินกูด้วย เข้! หวานเจี๊ยบ"

"เป็นเหี้ยไรมึงไอ้กาย ทำหน้าอย่างกับคนอมขี้" ไอ้โอมทักไอ้กายเพราะตอนนี้หน้ามันเหมือนคนแบกโลกไว้ทั้งใบ

"ใช่ กูอมขี้หมาอยู่ แฮร่~"

"เป็นหนักนะมึง" ไอ้โอมทำหน้าสงสัย

"เออ ไอ้โอม พักนี้เห็นน้องมันไปที่ชมรมมึงบ้างปะ" ผมถามไอ้โอมเพื่อความมั่นใจ

"ไม่นะ ไม่เห็นเลย ทำไมอะ"

"มันสัญญากับกูไว้เว้ย ว่ามันจะไม่กลับไปหาและจะไม่ไปส่งสตอรี่เรื่องราวชีวิตของแฟนเก่าอีก"

"สัญญา เมื่อสายัณห์ ที่เราให้ไว้เมื่อคราวก่อน เราเคยรักกัน" เฮ้อ เหนื่อยใจกับมึงนะกาย

"นอกจากจะร้องเพลงเหี้ยแล้วนะกาย เสือกร้องผิดอีก ร้องหลงคีย์ไปหมด" โอมพูดถูก

"เอ้า ก็กูอยากล้อมันอะ"

"นู่นไปล้อนู่นนุ่น ดีแม็คด้วย"

"น่ะ เอาอีกละ ด่ากูไร้สาระแต่มึงยิงมุขให้ตบรัวๆเลย"

"เล่าต่อๆ"

"คือตอนเนี่ย กูเริ่มสนิทกับมันละ เมื่อวานมันไลน์มาบอกว่าแฟนเก่ามันมาหาที่ห้อง กูโครตร้อนใจเลย พอผ่านไปสองชั่วโมงมันกลับมาบอกว่าไม่มีอะไร แล้วหลังจากนั้นมันก็ไม่ได้ติดต่ออะไรกูมาอีกเลย"

"เอาแล้ว บักหล่า หรือว่าถ่านไฟเก่ามันสิกำลังลุกไปไฟ"

"เอาสิ๊ กูนี่ล่ะสิเอาน้ำไปดับเอง" ผมพูดพร้อมกับกอดอกไปด้วย

"นี่ เพื่อนกู" ไอ้กายมันยิ้ม

"ไอ้สัด กูซีเรียสแม่งชอบพากูออกนอกตลอด" ผมละเหนื่อยใจกับมันจริงๆ

"มึงเสือกเคลิ้มตามมันเอง" ไอ้โอมพูดขึ้นมา

"จริงโอม แล้วแม่งเสือกโทษแต่กู"

"มึงไม่ลองทักไปดูล่ะ"

"กูทักไปแล้ว"

"ก็ทักซ้ำไปอีก"

"อันเก่ามันยังไม่อ่านเลย"

"เห้อ หรือว่ามึงจะหมดสิทว่ะเพื่อน"

"ไม่หรอก กูจะไม่ยอมแพ้"

"แล้วถ้าสมมุตินะ สมมุติ ว่าน้องเขามาหามึงวันนี้ตอนนี้อะ" ไอ้กายอยู่ดีๆก็พูดตัดบทขึ้นมา

"เป็นไปไม่ได้ ไลน์กูยังไม่ตอบเลย"

"ถ้ามันเป็นจริงล่ะ"

"กูให้แดกกับข้าวร้านป้านิดฟรีๆเลยถ้าเรากลับบ้าน"ป้านิดคือแม่ของผม

"มึงพูดเองนะ"

"เอ้อ"

"นู่นไง เดินมานู่นแล้ว"ผมหันตามนิ้วของไอ้กายก็พบกับน้องจริงๆที่กำลังเดินมาหาผม

"พี่กัส" น้องมันเรียกชื่อผมแบบเบาๆ

"ครับ"

"แหมไอ้สัส ที่กับกูนี่อย่างกับจะแดกหัว ที่กับน้องนี่ อะไรครับ" ไอ้กายหันไปกระซิบกับไอ้โอม

"กระซิบไรกูได้ยิน"

"เปล๋า"

"น้องมาหาพี่อ่อ" ผมถามเพราะสงสัย

"อยู่ตรงนี้นี่ มาหาหมามั้ง"

"ไหนหอนให้ฟังสิ" ไอ้กายพูดขึ้น

"บรู๋วววว ถุ๋ย"

"ฮ่าๆ"

"ฆวย".

"พอดีวันนี้เบื่อๆอะขอเรียนด้วยดิ"

"ห๊ะ ปีหนึ่งกับปีสองมันเรียนไม่เหมือนกันหรอกนะ" ผมแย้งมันขึ้นมา

"ไม่เป็นไร ขอแค่ไปนั่งด้วยเฉยๆ"

"เอ่ออ..."

"สัญญาว่าจะไม่กวน นะค้าบ" ทำหน้าอ้อน

"ไม่ต้องมาทำหน้าอ้อนเลย"โครตแพ้เลยคนอ้อนเนี่ย

"อ้อนขนาดนี้แล้วนะเฮ้ย เป็นกูลากขึ้นห้องแล้ว"

"ไอ้กาย หุบปาก!"

"โห่โอม นิดเดียวเองทำเป็นหึง"

"หึงตาชายสิ"

"นี่มึงหึงพ่อกูหรอ" ทำหน้าสงสัย

"ไอ้กาย ไอ้สัด ไอ้โง่"

"โอ้โหเธอ เจ็บจี๊ดส์~"

"พวกพี่นี่ ตลกกันดีนะครับ"

"เห็นมั้ย น้องยังพูดเลย วันไหนถ้าน้องเบื่อๆก็มานั่งกับพวกพี่ก็ได้"

"ไอ้กาย!"

"อะไรวะ" เกาหัว

"งั้นก็ไปดิ พวกพี่จะเข้าเรียนพอดีเลยอะ"

"ครับ"

"เอากระเป๋ามาพี่ถือให้"

"ครับ"

ส่งกระเป๋าให้กัส

"ตัวเล็กแค่นี้แบกอะไรมาเยอะแยะไปหมดเนี่ย"

"ก็ที่เรียนทั้งหมดเลยอะ"

"หรอ พี่ว่าแค่ความน่ารักของน้องก็เต็มกระเป๋าแล้ว"

"โอ๊ยๆๆๆๆๆ โอม กระเป๋ากายหนักมากเลยอะ ช่วยถือหน่อยได้มั้ยอะ"

"หรอ สงสัยความจังไรและความสถุนของมึงคงล้นออกมาอะเลยหนักไปหน่อย"

"ไอ้โอม ไอ้เหี้ย ไม่หวานเลย"

"เติมน้ำตาลเอาดิ"

"ไอ้สัด คนนะไม่ใช่ขนม"

"เปล่า กูหมายถึงกาแฟ" พ่าม!

"ปะเหอะ ขึ้นเรียน"

หลังจากที่ผมไร้สาระกันมานานมากพอก็ได้เวลาขึ้นเรียนพอดี

โต๊ะของพวกผมเนี่ยจะอยู่ท้ายห้องสุดเลย เพราะไม่อยากอยู่ข้างหน้าเบื่ออาจารย์ชอบจับผิด จะแอบหลับก็แอบไม่ได้อีกอยู่ข้างหน้าอีกอย่างเลยนะแอร์เย็นข้างหลังอะ

พวกผมก็เดินมาถึงห้องเรียนพอดีก็นั่งที่ของตัวเอง

"น้องนั่งตรงนี้นะ"

"ครับ"

เอาหล่ะ วันนี้อาจารย์จะสอนบทความของเพศที่สามนะคะ ทุกคนมีความคิดเห็นอย่างไรกับเพศที่สามมั้งคะ

ผมว่ามันก็เป็นเรื่องปกตินะครับ

ใช่ครับ มันก็ไม่ได้ทำไห้ใครเดือดร้อนสักหน่อย

แหวะ แค่พูดก็จะอ้วกแล้ว เพศที่สามเกิดมาสมบูรณ์แท้ๆแต่เสือกอยากจะเป็นอย่างอื่น

"อ้าว ไอ้โรม มึงพูดแบบนี้ก็ไม่ถูกนะ" ไอ้โอมมันแย่งไอ้โรมขึ้นมา

"ไม่ถูกยังไงวะ"

"เพศที่สามมันก็คนเหมือนกับมึงปะวะ เผลอๆอาจจะมีสมองมากกว่ามึงด้วย"

"เอ้าไอ้สัดกาย"

เอาหล่ะๆทุกคนเลิกเถียงกัน ที่อาจารย์อยากจะบอกก็คือว่าไม่ว่าเราจะเป็นเพศอะไร หรืออยู่ในสถานะแบบไหน เราก็คือมนุษย์ชนคนนึงที่เติบโตมาอย่างเต็มรูปแบบ อย่างที่เธอว่านะโรมคนเราเกิดมาสมบูรณ์แล้วทำไมอยากจะมาเป็นอีกเพศนึง ก็เพราะว่าเขาเลือกเกิดไม่ได้ไง ถ้าเขาเลือกเกิดได้ อาจารย์เชื่อเลยว่าเขาจะต้องเลือกออกมาให้สมบูรณ์มากกว่านี้แน่นอน ดูอย่างเธอสิ ยังเลือกเกิดไม่ได้เลย เกิดมาทั้งทีเธอยังคิดได้แค่นี้เลย

โห่ววววว เสียงทุกคนโห่วไอ้โรม

เพศที่สามเนี่ย เธอลองไปศึกษาไปดูข้อมูลหรือเธอลองมีเพื่อนเป็นเพศที่สามสิ แล้วเธอจะบอกว่ามันอบอุ่นมากๆ อาจารย์ยกตัวอย่างเช่น ละครเรื่องอะไรนะที่ออนแอร์อยู่ช่องน้อยสีตอนนี้เนี่ย

มาตาลดามั้ยครับจารย์

ใช่ๆ เห็นมั้ย อย่างมาตาลดาเนี่ย พ่อเขาเองก็เป็นเพศที่สาม แม่เขาเองก็เป็นเพศที่สาม ถึงจะไม่ใช่แม่แท้ๆแต่ก็เลี้ยงลูกให้ออกมาได้อย่างมีคุณภาพ ตอนนี้เพศสภาพไหนก็สามารถเลี้ยงลูกได้ด้วยกันทั้งหมด ขอแค่เลี้ยงออกมาไม่เป็นคนไร้ความคิดก็แล้วกัน

บราโว๊~ ฮิ้วววววว

"กูเป็นไอ้โรม กูมุดแผ่นดินหนีแล้วนะเนี่ย" ไอ้กายพูดกับไอ้โอม

"นั่นดิ อายชิบหาย" ไอ้โอมก็เออออไปด้วย

"เปล่า ไปหาไส้เดือนตกปลา"

"ไอ้กาย เลิกไรสาระดิ!"

"ขอโต๊ดค้าบบบ"

"แล้วเราคิดว่าไงอะ กับเรื่องเพศที่สาม"

"ผะ....ผมอ่อ"

"อื้ม"

"ก็ไม่คิดไงนะ สมัยนี้โลกมันเปลี่ยนแล้วพี่ LGBTQ มันเยอะแยะหลากหลายเต็มไปหมด"

"หรอ แล้วเรารังเกียจมั้ย"

"ก็ไม่นะ ผมว่ามันดูน่ารักออก"

"อ่อ หนาวมั้ย" ผมถามเพราะเห็นมัันนั่งสั่นๆอยู่

"ก็หนาวอยู่"

"อะนี่ เสื้อช็อปพี่"

ผมเอาเสือช็อปของผมไปห่มที่ตัวของน้องเพราะผมเห็นเหมือนมันสั่นๆ เพราะตรงที่ผมนั่งมันโดนแอร์กันเต็ม พวกผมไม่หนาวกันอยู่แล้วเพราะด้านเกิน

"กาย"

"อะไร"

"กูหนาวอะ"

"แล้ว?"

"เอาเสื้อมึงมาห่มให้กูบ้างสิ"

"ตลกละ หนาวเหี้ยไร ทุกวันมึงยังบอกให้จารย์เร่งแอร์อยู่ วันนี้มาเสือกหนาว" ไอ้กายแย่งไอ้โอมขึ้นมา

"ไอ้กาย ไม่รับมุขกูเลยนะมึง"

"เอ้า ก็แบบฉีกไง แบบเป็นมุขฉีกไง อันที่จริงกูต้องเล่นแล้วมึงต้องรับ"

"แล้วไงอะ หมั่นใส้คนแถวนี้ มดขึ้นหมดแล้ว"

"ใครทำน้ำตาลหกอะ"

"กูเองอะ แฮร่~"

"ผมชักจะชอบพวกพี่แล้วดิ" น้องมันพูดพร้อมกับทำหน้าตลก

"โอ๊ยๆๆๆ ไม่ได้ๆ อย่าพูดว่าชอบพวกพี่ เดี๋ยวพวกพี่จะตายเอา" ไอ้กายมันรีบพูดขึ้นมาทันที

"ใช่ๆ เพราะมันมีคนหวงก้างเก๋งเก่ง" เอากันเข้าไป

"ใครอะพี่" ทำหน้าสงสัย

"คนแถวนี้แหละ"

"อะไร ทำมาเป็นมองกู"

"พี่กัสเนี่ยนะ อ้อนอย่างกับลูกแมว"

"ว๊าย เสือกูถอดเล็บเป็นแมวแล้วว่ะ" ไอ้กายล้อเลียนผม

"พวกมึงหุบปากเลยนะ"

เอ่ออ ธนภัทร

"ครับจารย์"

แฟนเราอ่อนั่นอะ ที่นั่งข้างๆน่ะ

"ว้าว แฟนแล้วหนึ่ง" ไอ้กายก็แซวไม่เลิก

"ไม่ใช่ครับจารย์ รุ่นน้อง"

อ่อๆๆๆ

12:00 น

"แค่คาบของสมศรีก็ปาไปแล้วครึ่งวัน"

"เออนั่นดิ ไม่รู้จะสอนอะไรนักหนา"

"เนาะ" ไอ้โอมกับไอ้กายบ่นงอมแงมกันอยู่สองคน

"กินไรอะมิก"

"อ่อ กินผัดกระเพราะพี่"

"โห ทำไมสีมันแดงจัดจ้านไปหมดเลยอะ"

"ผมชอบกินเผ็ดๆอะ ถ้าไม่เผ็ดผมกินไม่อร่อย"

"อ่อๆ"

"มิก"

"อ้าวเน่" ผมนั่งกินข้าวอยู่ จู่ๆก็มีผู้หญิงคนนึงเข้ามาก็คือเน่เพื่อนมิกแหละ

"วันนี้ไปอยู่ไหนมา ไม่เห็นเลยนะ โทรไปก็ไม่รับโทรกลับก็ไม่มี" เน่มันถามพลางตักข่าวเข้าปาก

"พอดีกูมาช่วยงานพวกพี่เขาอะ ใช่ปะ" มิกรีบสกิดผมไห้เอออออตามมัน

"อะ...เอ่อออ ชะ...ใช่ๆ"

"สะดุดเป็นแผ่นซีดีผีเลยนะมึง" ไอ้กายขัดอีกละ

"เงียบ!"

"นั่งกินข้าวด้วยกันดิ"

"ก็ต้องอยู่แล้วปะ วันนี้ไอ้ตรีก็ไม่มากูอยู่คนเดียวเหงาชิบหาย"

"หรอ ไอ้ตรีเป็นไรอะ"

"มันตื่นสายอะดิ เลยขี้เกียจมา ส่วนมึงก็ติดผู้ชาย"

"อะ....อะไร ค...ใครติด"

"สงสัยจะร้านเดียวกัน สะดุดคู่ไปเลย"

"ไอ้กาย!"

"ค้าบ"

"เออนี่ วันนั้มึงรู้อยู่แล้วใช่ปะว่าเมลต้องมาแลกเปลี่ยนการเรียนรู้กับคณะเราอะ"

"อื้ม"

"มึงเลือกที่จะหลบหน้าเขาแล้วมาอยู่กับพี่ลู"

"เรียกพี่กัสก็ได้ลูก" ผมรีบบอกเน่ทันที เดี๋ยวพี่ลูจะเสียหาย

"ค่ะ นั่นแหละ"

"อื้ม ก็กูไม่อยากเจอนี่หว่า ให้กูทำไงอะ กูยังไม่ได้เข้มแข็งขนาดนั้นนะ" ทำหน้าหงอย

"หรอ"

"อืม กูไม่รู้ว่า ถ้าเจอหน้ากันแล้วกูจะพูดว่าอะไร ทำตัวยังไง"

"มึงก็แค่ปกติเลยเพื่อน ทำเหมือนไม่รู้สึกอะไรเหมือนที่มันทำกับมึงไง"

"โอ้โห เจ็บจี๊ด"

ในขณะที่พวกผมกำลังนั่งกินข้าวกันอยู่ ก็มีเสียงปริศนาลอดผ่านรูหูชั้นกลางของผมมา

"มิกคะ"มิกหันไปตามเสียง

"เมล"

"ขอนั่งด้วยคนได้มั้ย"

"อะ...เอาสิ" มิกขยับให้เมลนั่งข้างตัวเอง

"วันนี้ไปไหนมาหรอ ไม่เห็นหน้าเลยอะ" เมลถามขึ้นพร้อมกับหันมามองหน้ามิก

"อ่อ พอดีว่ารุ่นพี่เขาต้องการคนช่วยติดป้ายประกาศคนเข้าชมรมอะ พอดีเราว่างๆเบื่อๆเลยมาช่วยเขา" ตอบไปพร้อมกับตักข้าวเข้าปาก

"อ่อ นี่พี่ลูกัสปะคะ" เมลชี้มาทางผม

"อ่อ ใช่ครับ"

"ที่เจอกันที่ร้านเครื่องสำอางค์วันนั้นไงคะ"

"อ่อครับ"

"แล้วนี่ มิกสนิทกับพี่เขาแล้วหรอ เห็นกลับไปบอกว่าไม่รู้จักพี่เขา"

"อะ...อ๋อ ก็สนิทกันมาพักใหญ่แล้วล่ะ" มิกตอบแบบเลิกลั่ก

"อ๋อออ ค่ะ กินข้าวกันต่อเถอะค่ะ"

"ใครแดกลงก็บ้าแล้ว"

"พูดเบาๆไอ้กาย"

"เออนี่ เสาร์นี้ว่างมั้ย พอดีเราจะชวนมิกไปกินข้าวด้วยกันอะ" เมลถามมิกขึ้นมา

"นี่อีเมล มึงก็เลิกกับมันไปแล้วนะ กูไม่อยากจะเสือกหรอกนะเรื่องของมึงกับมันน่ะ แต่เลิกแล้วก็ส่วนเลิกมึงควรเลิกยุ่งกับมันได้แล้ว" เน่รีบพูดแย้งขึ้นมาทัน

"กูแค่ชวนกันในภาษาเพื่อนเฉยๆอ่ะเน่"

"มึงอย่ามาตอแหลอีเมลมึงคิดว่าอีมิกมันจะกลับไปเป็นเพื่อนกับมึงได้หรอวะ มึงทำให้มันร้องไห้ฟูมฟายเป็นวัวเป็นควายมึงยังจะกลับมาหามันเพื่ออะไรวะ"

"เน่ใจเย็น" ผมจับมือเน่ให้ใจเย็น

"ไม่เย็นแล้วว่ะพี่ เลิกก็เลิกดิวะ มึงตามมาตอแยกับมันเพื่ออะไรอีกอะ มึงก็มีคนของมึง มึงก็สมควรที่จะไปหาคนของมึง ไม่ใช่มาเสร่อหน้าอยู่ตรงนี้"

"มึงเกินไปแล้วเน่"

"กูไม่เกินไปหรอก ที่มึงทำกับมันอะ เหี้ยกว่าคำพูดกูอีกนะ มีสติหน่อยว่ะเมล"

"มึง แรงไปเปล่า" มิกรีบพูดขึ้นมาทันที

"มึงหุบปากไปอีมิก มึงทำไรมึงเกรงใจคนข้างๆมึงด้วย เขาดีกับมึงขนาดไหนอะ คอยไปรับไปส่งมึง อยู่เช็ดน้ำตาให้มึงในวันที่มึงไม่มีใคร คอยอยู่ข้างๆมึงมาตลอด ถ้ามึงจะมาใจอ่อนเพราะอีเมลมันไม่มีใครให้เอากูไม่สนับสนุนนะ"

"อูย เพื่อนออกตัวเเรงกว่าเจ้าตัวอีก"

"ไอ้กาย มึงไม่เสือกสักเรื่องดิ"

"มึงพูดดิอีเมล ว่าที่มึงกลับมาเนี่ยเพราะมึงอยากได้มันคืน"

"เอ่อออ..."

"พูดสิ"

"เออ! กูอยากได้คืน กูรู้ว่ากูผิดไปแล้ว มิก เราขอโทษนะ เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้มั้ย" เมลหันมาพูดกับมิก

ผมบอกเลยว่าตอนนี้สถานการณ์มันย่ำแย่มากๆเลยอะ ใจผมตอนนี้อยากจะฟังคำตอบของอีกคนแล้วอะว่าจะตอบว่าอะไร

"เอ่ออออ...."

"นะมิก"

"คืออออ"

"มึงสิอ้ำอึ้งหาสะแตกหยังอีก มันคือชัดเจนอยู่แล้วติ ว่ามันเห็นมึงเป็นโตเลือก ถ้ามึงกลับไปให้ตาหมายเอาควายให้มึงขี่เลยนะ" ตาหมายคือใครวะ

"เอ้า เป็นคนบ้านไสเนี่ย" ไอ้กายถามเน่

"อุดร"

"เอ้า คนอีสานคือกัน"

"กาย ไม่ใช่เวลา"

"มึงเอาไงมิก"

"กู....."

"กูพูดครั้งสุดท้ายนะ ว่ามึงต้องสงสารคนที่เขาคอยอยู่กับมึงด้วยเวลาที่มึงเสียใจ ไม่ใช่ให้เขาแดกอาหารหมา"

"เพื่อนกูเป็นหมาเลยว่ะ" ย้ำตลอดเนี่ยไอ้กาย

"เออ"

"เอออะไร"

"เรากลับไปไม่ได้หรอกเมล เราไม่สามารถหักหลังคนที่แสนดีกับเรามาตลอด เมลเองก็ดีนะ เราเชื่อว่าเมลต้องหาคนที่ดีกว่าเราแน่นอน"

"ดี-่าไรอะ มีแฟนแต่เสือกไปนอนเอากับคนอื่น"

"เน่!"

"โอเค งั้นเราไปก่อนนะ"เมลเดินออกไป

"เฮ้อ พี่คิดว่าจะมีเรื่องกันซะอีก"

"ถ้าขืนมันยังพูดไม่รู้เรื่อง เน่ว่าเน่มีตบเเน่"

"เราก็ใจเย็นๆ" ผมห้ามเน่

"แล้วเราอะ เป็นไงบ้าง"

"ก็ดี เฉยๆอะ"

"แล้ววันนั้นที่บอกพี่ล่ะว่าเขามาหาที่หออะ" ผมนึกขึ้นได้เลยถาม

"อ่อ เมลเขาแค่มาเอาที่ชาจแบตอะ"

"มันตอแหลค่า แค่ที่ชาจแบตซื้อเอาใหม่ก็ได้ค่ะสู มันหาเรื่องจะกลับมาหามึงมากกว่า"

"หรอ"

"เออ ผู้หญิงด้วยกันดูออก"

"แต่เน่ เมื่อกี้นี่ไอดอลพี่เลยนะ"

"หรอ"

"ใช่ดิ วันนี้พี่ให้เลย10ดาว"

"ขอบคุณว่ะพี่.....พี่ชื่อไรนะ"

"55555จบเลย"

"กายๆ พี่ชื่อกาย"

"อ่อพี่กาย"

"ครับ"

"กูว่าอีเมลมันไม่หยุดแค่นี้หรอก มันอายมันเลยต้องรีบไป กูว่าคืนนี้มันต้องมาหามึงแน่ เอาไงดีอะ มึงต้องไปนอนที่อื่น"

"ที่อื่นที่ไหนวะ ห้องไอ้ตรีก็อยู่ไกลกูไม่มีรถไปหรอก"

"ห้องกู แต่ห้องกูกูไม่อยากให้มึงเข้าว่ะ พอดีมันเป็นส่วนตัวของผู้หญิงอะกูขี้เกียจเก็บ"

"เมลคงไม่มาหรอก" มิกพูดพร้อมกับทำหน้าหงอย

"ห้องพี่กัสดีกว่า" ไอ้เน่เสนอขึ้นมา

"ห๊ะ....เอ่ออ"

"ล็อคมงชัดๆ มึงว่าไหมบีหนึ่ง" ไอ้กายถามไอ้โอม

"กูก็ว่างั้นว่าบีสอง" ส่วนไอ้โอมก็เห็นด้วย

"แรงกว่า fast and furious อีก"

"จริง อันนี้น่าจะภาค6" เอากันเข้าไป

"เห้ย มึง กูพึ่งรู้จักพี่เขาสองอาทิตย์เอง น่าเกลียดหน่า ดูระราบระล้วงพี่เขาไป" มิกรีบแย้งขึ้นมาทันที

"เป็นไรอะ ก็ผู้ชายเหมือนกัน" เน่พูดถูก แต่คิดกับมันแค่น้องไม่ได้แล้วไง

"เดี๋ยวกูไปหาเช่าโรงแรมเอาก็ได้"

"หรือมึงคิดไรกับพี่เขา" 

เออ จริง

"นั่นไง" ไอ้กายพูด

"ใช่มั้ย"ไอ้โอมเสริม

"ใช่ แร๊ง!" ไอ้เน่ตาม

"ปะ....เปล่า นอนก็นอน" ส่วนมิกปฏิเสธ

"โอเค พี่ก็ไม่ติดอะไร อะไรช่วยได้พี่ก็จะช่วย" ทำเป็นใจดีไปวั้นแหละ ความจริงคืออยากให้นอนมากกว่า

"ค่ะ งั้นหนูไปก่อนนะ ไว้เจอกันนะพี่ สู้เขา หนูเชียร์พี่"

"ครับ"เน่เดินออกไป

"อะไรวะ รู้ไรกันปะเนี่ย ทำไมเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย" มิกหันมาถามผม

"เปล๋า"

"สูงไป"

"เปล่า" (เสียงต่ำ)

"นี่ก็ต่ำไป"

"มึงดูแลน้องดีๆน้า อย่าทำน้องรุนแรงล่ะ"

"......"

"......"

"พวกมึงหน้าแดงกันทำไมวะ"

"กูตลกพวกมึงว่ะ" แล้วไอ้กายกับไอ้โอมก็หัวเราะเบาๆออกมา