ชาติก่อนเป็นเกษตรเกิดชาตินี้พี่ขอไปผจญภัยในต่างโลก

[บทนำบทที่1] ตอน

แสงปริศนาและการเกิดใหม่

เอ็มเด็กหนุ่มผิวแทนผมสีแดงกลํ่าที่กำลังพลิกหน้าดินอยู่ ฉับ!! ฉับ!! เสียงของพรั่วที่กระทบกลับดินอย่างไพรเราะทำไห้เอ็มยิ้มได้ถึงคนที่ไม่เคยทำจะลำคลานเสียงแบบนี้แต่เอ็มที่เคยปลูกผักเพื่อเลี้ยงครอบครัวมานานเขาไม่เคยคิดที่จะลำคลานเสียงพรั่วที่กระทบกับดินและก้อนกรวดเลยหลังจากที่เอ็มพลิกหน้าดินได้สักพักเขาก็ได้ไปนั้งพักอยู่ตรงใต้ต้นไม้แถวๆนั้นเพื่อที่จะรอไห้หน้าดินแห้งหลังจากที่หน้าดินแห้งแล้วเอ็มก็ได้พลิกหน้าดินต่อและได้เอานํ้าจากในลำธารไปรดหน้าดินเพื่อที่จะได้โปรยเมล็ดพันธุ์ลงไป “เหนื่อยจังแฮ่ะ”เอ็มได้ปาดเหงื่อบนหน้าและทำต่อหลังจากที่เขาทำเสร็จก็ได้กลับบ้านและรอไห้ฝนตกลงมาเพื่อที่จะทำไห้หน้าดินแฉะจนเมล็ดพันธุ์ที่เขาปลูกได้รับนํ้าฝนจากท้องฟ้าอันแสนวิเศษได้อย่างเต็มที่แต่ฝนก็กลับไม่ตกลงมาจนทำไห้หน้าดินแห้งจนหน้าดินที่เอ็มพลิกไว้แห้งบนก้อนเล็กก้อนน้อยจนทำไห้เมล็ดพันธุ์เสียไปหมดเอ็มที่มาเห็นสิ่งที่เขารักและไว้เลี้ยงครอบครัวของไห้อิ่มท้องได้เป็นแบบนี้นํ้าตาของเอ็มก็เริ่มไหลจนเอ่อล้นใบหน้าและโหนกแก้มทั้งสองของเขา “ไม่น้าาาทำไมเมล็ดพันธุ์ที่ฉันรักต้องเสียหายหนักขนาดนี้ด้วยทั้งๆที่มันไม่ครวเสียหายหนักแบบนี้เลยแท้ๆ”เอ็มที่นํ้าตาไหลพลากจนเขาหมดแรงก็ได้พึมพำแบบนั้นเบาๆต่อหน้าแปรงผักของเขาแต่ทว่าตรงหน้าของเอ็มกลับมีแสงสีฟ้าวาบขึ้นมาอย่างกระทันหันเอ็มที่สงสัยเขาเลยเงือยหน้าขึ้นมองบนท้องฟ้าที่สว่างจนไม่มีเมฆฝนเลยแต่ตรงหน้าของเขากลับปรากฏสายฟ้าขนาดใหญ่ที่กำลังพุ่งตรงลงมาที่เขา “เอ๊ะ!! นั้นมันบ้าอะไรว่ะเนี้ย”เอ็มได้ตะโกนขึ้นมาจนเสียงดังแต่เอ็มกลับทำอะไรไม่ถูกเอ็มที่ตระหนกตกใจในสิ่งที่เห็นตรงหน้าจนทำอะไรไม่ถูกเขาก็เริ่มตั้งสติได้ขึ้นมาและเตรียมวิ่งหนีแต่ทว่าขาเจ้ากรรมกลับไม่ทำงานเพราะอ่อนแรงซ่ะนี่ “บ้าเอ้ย!! จะทำไงดีล่ะขาก็ขยับไม่ได้”เอ็มได้คิดหาวิธีแต่คิดยังไงก็คิดไม่ออกจนเอ็มถอดใจและได้หลับตาลง เปรี้ยง!! เสียงสายฟ้าที่ดังสนั่นอย่างกระเทพเทวาพิโรธได้พุ่งตรงเข้าหาเอ็มในทันที

‘ฉันเสียชีวิตไปแล้วซิน้ะเห้อ!! ฉันกินแต่ผักเพราะคิดว่าจะทำอายุของฉันยืนยาวแต่ที่ไหนได้กลับสั่นส่ะกว่าความยาวของหนอนด้วงเสียอีก’ชายหนุ่มได้บ่นพึมพำอยู่ในใจและได้ลืมตาขึ้นมาดูว่าเขามานรกหรือสวรรค์กันแน่แต่ทว่าสิ่งที่เขาเห็นกลับไม่ใช้ทั้งนรกและสวรรค์แต่กลับเป็นหญิงสาวงานผมสีเขียวมรกตใส่ชุดสีดำตัดแทบขาวดูโดยรวมก็เหมือนคนรับใช้ของขุนนาง “ฟื้นแล้วหรอค่ะคุณยูกิ”หญิงสาวในชุดเมดได้เอ่ยถามเด็กหนุ่มผมสีเทาตัดด้วยสีดำปลายๆที่กำลังนอนพักอยู่บนเตียงที่ดูหรูหราและสวยงามราวกลับของชั้นสูงที่ขุนนางเขาใช้กันอย่างยิ้มแย้ม “เอ่อ… ครับ”เด็กหนุ่มที่กำลังงงอยู่กลับสถานการณ์ในตอนนี้ก็ได้ตอบปัดๆไปอย่างเลี่ยงไม่ได้ ‘เรามาอยู่ที่ไหนกันเนี้ยหรือที่นี่จะเป็นสวรรค์งั้นหรอ?”เด็กหนุ่มได้คิดในใจพลางคิดว่าจะเอายังไงต่อดี  “คุณยูกิค่ะได้เวลากินข้าวกินยาแล้วน่ะค่ะ”ในทันทีที่เด็กหนุ่มได้ยินชื่อเรียกของตนเองเปลี่ยนไปเขาสับสนกลับชื่อเรียกของตนเองขึ้นไปอีก

‘เดี๋ยวน่ะผมชื่อเอ็มต่างหากทำไมถึงเรียกผมว่ายูกิล่ะ’เอ็มได้คิดในใจพลางสงสัยว่าทำไมชื่อของเขาเปลี่ยนไปแต่ทว่าเอ็มได้เหลือบไปเห็นกระจกบานหนึ่งที่สท้อนไห้เห็นใบหน้าอันงดงามราวกับหญิงสาวสีผมสีเทาที่ตัดกับสีดำได้อย่างสวยงามแถมนัยต์ตายังเป็นสีแดงชาดที่เบ่งประกายราวกับอัญมณีอีกเอ็มที่เห็นก็เข้าใจได้ในทันทีว่าเขามาอยู่ในร่างของเด็กคนนี้  ‘งั้นฉันต้องปิดชื่อจริงและเรื่องที่ฉันมาอยู่ในร่างของเด็กคนนี้ไว้’เอ็มใด้คิดไตรตรองจนถี่ถ่วนแล้วจนได้ข้อสรุปนี้มาเอ็มเลยคิดจะถามสาวใช้เกี่ยวกับเรื่องต่างๆของเด็กคนนี่เอ็มเลยทำเป็นความจำเสื่อม

“คุณเมดคุณชื่ออะไรหรอครับผมจำอะไรไม่ค่อยได้”เอ็มได้หลอกถามหญิงสาวที่ใส่ชุดเมดและเป็นคนใช้ส่วนตัวของเด็กที่เอ็มสิงร่างอยู่ไปแบบนั้น

“อะไรกันคุณยูกิจำดิฉันไม่ได้งั้นหรอค่ะสงสัยคงจะความจำเสื่อมเพราะศรีษะกระแทกเขากับประตูทางเข้าเมื่อวานแน่เลยดิฉันชื่อเมย์ค่ะเป็นคนรับใช้ส่วนตัวของคุณยูกิค่ะ”หญิงสาวได้พูดท่าทางหยอกล้อเหมือนกับสนิทสนมกับยูกิมาเป็นเวลานาน

“งั้นหรอครับคุณเมย์ผมจำได้แล้วล่ะครับขอบคุณมากน่ะครับ”หลังจากที่เอ็มได้ฟังเหตุการณ์จากที่คุณเมย์เล่ามาเขาก็จับต้นชนปลายได้ใดที่สุดแต่ทว่าเอ็มก็เกิดอาการปวดศีรษะอย่างกระทันหัน “โอ้ยยย!! เจ็บโอ้ยยยย!!”เอ็มได้ร้องอย่างทรมานเพราะอาการปวดศีรษะของเขาแต่ทว่าในหัวของเอ็มกลับมีความทรงจำของเด็กที่ชื่อยูกิหลั่งไหลเข้ามาไม่หยุดจนทำไห้เอ็มหมดสติไปอีกครั้งหญิงสาวคนใช้ส่วนตัวก็ได้รีบวิ่งมาดูอาการของยูกิเพราะเธอไม่รู้ว่าจริงๆแล้วเอ็มเป็นคนอยู่ในร่างนั้น  “เป็นอะไรรึป่าวค่ะคุณอยู่ยูกิ”เมย์ที่เป็นคนรับใช้ส่วนตัวก็ได้พยุงตัวของยูกิขึ้นไปนอนพักบนเตียงและเตรียมยาและนํ้ามาไห้ยูกิกินหลังจากที่เธอเอายาไห้ยูกิกินแล้วเธอก็ได้ออกไปจากห้องเพื่อที่จะไห้ยูกิพักผ่อน ‘หลังจากนี้เราคงต้องใช้ชื่อว่ายูกิสิน่ะ’เอ็มได้คิดขึ้นมาในใจและตัดสินใจว่าจะอยู๋ในร่างที่พระเจ้ามอบไห้นี่ต่อไปหลังจากที่เอ็มคลายความสงสัยหมดไปเขาก็ได้นอนพักต่อไปจนถึงเช้า