เรื่อง เรื่องสั้นบ้างยาวบ้าง ตัวเอกหญิง 18+

"แม่ครับ? วันนี้เหนื่อยเหรอครับ?"

"เอ๊ะ!! อ๊ะ...เอ้อ...นิดหน่อยจ้ะ!"

มันเป็นตอนที่ลูกชายฉันถามขึ้นมา ระหว่างพวกเราสามพ่อแม่ลูก

กำลังนั่งกินข้าวเย็นด้วยกันอย่างพันผูก

"นั่นสิ... คุณดูเพลียๆนะ จริงๆคุณก็ไม่น่ารับควงกะแล้วนะ อายุขนาดนี้น่ะ"

อึ๊ก...

และฉันก็ถูกคุณสามีเอ่ยทักถึงท่าทางเหนื่อยๆเพลียๆ

อืย... ริกๆ...

มันก็ต้องแน่อยู่แล้ว

ก็เมียคุณเพิ่งไปแหกหีให้ลำควยคนอื่นเย็ดมายันเย็นเลยเนี่ยสิ

แค่คิดขึ้นมาหว่างขาของฉันก็มีอาการกระดิกสั่นไปยันแคมปิ๊

โดนหนุ่มโป๊ปไปสองน้ำ ต่อด้วยหมวดโด่งไปอีกหกน้ำ

เกิดมาก็เพิ่งเคยโดนเย็ดวันเดียวถึงแปดน้ำ

แถมยังเป็นการเสพย์สมกามารแบบต่าง-วยต่างกรรมต่างวาระ

.

"อู้ยส์... พี่หนาครับ! โด่งชอบเย็ดพี่หนาที่สุดเลยครับ!"

อื๊ออ!

โดยเฉพาะเมื่อเสียงกระเส่าตอนกระเด้าหีฉันของหมวดหนุ่มรุ่นน้อง

มันยังคงพุ่งตรงเข้าสู่โสตรประสาทและสมองของฉันอย่างร่ำร้อง

.

หมับ...อุ๊ย?

และในตอนกลางคืนที่ขึ้นนอนบนเตียงกับผัว

เขาสวมกอดตัวจับนมฉันบีบประครอง

"เอ้อ...จอมคะ...วันนี้หนาเพลีย..."

"อ้อ...จริงสินะ..."

อึ๊ก...

แต่ฉันกลับบ่ายเบี่ยง จนสามีทำหน้าผิดหวังที่ตัวฉันหลบเลี่ยงอย่างลำยอง

ทว่าฉันอดไม่ได้ที่จะหวั่นวิตก ก็โดนควยใหญ่ๆเย็ดไปหกเจ็ดยก

แถมนอกจากกระดก-วยอัดรัวๆ หมวดหนุ่มที่หลงฉันสุดๆ

ยังดูดเนื้อดูดตัวฉันรุนแรงให้ขึ้นปื้นแดงตานมแบบเป็นจ้ำ!

จุ๊บ! อุ๊ย!?

"ไม่เป็นไรนะหนา นอนเถอะเดี๋ยวจะไม่สบาย"

ฮึก...อือ...

ตอนนั้นน้ำตาฉันแทบเอ่อล้นหล่นเป็นสาย เมื่อคุณผัวจุ๊บหน้าผาก

แล้วเอ่ยพูดอย่างห่วงหา ทั้งที่ฉันทำตัวสารเลวอย่างมากมาย

แอบขายหีให้คนอื่นปี้ลับหลังเขา จะอ้างว่าช่วยลูกชายสืบคดี

แต่อย่างมากสุดก็ควรจะยอมแค่ทีสองที แต่นี่ผ่านไปแล้วสามคนสาม-วย

แถมแต่ละคนล้วนมีเบิ้ลแถมให้เขาไปด้วยรวมกันเป็นสิบน้ำ!?

.

อื๊อ...แฉะ...อื๊อ...

ที่แย่ที่สุดก็คือขนาดตอนนี้คิดถึงมัน หีฉันยังแฉะขึ้นมาเลย

ได้แต่นอนให้ผัวกอดอย่างสับสนหัวใจของผู้กองสาวใหญ่คนสวย

ความรู้สึกผิดกับความร่านควยมันตีกันไม่หยุด...

.

.

.

ต๊อกๆ....ฉ่า...อือ...

วันนี้ฉันมาทำงานแบบไม่ได้เดินหนีบขา

ไม่ใช่ว่าชินแล้วกับการขายหี หรือเพราะว่าพักวันอาทิตย์มาแล้วหีเลยหุบดี

แต่เพราะว่ามันมีอย่างอื่นให้กังวลมากกว่านี่สิ...

.

แกร๊ก!

"อ้าว! ผู้กองหนาหวัดดีครับ!"

"อะ! จ้า!"

อืม...?

ฉันเข้าประตูโรงพักมารับคำทักของพวกจ่าๆแล้วก็รีบหันซ้ายหันขวา

เฮ่ออ...

พอมองไม่เห็นหน้าคนที่คุณก็รู้ว่าใครมันก็ให้โล่งใจขึ้นมา

ต๊อก...

"พี่หนามองหาใครอยู่เหรอคะ?"

"ว้ายยยย!!"

"เอ๋?"

"มะ! ไม่มีอะไรจ้าน้องแพท! ไม่ได้มองหาใครเล้ยยย!!"

งื๊ยย! ทำไมฉันต้องล่กขนาดนี้ด้วยเนี่ย!

ฉันบ่นกับตัวเองอย่างใจเสีย เมื่อหมวดสาวรุ่นน้องปรากฏตัวมาข้างๆ

ตอนที่ฉันกำลังมองหาหมวดโด่ง เล่นเอาฉันสะดุ้งโหยงแบบเสียอาการ!

.

"เห...มองหาใครเหรอครับ? หรือว่ามองหาผม?"

ว้ายย!!! อะ จะ ว้ากๆๆๆๆ!!

เฮ้ยยย!!!x2!!!

สองหมวดรุ่นน้องต้องผวา เมื่อหมวดโด่งโผล่มาอีกคนข้างขวา

แล้วฉันก็สเวิ๊ปสว๊าป! มือไม้บิดบวนดีกระโจนหนีทั้งตัวราวกับเจอผีตาม!

.

"โห...? อะไรกันครับเนี่ย? เมื่อคืนฝันร้ายรึไงครับพี่หนา? ใครมาเข้าฝันผีเหรอครับ?"

วุ้ยยย!! ถ้าจะมีผีตัวไหน! ก็มีแต่แกนั่นแหละย่ะ!

ฉันคิดอย่างเคืองๆแต่ไม่ได้พูดออกมา

.

"ฮะฮะ! ดูสิแพท! พี่หนาหน้าซีดจริงๆนะเนี่ย!"

ส่วนหมวดหนุ่มก็ขำฉันอย่างสดใสลอยหน้าลอยตา

อ้า... มันก็ควรจะเป็นอย่างนั้นล่ะนะ...

ก็มีแต่ฉันนี่นาที่รู้ว่าเราเคยเย็ดกันแล้ว?

"ไปครับพี่หนา! น้ำเต้าหู้!"

"อะ...อื้อ!"

เขาดูปกติเหลือเกินจนฉันชักจะหมั่นใส้ขึ้นมาแล้วล่ะค่ะ

ดูเหมือนว่าไอ้เรื่องเข้าหน้ากันไม่ติดนั่นคงมีแต่ฉันที่มีอาการ

.

แคล้งๆ...

พวกเรานั่งกินปาท่องโก๋ ซาลาเปา น้ำเตาหู้

"นี่วันเสาร์นายไปไหนกับสารวัตรมาเหรอ?"

พรูดดดด!!!x2!!!

แพท - เฮ้ยยย!!

และหมวดสาวรุ่นน้องก็พูดเรื่องวันเสาร์

จนฉันกับหมวดหนุ่มที่ไปเด้ากันมาต้องสำลักน้ำเต้าหู้พุ่งใส่กัน!

.

"ฮั่นแน่! แสดงว่านายโดนสารวัตรลากไปทำอะไรไม่ดีมาล่ะสิ?

บอกฉันมานะ ว่าไปเก็บส่วยหรือว่าไปตีกะหรี่!?"

"หาา... ทำอะไร๊!?"

เฮือกก!!

น้องแพทเซนส์แรงถามตรงประเด็น

จนหมวดหล่อหน้าใสขึ้นเสียงสูงหน้าแดงอย่างวุ่นวาย

ส่วนฉันเองก็สะดุ้งเฮือกสันหลังเย็นปากสั่น

แทบจะนั่งไม่ติดกับเก้าอี้อยู่แล้ว หัวใจก็เต้นแรงแทบจะวายตาย!

.

"ว่าแต่พี่หนาเป็นอะไรไปคะ? ทำไมพี่ก็สำลักด้วย?"

"หา! เอ้อ! ก็น้ำเต้าหู้มันร้อนน่ะ! ใช่มั้ยน้องโด่ง!?"

"ฮ่าฮ่าฮ่า! ใช่ๆ! ใช่ครับพี่หนา!!"

"หา...? ของแพทไม่เห็นจะร้อนเลยค่ะ!"

"ก็ของมึงมันถุงเก่าน่ะ! กูคัดแต่น้ำอุ่นๆให้พี่หนา!"

อุ้ยย!! ฉ่าาา!

แหม! พอพูดถึงน้ำอุ่นๆ ผู้หญิงใจบาปอย่างฉันมันก็หน้าแดงขึ้นมา!

"หาาา! แล้วของฉันล่ะยะ! ไอ้บ้านี่! ดูแลแต่เจ้หนาตล๊อด!!"

ผัวะๆ! โอ๊ยๆ!

ฉัน - ฮะฮะฮะ....

โชคดีที่สาวแพทไล่ตีเขาจนไม่มีใครสังเกตุฉันที่ถอดสีหน้า

อืม...

ความจริงแล้วฉันว่าแพทกับโด่งก็เหมาะสมกันดี

พวกเขาดูเป็นเพื่อนซี้วัยเดียวกัน

ดูสนุกสนานเข้ากันได้ยิ่งกว่าสาวใหญ่วัยรุ่นแม่เขาอย่างฉัน...

หืม? แล้วทำไมฉันจะต้องมาคิดเรื่องเข้ากันได้หรือไม่ได้ด้วยล่ะเนี่ย!!

.

"อ้อ... แล้วเธอล่ะ? โครงการสืบสวนการกุศล

ช่วยน้องๆเด็กสาวที่หายไปให้พ้นทุกข์ไปถึงไหนแล้ว?"

"โอ๊ยยย! อย่าให้พูดถึงดีกว่า...พูดแล้วอารมณ์เสีย!"

อื๋อ?

หมวดหนุ่มเปลี่ยนเรื่อง ซึ่งเป็นเรื่องที่ฉันเองก็สนใจอยู่พอดี

"ฉันหาเจอคนนึงแล้ว!"

"หาา!?"

จังหวะนั้นฉันรู้สึกเสียหน้าแปลกๆเลยล่ะ ก็ตัวเองเสียสละเปลืองตัวขนาดนั้น

แต่รุ่นน้องสาวกลับคืบหน้าเร็วยิ่งกว่า แบบที่ฉันไม่ใกล้เคียงจะตามทัน

.

"พี่คะ! หนูจะขายหีมันก็เรื่องของหนูค่ะ! ฝากไปบอกพ่อแม่หนูด้วยนะคะ!

ว่าหนูสบายดีแล้วก็ไม่ต้องตามหา! แหม๊...ฟังอีดอกนั่นมันพูดเข้าสิ!"

เหอๆ...

หมวดแพทเล่าอย่างมีอารมณ์ขึ้นหูออกควัน

สรุปว่าหนึ่งในสาวที่หายตัวไป เธอไปเจอยืนขายตัวอยู่แถวสวนลุม

"ไม่รู้มันเป็นบ้าอะไรนะคะ! ผัวก็มีลูกก็มี! ยังไปแหกหีขายตัวได้หน้าไม่อาย!!"

.

อ๊าายย! คุณน้องขาาา!!

เธอด่าคนอื่นแต่โดนฉันเต็มๆแบบหมัดตรงเข้าเบ้าตา!

เด็กคนที่ว่าเป็นเด็กใจแตก มีลูกตั้งแต่ ม.3 ฝากให้ผัวให้พ่อแม่เลี้ยง

แล้วอยู่ๆก็หายตัวไปเงียบๆ จนพ่อแม่และผัวต้องแจ้งความตามหา

.

"แพท... แพทไม่คิดบ้างเหรอ... ว่ามันอาจจำเป็นจริงๆก็ได้

ไม่งั้นคนมีลูกมีผัวแล้ว เขาคงไม่ไปทำกันหรอก..."

อุ้ย?

หมวดหล่อของฉันออกมาปกป้องเด็กนั่น

อย่างกับเล่าเรื่องของตัวเองที่เคยพบประสบการณ์

แหม... แต่น้องหมวดก็ซื่อไปหน่อยนะคะ...

ที่ฉันเล่าให้เขาฟังว่าต้องใช้เงินอะไรน่ะ ฉันก็แหลล้วนๆเลยค่ะ...

แต่อย่างว่าผู้ชายที่หลงหีแล้ว ก็ไม่ค่อยจะมีสมองเหลือคิดสักเท่าไหร่...

.

"อืม... มันก็มีทางอื่นมั้ยวะโด่ง? ยัยนั่นฝากเงินให้ฉันเอาไปให้พ่อแม่มันด้วย

แล้วพ่อแม่ก็บอกว่ามีซองจดหมายใส่เงินแบบเดียวกัน ส่งมาที่บ้านทุกอาทิตย์"

"เด็ก ม.3 มีลูกจะไปทำมาหากินอะไรได้แพท?

ที่ไม่มาพบผัวพบพ่อแม่ แกคงอายน่ะแหละ

บ้านเด็กนั่นก็อยู่ในสลัม หลังคายังรั่วอยู่เลยไม่ใช่เหรอ?"

"โฮ่... นี่มึงจำได้ด้วยเหรอ?"

"ก็มึงลากกูไปด้วยเองนี่หว่า!"

หืม...สองคนนี้ไปด้วยกันเหรอ?...อ๊ะ! ไม่ใช่สิ! ประเด็นไม่ได้อยู่ตรงนั้น!

ฉันไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมหาตาซ้ายของฉันมันกระดิก

ส่วนถ้าให้ประมวลผลทางความคิด

เด็กคนนี้ไม่น่าจะเกี่ยวของกับเคสของน้องโบแฟนเก่าลูกชาย

.

"มาโด่ง...เดี๋ยวพี่เอาไปล้างให้..."

"เอ๋? ไม่ต้องก็ได้ครับพี่หนา"

แตะ... แปร๊บบ!

อุ๊ยย!! เฮ่ยยย!!

และตอนที่ฉันจะเอื้อมมือไปหยิบแก้วของหมวดโด่งมาล้าง

มือของฉันกับรุ่นน้องหนุ่มก็สัมผัสกันโดยไม่ตั้งใจ

เราสองคนต่างชักมือกลับสะดุ้งโหยงและโวยวาย

.

"อะไรของสองคนนี่คะ? แก้วไฟรั่วรึเปล่า?"

"เอ๋? ปะ...เปล่าจ้ะ!!"

"สะ...เส้นกระตุกมั้งแพท!! เดี๋ยวนี้โรคนี้กำลังฮิตนะ!"

"หา...? เส้นกระตุก?"

หมวดสาวทำคิ้วขมวดและส่ายหน้า

ส่วนหมวดหนุ่มก็ทำลุกลี้หลุกหลิกหลบสายตา

ดูเหมือนว่าคนที่เข้าหน้าอีกฝ่ายไม่ค่อยติดจะไม่ได้มีเพียงแค่ฉัน...

.

ซ่าาา...ซ่าา...

"นี่... ทำไมวันนี้ขยันล้างเองล่ะฮึ?"

"อ้า... คือว่า... ผมคิดว่าผมไม่ควรรบกวนพี่หนามากเกินไปน่ะครับ..."

เราคุยกันระหว่างไปล้างแก้วน้ำเต้าหู้ด้วยกันในครัวด้านหลังโรงพัก

"รบกวนอะไร? น้ำเต้าหูนี่โด่งก็ซื้อมาเลี้ยงพี่ด้วยซ้ำ!"

ฉันอดไม่ได้ที่จะถามจี้ไปตามปกติ ทั้งที่พวกเรามีเรื่องไม่ปกติเกิดขึ้นระหว่างกัน

แคล็ก...

"คือ... เอ้อ..."

ชายหนุ่มวางแก้วตรงขอบซิงค์มันหมิ่นๆไม่ตรง

คงพอๆกับเสียงตะกุกตะกักในลำคอ

ที่เขาทำท่าคิดหนักว่าจะพูดบอกอะไรสักอย่างกับฉัน?

คลึก!!

"อ๊ะ!! ว้ายย!!"

และจังหวะนั้นเอง ฉันก็เห็นว่าแก้วกาแฟรูปเจ้าเป็ดดำของเขา

มันร่วงลงจากขอบซิงค์ จึงโผไปเพื่อจะจับแก้วเอาไว้โดยลืมตัวไปเสียสิ้น!

"เอ๋?"

หมับ! อุ๊ย!?

ว่าฉันโผเข้าไปในอ้อมกอดของรุ่นน้องหนุ่ม

ร่างนุ่มแนบไปบนร่างแกร่งของเขาที่กอดพยุงกลัวว่าตัวฉันนั้นจะล้มกลิ้ง...

อึ๊ก... ฉ่า...

พวกเรานิ่งอยู่ในท่านั้นอยู่นาน ฉันไม่รู้หรอกว่าใบหน้าเขาเป็นแบบไหน

แต่ตัวฉันไม่กล้าเงยหน้ากลับขึ้นไปเพราะรู้ว่าตัวเองกำลังหน้าแดงอย่างร้อนฉาน!

"อะ...เอ่อ...พี่หนาเป็นอะไรรึเปล่าครับ?"

"อ้า...คือ...กะ...แก้วมันจะหล่นน่ะจ้ะ..."

อึก...ป๊อง...

เขาเป็นคนถามฉันก่อน แล้วพยุงร่างของฉันขึ้นมายืนสบตาใกล้กันเราทั้งสอง

ตึกตัก...ตึกตัก...

ฮอร์โมนของหญิงชายมันพลุ่งพล่าน ต่างฝ่ายต่างรู้จักเรือนร่างของอีกฝ่าย

ไม่อาจหยุดคิดถึงเรือนกายอันน่าเย้ายวนชวนแตะต้อง

อือ...ฉ่าา...

ใบหน้าของหมวดหนุ่มแดงก่ำมากๆ

นอกจากตอนที่เขาเพิ่งกระทุ้งหี

โดยเขาไม่รู้ว่าเป็นฉันเป็นแค่คนหน้าเหมือนทำงานกะห-ี่

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ใกล้ชิดพี่หนาที่เขาแอบหลงไหลได้ปลื้ม

ยืนกอดกันแนบชิดขนาดนั้น

ปะ...อือ...

ฉันอยากจะพูดออกไปซะทีว่าปล่อยพี่ได้แล้ว

ฮืมม...

แต่หัวใจมันย้อนแย้งแกล้งลงให้ฉันไขว้เขว เมื่อแนบติดชิดใกล้

กลิ่นกายของอีกฝ่าย และหัวใจเขาที่ฉันรู้จนหมดเปลือก

มันทำให้ฉันเลือกที่จะอยู่นิ่งๆอย่างประวิงเวลาเหมือนรออะไรอยู่ก็ไม่อาจจะรู้ได้

.

"พะ...พี่หนาครับ..."

ฮาห์...?

นี่ฉันไม่ได้คิดไปเอง หรือว่าใบหน้าของเขากำลังใกล้เข้ามา?

ริมฝีปากหนุ่มอันนั้นกำลังเผยอออกน้อยๆและช้าๆ...

.

.

ตื่อดึ๊ง!!!

เฮือกก!!!x2!!

แต่แล้วไลน์มือถือของฉันก็ดังขึ้นอย่างขัดจังหวะ

"อะ...เอ้อ...ขอบคุณครับพี่หนา..."

เขารับแก้วจากมือฉันแล้วรีบเดินจากไปอย่างเลิ่กลั่กไม่มีหันกลับมา

- โป๊ปเยดุ 1 ข้อความ!

เฮ่อออ...!

ส่วนฉันก็ได้แต่ถอนหายใจ

ดูในมือถือก็พบว่ามันคือพระเอกหนุ่มผู้เคยเป็นลูกค้า

แต่ฉันไม่อยากอ่านมันเลย เพราะฉันรู้ดีว่า ที่ติดต่อมา

คงเป็นเรื่องให้ฉันไปทำงานกะหรี่ขายหีต่อนั่นเอง....

----

น้ำเยอะโคตร... คือเรื่องนี้เดิมตั้งใจว่าจะเขียนเรื่องยาวครับ

แต่สุขภาพผมไม่ดีพอจะเขียนเรื่องยาวที่ต้องคิดจริงจัง พอเขียนแล้วมันเครียด

ก็เลยตัดสินใจเอาเรื่องนี้มาลงในเรื่องสั้น ก็ทนๆอ่านน้ำหน่อยนะ

เดี๋ยวตอนต่อไปก็ตั้บๆๆกันรัวๆเหมือนเดิม...