เรื่อง เรื่องสั้นบ้างยาวบ้าง ตัวเอกหญิง 18+

ซ่า...ซ่า...

หมับๆ! อื๊อ...อื๊อ...

"งื๊อ...นี่จะล้างหรือจะขยำฮื้ออ!"

ฉันบ่นหนุ่มโป๊ปที่กำลังล้างฟองสบู่ที่ฟอกอยู่บนนมใหญ่คัพจีของฉัน

แต่มือไม้ของเขาทำกำทั้งบีบเล่นไม่หยุดราวกับว่าไม่เคยจับนมมาสักครั้ง

หลังจากเสร็จศึกไปสองน้ำพวกเราก็เข้ามาอาบน้ำด้วยกัน

ฉันเปลือยร่างล้างหีอาบน้ำกับผู้ชายอื่นแบบเริ่มจะรู้สึกชินแล้วเสียด้วยซ้ำ?

หวาย...นี่ฉันเริ่มชินกับการเป็นกะหรี่ไปแล้วค่ะ?!

.

"ก็แหม...มันอดไม่ได้นี่ครับ นมใหญ่ขนาดนี้ทั้งนุ่มทั้งเด้งแบบของแท้

แต่หน้าสวยหวานน่ารักสุดๆด้วยแบบพี่หนา สมัยนี้มันหายากนี่นา!"

"อ๊อย...เดี๋ยวพี่ก็อารมณ์ขึ้นจับกดเลยนี่!"

ผู้ชายอะไรไม่รู้ค่ะแม่งโคตรอ่อย รอยยิ้มของเขาแม่งช่างน่ารักน่าอร่อย

จนตอนนี้ฉันก็ยังไม่อยากจะเชื่อเลย

ว่าเพิ่งทำกิจกรรมทิ่มกันเมามันส์กับพระเอกดังช่องสีน้อย

.

"อ้า...งั้นไว้ก่อนเลยครับพี่...

เดี๋ยวผมมีคิวถ่ายต้องรีบไปไหนจะต้องซ้อมบทอีก!"

"เหรอๆ! ต้องรีบไปเหรอ!"

หมับ! อู้ยส์ๆๆ! พี่หนาครับ!! อู้ยยส์!

ฉันหมั่นใส้ชายหนุ่ม ที่ทำท่าถอนมือจากนมฉันพลางส่ายหน้า

จัดการล้วงมือไปจับ-วยเขา

แล้วสาวเข้าสาวออกจนมันตั้งเด่เต็มกำพร้อมรบขึ้นมา

"ง่าาา! อู้ยส์! พี่หนาครับพอก๊อนนน!"

"ฮิฮิ! เป็นไงล่ะ! รู้ยังว่าเงี่ยนแล้วหาที่ลงไม่ได้มันลำบาก!"

"คร๊าบๆ! ผมผิดไปแล้วคร๊าบบ!"

.

หยอกล้อกันเพลินๆพอหอมปากหอมคอ

แล้วพวกเราสองคนก็รีบอาบน้ำแต่งตัวให้รีบเสร็จออกมา

อุ๊ย!...

พอเห็นหน้าตัวเองในกระจกแล้วฉันต้องรีบเติมแป้งนิดๆหน่อยๆ

เพราะบทรักอันดุเดือดกับหนุ่มโป๊ป

มันทำให้แป้งหลุดลิปสติกสีจืดลงจนเห็นเค้าหน้าสด

กลัวว่าใครจะจำได้ว่าเป็นผู้กองกฤษณา!

.

"แล้วเรื่องนี้จะออนเมื่อไหร่เหรอ?"

"อืม...ยังไม่รู้เลยครับพี่"

"แล้วโป๊ปมาตีหม้อก่อนไปกองถ่ายแบบนี้ประจำเลยเหรอ?"

"ก็ไม่ประจำหรอกครับ แต่ถ้ามาแล้วเจอพี่หนาแบบนี้

ผมอารมณ์ดีแสดงดีแน่ๆเลยครับ...อิอิ!"

จุ๊บ! อุ๊ย! ฮิฮิ...

เขาพูดแล้วก็ยื่นหน้ามาจูบแก้มฉันแบบจุมพิต

ระหว่างที่สองเราเดินคู่คุยกันลงบันไดมาอย่างกับคู่รักอันใกล้ชิด

.

"อ้าว! มาพอดีเลย! งั้นเอาคนนี้ให้น้องมันละกัน!"

เฮือกก!

และตอนที่ฉันเดินลงมาถึงชั้นล่างฉันก็ได้ยินเสียงคุ้นๆ

ที่ทำเอาฉันเหงื่อเย็นและใจสั่น

"ดะ...เดี๋ยวก่อนนะคะสารวัตร...ขอหนูคุยกับพี่เขาก่อน"

สะ...สารวัตร...!!!

มิงค์พีอาร์สาวกำลังต่อรอง

กับชายหนุ่มรุ่นใหญ่ที่สวมใส่ชุดเครื่องตำรวจแบบพร้อมสรรพ

และแน่นอนว่าฉันไม่มีทางมองผิดเป็นคนอื่น

นอกจากคนที่ยืนนั้นคือสารวัตรใหญ่ของสน.ฉัน!

.

"พะ! พี่คะ! ทางนี้ค่ะ!"

"งะ...งั้นผมไปก่อนนะครับ..."

ยัยมิงค์รีบเข้ามาดึงมือฉันให้คุยกัน ส่วนหนุ่มโป๊ปก็รีบขอลาหลบ

แน่ล่ะไม่ว่าใครก็คงไม่อยากจะพบตำรวจ ในสถานที่นวดสปาแบบนี้หรอกค่ะ

.

"หะ! ให้พี่รับแขกตำรวจต่อเหรอคะ?!"

ฉันได้ยินแล้วแทบลมจะใส่ นี่ยืนคุยกันฉันก็พยายามยืนหันหลังให้

นึกขอบคุณตัวเองเหลือเกินที่รอบคอบ เติมแป้งเขียนปากเขียนคิ้วไปอีกรอบ

ไม่อยากจะคิดเลยว่าหากสารวัตรจำได้ว่าเป็นฉัน

จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนใครช่วยบอก?

กึกๆ...

ตรงข้างๆตัวสารวัตรมีสาวสวยอีกคนหนึ่ง

ยืนตัวสั่นเกาะแนบไหล่ ท่าทางบ่งบอกชัดว่านางไม่โอเคสักเท่าไหร่

และถัดหลังออกไปฉันมองไม่ชัด

คงเป็นลูกน้องอีกคนที่เขาอยากจะจัดฉันประเคนให้

.

"ขอร้องล่ะค่ะคุณพี่ คือหนูก็ติดต่อเด็กทุกคนแล้ว

แต่นอกจากน้องมุกก็ไม่มีใครว่างเลย

สารวัตรใหญ่แกชอบนึกจะมาก็มาแบบนี้ด้วยล่ะค่ะ"

ดูเหมือนว่าหัวหน้าฉันผู้รักษาสันติราษ

จะสร้างความลำบากใจให้สถานบริการผิดกฏหมายแห่งนี้มาก

.

"เอ้าเร็วๆ! ตกลงกันเสร็จรึยัง! ถ้าไม่ตกลงผมจะได้ปิดๆที่นี่ไปซะเลย!"

"ว้ายย! ใจเย็นๆนะคะสารวัตร!"

และนั่นเองอาจเป็นสาเหตุที่พวกเด็กๆของร้านอ้างกับยัยมิงค์ว่าไม่ว่าง

แม้ค่าเสียตัวทางร้านจะจ่ายให้ แต่ตำรวจพวกนี้พูดง่ายๆก็คือมาเก็บส่วย

และพวกเขาทั้งขู่ทั้งกร่าง เพราะว่ามีอำนาจเหนือกว่าทางกฏหมาย

.

"มะ...ไม่ได้จริงๆค่ะคุณน้อง...คือพี่ก็อยากจะช่วยนะคะ..."

ความจริงฉันทั้งไม่อยากจะช่วย และถึงอยากช่วยฉันก็ช่วยไม่ได้

ขนาดแค่ให้เห็นหน้าเฉยๆฉันยังไม่กล้า

นี่แถมยังจะให้อ้าขาเอา-วยของเพื่อนร่วมงานเข้าหี ฉันคงจะต้องบ้าตาย!

.

"เฮ้!! มิงค์! พี่รอไม่ไหวแล้วนะ!!

เราสามคนนั่นแหละเตรียมไปโรงพักกันได้เลย!"

มิงค์ - "ดะ...เดี๋ยวสิคะสารวัตร!"

เฮือกก!!

ฉันตาเหลือกเลยเมื่อสารวัตรเอ่ยเสียงดังถึงเรื่องโรงพัก

นี่ถ้าฉันโดนจับฐานค้าประเวณี ไม่ใช่แค่อับอายขายหน้าประชาชี

มันจะต้องเป็นข่าวดังไปทั่วประเทศนี้แน่ๆ

ว่าตำรวจสาวสวยวัยดึกโดนจับโทษฐานเป็นกะหรี่!

.

"ตะ! ตกลงค่ะ!! ใจเย็นๆก่อนนะคะสารวัตร!!"

ว้ายยย!!

ฉันที่กลัวจนขี้ขึ้นสมองรีบออกปากตอบตกลงไปแบบไม่ได้ตรอง

ก่อนที่ข้างในหัวใจลึกสุดต้องหวีดว้าย

แบบแทบจะเสียใจภายหลังทันทีที่เอ่ยพูดคำนั้นไป

แต่สถานการณ์ตอนนี้มันไม่มีทางออกอื่นที่ดีกว่านี้แล้ว

มันมีแต่พังน้อยกับพังมากหรือไม่ใช่!

.

"อ้อ... ตกลงได้ซะที! เฮ้! ไอ้โด่ง!

มึงได้ของดีเลยนะเนี่ย! สวยกว่าของกูอีก!"

อะ...?

และตอนนั้นเองดวงตาของฉันก็เบิกโพลง

ห๊าาา...!?

เมื่อสารวัตรเบี่ยงตัวหลบออก

จนฉันได้เห็นชัดๆว่าเป็นเพื่อนร่วมงานคนไหนที่ฉันต้องรับใช้

และมันกลายเป็นลูกน้องหนุ่มหล่อหน้าใส

หมวดโด่งที่คอยเล่นหัวสนิทกันอยู่ทุกวันทุกเช้าบ่าย!

.

ฮา...ฮาห์....ตึกตักๆ...

ตอนนั้นหัวใจฉันร้อนรนเต้นสั่น

ลมหายใจแทบขาดห้วงพวงนมกระเพื่อมถี่

เส้นขนทั้งตัวงี้ลุกพรึบพั่บขึ้นมาอย่างชูชัน

ตอนแรกฉันพอจะใจชื้นที่สารวัตร

ดูเหมือนจำใบหน้าแต่งสวยถอดแว่นแล้วของฉันไม่ได้

แต่ถ้าต้องขึ้นห้องกับลูกน้องชายคนสนิทแล้วฉันจะปิดเขาสำเร็จยังไงไหว?

นอกจากนั้นถ้าฉันโดนเขาเย็ดแล้วในวันหลังยังต้องเจอหน้ากัน

จะให้มองหน้ากันได้ยังไง?

.

"มะ...ไม่เป็นไรจริงๆครับสารวัตร ผมว่าผมไม่เอาดีกว่า"

เอ๋...!?

แต่แล้วชายหนุ่มจมูกโด่งคิ้วเรียว

กลับหันไปปฏิเสธงานเสียวของฉันในทันใด?

"เฮ่ย! ไม่เอาน่าพี่เลี้ยงเอง!

ยังไงตำรวจสน.เราก็ได้ส่วนลดพิเศษเยอะอยู่แล้ว!"

"มะ...ไม่ใช่แบบนั้นครับ...ผมไม่อยาก..."

ฮู่...

ฉันกุมอกถอนลมหายใจออกแบบโล่งมาก

มันเป็นเรื่องที่คาดการณ์เอาไว้ได้อยู่แล้ว หมวดโด่งนั้นเป็นเด็กดี

ถึงแม้จะชอบพูดจาลามกแซวฉันอย่างนั่นนี่

แต่เขาก็เป็นสุภาพบุรุษมากๆคนหนึ่ง ซึ่งฉันยิ่งยืนยันมันได้ในวันนี้

.

"เฮ้...ไม่รับไม่ได้นะโด่ง! นี่คิดจะหักหน้าพี่หรือไง?"

อึ๊ก...

!?...

ทั้งฉันและหมวดโด่งหน้าซีดในทันใด

ใช่แล้ว... ความจริงเรื่องเลี้ยงหมวดโด่งนี้มันก็แค่เรื่องง่ายๆ

สำหรับหัวหน้าโจรในคราบตำรวจแล้ว

วิธีง่ายที่สุดที่จะดึงลูกน้องมาเป็นพวก ก็คือการให้เขาบวก

ร่วมเข้าด้วยในการกระทำอันแปดเปื้อนคอรัปชั่น

จะได้ไม่สามารถทำแตกแยกตีตัวออกได้ในภายหลัง

.

"ปะ...เปล่าครับ..."

ฉันเห็นหน้าจ๋อยๆของเขาก็ให้สงสารมาก

เพราะสายงานแบบนี้ หากว่าผู้บังคับบัญชาไม่ชอบ

ฝันไปเลยว่าจะมีโอกาสเติบโตในเร็ววัน

ดีไม่ดียศของเขาจะไม่มีวันขึ้นไปจากนี้อีกแล้วเลยด้วยซ้ำ

.

"งั้นก็ดี! มิงค์จัดห้องดีๆให้น้องมันด้วยนะ!"

"ค่าาา! สารวัตร!"

เอื๊อกก!

และตอนนั้นเองที่ฉันต้องหยุดสงสารลูกน้องกลับมาสงสารตัวเองบ้าง

เมื่อตอนนี้เท่ากับเป็นไปไม่ได้แล้วที่จะหยุดยั้งเหตุการณ์

โดนลูกน้องชายคนสนิทกระทุ้งหีให้ปลิ้นบาน

หน้าฉันซีดเหงื่อฉันเย็นไปไม่เป็นกลืนน้ำลายอย่างมือสั่น

.

"มะ...ไม่เป็นไรนะครับพี่...เอ่อ...พี่แนนใช่มั้ยครับ?"

เฮือกก!

"อุ๊...เอ่อ...ใช่ค่ะ..."

ฉันมาได้สติก็ตอนที่ต้องสะดุ้ง เพราะหมวดหนุ่มมากระซิบซะข้างชิดใกล้ใบหน้า

ตลอดเวลาที่ทำงานที่สน.รู้จักกันเนิ่นนานมา เราไม่เคยเข้าหากันแนบชิดขนาดนี้

"พี่ไม่ต้องทำอะไรหรอกครับ

เดี๋ยวเราขึ้นไปนั่งคุยกันเฉยๆข้างบนรอเวลาก็พอครับ"

"ค่ะ...คะ?"

เขากระซิบต่อด้วยถ้อยคำที่ฉันไม่อยากจะเชื่อหูพูดออกมา

เห็นได้เลยซึ่งความรู้สึกกระอักกระอ่วนอึดอัดใจบนใบหน้า

ดูเหมือนว่าศักดิ์ศรีของหมวดหนุ่ม

จะช่วยให้ฉันไม่ต้องมองหน้าเขาไม่ติดได้ล่ะมั้งคะ?!