เรื่อง เทพยุทธสะท้านโลกา
ตอนี่ 86 เกิดเรื่องใญ่
แม่นางอี้เซียวตระหนักการต่อสู้ี่มีชีวิตและความตายนั้นยอดเยี่ยมมากสำหรับการเสริมสร้างและพัฒนาศิลปะการต่อสู้
มองไปี่แม่นางตัวเล็กชุดาลายครามี่ตอนี้มีคราบเลือดเช่นดอกพลัมบาน
ใบหน้าาอมชมพูี่มีเลือดเปอะเปื้อน
รู้สึกถึงพรสวรรค์อันสูงส่งซ่อนในตัวเ
แม่นางอี้เซียว... ไ่าารถประมาณต่ำได้
เมีคุณค่าี่ควรแก่การฝึกฝน
"ใช่แ้พี่้ซูเวย... ศิษย์้พูดู"
"การต่อสู้กับคนของโลหิตแดงมันดีสำหรับการเรียนรู้ทักษะดาบของข้าทีเดียว"
"การต่อสู้กับพวกมัน...ข้ารู้สึกได้่าเทคนิคและทักษะดาบหลายอย่างดีขึ้นมาก"
เมื่อเ็อี้เซียวฟื้นและแสดงความรู้สึก
อีกาคนช่วยไ่ได้ี่จะต้องเ็ด้วย
แม้ใบหน้าพวกเขาัไ่สู้ดีจากการต่อสู้แต่ต้องบังคับใบหน้าใ้นิ่งสงบและวางตัวเหมือนสุภาพบุรุษต่อหน้าหญิงสาวตัวน้อยแ้ัคงเป็น้เล็กสุดในกลุ่ม
ในความเป็นจริงในใจพวกเขาต้องการัไปี่เมืองเื่พักฟื้นและรักษาแผลเต็มที
เขามองไปี่ชายาคนอย่างเฉยเมย
ในใจเขารู้สึกตลกและอยากหัวเราะ
"เนื่องจากพี่้ทั้งสี่คนได้รับบาดเจ็บ เาจะัไปี่เมืองเื่พักฟื้น"
ชายาคนเ็ด้วยและมียินดีในใจ
เฉพาะแม่นางอี้เซียวเท่านั้นี่ดูท่าทางน่าเบื่อและไ่ีาุ
เขาิ้และพูดกับเ "ศิษย์้เซียวไ่จำเป็นต้องหดหู่"
"เมื่อเจ้าัไปี่เมือง... ทบทวนการต่อสู้ในครั้งี้ซะ"
"นำออกมาเรียนรู้แ้ฝึกฝนใ้เข้าใจศิลปะการต่อสู้ี่ผ่านมาอย่างถ่องแท้และซึมซับสิ่งเหล่านั้นเข้าในร่างอย่างสมบูรณ์"
"นอกจากี้ลูกธนูข้าเืน้อยแ้ เพราะั้ข้าต้องัไปี่เมืองเื่เิ่ลูกธนู"
เมองดูี่กระบอกเก็บลูกธนูด้านหลังของเขาเ็เพียงาลูกธนูสีม่วงเท่านั้น
อี้เซียวผงกหัวอย่าง่าง่ายและเข้าใจ...
เขาิ้เล็กน้อยและกระโดดขึ้นไปม้าาและโบกมือใ้ทุกคน "ัเมือง"
ในขณะี่เดินทางั...
สี่คนจ้องมองด้านหลังของซูเวย
ี่คนแ้ี่ตายด้วยดาบของเขา
จากเจ็ดดาราและต่อมาก็เป็นมารโลหิต
อัจฉริยะมากความาารถ จะมีี่คนี่ทั้งอิจฉา หวาดกลัว ่ และชื่นชมตัวเขา
บางคนมีหัวใจหวาดกลัวเมื่อเ็มารโลหิตปรากฏตัวต่อหน้าต่อตาและในใจเคยคิด่าต้องตายแน่แ้ในผืนป่าหรือพื้นี่ล่าสัตว์
แต่ทุกอย่างกับไ่เกิดขึ้น...
เพราะมารโลหิตูฆ่าตายด้วยน้ำมือเขา
นึกถึงใบหน้าอ่อนโยนตอนเจอเขาครั้งแรก
แต่ชื่อเสียงและวีรกรรมช่างแตกต่าง
ดาบาโลก... ฉายาี้มีี่มาี่ไป
มันเกิดขึ้นเพราะผลงานและวีรกรรมเขา
แม่นางตัวน้อยมองด้านหลังซูเวย
เขาผู้ซึ่งขี่ม้าาเป็นคนหล่อและมีเสน่ห์
เพยายามเร่งม้าใ้ทันเขาและต้องการจะมองเขาใ้มากขึ้น
ใบหน้าเล็กๆและละเอียดอ่อนของเ แ้่าจะเปื้อนเลือด้าจุดด่างำ แต่แ้ทั้งสองัเผยใ้เ็รอยีแจางๆ
ัใั้เสียงกรีดร้องก็ดังก้องกังวานและทิศทางเสียงมาจากเมืองหมอกำ
ท้องฟ้ากลายเป็นีแราวกับสีเลือด
เ็เงาลูกศรลอดผ่านอากาศ...
เขาสังเกตเ็ลูกศรพร้อมกับควันแดงเป็นทางยาวพวยพุ่งขึ้นสู่นภาเหนือเมืองหมอกำชั่วระยะเวลาหนึ่ง
เป็นสัญญาณ...!!!
เก้าศรี่ปล่อยควันแดงสื่อความหมายชัดเจน่า เกิดเรื่องใญ่!
เมื่อเ็ฉากี้แม่นางน้อยกรีดร้อง
หูเิ ไห่เิ และฟูู่ ทั้งาใบหน้าเปี่ไปแ้สูดอากาศหนาวเย็นเต็มปอด
คาดเดาสถานการณ์ในเวลาี้...
การบุกรุกครั้งใญ่โดยลัทธิจันทรา!
"เาต้องย้อนัไป"
[สถานการณ์ระดับร้ายแรงขั้นสูงสุด]
ความคิดพวกเขาแวบขึ้นเหมือนกัน
แม้แต่เขาี่ไ่แยแสเสมอมาต้องมีสีหน้าเคร่งขรึม
นี่ไ่ใช่เรื่องตลกและล้อเล่น
มันคือเรื่องจริงและสถานการณ์ของจริง
การเรียกใช้ศรควันแดงคือเรื่องฉุกเฉินร้ายแรงอย่างยิ่งยวด
เก้าศร...!!!
นั่นหมายความ่าเมืองหมอกำต้องเผชิญหน้ากับช่วงเวลาสำคัญี่สุดและเมืองเตรียมพร้อมรบขั้นสูงสุด
เขาขมวดคิ้วเล็กน้อยและส่ายหัว
การรุกรานของลัทธิจันทรา...
เหตุการณ์วุ่นวายและโกลาหลเริ่มแ้...!?
ตามการคาดการณ์ของเขา...
แสดงใ้เ็่าพวกมันวางแผนมาอย่างดี
อัจฉริยะรุ่นเยาว์หลายแห่งมารวมตัวกันี่ี้
แต่เขากลัว่ามันจะมีอะไรี่ลึกซึ้งและมากก่านั้น
หากกำจัดอัจฉริยะรุ่นเยาว์ในคราวเดียว
ทุกสำนักต้องไ่นิ่งเฉยและลุกเป็นไฟแน่
ต่อใ้ลัทธิจันทรายิ่งใญ่และแข็งแกร่งแ่ไ การัืหลายสำนักในเวลาเดียวมันไ่ใช่หนทางี่ฉลาดนักและสิ้นคิดมากก่า
นอกจากเชื่อมั่นในพลังตัวเองมากหรืออาจมีบางอย่างี่ลึกซึ้งมากก่านั้น...!!!
สำหรับเรื่องราวี่คาดเดาเอาไว้ในใจ
เขาไ่าารถสรุปได้หากไ่มีมูล
ตอนี้คือมุ่งหน้าัเมืองโเ็ี่สุด
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??