เรื่อง บุปผาโปรยปราย

‘ป๊อกๆ’ เสียงเคาะประตู

“นี้ๆ ซูฮวาเจ้าจะนอนขี้เกียจอีกนานหรือไม่ เจ้าตื่นได้แล้วกระมัง”

“อื้อ” เสียงงัวเงีย “อะไรของเจ้าซิ่วอิง”

“เจ้าตื่นได้แล้ว นอนเกินไปแล้ว”

“ยามไหนแล้วซิ่วอิง”

“ยาม เฉิน แล้ว”

“ห้ะ ยามเฉิน ข้านอนกลางวันเมื่อวาน เหตุใดยามนี้จึงเป็นยามเฉิน”

“นอนข้ามวันขนาดนี้ ดีไม่ยามไม่ยามจื่อ ตะบะคงไม่ต้องบำเพ็ญแล้วกะมัง”

ข้านอนกลางวัน ข้ามวันเลยหรอ วันนี้มีสอบเสียด้วย ซูฮวาๆ เจ้านี้มันทึ่มจริงๆ เห้อ

“แต่งตัวไปสอบกันได้แล้ว ซูซู” เสียงอันคุ้นหูเอ่ยขึ้น

“ท่านพี่ เจ้าค่ะๆๆๆ”  

“นี่ซิ่วอิง ข้ายังง่วงอยู่เลย ข้าจะสอบรู้เรื่องหรือไม่”

“ไม่รู้ก็ต้องรู้ “ เพื่อนสนิทมองค้อนใส่ซูฮวา

ณ สถานสอบ สวรรค์ชั้น3

“เอาล่ะเหล่าเทพธิดาทั้งหลาย วันนี้เป็นวันสอบวันแรกและวันสุดท้ายของพวกเจ้า การสอบมีเพียง3อย่าง

อย่างแรก พวกเจ้าต้องไปจับปีศาจที่เขาซุนวู

ภารกิจที่2 พวกเจ้าต้องแสดงความสามารถด้านศิลปะการต่อสู้

ส่วนภารกิจสุดท้าย ยากหน่อยนะเหล่าเทพธิดา พวกเจ้าที่เหลือกลุ่มสุดท้ายในการสอบ พวกเจ้าต้องช่วยกันจับปีศาลมังกรน้ำกลับไปขังที่ทะเลบูรพา พวกเจ้าทำได้หรือไม่”

“โห่ ซิ่วอิง มังกรน้ำเชียวนะ พวกเราจะจับมันได้อย่างไร”

“นี่ซูซู เหล่าเทพเขาว่า มังกรตัวนี้มิได้ให้ใครจับง่ายๆหรอกนะ ดุมาก”  ห้ะดุมาก ข้าไม่มีตะบะแก่กล้าพอ คงโดนเจ้านี่จับกินแน่ๆ แค่คิดข้าก็อยากจะเผ่นแน่บแล้ว

“ซูซูๆ เจ้าไหวหรือไม่” เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้น

“เพคะ” อะจึ๋ยนี่ท่านเทพสงคราม กำลังห่วงใยข้าหรอเนี่ย ข้าคงมิได้ฝันกลางวันใช่หรือไม่ ท่านเทพห่วงใยข้า ท่านเทพห่วงใยข้า 

“เจ้ามิได้กลัวมังกรน้ำใช่หรือไม่ซูซู”

“ข้ามิกลัวเพคะ ท่านเทพ”

“เจ้าต้องระวังนะซูซู มังกรตัวนี้มีนิสัยดุร้าย ทำร้ายมิเว้น เจ้าจงใช้ความดีเข้าหาด้วยความจริงใจ ข้าเชื่อเจ้าทำได้”

“เพคะ” ท่านเทพอบอุ่นเพียงนี้ มิแปลกเลยที่จะมีเหล่าเทพธิดาน้อยใหญ่หลงไหลท่าน ข้าก็เป็นหนึ่งในนั้น ช่างเถอะๆข้าต้องเลิกคิด ข้าควรคิดเรืองเจ้ามังกรน้ำตัวใหญ่นี้ จะจับอย่างไรดี

“ซิ่วอิง พวกเราจะจับอย่างไรดี”

“ก่อนที่จะจับมัน พวกเราผ่านบททดสอบ2บทแรกให้ได้ก่อน ดีหรือไม่” ข้าลืมคืดสะสนิทเลย โอ้ย ข้านี่ทึ่มจริงๆ

“เอาหล่ะ เหลาเทพธิดาทั้งหลาย เริ่มบททดสอบได้”