เรื่อง เรื่องสั้นแนวผู้หญิงกับคนต่ำชั้นกว่า 18+

ติดตาม
ศาลเตี้ยเลสเปี้ยนรูบาน - 31 ห้องพักยาม
ศาลเตี้ยเลสเปี้ยนรูบาน - 31 ห้องพักยาม
  • ปรับสีและขนาดตัวอักษร


"โอ๊ะๆ… แล้วอย่าคิดทำอะไรแผลงๆ

อย่างล็อกคอกูอีกละกันนะมึง"

มันขู่สำทับเสียงเข้มพลางกระชับอ้อมแขน

รัดเอวดาราดังแน่นเข้า ไปอีก


"ถ้าขืนมึงดิ้นรนเล่นแง่... เดี๋ยวเกิดกลิ้งตกบันไดคอหัก

เสียโฉมขึ้นมาจะหาว่ากูไม่เตือนนะมึง? ฮ่าๆ"


งื๊ออ?


สาวสวยนมโตไม่อาจแก้ลำ

หรือใช้กระบวนท่าต่อสู้อะไรได้เลยในนาทีนี้

เธอต้องจำใจยอมปล่อย

ให้ผู้ชายตัวใหญ่กว่าลากไปตามทางเดินแคบๆ

เพราะในใจลึกๆ หลิงรู้ดีว่าตัวเอง

ไม่มีแรงมากพอจะล้มมันได้หากไม่ใช่จังหวะทีเผลอ

ขืนสุ่มสี่สุ่มห้าลงมือตอนนี้ มีหวังโดนมัน

ใช้กำลังหมีควายทุบตีจนน่วมแน่ๆ


หึหึหึ


ขยำๆ… อื๊อซ์ๆ…!?


"ไอ้เหี้ย ปล่อยนะ!"


เลสเปี้ยนสาวสวยเผลออุทาน

สบถด่าออกมาเสียงหลงด้วยความขยะแขยง

เมื่อในระหว่างทางเดินลงบันไดอันมืดสลัว

ฝ่ามือหนาสากลวนลามของไอ้ยาม

ก็เริ่มลูบไล้บีบขยำพวงเนื้อนมนิ่ม

ผ่านเนื้อผ้าเชิ้ตนักศึกษาตึงเปรี๊ยะอย่างเมามันส์

ก่อนจะเลื่อนต่ำลงไปบีบเค้นแก้มก้น

กลมกลึงยู่ยวบตามแรงมือ

สลับกับการใช้นิ้วหนาๆ ถูไถบดขยี้ตรงแคมหีอูม

ภายนอกร่มผ้ากระโปรงนักศึกษาอย่างป่าเถื่อน


"อืยส์… ดีดดิ้นจังวะอีตัวนี้? มึงนี่แปลกนะ"


ไอ้ยามหน้าปลวกซี้ดปากอย่างถูกอกถูกใจ

ยามเห็นร่างระหงดิ้นขลุกขลัก


"ปกติพวกเด็กนักศึกษา

ที่โดนพวกเจ้านายจับไปฝึกมอมยาสีชมพู

โดนรุมเย็ดสดสลับหน้ากันจนเชื่อง-วย

ยอมอ้าขาให้แทงมากันหมดแล้วไม่ใช่เหรอวะ?

แต่มึงนี่แม่ง... ยังมีฤทธิ์เดชดื้อดึง

ชวนให้กูอยากกระเด้ากระแทกหีให้พังฉิบหายจริง"


งื๊ออ?


ในตอนนั้นฉันมีทางเลือกไม่กี่อย่างในหัวสมอง

ลมหายใจของนางเอกเกิร์ลเลิฟหอบกระเส่า

จนแผ่นหลังเนียนแนบชิดอกหนาของมัน

ความคิดสับสนปนเป แต่ก็นึกขึ้นได้ว่า

ต้องเออออตามน้ำไปก่อนเพื่อไม่ให้แผนแตก


"กะ… ก็พอดีกูดื้อยาน่ะสิไอ้เวร!"


นางเอกสาวไทยเค้นเสียงห้าว

ตวาดกลับเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ


"โดย… เฉพาะ กับพวกหน้าเหี้ยๆ

กลิ่นตัวเหม็นสาบชั้นต่ำแบบมึง... โอย กูจะอ้วก!"


"โอ้…? โฮ่โฮ่โฮ่ ดีสิฉิบหาย!"


ไอ้ยามร่างยักษ์กลับไม่ได้โกรธเคือง

ซ้ำยังหัวเราะร่าอย่างชอบอกชอบใจ

สายตาหื่นกามของมันจ้องมองใบหน้าสวยคม

ระดับซุปตาร์ที่กำลังบิดเบี้ยวด้วยความขยะแขยง


"แบบนี้ยิ่งได้อารมณ์ว่ะมึง!

อีพวกเด็กเชื่อง-วยหลอนยาสั่งให้ทำอะไรก็ทำ

บางทีแม่งก็รู้สึกเหมือนกูกำลัง

นอนเย็ดหีตุ๊กตายางไร้ความรู้สึก ฮี่ฮี่ฮี่!"


งื๊ออ?


และแม้ว่ามันจะเชื่อเรื่องสมอ้างที่ฉันกุเรื่องดื้อยารอดพ้นมาได้

แต่สถานการณ์ของดาราสาวนมใหญ่ในตอนนี้

ก็ไม่ได้ดีขึ้นหรือปลอดภัยขึ้นเลยสักนิดเดียว

เธอกำลังโดนลากลงไปสู่ห้องเชือดชั้นล่างสุดลึกขึ้นเรื่อยๆ ทุกที


"หึหึ… ไหนกูดูลูกสาวหน่อยดิ๊... ว่าดื้อยาจริงรึเปล่า?"


พรืด… ว้ายย!?


และทันใดนั้นเอง เหตุการณ์ไม่คาดฝัน

ก็เกิดขึ้นกลางลานบันไดอันเงียบสงัด

ไอ้ยามหื่นกามตลบหลังเอื้อมมือหนา

ไปกระชากถลกชายกระโปรงทรงเอสั้นกุดของฉันขึ้น

รั้งขอบผ้าขึ้นไปกองไว้ที่เอวคอดกิ่วอย่างรวดเร็วและป่าเถื่อน

โดยที่สถานการณ์ในตอนนี้...

ยังก้าวเท้าลงไปไม่ถึงชั้นล่างสุดดีด้วยซ้ำ


อูุมม… โอวว…

“หีไม่แฉะ ไม่มีน้ำเงี่ยนเยิ้มออกมาจริงๆ ด้วยว่ะมึง!"


มันส่งเสียงซี้ดปากลั่นช่องบันได

ยามเมื่อสายตาหยาบโลนจ้องมองตรงไปยังกางเกงในเนื้อดี

ที่กำลังโอบอุ้มปิดบังแคมหีขาวอูมหนานุ่มของดาราดังเอาไว้แน่น

สภาพกลีบหีของหลิงแห้งผากเกร็งตัว

ไม่มีคราบน้ำกามเหลวแฉะไหลเยิ้มออกมาเหมือนเด็กคนอื่น

เนื่องจากเธอไม่ได้โดนฤทธิ์ยาสีชมพู

หลอมสมองหลั่งน้ำเงี่ยนออกมานั่นเอง


งื๊ออ?


มันพูดถึงแคมหีอูมในกางเกงในของฉัน

ด้วยน้ำเสียงสัปดนชวนคลื่นไส้

ซึ่งฉันก็ได้แต่อดกลั้น ความรู้สึกอับอาย

ไม่กล้าส่งเสียงโวยวายหรือกรีดร้อง

ขอความช่วยเหลือเสียงดังมากเกินไป


เพราะหากเสียงดังก้องหลุดรอดออกไป

เข้าหูพวกยามคนอื่นหรือพวกจีนเทาชั้นล่าง

ฉันอาจจะต้องรับมือกับพวกผู้ชายชั้นต่ำ

มากกว่าหนึ่งคนขึ้นมานั่นเอง!


"เออ…แล้วถ้ามึงดื้อยา

ทำไมยังยอมขายหีวะอีดอก?

กูงง?"


อึ๊ก?


แล้วในตอนนั้นขนาดฉันที่กำลังเกร็งสุดๆ

ยังแอบอยากจะบ่นด่ามันในใจเลยค่ะ

ว่ามึงจะสงสัยเหี้ยอะไรนักหนา!


"เอ่อ… คือหลิงดื้อยา

ไม่ได้เมาจนหน้ามืดเงี่ยนมากก็จริง..."


เลสเปี้ยนสาวสวยแสร้ง

ดัดเสียงอ้อมแอ้มบีบน้ำเสียงให้ดูหวาดกลัว

พลางช้อนสายตาคมสวยขึ้นมองสบตามันอย่างรนราน


"แต่เวลาโดนผู้ชายเย็ดกระแทกเข้ามา...

กะ… ก็ยังเสียวมากอยู่ดีค่ะ

คือ... สรุปก็คือหลิงยังติดรส-วยอยู่ค่ะพี่ แค่สมองไม่เอ๋อเฉยๆ?"


"โอ้… ไม่เอ๋อ? ฮ่าฮ่าฮ่า ถูกใจกูว่ะ!"


ปั่บบ!


"อื๊อซ์?"


ไอ้เหี้ยนี่มันหัวเราะลั่นช่องบันไดเสียงดังสะท้อนก้อง

และมันก็ฟาดฝ่ามือหนาสาก

ลงมาบนแก้มตูดของดาราสาวอย่างแรง


ซึ่งในนาทีนี้... พอกระโปรงทรงเอตัวสั้น

ยังถูกถกขึ้นไปกองอยู่ที่เอวคอดกิ่ว

ตูดขาวนิ่มผุดผ่องไร้รอยตำหนิของฉัน

จึงกระเพื่อมไหวแรงอย่างกับของเหลว

แรงฟาดทำเอาเนื้อก้นนุ่มสั่นสะท้านดึ๋งดั๋ง

เป็นระลอกคลื่นขยับตามแรงมือ


"หึหึ อย่างงี้ตอนโดนควยของกูแทงเย็ดเข้าไป...

มึงก็ทั้งรู้สึกรังเกียจกู แต่ในขณะเดียวกันก็เสียวรูหีมากสิวะ!?"


มันเค้นเสียงหยาบโลนถามต่อ

พลางใช้นิ้วหนาๆ บดขยี้ร่องตูดขาวนวลเอาสะใจ


"งื๊อ… กะ… ก็ใช่ค่ะ? งื๊ออ?"


ฉันรับคำมันกลับไปด้วยความรู้สึกอับอายสัดๆ ในใจ

ใบหน้าสวยคมระดับซุปตาร์แดงซ่านร้อนผ่าวไปจนถึงใบหู

ซึ่งที่จริงแล้ว... คำโกหกนั่นมันแอบเป็นความจริงเลยค่ะ!


ความทรงจำคราวก่อนยามร่างอวบอัด

โดนชายแก่ครูมวยจับงัด-วยกระเด้าหี

ฉันนึกรังเกียจเนื้อหนังและหน้าตาเหี้ยๆ ของมันแทบตาย

แต่ยามท่อนเอ็นเลอะน้ำเงี่ยนกระแทกกระทุ้งเข้ามา

ร่างกายร่านราคะก็ดันเสียวหีสุดๆ เลยซะนี่!?


แกร๊ก….


"งื๊ออ?"


และฉันก็โดนลากตัวกลับมายังห้องพักยามโสโครกโทรมๆ อีกครั้ง

เสียงบานประตูเหล็กปิดลงกลอนดังแกร๊กชวนใจหายใจคว่ำ

ภายในห้องแคบๆ อบอวลไปด้วยกลิ่นอับชื้น กลิ่นถุงเท้า และกลิ่นเหล้าขาว


มีเตียงเหล็กสองชั้นตั้งอยู่หลายหลัง

ฟูกที่นอนยับยู่ยี่เปื้อนคราบน้ำกามเก่าๆ

มีขวดเหล้าเบียร์ราคาถูก

วางระเกะระกะตามพื้นอย่างไร้อารยธรรม


"ว่าแต่มึงชื่ออะไรนะอีนมโต?"


"อึก… ชะ… ชื่อหลิงค่ะ?"


ฉันตอบไอ้ยามหุ่นหมีหน้าเหี้ยที่ละมือออกจากเอวคอด

ขยับย้ายก้นหนาๆ ไปนั่งลงบนโซฟาหนังเก่าๆ อับๆ กลางห้อง

พลางเอนหลังพิงพนักจ้องมองตรงมาที่ร่างระหงไม่วางตา


นางเอกสาวไทยได้แต่ยืนนิ่ง

นึกขยับสายตามองหาหนทางหนี

แต่มองไปทางไหนมันก็ไม่มีช่องทางเอาเสียเลยในวินาทีนี้

เพราะหากเธอตัดสินใจวิ่งหนี

พรวดพราดออกไปจากห้องพักยามห้องนี้

ไอ้พวกยามสารเลวที่เฝ้าอยู่ประตูหน้าตึก

ก็จะกรูเข้ามาช่วยจับตัวเธอไว้

แล้วทีนี้... สถานการณ์จะยิ่งแย่ ถ้าถึงคราวซวยจริๆ

อาจต้องโดนรุมเย็ดทีสามสี่ควยพร้อมกันแน่ๆ!?


ดึ๋งดั๋ง… พริงค์….


"อูวว…"


"งื๊ออ?"


และไอ้เหี้ยนี่มันก็ไม่รีบร้อนจะจัดการยัด-วยในทันที

มันนั่งกระดิกเท้าอยู่บนโซฟา

ลอบส่งสายตาหื่นกระหายดูฉันที่ยืนตัวบิดไปมา


สายตาสัปดนลากมองไล่จากใบหน้าสวยคม

ระเรื่อยลงมาที่หน้าอกหน้าใจ

พวงนมใหญ่ขาวผ่องที่เบียดอัดแน่น

จนเสื้อเชิ้ตนักศึกษาขยับดึ๋งดั๋งตามแรงหายใจกระเส่า

ลากผ่านเอวคอดกิ่วลงไปตามสะโพกผาย

และเรียวขาเนียนสวยไร้ที่ติ


"อืยส์… มึงนี่ชอบออกกำลังกายเหรอวะอีหลิง?"

ไอ้ยามร่างยักษ์เอ่ยปากถาม

พลางหยิบขวดเบียร์ข้างตัวขึ้นมาจิบ


"ท่าล็อกคออัดหลอดลมแบบวันก่อนน่ะ...

มึงทำได้นิ่งมากนะเว้ย

ถ้าไม่ฝึกฝนร่างกายมาอย่างดี มึงไม่มีทาง

เอาคนตัวใหญ่แบบกูลงไปนอนสลบได้หรอก"


"อึก…?"


ดาราสาวนมใหญ่ได้แต่อ้ำอึ้ง

ยืนตัวสั่นเทาอยู่กลางห้องพักยาม

มันรู้สึกแปลกประหลาดและน่าสมเพชตัวเองสุดๆ เลยค่ะในตอนนี้

ที่นางเอกสายบู๊ชื่อดังระดับประเทศแบบเธอ...

ต้องมาคอยยืนตอบคำถาม

ให้สัมภาษณ์เปิดอกพูดคุยกับผู้ชายหน้าเหี้ยชั้นต่ำโสโครก

ที่กำลังคิดจะจับเธอแก้ผ้าแหกขาตอกควยรัวเย็ดหี

และระเบิดน้ำ-วยแตกคาช่องทางรักอุ่นๆ ในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า!




ตอนต่อไป
ศาลเตี้ยเลสเปี้ยนรูบาน - 32 บั...

นิยายแนะนำ

นิยายแนะนำ

ความคิดเห็น

COMMENT

ปักหมุด

© สงวนลิขสิทธิ์ 2017 Glory Forever Public Company Limited( Kawebook.com )

Glory Forever Public Company Limited ( Kawebook.com )
ที่อยู่ : 20 หมู่ที่ 6 ตำบลพันท้ายนรสิงห์ อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร 74000
เวลาทำการ : 08 : 00 - 18 : 00 จันทร์ - เสาร์
e-mail : contact@kawebook.com

DMCA.com Protection Status

เริ่มต้นเผยแพร่ผลงาน

เริ่มต้นเป็นนักเขียนออนไลน์ เขียนเรื่องราวที่ประทับใจ สร้างเนื้อหาที่เป็นประโยชน์ และแบ่งปันประสบการ์ดีๆ กับผู้คนทั่วโลก kawebook.com เป็นโอกาส เป็นสื่อกลาง และยังเป็นอีกหนึ่งช่องทาง ในการสร้างรายได้ให้กับนักเขียนมืออาชีพ และนักเขียนมือสมัครเล่นจากทุกมุมโลก เพียงสมัครเป็นสมาชิกเว็บไซต์เพื่อเขียนหนังสือ การ์ตูน หรืออัพโหลดอนิเมชั่น ที่เป็นผลงานของท่าน และเผยแพร่ผลงานสู่สาธารณชน

© สงวนลิขสิทธิ์ 2017 Glory Forever Public Company Limited ( Kawebook.com )

© สงวนลิขสิทธิ์ 2017 Glory Forever Public Company Limited ( Kawebook.com )

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา