เรื่อง เทพยุทธสะท้านโลกา
ตอนที่ 98 สับสนแะวุ่นวาย
โป๋หย่ายกแขนข้างที่ไม่ได้จับาขึ้น
ชุดคลุมยาวปกคลุมแขนเสื้อเปิออก
ทันใดนั้นงูตัวเล็กหนึ่งตัวบินออกมาจากแขนเสื้อแะกระโจนตรงไปทีู่เวย
ี้ืไพ่ลับเขา
จากนั้นเขาไม่สนใจเหตุการณ์โดยรอบอีก
เขาใช้ทักษะเคลื่อนไหวที่ดีที่สุด
ก้าวอสรพิษ!
ใช้เาไม่กี่ขั้นตอนแะเืหลบหนี
ูเวยผู้เยือกเย็นมองเ็สิ่งี้
ดวงตาเย็นชาแะาเร็วเหมือนสายฟ้า
จัดการผ่างูออกเป็นสองส่วนในพริบตา
มองเ็โป๋หย่าหลบหนีจากสายตาไปสองสามร้อยฟุต
เขาเ้ัแะหยิบคันธนูออกมาจากด้านหลัง
ประทับลูกศรสีม่วง
กล้าวิ่งหนีต่อหน้าต่อตาเขา
ไม่มีทางปล่อยให้รอดได้เด็ดขาด
พลังลมปราณปลดปล่อยเต็มที่
สายธนูง้าวเป็นพระจันทร์เต็มดวง
ลูกธนูสีม่วงห่อหุ้มพลังปราณ
ยิงออกไปเหมือนลำแสง
ธนูสีม่วงพร้อมกลืนกินปลาตัวใหญ่ที่แหว่ายกลางอากาศ
เมื่อได้ยินเสียงทำลายล้างจากด้านหลัง
ใบหน้าโป๋หย่าเปลี่ยนไปา
พยายามเปลี่ยนทิศทาง
แ่ตอนี้เขาเหมือนกับปลาที่ลอยเหนือน้ำ
ไม่สามารถขยับตัวหลบได้ดั่งใจ
ลูกธนูม่วงเจาะหลังทะลุหน้าอกเขา
ร่างตกกระแทกพื้นอย่างแรง
หน้าอกเปิเป็นรูใหญ่แะจมกองเลือด
พลังลูกธนูี้ชัดเจนว่ามีพลังเพียงใด
กำจัดัูทันที
ใบหน้าวิตกสุดขีดแะดวงตาเบิกกว้าง
มองดููเวยเพื่อวิงวอน
เขาไม่มีแรงพูดแล้วมีเพียงดวงตาเท่านั้นที่แสดงอาการได้
ูเวยมองอย่างน่าสมเพช
โป๋หย่าไม่มีความภาคภูมิใจแะศักดิ์ศรีหลงเหลืออีก... ร้องขอัูให้ช่วยเขา
ูเวยส่ายหัวแะชักาจ่อที่หัว
"แม้ว่าเจ้าต้องการขอชีวิต แ่ข้าโด้วยที่ไม่สามารถให้ได้"
"เจ้าต้องตายเท่านั้น"
เขาสะบั้นาแะหัวโป๋หย่าก็กระเด็น
หลังจากเหตุการณ์ครั้งี้...
เขาได้รับประสบการณ์าขึ้น
"พี่น้องูเวยเพลงาช่างน่าทึ่งจริงๆ"
"เพลงาช่างสมบูรณ์แบบแะเหนือ่าพวกเราานัก"
กลุ่มพันธมิตราปราบมารจัดการสำนักเขี้ยวพิษลงไปามายแะบางส่วนหนีไป
พวกเขาไม่สนใจไล่ตามพวกที่เหลือ แ่เืมองดูาูู่้เวยกับโป๋หย่า
เ็เพลงาูเวยเอาชนะเพลงาแปลกประหลาดแะลึกลับโป๋หย่าได้
ั้สี่อดไม่ได้ที่จะชื่นชม
ในสำนักพวกเขาระหว่างเพื่อนรุ่นเดียวกันพวกเขา แ่ละคนไม่เคยเ็เพลงาที่สุดแบบูเวยา่อน
มันเหนือ่าดินแดนแห่งาที่พวกเขารู้จักเสียอีก
เขายิ้มแะไม่ได้พูดอะไร
รีบสำรวจบริเวณโดยรอบอย่างรวดเร็ว
เขาขมวดคิ้วแะเปิปา่า "ม้าตายแะสำนักเขี้ยวพิษก็ตายามายแล้วบางส่วนหลบหนีไป"
"เราต้องรีบจากไปทันที"
ั้สี่ั้า แ่ใบหน้าพวกเขาขมขื่น
ไม่มีม้าศึกในการเดินทางแะต้องเดินด้วยเท้าต่อเท่านั้น
สำหรับปัญหาี้เขาไม่สามารถช่วยได้
กลุ่มพันธมิตราปราบมารออกจากที่เกิดเหตุด้วยเท้าอย่างรวดเร็ว
...
ณ.ที่พักกลุ่มขนาดใหญ่
ก่อนหน้าี้สถานที่พักแห่งี้เคยมีกลุ่มราชสีห์ทองคำอยู่เพียงกลุ่มเดียว
แ่ตอนี้กลุ่มอื่นมารวมตัวกันามายแล้ว
ห่างไกลออกไปมีเนินเขาอยู่
ใครคนหนึ่งมองเ็สาวกที่เกิดอาการอ่อนล้าแะอ่อนเพลีย...
เขาเ้ัทันที
ชายคนี้ืผู้บงการกลุ่มเงาทมิฬสังกัดลัทธิจันทราแะเป็นหนึ่งในตัวการใหญ่แผนการกวาดล้างอัจฉริยะี้
เขาื อัจฉริยะหมิงเฉิงแห่งลัทธิจันทรา
"ถึงเาแล้ว... ลงมือเลย" เขาั่า
ในเากลางคืนี้...
ค่ายพักแรมกลุ่มใหญ่สว่างจ้า
ลูกธนูระดมยิงเข้าใส่ค่ายที่พักรอบทิศทาง
ทุกดอกสว่างไสวดั่งจรวด
หลายพันธนูติดไฟเหมือนกับดาวตก
ในไม่ช้าั้ค่ายกลายเป็นทะเลเพลิง
เสียงกรีดร้องแะตะโกนด้วยคำสาปแช่ง
กลุ่มเงาทมิฬลอบโจมตีอีกครั้ง
พวกเขาพบเหตุการณ์เช่นี้ตลอด
เมื่อพวกเขาจะตอบโต้แะสังหาร
พวกมันก็จะถอยกลับอย่างรวดเร็วเหมือนไม่เคยอยู่ตรงี้
"ลัทธิจันทราชั่วร้ายเกินไปแล้ว"
"พวกมันไม่ต้องการให้พวกเรานอนหลับแะพักผ่อนเต็มอิ่ม"
"ข้าต้องจับพวกมันมาฆ่าให้ได้"
"ปล่อยไว้ไม่ได้เด็ดขาด"
ั้ค่ายแะเหล่าผู้คนเต็มไปด้วยความไม่พอใจอย่างรุนแรง
ทุกคนไม่มีช่วงเาหลับได้อย่างเต็มที่
เมื่อพวกเขาจะหลับแล้วพวกมันจะโผล่ออกมาพร้อมฝนธนูนับพัน
นอกจากี้ยังมีกลยุทธ์น่ารังเกียจอื่น
ลอบวางยาพิษในอาหารแะน้ำ
ปล่อยงูพิษเข้าใส่ค่ายพัก
วิธีการชั่วร้ายแะเลวทรามใช้ออกต่อเนื่องแะติดต่อกันหลายครั้ง
เกิดการบาดเจ็บล้มตายาแะาขึ้น
หลายคนจิตใจอาการสับสนแะวุ่นวาย
พวกเขามีจิตใจแะจิตวิญญาณ่ำลง
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??