เรื่อง เทพยุทธสะท้านโลกา
ตอนที่ 85 จิตใจเข้มแข็ง
เพลงดาบเก้า์ยากในการเรียนรู้แะฝึกฝนมาก
เมื่อห้าหกร้อยปี่ีของวิหาร์ได้ใช้เทิคดาบที่ทรงพลังแะแข็งแกร่ง
ทำการวาดดาบอย่างรวดเร็วในพริบตา ก่อให้เกิดเาดาบั้เก้าเ่ในาเดียวกัน
ุนั้นสร้างชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วทวีป
รู้จักในนาม ดาบเก้า์
อย่างไร็ตามไห่เฉิงัไม่สามารถเปรียบเีกับุะัตำนานนั้นได้
แ้เขาัไม่ดีแะแกร่ง แต่เขา็ไม่ได้อ่อนหัดแะไร้ฝีมือแล้วพร์็ดีมาก
ในเวลาี้เขาวาดลวดลายเกิดเาดาบสาม
มันด้อยกว่า...
อย่างไร็ตามเนื่องจากเขาไม่เคยีประสบการณ์ต่อสู้เสี่ยงชีวิตเยี่ยงี้มา่ แต่พร์ในัเขาไม่ธรรมดา
การเคลื่อนไหวที่ไม่จำเป็น่หน้าี้
ถูกตัดทิ้งโดยการต่อสู้กับเหล่าโลหิตแดง
โชคดีที่คู่ต่อสู้ของเขาไม่ร้ายกาจแะสามารถสร้างอันตรายถึงตายได้
ทำให้ได้ประโยชน์จากการต่อสู้เสี่ยงชีวิตี้
หากมารโลหิตีชีวิตแะอยู่ที่ี้
ทุกคงถูกสังหารตายภายใต้คมีดในาเดียวกันั้หมด
แต่ละีเพลงดาบของัเอง
มองไปที่ั้สี่...
ศิลปะการต่อสู้ด้วยดาบของพวกเขาได้รับการปรับปรุงแะแก้ไขจากการต่อสู้เสี่ยงชีวิตของจริงในครั้งี้แล้ว
สี่ต่อสู้กันอย่างดุเดือดแะเต็มที่
สาวกโลหิตแดง็ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน
ยากจะบอกความแตกต่างของผลลัพธ์
ไม่ต้องพูดถึงเรื่องการฆ่า...แค่ตัดสินผลแพ้ชนะัต้องใช้เวลานานเลย
ถึงเวลาที่เขาต้องจบการต่อสู้ในครั้งี้
เขาดึงดาบเมฆาฟ้าแะกำชับในมือ
ก้าวกระโดดเข้าหาสาวกโลหิตแดง
ดาบสามโลก...!!!
ในเวลาี้ดาบสามโลกเขาสมบูรณ์แบบ
ตอนี้มันีพลังแะอานุภาพมากขึ้นกว่าตอนต่อสู้กับกลุ่มเจ็ดดาราแห่งลัทธิจันทรา
พลังลมปราณแกร่งกล้าแะทรงพลังขึ้น
ประสบการณ์การต่อสู้เพิ่มพูนมากมาย
เทิคดาบแะการเคลื่อนไหวสูงขึ้น
หลายเห็นเาแะแสงดาบแวบผ่าน
เสียงอันน่าเศร้าดังไม่ีที่สิ้นสุด
ชั้นบรรยากาศถูกตัด!
เลือดพุ่งแะฉีดพ่นในอากาศ
ในพริบตาห้าถูกฆ่าตายด้วยดาบ
อีกสี่กลัวแะหันหลังแล้วรีบหนีจากไป
แข็งแกร่งเกินไปแะพวกเค้าไม่ใช่คู่ต่อสู้
คันธนูชักออกแะแทนที่ดาบ
ประทับแะยิงลูกธนู
พุ่งออกไปอย่างน่ากลัว
หนึ่งดอกแะหนึ่งศพ
ทีละถูกยิงแะล้มลง
ไร้ทางต่อต้านแะไร้ทางขัดขืน
ีเพียงความตายที่รออยู่
าี้เขาได้เ็บเกี่ยวประสบการณ์การต่อสู้ั้หมดเรียบร้อย
เป็นการเ็บเกี่ยวครั้งใหญ่
เขากำหมัดแะดวงตาเปล่งประกาย
เมื่อเห็นสหายั้สี่กำลังจ้องมองเขา
พวกเขาต่างประหลาดใจแะไม่เข้าใจ
ดูเหมือนว่าเขาจะแสดงอาการตื่นเต้นแะดีใจจนออกนอกหน้ามากเกินไป
จากที่เขาได้รับประสบการณ์ต่อสู้ีค่าแะมหาศาลกับการปะทะเหล่าโลหิตแดง
เขาลืมไปว่าสหายสี่ัอยู่ที่ี้...
"พี่น้องซูเวย..."
"เจ้ามาอยู่ที่ี้... แสดงว่า...!!!"
ั้สี่เห็นเขาแยกออกไปกับมารโลหิตแะตอนี้เขากลับมาจัดการสาวกโลหิตแดงที่เหลือ
ทุกตกใจแะตกตะลึง
คำพูดติดอ่างแะดูเหมือนว่าต้องใช้เวลานานกว่าจะเรียบเรียงแะพูดจบประโยค
ีเพียงประโยคสั้นๆที่ปรากฏขึ้นมาในใจ
[มันน่าทึ่ง!]
พวกเขาั้สี่ถูกห้อมล้อมแะโดนกดดันต่อเนื่องจากสาวกของพรรคโลหิตแดง
แต่เขาฆ่ามารโลหิตแะักลับมาสังหารสาวกโลหิตแดงที่เหลือในช่วงเวลาสั้นๆ
ั้สี่กำลังสูญเสียิิญญา
พวกเขาเป็นอัจฉริยะที่ได้รับการยกย่อง
ส่วนของพรรคโลหิตแดง็ไม่ธรรมดา
"พี่น้องซูเวยผ่านประสบการณ์ต่อสู้มาแบบไหนกัน?"
"เขาฆ่ามารโลหิตแะเหล่านักฆ่าที่สังหารอย่างเลือดเย็นแะมากมายได้ง่ายๆ!!!"
แม่นางอี้เซียวเริ่มฟื้นัแะหันไปมองเขา
แต่ัีอาการตกใจเหลือค้างเล็กน้อย...
"ศิษย์พี่เวย... ดูเหมือนัะดาบของข้าัคงห่างไกลความยิ่งใหญ่ของท่านนัก"
เตั้งสติแะปาก็ขยับต่อเนื่อง
"แต่ตอนี้ัะดาบของข้าได้รับการปรับปรุงแะพัฒนาขึ้นจากการต่อสู้ที่ีชีวิตแะความตายแขวนอยู่บนเส้นด้าย"
"อีกไม่นาน... ัะดาบข้าต้องก้าวหน้าแะตามศิษย์พี่เวยทันอย่างแน่นอน"
อี้เซียวสงบลงแะกล่าวอย่างเบิกบานใจ
เผยรอยยิ้มแะสีหน้าแห่งความสุขกับเขา
ซูเวยมองดูแม่นางัเล็กด้วยความแปลกใจแะประหลาดใจ
เขาไม่ได้คิดว่า...
แม่นางน้อยอี้เซียวที่ดูเหมือนอ่อนแอแะบอบบาง เจะีจิตใจแล้วิิญญาเข้มแข็งแะแข็งแกร่งเช่นี้
เรื่องี้ทำให้เขาอารมณ์ดีมาก
ถ้าเป็นเด็กสาวอ่อนแอธรรมดาแะีส่วนร่วมในการต่อสู้นองเลือดแบบี้
ไม่ีทางฟื้นัได้อย่างรวดเร็ว
อย่างน้อยต้องใช้เวลาพักฟื้นแะปรับอารมณ์กันสักพักใหญ่
อี้เซียวัน้อยี้ฟื้นัแะปรับอารมณ์ได้ทันที
เขาจะไม่ยินดีแะีความสุขได้หรือไม่!
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??