เรื่อง เรื่องสั้นบ้างยาวบ้าง ตัวเอกหญิง 18+

"วะ...วิว...ดูคลิปนี่สิ! คือไอ้โค้ชมินวู

กับไอ้นิวมันแบล็คเมลน้องโรส!"​

.

ตูม!! อ๊ากก!!!

.

หมัดลุ่นๆของยัยวิว

ซัดเข้าหน้าพี่หนุ่มจนเลือดกลบปาก!

.

"แล้วพวกเวรตะไลอย่างพวกมึง

ก็เลยแบล็คเมลรุมเย็ดโรสต่ออะนะ!!"

.

ตูมๆๆๆๆ!! อ๊ากๆๆๆๆ!!!

.

พี่วิวฟิวขาดเป็นอย่างมาก

ไล่ซัดพวกผู้ชายทั้งเตะ-วย

ต่อยปากโคตรวางมวย!

.

"เดี๋ยวๆ!! ใจเย็นๆสิครับพี่วิว!

พี่โรสเขายอมเองนะครับ!

ตอนดูด-วยผมเธอก็ดูดเอง

พี่โรสก็พูดอะไรบ้างสิครับ!"

.

เจ้ากริชขวัญหนีดีฝ่อ

รีบเอาเรื่องที่ฉันดูดกระดอมันเองมาอ้าง!

.

"เขาเรียกว่าภาวะคล้อยตามของเหยื่อเว้ย!!

ไอ้พวกหัวควย! คิดเข้าข้างตัวเอง!!"

.

ตูมม!! อ๊ากก!!!

.

ที่เธอพูดนั่นก็คืออาการอย่างหนึ่ง

ของเหยื่ออาชญากรรมล่วงละเมิดทางเพศ

ประมาณว่าโดนแบล็คเมลรุมข่มขืนเย็ด

ไม่ใช่ว่าฉันเสียวเงี่ยนมันส์จนติดใจเอง

.

แต่มันเป็นอาการทางสมองที่รู้สึกว่าจำยอม

และปกป้องไม่ให้รู้สึกแย่กับตัวเองที่โดนกระทำ

ทำให้ความรู้สึกเหล่านั้นหายไป

กลายเป็นเสียวมันส์อย่างเดียวเตลิดไปอย่างชุ่มฉ่ำ

.

ส่วนที่พี่วิวรู้เรื่องนี้ลึกรู้ดีนั้น

ก็เพราะว่าพี่แกเรียนนิติ

นอกจากเก่งเทควันโด้แล้ว

แกยังเตรียมตัวจะสอบทนายด้วย!

.

"ขอโทษนะโรส...ผมขอโทษจริงๆ..."

"พวกเราขอโทษจริงๆโรส..."

.

ฉันกำลังนั่งให้ผู้ชายทั้งเจ็ดคนที่เย็ดฉันกราบตีน...?

นั่นเป็นสิ่งที่พี่วิวบังคับให้พวกเขาทำ

หลังจากที่เธอขู่จะฟ้องร้องพวกเขาทุกคนจากการกระทำ

ส่วนฉันนั้นไม่รู้สิ...

.

"พะ...พอแล้วมั้งคะพี่วิว...คือฉันก็ผิดด้วย..."

"พูดบ้าอะไรยะ! ยัยโรส!!!"

อึ๋ย...

.

จากนั้นเธอก็สวดฉันอย่างเยอะโคตร

บอกให้คิดให้เยอะขึ้นมั่งล่ะ

อย่าไปยอมพวกผู้ชายเลวๆแบบนี้อีกมั่งล่ะ

หากว่ามีปัญหาแบบนี้ให้ปรึกษาพ่อแม่หรือทนาย

พวกผู้ชายมันไม่กล้าปล่อยคลิปจริงๆหรอก

.

หรือถ้ามันกล้าปล่อยจริงๆ

ก็เตรียมโดนจับฟ้องเอาตาย!

โดยเฉพาะระดับของพ่อของฉันที่มีเส้นสาย!

.

ส่วนที่พวกผู้ชายหงอพี่วิวสุดๆ

ก็เพราะเธอเป็นลูกหลานนักการเมือง

ที่กำลังเป็นนายยกอยู่ตอนนี้น่ะสิ...

เธอเองก็เป็นเด็กเส้นแต่พิสูจน์ฝีมือ

แล้วว่าเป็นของจริง!

.

"เอ่อ...พี่วิว...แล้วมือพี่น่ะค่ะ..."

"โอ๊ะ...?"

.

ตอนนั้นเองที่ฉันเอ่ยทัก

เธอและพวกเราทั้งหมดก็เพิ่งตระหนัก

พี่วิวอาลาวาดอย่างลืมตัวไปมากนัก

ปรากฏว่ามือของเธอกระดูกแตก

คงไม่สามารถลงแข่งได้?

.

"แล้วจะเอายังไงดี?"

.

ทีมหญิงเริ่มซุบซิบกันอย่างหวาดวิตก

เพราะพี่วิวลงแข่งทั้งประเภททีมและประเภทเดี่ยว

เรียกว่าเป็นความหวังเดียวที่จะพาทีมหญิงเป็นแชมป์!

.

"งั้นให้กวางลงแทนละกัน!"

"จะบ้าเหรอ! ฉันเนี่ยนะคะ!!"

.

โค้ชมินวูเลือกกวาง

เพราะเกรงใจเรื่องที่ทำกับฉัน

ส่วนกวางนั้นเธอเลิกกับตานิวทันที

และบอกกับฉันว่าอาจต้องใช้เวลาบ้าง

เพื่อให้เรากลับมาเป็นเพื่อนอย่างสนิทใจกัน

เรื่องนี้เธอไม่คิดโทษแต่ฉัน ส่วนฉันก็น้ำตาซึม

เพราะรู้ตัวว่าครึ่งหนึ่งเป็นเพราะฉันใจง่ายแบบนั้น...

.

"ไม่ค่ะโค้ช! ตัวแทนฉันคือโรสค่ะ!"

"เอ๋!? ฉันเหรอคะ?"

.

ฉันยิ่งตกใจไปกันใหญ่

เมื่อพี่วิวเลือกฉันแทนเธออย่างตั้งใจ?

.

"ฉันไม่ได้เลือกจับคู่ซ้อมกับเธอ

เพียงเพราะหมั่นใส้หรอกนะ!

เธอน่ะมีแวว! โค้ชเองก็เห็นใช่มั้ยคะ?"

"เอ้อ...กะ...ก็ใช่..."

.

โค้ชหนุ่มตอบอย่างอ้อมแอ้ม

เขาขอร้องให้พวกเราไม่บอกแฟนเขา

ซึ่งพวกเราก็เลือกจะทำอย่างนั้น

เพราะว่ามันยังปิดได้ง่าย

ยกเว้นพวกสาวๆในแคมป์ที่รู้กันหมด

แต่รู้มั้ยคะ...

.

"โรส... โทษนะที่เมื่อก่อนทำไม่ดีกับเธอ"

"เออ...สู้ๆนะเว่ยโรส..."

.

ยามที่พวกเธอรู้ว่าฉันเป็นเหยื่อ

พวกเธอกลับให้ความเห็นอกเห็นใจฉันอย่างเหลือเฟือ

.

อึก...ฮึก....ขอบใจนะ...ฮือ....

.

น้ำตาฉันไหลออกมาจนได้

ปลดปล่อยความอัดอั้นตันใจไม่มีเหลือ

ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ...

เรื่องที่ว่าภาวะคล้อยตามนั้นเป็นจริง

.

โดนรุมเย็ดน่ะมันอาจฟิน...

แต่นั่นต้องเป็นจากความต้องการของฉันเอง

การถูกแบล็คเมลรุมเย็ดมันทำร้ายหัวใจฉันให้มีรอยแผล

และกำลังใจของเพื่อนร่วมทีหญิงทุกคนที่มอบให้ฉันก็เป็นยาแก้

พวกเขาเอารุมกันกอดฉันที่ร้องไห้โฮราวเด็กๆที่อ้อนแม่

และนั่นเป็นครั้งแรกที่ฉันรู้สึกว่าเป็นส่วนหนึ่งของทีมๆนี้...

.

.

.

แฟลช!! เฮ!! เฮ!!

"จัดการนังมือสมัครเล่นนั่นเลย!!"

.

เฮือกก!

.

ฉันกำลังยืนอยู่ท่ามกลางสนามแข่ง

มันเป็นครั้งแรกที่รอบตัวของฉัน

มีแต่เสียงเชียร์อื้ออึงดังกึกก้อง!

บอกตรงๆฉันแยกไม่ออกเลยว่าเสียงพวกนั้นเชียร์ใคร

ฉันรู้แต่ว่าตอนนี้หูอื้อตาลาย!

.

"โรส!! โฟกัส!! โฟกัส!!"

.

พี่วิวตะโกนบอกให้ฉันตั้งใจ รู้มั้ยคะ...

สองวันที่เหลือเธอน่ะซ้อมพิเศษให้ฉันด้วยซ้ำไป...

.

เหอๆ.....

จากคนที่เขม่นฉันตลอด

ตอนนี้เธอได้เอาความหวัง

อันหนักอึ้งวางไว้บนบ่าฉันเสียได้!

.

"ฝ่ายแดง! รศรา---ฝ่าน้ำเงิน---"

ชก!!!

.

สิ้นเสียงกรรมการสั่ง

ฉันหวดลูกเตะที่ซ้อมทุกวันนับพันครั้ง!

.

เฟี้ยววว!! ตูมมมม!!!! อ๊ากก!!

.

มันรวดเร็วและรุนแรง

จนอีกฝ่ายการ์ดไม่ทัน!

.

เค!!! โอ!!!(น็อคเอาท์)

.

กรรมการเข้ามาขวางปัดมือแยกฉัน!

.

เฮือกก!!

ฮาห์...ฮาห์...

.

พริบตานั้นทั้งสนามนั้นเงียบกริบ

จนฉันได้ยินเพียงแค่เสียงหายใจของตัวเอง!

.

"ฝ่ายแดงรศราชนะน็อค!!"

"หาาา?"

.

ตอนนั้นเองที่สมองของฉัน

เพิ่งจะรับรู้และสั่งการ

.

เฮ!!! เฮ!!!!!

.

ก่อนที่เสียงของกองเชียร์

จะดังตามหลังขึ้นมาอย่างกึกก้อง

บนพื้นของสนามคือคู่ต่อสู้ของฉัน

ที่โดนก้านคอลงไปกอง!

.

"โรส...

พอเริ่มแมทช์แล้วเธอไม่ต้องคิดอะไร!

เรื่องเชิงมวยเธอสู้คนอื่นไม่ได้อยู่แล้ว

ที่เธอต้องทำคือเตะก้านคอ

ด้วยพลังและความเร็วทั้งหมดที่มี!"

.

ฉันไม่นึกเลยว่าสิ่งที่พี่วิวติวฉันมันจะได้ผล?

.

อ๊ากก!!!

"ผู้ชนะ! รศรา!!"

ตูมมม!!

"ผู้ชนะ! รศรา!!"

.

ขนาดฉันยังไม่อยากจะเชื่อตัวเอง

.

"สู้ๆ! วันคิกโรส!!(กุหลาบเตะทีเดียว!)"

.

ฉันชนะคู่แข่งทุกคนด้วยการเตะทีเดียว

จนมีฉายาขึ้นมาเลยด้วยซ้ำ!

.

ฮู!!! ฮู!!!

.

และก็มาถึงนัดชิง

ที่ฉันต้องชิงกับฝ่ายของเกาหลี...

ซึ่งเป็นตัวเกร็งที่จะเป็นแชมป์ในบ้านเกิดตัวเองนี้!

.

"อย่าผยองให้มากนัก! ที่ผ่านมา

เธอก็แค่ฟลุ๊คเจอพวกเก่งไม่จริง!"

.

ผู้หญิงฝั่งตรงข้ามเอ่ยปาก

ระหว่างที่เราชนหมัดก่อนแข่งขัน

ฉันฟังมันพูดออกทุกคำ

เพราะฉันเรียนภาษาเกาหลี!

.

"จะฟลุ๊คหรือไม่ฟลุ๊ค... ฉันก็ยืนอยู่ตรงนี้

แล้วฉันนี่แหละจะคว่ำเธอเอง!"

"ห๊าาา!!!"

.

ตอนนั้นฉันไม่เคยรู้เหมือนกันว่าตัวเองมีลูกบ้า!

.

ชก!!!

เฟี้ยววว!! เฮ้ยยย!!

ตูมม!! อั้ก!!

.

ตอนนั้นเองที่ฉันเอง

ถูกโจมตีก่อนด้วยลูกเตะที่เร็วกว่า!

ฉันไม่เคยจับคู่ซ้อมกับคนอื่นเลยนอกจากพี่วิว

ตอนมาแข่งถึงได้รู้ว่าลูกเตะพี่วิวนั้นเร็วมาก

ฉันโดนลูกเตะของคู่ต่อสู้จนเซถลา

.

"ฮะ! ก็ไม่เท่าไหร่นี่หว่า!"

.

ยัยนั่นมันรีบปากดีแสดงความกร่าง

แต่ทว่า!

.

ฟุ่บ! ฟุ่บ!! เฮ้ย!!

.

จากที่เซถลาฉันกลับก้าวต่อ

หมุนตัวด้วยความแน่นของช่วงฐาน!

ช่วงนี้ฉันสควอทช์หนักมาก?

จากการนั่งขย่มควยผู้ชายหลายคน?

ทำให้สมดุลก้นและเชิงกรานของฉันดีนัก!!???

.

เฟี้ยวววว! ตูมมม! อ๊าาาก!!!

.

จรเข้ฟาดหางของฉัน

ที่หมุนต่อมาจากท่าเซถลา

ฟาดเข้าปลายคางของมัน!

.

เค!!! โอ!!!!(น็อคเอาท์!)

.

"หาา!! ฉันชนะ! ฉันชนะ!!!!!"

"โรสชนะ! โรสชนะโว้ยย!!!"

"พี่วิว! ฉันชนะ! ฉันชนะแล้วค่ะ!!!"

.

จังหวะนั้นมันทั้งตื้นตันและสับสนอลหม่าน!

หญิงสาวที่เคยเป็นคู่อริกันต่างเรียกหาอีกฝ่าย

และพอกรรมการเลิกยกมือฉันไป!

.

หมับ! เย้!! เย้!!

.

พวกเราโผเข้ากอดกันกระโดดโลดเต้นดีใจ!

.

"พี่วิวขอบคุณนะคะ! ขอบคุณจริงๆ!!!"

.

ฉันยิ้มให้เธอเอ่ยพูดด้วยถ้อยคำอันจริงใจ

.

"..."

.

แต่อีกฝ่ายกลับนิ่งเงียบ

จ้องหน้าฉันจนฉันเริ่มเกร็ง?

ทันใดนั้นเอง!

.

จุ๊บ!! อื๊ออ!!!

.

พี่วิวกัปตันสาวสวย

กลับอาศัยช่วงชุลมุนดึงหน้าฉันเข้าไปจูบ!

.

"พะ...พี่ขอโทษ..."

.

เธอทำเสร็จก็ขอโทษฉันอย่างเอียงอาย

แต่ฉันเองที่กำลังตะลึงงัน

กลับรู้สึกว่าเธอที่หน้าแดงซ่านน่ารักชิบหาย?

.

จุ๊บ!! อื้อมม!! อื๊อ!

.

เลยดึงหน้าเธอมาจูบเอาคืน

แถมยังสอดลิ้นเข้าไป!!

.

อื๊ออ!!

.

พี่วิวตาเหลือกโพลงจ้องตาฉัน

.

"อาห์....เธอนี่มันลามกจริงๆ! ฮะฮะฮะ!"

ฮิฮิฮิ! ฮะฮะฮะ!! ฮ่าฮ่าฮ่า!

.

แล้วพวกเราก็ถอนปากออกมาหัวเราะลั่น!

เย็นนั้นพวกเราทั้งหมดไปเลี้ยงฉลองกัน

และพี่วิวก็สารภาพกับฉัน ว่าที่เธอเขม่นพี่วิน

ไม่ใช่ว่าหึงเขาแต่ว่าหึงฉันต่างหาก!!?

.

ซิกๆ...ฮือ...

.

พวกผู้ชายหน้าหงอยกันสุดๆ

เพราะพี่วิวบังคับให้รวมตังค์

เลี้ยงเนื้อย่างทีมหญิงร้านแพงสุดๆ!

.

ไหนจะที่ทีมชายไปได้ไม่ไกลไม่ได้เหรียญอะไรเลย

ไม่รู้เหมือนกันอาจเพราะว่าสติหลุด?

แต่แล้วระหว่างที่ฉันเพิ่งออกมา

จากห้องน้ำของร้านนั้น...

.

หมับ! อื๊อ! อื๊อ!

เปรี๊ยะๆๆๆๆ! อื๊อออ!!

.

ฉันก็ถูกล็อคตัวไว้

แล้วช็อตด้วยเครื่องช็อตไฟฟ้าจนสลบ?

นี่เรื่องราวที่ควรจะจบลงด้วยดีของฉัน

มันยังไม่จบอย่างนั้นเหรอ?

.