เรื่อง เรื่องสั้นแนวผู้หญิงกับคนต่ำชั้นกว่า 18+
...(กำลังพิมพ์)
...()
...(กำลังพิมพ์)
ฮึ่มม....?
ภาพัอักษรเตือนว่าอีกฝ่ายกำลังพิมพ์นั้นทำให้หญิงสาวโคตรหงุดหงิด
เธอรู้ดีว่าอีกฝ่ายอาจจะกำลังพิมพ์จริงๆ
หรือเป็นเพราะความไม่เสถียรของโปรแกรมมิ่งี่ให้ความหวังลมๆแล้งๆกับตำรวจหญิง
ในหัวใจของตำรวจสาวี่ติดยาปลุกกามา เธออยากรู้เหลือเกินว่า
หมอหนุ่มจะสามารถสรรหาถ้อยคำมาให้กำลังใจอะไรเธอได้อีก?
...(กำลังพิมพ์)
โธ่เว้ยย! ตื๊ดดด!
"โอ๊ะ คุณลิซ!?"
"ค่ะ...มีอะไร?"
ลิซ่าตอบหมอหนุ่มหลังจากี่เธอกดโทรหาเขาซะ
เพราะอดทนรอให้เมสเสจี่ว่าส่งมาไม่ไหวอีก
โดยใบหน้าของเธอมันหงิกงอ เพราะความรู้สึกอันหงุดหงิดบิดเบี้ยว
จากโชคชะตากรรมี่กำลังซ้ำเติมัเธออย่างต่อติด
.
"กะ...ก็ไม่มีอะไรครับ คือเหมือนี่ผมพิมพ์ไปคือผมอยากช่วย"
"ช่วยอะไรคะ?"
อึ๊ก?
"หมอคิดว่าหมอช่วยอะไรลิซได้คะ?!"
อึก?!
คำพูดแบบกระแทกด้วยน้ำเสียงหวานแต่เนื้อเสียงกร้าวนั่นทำให้หมอหนุ่มตั้งรับได้ไม่ทัน
ัลิซ่าี่ไม่ได้อยู่ในอาการยา จึงมีความเป็นัเธอดั้งเดิมอยู่มาก
และมันทำให้คนรอบข้างเข้าใจผิดได้ง่ายๆ
ว่าเธอเป็นคนหยิ่งยโสหัวสูงและน่ากลัวแบบนั้น
.
"เหอะ... ถ้าหมอไม่มีแผนอะไรจะช่วย
งั้นช่วยมาซื้อหีลิซ่าหน่อยได้มั้ยคะ? ช่วงนี้มีคิวลิซ่าว่างอยู่โคตรเยอะ"
"เอ๋...!?"
พอเห็นว่าหมอหนุ่มอ้ำอึ้งไป ด้วยความใจร้อน
ตำรวจสาวจึงพูดประชดอย่างงอนค้อนออกไปแบบนั้น
ทว่าความจริงแล้วมั็เป็นเรื่องจริงี่คิวหีของเธอก็เริ่มว่างแล้วเช่ัน
ไม่ว่าจะสวยเทพปานนางฟ้านางสวรรค์มาจากไหนแต่กะห-ี่ก็คือกะห-ี่
ในวงการนี้ผู้ชายหื่นมักสนแค่ว่าหากเคยได้แล้วก็แล้วไม่ได้น่าสนใจอีก
โดยเฉพาะกะห-ี่ไซด์ไลน์ในสังกัดของไอ้เดโช
มันมีอัพเดทไปหลอกเด็กนศ.สาวใหม่ๆสดๆมาได้เรื่อยๆ
แม้แต่ลิซ่าเองจึงเริ่มตกอันดับ หลังจากขายหีจนยับมากว่าหนึ่งปี
ซึ่งอีกส่วนหนึ่งก็เพราะค่าัของเธอค่อนข้างแพง ยอดจองจึงลดลงเรื่อยๆ
พวกผู้ชายี่ไม่ได้ร่ำรวยอะไร จึงแค่ขอมาลองสักครั้งและไม่กลับมาซ้ำอีก
.
"อ้า...จริงๆผมไปสืบมาแล้ว จริงๆแล้วคุณลิซ่าเป็นตำรวจไม่ใช่เหรอครับ?"
เฮือก!?
"เอ๋...สืบบ?"
คำตอบนั้นทำเอาตำรวจสาวถึงกับสะดุ้งเฮือก
เพราะหมอหนุ่มไม่ได้รู้จักมักจี่อะไรเธอเลย เขาไปเสาะสืบมาได้ยังไง
เพราะถึงแม้เธอจะทั้งขายหีหรือถ่ายหนังโป๊โดนเผยแพร่ฟรีในอินเตอร์เนต
แต่ชื่อี่ใช้ก็แค่ลิซ่า ซึ่งมันไม่ได้นำพาไปยังชื่อจริงว่าอลิซเบธ
ยิ่งเรื่องี่ว่าเป็นตำรวจยิ่งไม่น่าเชื่อมโยงอะไรได้อีก
.
"ครับ... พอดีผมขอเช็คประวัติของคุณ"
"อ๊ะ?"
"ขะ...ขอโทษครับ ผมไม่ได้ตั้งใจ แต่ผมอยากรู้จริงๆ...."
อึ๊?
ี่แท้มันเป็นแบบนั้นเอง ถึงแม้ว่าจะเป็นคลินิคนิรนามี่ช่วยปกปิดข้อมูลผู้ป่วย
แต่เธอก็้ลงทะเบียนอะไรด้วยชื่อและข้อมูลจริง
ซึ่งเธอเองก็ลืมเรื่องนั้นไปแล้ว เพราะตอนนั้นเธอทั้งเมายาและสติก็โคตรดิ่ง
โซซัดโซเซไปรักษาัในคลีนิคนิรานามราวลูกหมาี่ถูกทิ้ง
.
"พวกมันมอมยาคุณระหว่างสอบสวนใช่มั้ยครับ? คุณถึงได้กลายเป็นแบบนี้?"
"ใช่...แล้วคุณจะสนอะไร?"
"แล้ว...ทำไมคุณไม่จับพวกมันล่ะครับ?"
"มันไม่ได้ง่ายแบบนั้น...เฮ่อ...."
แล้วลิซ่าก็เริ่มเล่าเรื่องราวต่างๆให้หมอหนุ่มฟัง
"สะ...ไสยเวทย์?"
"หมอไม่้เชื่อก็ได้ค่ะ เพราะยังไงลิซก็แค่ผู้หญิงร่านยาเท่านั้น"
"ไม่! ผมเชื่อครับ!"
อึ๊?
ตำรวจสาวเห็นชัดในแววตา
ว่าผู้ชายคนนี้น่ะหลงรักเธออย่างหัวปักหัวปำ หาใช่แค่หลงรสหีี่หว่างขา
ทั้งๆี่เขาเป็นบุคลากรทางการแพทย์
แต่กลับเชื่อเรื่องี่เธอโดนผีนรกสาปส่งโดยไม่แม้แต่คาดคั้น บั่นทอนด้วยอีโก้ความเป็นมา
ลิซ่าจึงสามารถระบายเรื่องราวต่างๆให้เขาได้ฟังตั้งแต่ต้นจนจบ
โดยี่เขาไม่มีท่าทีจะตัดสินหรืออะไรเลยทั้งหมด
อืออ....
นอกจากสีหน้าี่ฉายแววเวทนาสิ่งี่ตำรวจสาวพบเจอมาจนครบ
...?
ลิซ่าได้แต่มองสีหน้าของเขาและครุ่นคิดผ่านจอกระจก
เฮอะ...?
และก็คิดได้ว่าสีหน้านั่นไอ้ปื๊ดก็แสดงออกมาเหมือัน
แต่เธอกลับไม่ได้สังเกตุมันจริงจัง ทั้งๆี่ี่ต่างกัน
ก็แค่การศึกษาและฐานะ แต่ทั้งสองค็คือคนี่เคยเย็ดหีเธอฟรีก็เท่านั้นเองล่ะ
.
"เอ่อ... คุณลิซพอจะหายานั่นให้ผมได้มั้ยครับ?"
"หา? หมอจะเอาไปทำอะไรคะ?"
"ก็จะหาทางให้คุณลิซเลิกยาไงครับ!"
"โอ้ย...ไม่ไหวหรอกค่ะ คิดว่าลิซไม่เคยลองเหรอคะ?"
.
.
อึ้ก...อ้อกก....โอ้กกกก!!
เวรเอ๊ยยยย!! โครมม! อ้าาาก!
ใช่แล้วตลอดหนึ่งปีมานี้
มันไม่ใช่ว่าลิซ่าไม่เคยพยายามต่อสู้กับชะตาชีวิตอันตกต่ำเลยสักที
เธอเคยพยายามงดยาอยู่ช่วงหนึ่ง แต่ก็ทนความทรมานได้ไม่ไหว
ความรู้สึกทรมานเหมือนจะตาย คล้ายกับว่าเป็นโรคร้ายอย่างมะเร็ง
ทั้งปวดเนื้อปวดั ระคายคอไอจนอ้วกเป็นเลือด
มันไม่ใช่ของี่ใครจะทันได้ง่ายๆ แบบเพียงให้ไลฟ์โค้ชมาพูดปลุกใจแบบส่อเสือก
โดยเฉพาะเมื่อมันมีทางออกใกล้ๆอย่างใช้สารเสพย์ติดี่ได้เป็นทางเลือก
.
"แต่คุณยังไม่ได้ลองให้ผมช่วย!"
อึ๊?
แต่แม้ว่าตำรวจสาวจะมีนิสัยี่ดื้อด้าน ทว่าความมุ่งมั่นของหมอหนุ่ม
ก็ทำให้เธอรู้สึกอยากจะเชื่อ...หรือไม่ก็เพื่อตัดรำคาญ?
"ก็ได้ค่ะ..."
"โอเค... งั้นเดี๋ยวผมไปหานะ"
"ไม่ค่ะ... เดี๋ยวลิซเอาไปให้หมอเอง"
"เอ๋?"
"ก็ถ้าหมอมาหาลิซโดยไม่เย็ด มันจะดูแปลกๆ...
เอ๊ะ? หรือว่าหมออยากจะมาเย็ดลิซด้วยคะ?"
"อุ้ย...? เอ้อ? เอ่อ..." ฉ่าห์...?
ฮิ...คิก...
อ้า...แหะๆ...
ตำรวจสาวอดหัวเราะเขาไม่ได้ ซึ่งชายหนุ่มก็ไม่อาจปิดบังเอาไว้
ว่าเขานอกจากหลงรักแล้วเขายังหลงไหลในเสน่ห์จากกายสาวของเธอสักแค่ไหน
.
"ก็ได้ค่ะ... งั้นหมอมาหาลิซ แต่สภาพลิซจะแย่ๆหน่อยนะคะ
เพราะยาหมดแล้ว เหลือแต่ี่จะเก็บให้หมอนี่แหละ"
"เอ๋...แล้วคุณลิซจะไม่เป็นไรเหรอครับ?"
หมอหนุ่มถามอย่างรู้เรื่องดี
เพราะการหักดิบไม่เสพย์ยาทันทีน่ะไม่ได้แก้ปัญหาอะไร
กลับกันผู้เสพย์ติดอาจถึงกับช็อคตายจากอาการอยากยาต่างๆี่อาจมี
"หึ...อืยส์...ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
มันทรมานหน่อยแต่ลิซก็ยังพอทนได้ ลิซรู้ลิมิตของัเองค่ะ
ตอนนี้แค่โดนเย็ดหีให้หายเงี่ยน ก็ยังพอทุเลาได้"
อึ๊? ฉ่าห์?
คิก...?
สาวสวยได้แต่อมยิ้มี่ชายหนุ่มยังมีอาการประหม่าเมื่อเธอพูดตรงๆหยาบๆจนเขาอาย
- ตึ๊งดึ่ง
น้องลิซ พี่มาถึงใต้ตึกแล้ว
"อุ้ย... พูดถึงก็ได้เวลาพอดีเลยค่ะ ขอัไปเป็ะหรี่แลกยาก่อนนะคะ"
"เอ๋? เดี๋ยวสิลิซ? ลิซ?"
ปิ๊ป... เฮ่ออ...
ลิซ่าพูดตัดบทกับชายหนุ่มและรีบวางสาย
หลังจากได้รับข้อความจากลูกค้าี่นัดมาเย็ดหีของเธอในตอนบ่าย
.
ตึ๊ง...
ตึกzzz ห้องxxx
เธอส่งี่อยู่ไปให้หมอหนุ่มเพื่อให้มาหาเธอ แม้ว่าในหัวใจของเธอก็ไม่ได้คาดหวังอะไร
การเลิกยาเสพย์ติดนั้นใช้เวลาเป็นปีๆ และมีไม่ถึง 20 เปอร์เซนต์เท่านั้นี่หาย
พรืด...อูมม... อืออ?
ส่วนเธอก็เริ่มสวมกางเกงในลูกไม้แสนเซ็กซี่รัดรึงก้อนตูดและเนินหี
เตรียมัทำงานเป็ะห-ี่กัน่ไป
เพราะแม้เธอจะเกิดได้สติจากแรงช็อคและอยากเปลี่ยนแปลงัเอง
ทว่าเธอก็ยัง้การยากามเทพอยู่ดี ด้วยการหักดิบเลิกยานั่นอาจทำให้เธอ้ถึงตาย
สิ่งี่เธอ้ทำก็คือค่อยๆเว้นช่วงเสพย์ให้นานขึ้นและน้อยลง
ซึ่งเพื่อการนั้นเธอจึงยังคง้ขายหีเป็ะห-ี่ี่ดีหาเงินให้ไอ้พวกโจรร้าย
.
แกร๊ก...
"อืยส์... ัจริงด้วยเว้ยยย!"
อึ๊?
และลูกค้าี่เปิดประตูมาอย่างหื่นคนนี้ เขาเป็นชายอ้วนดำเตี้ยหน้าเหียกสิวเขรอะ
ซึ่งแม้หากเป็นเรื่องการคบหากันปกติเธอคงไม่เคยรังเกียจ
แต่หากจะให้นอนแหกหีรับ-วยมันยัดเยียดความเป็นผัวให้
เป็นเมื่อก่อนลิซ่าก็คงอยากจะกลั้นใจตาย...
.
"อึก... ชะ...เชิญค่ะพี่... เดี๋ยวลิซ่าอาบน้ำให้ก่อนนะคะ...อืออ...."
และตำรวจสาวี่ตอนนี้มีสติไม่ได้ยา จึงรู้สึกรังเกียจี่จะรับงาับมันชิบหาย
คำพูดี่ต้อนรับของเธอจึงสุดอึกอัก ขาดความดัดจริตฉอเลาะอย่างี่เคยทำเอาไว้
"อะไรเนี่ย? ไม่เห็นเหมือนี่คนอื่นเขาพูดกันเลย น้องรังเกียจพี่เหรอ?"
ซึ่งมันย่อมสังเกตุได้จากชายหนุ่มอ้วนดำหน้าเหียกสิวเขรอะ
เพราะในชีวิตปกติเขาเองก็ถูกผู้หญิงหน้าตาดีๆดูถูกมาเยอะจนนับไม่ไหว
.
"เอ๋...ปะ...เปล่านะคะพี่? ถ้าลิซทำให้พี่ไม่สบายใจ...ลิซขะ...ขอโทษ"
ส่วนลิซ่าก็เหมือนลิ้นจุกปาก
ความจริงเธออยากจะไล่เขากลับบ้านทันทีมากๆเหมือัน
แต่อย่างี่ว่ายอดขายหีของเธอเองก็เริ่มจะตกต่ำ
ลูกค้าี่ยอมจ่ายเงินค่าัเธอก็น้อยลงน้อยลงทุกวัน
เธอจึงไม่สามารถจะปฏิเสธลูกค้าได้ เพราะเงินส่วนใหญ่
้ส่งส่วยให้ไอ้เดโชเพื่อทำยอดแลกกับยามาแก้เสี้ยน และตอนนี้ยัง้เสี่ยงถึงกับตาย?
"ฮึ...ก็ดี... น้องบริการให้ดี ถ้าทำดีพี่ให้ทิปด้วย รู้มั้ย"
"คะ...ค่าา...อึก..."
ตำรวจสาวจึง้ฝืนยิ้มทำัเป็ะห-ี่ี่ดีต่อหน้าแขกอย่างกลืล้ำเอาความทุกข์ลงคอไป
แกร๊ก...
และพาชายหน้าเหียกอ้วนดำเข้าห้องไปตำหีของเธอแบบเซ็งจิตในชีวิตชิบหาย
เส้นทางี่เธอ้ก้าวเดิน่ไปยังคงหลอกัเธอตลอดทาง
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??